Opinions

Als kind ooit eens gezien en het maakte op mij toen best wel indruk , ik was wel nieuwsgierig of dit anno nu nog steeds zo zou zijn .

de vermakelijkheid ligt anno nu meer in het tijdsbeeld en de luchtigheid van de film , het is gedateerd maar wat dan nog ? dat is totaal geen minpunt en zeker geen nagatief argument als beoordeling voor de film zelf .

De oplichterspraktijken zijn soms wat te makkelijk en de slachtoffers laten zich vaak ook wat te makkelijk foppen

maar an sich heeft deze film zeker wel zijn charme en het duo Piet en Johnny is een geslaagde combi .

eigenlijk is de japanse tekenfilm serie veruit de beste versie , niet alleen vanwege de prachtige tekeningen maar ook door de lange speelduur en daardoor de veel betere uitdieping van de karakters .

Toch mag deze versie er ook best zijn en temple maar ook de acteur die haar grootvader speelt doen het erg leuk .

Mooi opgezet epos die best iets langer had mogen duren , alles zit erin ,een mooi liefdesverhaal , groots opgezette scenes met heel veel figuranten , veel drama en dit keer geen happy end want iedereen kent het verhaal natuurlijk wel .

Brat pit deed het niet slecht in de remake maar ik geef toch de voorkeur aan deze oudere versie .

redelijke western waarin een man ten onrechte word beschuldigd van moord .

het verhaal speelt zich grotendeels af in het ruige rotslandschap en dat is wel mooi in beeld gebracht .

Een absurd verhaaltje natuurlijk maar toch bij vlagen wel vermakelijk plus aantrekkelijke vrouwen die half uit de kleren gaan , wat wil je nog meer .

goede film over 2 mannen die hun vijandschap opzij moeten zetten om te kunnen overleven .

omdat ze op een onbewoond eiland zitten zijn ze toch op elkaar aangewezen maar eenmaal weer min of meer in de bewoonde wereld steekt de oude vijandschap toch weer de kop op .

Toch wel realistich gefilmd zowel de fysieke scenes als de psychische en ook al gebeurt er verder niet heel erg veel , toch blijft deze film boeien .

Het eind voelt toch wat onbevredigend aan naar mijn mening .

Het had beter gekund maar eerlijk is eerlijk ook een heel stuk slechter , ik weet niet zo goed of ik deze nu mild of hard moet beoordelen , wel werd naar mijn mening de duistere briljante soundtrack van Christopher young node gemist .

Voor de rest allemaal niet slecht maar toch ontbreekt er iets qua sfeer die in de eerste goede delen wel aanwezig was .

Degelijk verslag van de gebeurtenissen rond de Tate moorden en het proces van manson en de 4 daders .

Na het kijken van Once upon a time in hollywood moest ik deze na hele lange tijd toch nog eens opnieuw bekijken .

Vooral Railsback steelt de show met zijn performance als Manson , hij speelt geweldig de enge maniak waar je de rillingen van over je rug doet lopen .

Ook de 2e vrouwelijke daders spelen hun rol erg sterk , helaas blijft de mannelijke dader (tex) vrij onzichtbaar .

Voornamelijk is dit toch wel een rechtbankfilm geworden en dat is het sterke punt van de film , de rest is wat minder sterk maar verder degelijk genoeg .

Deze film belicht de Manson family wat meer dan de 1976 versie die de nadruk legde op de rechtzaak , maar echt veel meer komen we nou ook niet te weten .

Davies zet een goede Manson neer maar Railsback is heel moeilijk te overtreffen .

Verder vond ik ( en dat is al hierboven ook belicht ) de belichting nogal donker en veel scenes waren ook in het donker maar ook de overdag scenes waren vrij kleurloos en aan de donkere kant .

Een degelijke film maar hij kan helaas ( zeker qua sfeer ) niet tippen aan de 1976 versie .

Een film met Lucille Ball die nog niet hier op de site stond dus heb ik hem maar toegevoegd .

De film zelf is aardig maar ook niet meer dan dat , de grappen concentreren zich of op de uitvinding van

Glinka (die af en toe net een copie lijkt van Zonnebloem uit de kuifje strips) of op het feit William het zat word dat margaret vaak veel meer credits krijgt dan hij .

Verder wel een behoorlijk drukke film waarin de grppen soms niet altijd geslaagd overkomen .

Leuk fantasie verhaal die net als zijn vervolg ( down to earth ) prima fanatasie vermaak weet te bieden .

Jordan en zijn assistent worden gespeelt door dezelfde acteurs , voor de rest is het verhaal flink anders maar met min of meer dezelfde sfeer en humor .

Er zit wel sfeer in de film maar echt op het puntje van mijn stoel houden deed hij toch ook niet .
Het verhaal is wel goed opgebouwd maar zeker met het eind erbij gerekend bleef ik met een flink soort
onbevredigend gevoel achter .
Enkele goede plotwendingen voorkwamen dat ik de film saai zou gaan vinden , het verhaal zelf is in andere versies toch spannender verteld .
De laatste vergelijking in die richting lijkt me the skeleton key maar die heeft wel een flink andere meer popcorn thriller sfeer .

een aantal jaren geleden zag ik de film The shrine die me zeer aangenaam verraste qua originaliteit

en sfeer .

deze film heeft wat overeenkomsten qua thema (satansrituelen) maar de uitvoering valt me toch wat tegen .

de film is niet slecht zeker niet maar ik had stilletjes toch op meer gehoopt .

Zeker het eind valt me wat tegen als een soort twist bedoelt maar komt niet echt lekker uit de verf .

de film is spannend en ondehoudend maar zeker niet op waarheid gebasseerd want de duitsers waren zover ik weet nooit met de ontwikkeling van een atoombom bezig geweest .

Toch zijn Douglas en Harris goed op dreef en de mooie scenes in de winter op locatie geven de film een unieke sfeer mee .

Verder is de aktie wat karig maar dat is geen probleem .

de stereotypes ofwel de dik aangezette personages vliegen je in dit drama losjes gebasseerd op een waargebeurd verhaal om de oren .

Allereerst hebben we de drie dames , alledrie heel slim sociaal en goedhartig en alledrie moeten ze natuurlijk op een bepaald moment ook laten zien hoe slim ze zijn , dat daar tegenover moet worden benadrukt hoe dom , kortzichtig en negatief de rest van het personeel moet worden neergezet zorgt dat de film er niet geloofwaardiger op word .

De scene waarin 1 van de 2 andere dames zomaar die computer aan de praat krijgt komt ook totaal niet geloofwaardig over .

Trouwens als Katherine Johnson nou echt zo slim was geweest als deze film ons wil laten geloven waarom bleef ze dan al die tijd dat ze zover naar het toilet moest op hoge hakken lopen , komt niet echt slim over .

Nee deze personages komen erg 2 dimensionaal over , dat is ook van toepassing op kevin costners personage dat de rol van redder of white knight op zich mag nemen .

De rest mag dienst doen als halve racist of figurant .

In de privesfeer hebben we dan nog wat personages wat kids want natuurlijk zijn de dames superliefhebbende moeders en hebben we ook nog de nieuwe liefde van katherine die natuurlijk wel voor hij bij haar naar binnen mag eerst heel nederig zijn excuses moet aanbieden want hij had niet gedacht dat ze zo goed in wiskunde kon zijn .

Lupino en Bogart spelen aardig samen , voor de rest een film die langzaam op gang moet komen , zeker het begin oogt gemakzuchtig , de film eindigd sterk en dramatisch .

een film noir met mitchum als een gokker die als stand in moet dienen voor een gangster die illegaal terug in the states wil komen , hij word met geld gelokt maar krijgt toch al snel bedenkingen .

Jane russell mag als love interest dienen , jammer dat haar rol toch ietswat beperkt blijft maar ze blijft een plaatje om te bekijken .

Het verhaal is wat lastig te volgen , zeker in het begin als er zoveel karakters worden geintroduceerd , maar op het einde valt alles op zijn plek .

Price zijn rol zorgt voor de komische noot , al vraag ik me af waarom dat nodig moest zijn , de humor was nogal zwak en paste eigenlijk niet bij de film .

Al met al toch een spannende noir , zeker het laatste half uur .

Hugo haas speelde bijna altijd zelf in zijn films die hij maakte en vaak speelde hij het personage van een min of meer naieve sukkel die bedrogen word door zijn knappe vrouw die er met de jonge kerel vandoor wil gaan .

Frank kan de kersverse vrouw van Gus aanvangkelijk niet uitstaan ( zo lijkt het althans) maar stiekem is hij ook gek op Julie , als zij na enige avances uiteindelijk voor hem lijkt te vallen broed hij een plan uit om Gus uit de weg te ruimen .

Hugo haas durfde iets wat vele grotere fim makers liever vermeden , en dat is het portretteren van de naarheid en slechtheid van vrouwen , hier valt dat wel mee , het zijn met name de paar twists in het plot naar het einde toe die deze film net dat extra zetje geven waardoor hij net wat beter is dan Hugo's andere werk .

Geen indrukwekkende film en zeker geen indrukwekkende vertolking van Guinness , Bruno Ganz speelt hem in Der untergang volledig van het scherm .

Verder zit er ook weinig spanning in de film , geen dreiging , het is allemaal wat matjes .

Hugo haas is een aparte film maker , zijn films vallen nooit echt in de catagorie van hollywood producties die de regels volgen zoals een happy end of vrouwen die altijd morele engeltjes zijn zonder fouten , vooral dat laatste is volgens mij een grote reden waarom hij nooit de A status in hollywood heeft gekregen .

Onterecht naar mijn mening want zijn films zitten altijd vol gevoel , wellicht sentiment maar dat maakt zijn films menselijk met toch een andere kijk op de maatschappij die verfrissend is .

het acteerwerk door Moore en Agar is zeer degelijk en het verhaal is meeslepend .

Mischien wel 1 van Haas zijn beste films .

Prima romcom met zoals hierboven al beschreven een kerstsausje waarin het verhaal prima en met een goede rustige opbouw .

Janet leigh speelt goed maar Robert mitchum vond ik niet altijd even overtuigend .

Je weet natuurlijk al heel snel voor wie ze uiteindelijk zal kiezen en dat Carl aan het kortste eind zal trekken .

Wat dat betreft is het zo voorspelbaar als wat maar dat is in dit soort verhalen natuurlijk onbelangrijk .

Het gaat om het feelgood sfeertje en dat is dik in orde in deze kerstfilm .

Feelgood romantische kerstfilm uit de oude doos die me ondanks de mierzoete liedjes en dito romance zeker kon bekoren .

Mooie decors ( zeker de Inn zelf )en de wintersetting is prachtig .

Er is wat humor in verweven en dat werkt goed verder een gedateerde film maar wat maakt het uit , als kerstfilm zeker geslaagd .

sterke thriller waarin een ogenschijnlijke psychotische vrouw een moord pleegt op een willekeurige man.

lange tijd blijft het verhaal nogal warrig en lijkt het simpel tot aan het verassend einde aan toe waarin een erfenis en misbruik in de familie een prominente rol spelen in het plot .

In de spannende slotscene komt er opeens een voice in het verhaal om de kijker te waarschuwen voor de spannende scene met een soort tijdklok erbij , een vreemde scene die is toegevoegd maar waarvan het nut onduidelijk blijft .

al met al maakt de ontknoping aan het eind de film zeker een stukje beter , maar een aantal vreemde beslissingen om het verhaal te rekken en spannender te maken doen de film geen goed

De CIA wordt hier wel erg onschuldig neergezet , maar goed het is een komedie maar wel een nogal matte

De film is verder wel best onderhoudend qua verhaal en Matthau speelt de rol wel leuk met de nodige droge humor .

Ik zag deze net op youtube helaas matige kwaliteit maar hij was nog wel redelijk te volgen .

Theunissen heeft de film prima omschreven en ben het grotendeels wel met hem eens .

Wat mij verder wel flink stoorde waren de onlogische reacties van Suzan door niet bv te eisen van die dokter wat er nou precies aan de hand was en waarom ze moest blijven , ook die dokters onderling met hun gesmoes kwam raar over .

De geloofwaardigheid ging nog verder achteruit toen de lijken zich begonnen op te stapelen maar niemand leek wat in de gaten te hebben .

De setting was wel heerlijk sfeervol creepy maar er werd toch te weinig mee gedaan .

Eigenlijk is er geen film met een ziekenhuissetting die wat mij betreft kan tippen aan COMA en deze

zat er qua niveau ver onder .

jammer dat het acteerwerk tenenkrommend slecht is , de editing en muziek ook , toch wel enkele grappige momenten , cynthia is natuurlijk leuk om naar te kijken en de feel good sfeer doet je een beetje denken aan de foute jaren 80 films zoals weird science .

Jammer dat deze( bijna remake zou je kunnen denken) dat niveau niet weet te benaderen .

Mooi tijdreis verhaal waarin een geleerde terugkeerd in de tijd ( wat zijn diepste wens is ) maar eenmaal daar aangekomen valt het hem vies tegen , ook de mensen daar merken dat er iets niet klopt en langzaam aan keren ze zich tegen hem , behalve 1 jonge vrouw die verliefd op hem word .

Somewhere in time vond ik beter maar deze heeft zeker ook zijn charme en belicht ook meer de culturele

barrieres geloofwaardig die er ontstaan door het tijdsverschil .

Uitstekend familie drama waarbij Robinson wel erg duidelijk de voorkeur geeft aan 1 van zijn 4 zoons terwijl hij de andere 3 constant tekort doet .

Die laten hem dan vervolgens ook vallen als een baksteen bij de eerste de beste gelegenheid .

Alle rollen worden sterk ingevuld waarbij vooral Robinson ,Conte en Hayward opvallen .

Als drama sterk opgebouwd met een lange flashback en een prima uitgewerkt verhaal .

In tegenstelling tot Apollo 13 concentreerd deze tv film zich tot de ground crew in houston maar het blijft verder vrij oppervlakkig .

Wel veel drama rond enkele teamleden die met hun relaties worstelen en een voogdij verhaaltje erbij .

Wat dat betreft is en af en toe meer een relatie drama dan een film over de apollo 13 missie .

We krijgen ook geen enkel moment de bemanningsleden van de missie te zien .

Perkins die na psycho vooral in films te zien was waarin hij elke keer weer soort van dezelfde rol speelt .

Mij kon het verhaal maar matig boeien , gelukkig was de speelduur kort .

Welke emotionele bagage ? , de man heeft overal een antwoord op , loopt over van zelfvertrouwen en is de enige die niet bang in zijn stoel luistert naar de tirades van zijn rijke klant .

Aardige film waarin Gable kan schitteren als een zelfvoldane reclameman die totaal geen zin heeft om de invloedrijkste klant van zijn baas naar de mond te praten .

deborah kerr word als love interest gekozen maar eigenlijk is haar karakter best wel saai en als eenmaal Gardner ten tonele verschijnt , tja dan vraag je je af wat hij in Kay ziet .

erg matige film met vaak zwak acteerwerk en slappe dialogen .

sommige momenten zijn het aanzien nog wel waard en de vondst om het verhaal vanuit verschillende ooghoeken te laten zien origineel maar over het algemeen toch ondermaats .

Sterk verhaal over een man op de vlucht voor de politie die een jonge knaap oppikt die van huis is weggelopen .
Omdat de jongen eerder is mishandeld door zijn pleegouders durft hij niet meer naar huis terug en reist tegen de zin van de man in met hem mee .
Gaanderweg ontstaat er een band tussen de 2 en dat gedeelte is het sterke aspect van de film .