Opinions

Geen verkeerde serie en met slechts zes afleveringen verveelt de boel in ieder geval niet, maar het geheel wil maar niet van de grond komen. De ongedwongen chemie tussen Anthony Mackie en Sebastian Stan is een pluspunt en er zijn heel wat spectaculaire aktiescenes, maar de plot is niet bepaald spannend uitgewerkt en het ontbreekt de serie een beetje aan een doel. Wel leuk dat veel personages uit voorgaande Marvel-films hier opduiken in kleine en grote bijrollen. Al met al was WandaVision dan toch wel een stuk beter.

En weer een prima serie van producent/ schrijver/ regisseur Mike Flanagan, dit keer gebaseerd of het werk van Edgar Allan Poe. De plot steekt ingenieus in elkaar; het is vooral heel knap gedaan hoe iedere aflevering steeds weer elementen uit een ander bekend verhaal van Poe bevat, terwijl de belangrijkste verhaallijn gewoon blijft doorlopen op de achtergrond. Geweldige monologen en dialogen, waar de uitstekende cast wel raad mee weet. Vooral Bruce Greenwood heeft hier als Roderick Usher een geweldige rol te pakken. Veel oude bekenden uit eerdere films en series van Flanagan, met ook een paar nieuwe gezichten, waaronder Mark Hamill.

Ik ken de populaire gamereeks waar dit op gebaseerd is slechts van naam, maar dat is gelukkig geen probleem bij het bekijken van deze serie. Producent/ schrijver/ regisseur Jonathan (broer van Christopher) Nolan weet precies de juiste balans qua toon te treffen en levert een spectaculaire post-apocalyptische science-fiction reeks af die zowel gruwelijk als erg grappig is. Hoofdrolspeelster Ella Purnell en schurk Walton Goggins zijn beiden subliem en visueel is dit om door een ringetje te halen. Een tweede reeks is gelukkig reeds aangekondigd.

Minste seizoen tot nu toe helaas, met een vrij simpel, opgerekt plot en nogal karikaturale personages. Het is allemaal nogal Godfather-achtig met een dikke knipoog, maar slechts zelden komt de boel echt overtuigend tot leven. De negende aflevering, volledig in zwart/wit, is verreweg de beste, met een onmiskenbaar gebroeders Coen-sfeertje. De rest is het aanzien waard, met hier en daar een aantal geweldige momenten, maar de serie begint duidelijk slijtageplekken te vertonen. Je moet overigens wachten tot de credits rollen bij de laatste aflevering voor je begrijpt hoe deze vierde reeks zich verhoudt tot de eerdere seizoenen.

Weinig meer dan een standaard making of van Avatar: The Way Of Water, ter promotie van de derde Avatar-film, Fire And Ash. Meer Water dan Fire in ieder geval, met slechts een paar fragmenten van het nieuwste deel. Het opnameproces blijft fascinerend en de inzet en overgave van regisseur James Cameron en zijn team is mooi om te zien, maar je blijft als kijker een beetje op je honger zitten. Dit doet vooral verlangen naar een meer omvattende en vooral meer diepgravende documentaire over alle Avatar-films.

Ik heb niets met formule 1, maar dat is wellicht een pluspunt bij het bekijken van deze bijzonder onderhoudende, spectaculair in elkaar gezette documentaire-serie. Zo was ik niet op de hoogte van de race-uitslagen, wat de spanning natuurlijk flink ten goede komt. Deze eerste reeks richt zich op het Grand Prix-seizoen van 2018, toen Max Verstappen zich net begon te onderscheiden. De destijds heersende teams van Mercedes en Ferrari doen hier nog niet mee, die zouden instappen met ingang van de tweede reeks, met nu vooral de focus op de toen minder succesvolle teams als Red Bull en Renault. Ik ben fan! Althans, van deze Netflix-serie.

Sterk tweede seizoen, dat profiteert van de medewerking van de teams van Ferrari en Mercedes, die natuurlijk eieren voor hun geld hebben gekozen na het succes van de eerste reeks afleveringen. De nadruk blijft evenwel liggen op de minder goed presterende teams. Het leukst om te zien blijven wat mij betreft de teams van Haas en Red Bull. Het is in ieder geval weer een enerverend seizoen, vlot en vooral spectaculair in beeld gebracht.

In dit derde seizoen begint de heerschappij van Max Verstappen concrete vormen aan te nemen, waarbij het dan natuurlijk extra jammer is dat hij geen medewerking verleent aan de serie. Neemt niet weg dat dit weer smullen is, ook voor Formule 1-leken als ondergetekende. De combinatie van het kijkje achter de schermen bij de teams, de interviews met de betrokkenen en de spectaculaire race-beelden resulteert in een onweerstaanbaar geheel. Hoogtepunt is aflevering 9, met de toepasselijke titel Man On Fire, waarin de ijzingwekkende crash van Romain Grosjean zicht aandient.

Naar verluidt is er in dit seizoen wel het één en ander gemanipuleerd qua beeldmateriaal en interviews, maar ik als formule 1-leek had daar in ieder geval geen erg in tijdens het kijken. Ook deze vierde reeks is weer bijzonder spectaculair en onderhoudend in beeld gebracht, resulterend in een ijzingwekkend spannende climax van het seizoen. Voor mij dan, want de rest van de wereld had dit natuurlijk allang live gezien, hahaha.

Uitstekende vijfde reeks, met ditmaal weer medewerking van Max Verstappen, wat natuurlijk wel zo leuk is. De gebruikelijke intriges voor en achter de schermen worden weer smaakvol in beeld gebracht en de spectaculaire racescenes spatten van het scherm. En natuurlijk zijn er weer hoofdrollen voor de charismatische teambazen van Red Bull, Mercedes en vooral Haas. Die Günther Steiner blijft geweldig.

Prima zesde reeks over het Formule 1 wereldkampioenschap, met zoals altijd veel aandacht voor de minder goed presterende coureurs en teams. Max Verstappen, die dit afgelopen seizoen domineerde, komt bijvoorbeeld amper in beeld/ aan het woord. De opzet blijft bijzonder onderhoudend en meeslepend, met ook ditmaal veel spectaculaire beelden en leuke interviews. Ik blijf fan. Van de serie althans.

Guenther Steiner, de ontslagen manager van team Haas, wordt node gemist, maar gelukkig is dit zevende seizoen sterk en vooral verrassend genoeg om desondanks voldoende te boeien. Soms ligt de focus iets teveel op de perikelen achter de schermen, maar op cruciale momenten weet de reeks toch weer te overtuigen. Het is in ieder geval weer even spectaculair en meeslepend als altijd. En de nieuwe manager van Haas doet het prima.

Spannende serie die veel weg heeft van Lost, maar dan met een flinke dosis bloederige horror. De plot steekt verrassend en vooral mysterieus in elkaar, maar bij vlagen voelt één en ander wel wat opgerekt aan. Niettemin biedt dit voldoende mogelijkheden voor een sterk tweede seizoen, verwacht ik.

Leuke Netflix documentaire-reeks in de stijl van Formula 1: Drive To Survive en Breaking Point, ditmaal over een ogenschijnlijk heel wat minder spectaculaire tak van sport, te weten golf. De serie richt zich op iets teveel spelers en mist daardoor wat samenhang, maar gezegd moet worden dat de afzonderlijke afleveringen wel boeiend en visueel sterk in elkaar steken. Hier en daar is het ook best spannend.

Verrassend leuk tweede seizoen en nog wel iets beter dan de eerste reeks. Ditmaal staan de afleveringen minder op zichzelf en is er veel meer samenhang. De spelers die ditmaal gevolgd worden zijn daarnaast ook interessanter dan die uit het eerste seizoen. Het gedoe rond de nieuwe LIV golftour (waarbij bepaalde spelers door arabische geldschieters voor gigantische bedragen worden weggelokt) is ook mooi meengenomen en zorgt voor heel wat extra drama.