Opinions

The Poison Rose is een tien in een dozijn film waarbij je op voorhand precies weet wat je krijgt. Het dan afkraken vind ik dan vrij absurd. Sterker nog de film is nog helemaal zo slecht niet. Binnen hetgeen je verwacht, word je meer dan beloond. Het verhaal wordt door de voice-over door een zeer goed acterende Travolta prima uiteengezet. Het viel me overigens wel op dat zijn dochter helemaal niet in de wieg is gelegd om te acteren, jemig wat was dat slecht. Natuurlijk is de film an sich geen hoogvlieger maar kijkt zeker goed weg, niets mis mee.

Dit is een film die qua verhaal heel simpel in mekaar zit, maar door de verhalende lijn erg gecompliceerd raakt. De non-lineaire structuur wordt uiteengezet door flashbacks. Op zich best aardig maar er wordt hier gewoon te overdreven mee omgegaan. De film heeft zelfs nog flashbacks in flashbacks. Het is op zich best wel een aardige film en er wordt goed geacteerd, maar de regisseur heeft in mijn visie te zwaar overdreven met het vertellen van een simpel verhaal in een zeer gecompliceerd jasje. Overigens krijg je zeer snel in de film al in de gaten waar het heen gaat en dat had toch beter uitgewerkt kunnen worden, als je denkt aan al de moeite die de regisseur zich op de schouders heeft genomen.

Artistieke en enigszins eigenzinnige film met een top acteur die luistert naar de naam Mads Mikkelsen. Film is berust met zware karakterontwikkeling waarvan ik sowieso houdt. Maakt het allemaal zeer compleet. Voor Netflix is dit een van de betere vertoningen. Ze worden hierin steeds beter.

Police Academy is voor mij een filmreeks met afgezaagde humor die op de een of andere manier toch zeer succesvol is. Uiterst vermakelijke filmreeks.

Een lange discussie starten over de vergelijkenis met het origineel uit 1982 heeft niet veel zin, want deze remake is op alle fronten een grote flop. Klassieke elementen zoals o.a. de levende boom, clowns en het ondergrondse necropolis zijn een kopie van het origineel en er is ook geen enkele vernieuwende factor te bespeuren. Erg jammer want het verhaal is sowieso al vrij standaard(gezin en een bezeten huis) en bij deze remake heeft het allemaal ook nog te lijden aan slecht acteerwerk met weinig tot geen karakterontwikkeling. Sam Rockwell(indien juist gecast) is een sterke acteur, maar komt hier ook totaal niet uit de verf.

Deze film is een mix waarbij je jezelf sterk afvraagt wat de regisseur met zijn verhaal nu eigenlijk wil verkondigen. Is het een liefdesverhaal, een strijd der Gladiatoren om wraak en/of vrijheid, of is het misschien wel de uitbarsting van de Vesuvius. Dat laatste staat uiteraard als een paal boven water. Op dat gebied kom je als kijker niets tekort en als je van rampenfilms houdt, dan zit je goed. Visueel is het een heus spektakel. Als je als kijker houdt van Gladiatoren en amfitheaters dan zit je ook goed. Het romantische sfeertje is vrij bagger en de combinatie van dit alles als een kip zonder kop. Toch is het zeker geen afrader en is het amusementsgehalte zeker niet slecht.

The Possession of Hannah Grace van Diederik van Rooijen is eindelijk eens een film in de reeks, waarbij geen standaard uitdrijvingsverhaal aan de man wordt gebracht. Het toneel is hier een mortuarium en ondanks dat er in 2016 een film verscheen met een soort van zelfde uitgangspunt, deed deze toch zeker niet onder. Ergens vond ik hem gewoon beter. Goed verhaal, spanning en zo af en toe een rilling over de rug. Prima film!

Deze found footage begint veelbelovend en bij het aangaan van het experiment ben je als kijker gelijk geboeid. Shane Johnson weet het op het begin ook verrassend goed te brengen, maar dit is helaas maar van korte duur. Johnson kan hier niets aan doen, maar de inspiratie van de filmmaker houdt helaas gauw op te bestaan. Nadat de protagonist als een frenetiek persoon doorgaat en dan de strijd met zichzelf aangaat, dan wordt het allemaal zo vreselijk slecht dat het hiermee de ambitieuze opening tenietgaat.

JCVD is duidelijk uitgerangeerd, ook al hoop je als fervent kijker toch telkens op het tegendeel. Wederom een ongeloofwaardig en saai verhaal, slechte actie en onzinnige dialogen. Het is nooit echt een acteur geweest die het moest hebben van zijn verbale communicatie en daarbij komt nu ook nog eens dat zijn vechtkunsten niet zo heel bijzonder meer zijn. Jammer maar het zijn nu eenmaal wel de feiten.

The Power of the Dog is een zeer trage film waar je echt van moet houden. Het verhaal heeft weinig om handen en het acteerwerk is prima maar niet noemenswaardig. Ik vond er al met al weinig aan.

Heerlijk drama/thriller van Spaanse bodem. Goed acteerwerk en dit soort verhaaltjes bevallen mij wel. Gaat wat vanuit het niets vrij radicaal maar dat mag. Prima film.

Prima film die volgens de boekjes het riedeltje afwerkt. Verwacht vooral geen bijzonderheden. Het verhaal is zeker de moeite waard maar echt uitblinken doet het nergens.

Ondanks het rauwe en zeer realistische beeld wat deze film schetst was het toch enigszins een vrij saaie film. Omdat het een waargebeurd verhaal is denk je dat er iets uitzonderlijks gaat gebeuren, maar eigenlijk verloopt alles volgens de boekjes. Als er i.p.v. veel overbodige scenes waarin wat wordt rondgehangen wat meer dialoog ingezeten had dan was het allemaal wat meer op zijn plek gevallen. Nu rechtvaardigt de speelduur erg moeilijk de inhoud van de film. Overigens is dit allemaal niet zo dramatisch dat ik de film slecht vond, dat zeker niet.

Predator is qua actie en visueel genot een echte masterpiece. Gezien er nog met kostuums werd gewerkt is het gewoon ontzettend realistisch en knap gedaan. De spanningsopbouw in de jungle is heerlijk en Arnold past eigenlijk wel binnen het plaatje. Echt een heerlijke film!

Predators is een film die leunt op een geweldige eerste film. Bij het zien zijn de verwachtingen dan ook niet zo hoog omdat dit moeilijk valt te evenaren. De film begint goed en er is een serieuze cast gecast. Ergens is het allemaal best vermakelijk en maakt het de verwachtingen die je hebt zeker waar. Toch is het einde wel erg afgeraffeld en ronduit saai. Helaas is dat ook vaak waar een film mee staat of valt.

Behoorlijk complexe film over een theorie van wat er het eerst was, de kip of het ei. De manier waarop het gebracht wordt vind ik vooral een sterk gegeven uit de film. Hiermee is de bar setting met flashbacks een mooi decor. Ook Ethan Hawke en met name Sarah Snook stijgen hierin ver boven zichzelf uit. Uiteindelijk zal de film niet meer inhouden dan een vijf is een theorie en hoe deze tot stand is gekomen.

The Prestige tracht de kijker een illusie voor te schotelen wat met diverse plots vorm mag krijgen. De diepgang waar velen hier over discussiëren vind ik persoonlijk wat ver gaan. Het is op zich een redelijk verhaal wat het vooral moet hebben van een mooi decor. Qua acteerwerk vond ik alleen Michael Caine te genieten terwijl de rest van de cast normaliter toch garant staat voor onbetwiste kwaliteit.

Preston Tylk is een redelijke thriller. Het verhaal is wat matig maar het wordt onderhoudend genoeg gepresenteerd. Verwacht geen hoogvlieger maar een aardig tussendoortje.

Pretty Woman is een op en top feel good movie waarbij de hoofdrolspelers er duidelijk erg veel zin in hebben.

Prey is van alle predator films toch wel een hele mooie geworden. Beelden van de omgeving en predator zelf zijn echt heel goed. Het verhaal is natuurlijk voorspelbaar maar dat weet je op voorhand. Dat neemt niet weg dat ik er kostelijk van heb genoten.

Deze actie-thriller met de ontvoering van een dochter kennen we onderhand wel. Je zou jezelf dan kunnen afvragen of het een serieuze concurrent zou kunnen zijn voor de 'Taken' films, of dat het een dertien in dozijn film blijkt te zijn. Waarschijnlijk lijkt het laatste wat dichter in de buurt te komen. Acteurs als Bruce Willis, John Cusack en 50 Cent doen meer afbraak dan goed aan dit soort films. Toch blijft het een heerlijk genre en is het een redelijke wegkijker.

Prisoner of War een film met Adkins die altijd wel zorgt voor entertainment. De rest was toch allemaal beneden de maat. Zeker de theatrale muziek om de oorlog aan te willen scherpen was eigenlijk te lachwekkend. Verstand op nul en gaan met deze Adkins film.

Geweldig intense film waarbij de nadruk van de onmacht van ouders schitterend in beeld wordt gebracht.

Het verhaal bouwt zich rustig op en ontrafelt zichzelf zonder diepgang.

Voor mij in deze film een sterke combinatie waardoor de intensiteit sterk te beleven is. Zeker is hier goed acteerwerk een onderdeel van.

Alles bij elkaar een genot om gezien te hebben en een absolute aanrader.

Private Benjamin was voor mij een goed onderhoudende film met de nodige humor. Goldie Hawn doet het meer dan prima op dit niveau.

Deze film geeft een kijkje in de wereld van een stel wat een grote wens heeft die niet vanzelfsprekend door een ieder kan worden waargemaakt. Als mensen kunnen we veel voor elkaar krijgen, maar er zijn nu eenmaal bepaalde gegevens in het leven waar we onszelf hoe dan ook bij moeten neerleggen. Deze film is levensecht en puur en behandelt thema's zoals wederzijdse liefde, onvermijdelijke discussies, wanhoop en machteloosheid. Aanpassen en doorgaan is het enigste wat dan nog overblijft hoe crue het ook klinkt. Kathryn Hahn en Paul Giamatti hebben duidelijke chemie en lijken net echt. Dit is pure klasse, chapeau.

The Prodigy is een subtiele thriller die een lekkere rustige opbouw kent. Het is allemaal niet heel erg hoogstaand en zeker niet origineel, maar genoeg om er eens lekker voor te gaan zitten. Prima genre film!

Wederom een project X feest wat gigantisch uit de hand loopt. Gelukkig niet op die manier zoals deze feesten in het verleden de media wisten te bereiken. Uiterst veel cliché maar toch aangenaam verrassend en zeker geslaagd.

Deze film is typisch zo'n voorbeeld van een productie waar je t.a.v. het onderwerp, de regisseur en cast enorm veel van verwacht. Geheel in de lijn der verwachtingen begint de film dan ook zeer fraai met een gedegen intro en opbouw over de crew, uitrusting en een waanzinnige setting. Al gauw richting de helft van de film vervaagt dit beeld snel als er onverklaarbare plotgaten de film vullen. Hierbij vraag je jezelf af waarom ze dit soort simpele dingen voor serieus nemen en waarom de personages zo'n stereotype karakters blijven. Bij een intellectueel episch avontuur over het ontstaan van de mensheid verwacht je van een regisseur als Ridley Scott toch zeker meer diepgang. De verbazingwekkende special effects en technische hoogstandjes lijken het een en ander te kunnen compenseren, maar zijn uiteindelijk geen volwaardige voldoening t.a.v. een wetenschappelijke crew die zich zo manifesteert als in Prometheus. De sfeer en de beelden zijn dus zogezegd overweldigend en Michael Fassbender is toch wel weer ijzersterk in zijn rol als android. Hierdoor is het dus lastig de film laag gekwalificeerd neer te zetten, maar het moet gezegd worden dat er meer in had gezeten(helaas!)

Public Enemies een mager verhaal wat ontzettend lang wordt gerekt. Veelal slaapverwekkend waarbij Depp voor mij niet echt overkwam als de gangster. Je wil zoiets als dit graag een kans geven maar ik kan in de verste verte niet verzinnen hoe ik het positief kan benaderen.

The Public is een goed uitgewerkte film met een interessant verhaal. Emilio Estevez zet hier duidelijk iets moois neer en speelt zelf ook ontzettend sterk.