Opinions

Opnieuw Erik Richter Strand aan het stuur van de Varg Veum films. Hij heeft al bijgeleerd na de vorige film, al mis ik wel de regie van de eerste film. Dit gedeelte is opnieuw een goed onderhouden detective met z'n sterke momenten. Het valt me meer en meer op dat Varg Veum in tegenstelling tot de meeste andere detectives zich bekommerd om de slachtoffers (rechtstreeks of onrechtstreeks zoals kinderen) en niet op de eerste plaats een prijs wil winnen bij wijze van spreken door een raadsel op te lossen.

Ik zit nu aan het 3e deel en na de debuutfilm is de creativiteit er wel wat uit. Blijft enkel nog de degelijkheid over, al mag er bij dergelijke films wel meer inzitten dan enkel degelijkheid. Benieuwd of het volgende deel Falne Engler, met een andere regisseur, het beter doet.

Ik hou wel van de Varg Veum reeks en deze is tot nu toe de beste van de 2e reeks. Hier is terug meer aandacht voor de relatie tussen Varg en Harme en ook met z'n Karin is het niet altijd kommer en kwel. Topfilms zullen het nooit worden, daarvoor is het plot te standaard en mis ik ergens nog wel de creativiteit van de 1e film. Maar het blijft genieten en de serie is vrij goed onderhouden. Zolang het niveau niet zakt wil ik meer films van Varg Veum zien.

Blij om een nieuwe regisseur aan het stuur te zien. Ik hou wel van deze filmreeks en ondanks de weinig creativiteit (het blijft een straight to dvd reeks blijkbaar) slaagt de film er toch in om de kijker bij de keel te grijpen. Ik moest zo even slikken als dat jonge dochtertje plots aan een touw hangt te bengelen. Ook het neerschieten van Hamre was deels onverwacht.

Knappe filmreeks met Falling Angels als zeer goed deel.

Indrukwekkende Varg Veum film waarbij het zeer persoonlijk wordt voor Varg. Ik denk wel dat je de vorige films moet gezien hebben om in de sfeer van het personage te kruipen. Zoals Zinema hier al eerder zei is dit vooral een actiefilm en mis ik ook wel het mysterie dat bij de eerste films zo goed was. Maar kom, als het goed uitdraait is dat ook niet slecht. Ik genoot vooral van Karin wiens rol kort maar sterk was. Niet helemaal verrassend verhaal, al is dat dan weer net een prestatie dat de schrijver ondanks de vrij doorzichtige plot toch een boeiende film kan afleveren. Ik denk dat ik dringend die boeken moet opdiepen.

Een wat mindere Varg Veum. Dat ligt niet per se aan de regie van Seim die nu zowel voor als achter de schermen actief is. In de 2e reeks werden de zaken persoonlijk en dat gaf de films dat ietsje speciaal. Varg was meer gepasioneerd omdat het hem zowel persoonlijk als jobmatig interesseerde. Hier is dat toch wel wat vergeten, ook al zit je met het zijverhaal van z'n toekomstige vaderschap. Maar als detective is dit zeker amusant en valt het dankzij Varg Veum zelf best wel mee. Pluspunt moet ik wel zeggen is de geweldige samenwerking met Hamre. Dat zat zeker goed hier.

Een net goeie film dus, maar er zijn beter films in de reeks van Varg Veum.

Dit is toch een heerlijke filmserie. Het valt me opnieuw op dat Varg Veum een detective is die voor z'n zaak gaat, maar toch ook problemen heeft als het moeilijk wordt. Niet zo'n kouwe detective die een oneliner uitspuwt bij het zoveelste lijk. Spannend verhaal dat steeds doet benieuwen naar een volgende film van hem.

De eerste Varg Veum van de 2e reeks boekverfilmingen is een complete ommekeer in de reeks. De stijl van de eerste bioscoopfilm is grotendeels verdwenen. Het personage Varg Veum is uiteraard nog altijd interessant maar zijn wereldje gaat enorm overhoop. En dat is soms met gemengde gevoelens omdat die eerste films zo goed waren. Al snap ik wel dat de films willen blijven verrassen.

Het is in elk geval een apart verhaal en zeer boeiend. Ik zal toch de boeken eens moeten lezen denk ik. Deze film valt best wel mee, maar dat komt omdat ik nog in de sfeer zit van de vorige films en daardoor meer kan inleven in het personage van Varg Veum. Geen idee of dit ook te genieten valt als je geen voorgeschiedenis hebt.

Het is toch nog even wennen aan de nieuwe aanpak van de Varg Veum reeks tegenover deel 1. Varg is geen detective meer en heeft een vaste relatie. Zijn relatie met Harme is ook scherper geworden. Op zich levert dat wel leuke scènes met zich mee en maakt dat de zaken persoonlijker. Al is het soms wel zwaar om te zien wat Varg allemaal mee maakt. Het geheel is niet z'n beste maar wel een opnieuw goed onderhouden film geworden.

2e film van Varg Veum en dit keer straight to DVD. Je merkt ook wel dat er een andere regisseur is. Op dat vlak had ik meer vertrouwen in Ulrik Imtiaz Rolfsen, die helaas maar 1 Varg Veum gemaakt heeft.

Deze Tornerose (Sleeping Beauty) heeft een leuk verhaal en je merkt dat dit een populaire reeks is. Hoofdrolspeler Trond Espen Seim past zeker in de rol van eigenwijze maar toch rechtvaardige detective. De rest van de film is dan weer iets te standaard tv-detective-stijl. Dat levert een goeie detective op, maar geen topfilm. Al is een goed gemaakte filmserie als dit soms beter dan een slechte blockbuster.

Met wat moet je Het varken van Madonna nu in hemelsnaam vergelijken? Het lijkt een mix tussen Calvaire, Allez Eddy en Terug naar Oosterdonk, maar dan eigenlijk weer helemaal iets anders. Om maar te zeggen dat de film iets apart is. De film is een sprookje dat overkomt als een 4D theaterstuk. Met wel wat humor en dramatiek. Niet allemaal zo speciaal, maar wel gezellig en leuk om zien. Memorabel zal het nooit worden en het had wel wat gedurfder gemogen. Al bij al toch nog de moeite om te zien.

Wat een gezellige SF, gesetteld in de jaren '50. Mooi in de eenvoud met een gepast sfeertje. De film heeft een mooie flow die je zo meeneemt in de film. Met dialogen die aansluiten aan de fascinatie voor de toekomst en de angst voor het onbekende. Nieuwe technologieën doen hun intrede en zijn voor die tijd revolutionair, zodat alles mogelijk lijkt. Niet alleen in de toekomst, maar ook om het heden te verklaren.

De film draait vooral rond de jonge Fay als telefoniste. De film kent een lang shot met haar aan de receptie, geweldige gefilmd! Het wordt nooit groots of heeft de intentie om een ingewikkeld plot op te zoeken. Gewoon een SF-film over de jaren '50. Met spanning en ruimte voor fantasie. De kracht van low budget die meer creativiteit uitstraalt dan menig blockbuster.

Velvet Buzzsaw zag er op het eerste zicht wel goed uit met een boeiende cast. De reacties hier waren minder positief en wie het toch enigszins goed vond, schreef meestal niet veel goeds over het eerste uur. Tja, als je een bij een middelmatige film eerst een uur moet doorstaan om dan pas wat licht in de duisternis te zien, is het geen goede film. Het eerste uur is ook gewoon saai met personages die saaie gesprekken naast elkaar voeren, aangevuld met clichés uit de Hollywoodversie van de kunstwereld. In plaats van sensatie of fantasie, koos de regisseur om voor sfeer te gaan. Helaas ontbreekt het de film daar toch wel van. Laat staan een stevige spanningsboog. De film is een grote teleurstelling.

Venom, de Marvelversie van Upgrade. Beiden halen de mosterd uiteraard ook elders, maar er zijn wel gelijkenissen. En Upgrade is beter geslaagd als film. Venom is een te standaard film dat in de lijn ligt van de Marvelfilms. Vrij braaf en weinig creatief, maar met de nodige actiescènes en leuke onliners. Tom Hardy doet het niet slecht, de film mist een goeie bad guy/girl om voor een evenwicht te zorgen. Je zou haast denken dat dit een DC film was.

De eerste Venom was een vrij gemiddelde film. Niets bijzonders en eigenlijk wat recyclage van wat we eerder al hadden gezien in het genre. Maar nog wel met genoeg entertainment om er van te kunnen genieten. Ook in deze sequel heb je enkel nog Tom Hardy als goeie acteur, ook al draait hij wat op automatische piloot. De rest is een pak minder. Zeer voorspelbare film waar niet echt veel te beleven valt. De humor werkt niet, de actie is ondergemiddeld.

Meer van hetzelfde... Tom Hardy moet de film in z'n eentje dragen. Juno Temple is nog een goeie poging, maar vooral gemiste kansen. Niet dat de andere Sony Marvels zo goed zijn, maar het liet wel eens iets anders zien. Venom is ondertussen aan z'n 3e film toe en we krijgen weinig verrassingen. Gaandeweg wordt het zelfs een soort Power Rangers film. Het resultaat is een iets te luchtige popcornfilm. Op zich niets mis met comic verfilmingen, maar we krijgen meestal varianten op hetzelfde. En dat is ook niet anders dan bij Venom jammer genoeg.

Matige film, zonder de nodige spanning. De slangen meer grote adders met een rammelaar aan hun staart gebonden. Je kan het steken op een laag budget, maar er zijn wel meer films die pakken beter zijn met een lager budget dan dit hier...

Dit moet toch even bezinken. Venuto al Mondo is een film die ik vooral wou zien vanwege Penélope Cruz. En uiteindelijk is dit een overweldigende film geworden die nog blijft nazinderen. We krijgen een film te zien die de tijd neemt om een verhaal te vertellen. Om personages op een geloofwaardige manier neer te zetten. En tegelijkertijd er alles uit te halen op vlak van emoties. Op de juiste momenten prachtmuziek van Bruce Springsteen of Nirvana. Dan weer intieme pianomuziek van Eduardo Cruz die voor het eerst als componist een film draagt. Ik ben al meteen fan.

Op de achtergrond zien we ook de oorlog in Joegoslavië. En daar zit hem net de kunst. Zowel het liefdesverhaal als het oorlogselement passen mooi in elkaar. Gewoonlijk moet één van beiden onderdoen. Het begint als een liefdesverhaal met het probleem dat Gemma geen kinderen kan krijgen. Daar moeten de hoofdpersonages mee leven, terwijl er een oorlog opkomt. Het zet alles in perspectief. Het mooi plaatje komt niet echt tot leven. Net als de mensen in de commune die hun carpe diem leven verstoord zien.

De combinatie van vroeger en nu is best wel geslaagd. Blijft nooit evident om te wisselen zonder het tempo uit de film te halen. Maar dat is soms echt wel sterk gemonteerd. Het is een puzzel die past. Stap voor stap klikken de stukjes in elkaar. En vooral naar het einde toe komt de figuurlijke mokerslag. Venuto al Mondo is en wat minder bekend pareltje geworden, dat dringend meer bekendheid moet krijgen. Er zijn misschien beter films dan dit. Maar het zijn er toch niet zoveel...

Een typisch Vlaamse setting in de wijk Verbrande Brug. Een soort eiland op zich waar kleine dingen als een kermis het hoogtepunt van het jaar zijn. Decleir speelt weer goed als gewoonlijk en brengt mee wat sfeer in de film. Al is daar ook alles mee gezegd helaas. De andere acteurs zijn niet echt geweldig en in veel gevallen wordt er gedubd wat de klankkwaliteit niet echt bevordert. Ook is het verhaal net te dun om er een grotere film van te maken. Maar het geheel is wel geloofwaardig en zorgt dat de film toch nog leuk is om zien.

Mijn verwachtingen lagen vrij hoog na Thelma voor de nieuwe film van Joachim Trier. The Worst Person in the World haalt dat niveau niet, maar blijft wel een topfilm. Een blik op een jonge vrouw die worstelt met zichzelf, met de toekomst, niet goed weten wat te doen, en met relaties. Altijd dromend van iets anders dat hopelijk beter is. Maar het leven is nu eenmaal niet zwart/wit.

Renate Reinsva schittert in de hoofdrol en maakt de film zonder twijfel een pak mooier. Trier houdt het klein en oprecht, maar ik mis de echte impact om een topfilm te zijn. In elk geval één van de betere films van het voorbije jaar.

De film lijkt wel een clash tussen de oude generatie uit Hollywood met de scènes in de rechtbank en de jongeren die wat weg hebben van de frivole nouvelle vague. Maar het zit telkens er eerder wat tussen. Toch wordt het ook een paar keer aangekaart dat de mensen in de rechtbank ouder zijn en de jongeren niet begrijpen.

De film heeft het gekende traject van en rechtbankfilm waarbij we via getuigenissen terug gaan in de tijd, om zo de puzzel als kijker samen te leggen. We zitten met dezelfde vraag als de jury om te zien of ze schuldig is of niet. Brigitte Bardot als Dominique Marceau is goed op dreef. Ze is nog altijd het mooie blondje dat weet dat ze er goed uit ziet, maar is toch meer dan dat in de film. Tegenover haar staat acteur Sami Frey in zijn debuutrol. Het is als kijker aftasten hoe de verhoudingen zitten. Beide personages hebben duidelijk hun slechte kanten, maar het zijn zeker geen slechte mensen. Is het liefde of is het lust en wat verwachten ze van elkaar?

Het is te zien dat regisseur Henri-Georges Clouzot een liefhebber van Hitchcock was. Hij weet het verhaal goed op te bouwen. Je weet als kijker wel dat Gilbert Tellier vermoord is, maar hoe zit de vork in de steel. Je zit toch met de vraag of Dominique het wel gedaan heeft. Als blijkt dat ze het effectief gedaan heeft, blijft de spanning hangen, omdat je wil weten hoe de jury gaat reageren. Wat uiteindelijk niet relevant is als ze in de cel zelfmoord pleegt. Luguber genoeg had Bardot tijdens de opnames een affaire had met Sami Frey terwijl ze nog getrouwd was en zij in het echte leven ook een zelfmoordpoging ondernam door haar pols over te snijden. Gelukkig was ze toen wel blijven leven.

La vérité is niet de topfilm op zich en de twee hoofdpersonages zijn niet bepaald sympathiek. Maar Clouzot weet van het verhaal een sterke thriller te maken en mooi shots vast te leggen. Het evenwicht tussen de rechtbank met vooral dialogen en de flashbacks met levendige jonge figuren, zorgt voor een mooi evenwicht. Op die manier wordt het nooit vervelend.

Waarschijnlijk werd voor het VTM-publiek het verhaal nogal simpel gehouden. Het script is dan ook vrij dun. Toch is het een goeie film geworden, door de acteerprestaties die van de personages toch iets goed maken. De film moet het zoals ik al zei, niet van het verhaal hebben, maar wel van de gags en amusante scenes. Herbots heeft van dit slechts script toch een leuke film kunnen maken, alhoewel de eer toch vooral naar de acteurs gaat.

Over het algemeen een leuke zaterdagavondfilm in het genre van Hector of Team Spirit.

Nogal vage film van Jan Verheyen, dat eigenlijk een lang uitgesponnen tv-aflevering is van pakweg Aspe of Witse. Jan Verheyen verknoeit het op sommige momenten. Denk maar aan de scene in het mortuarium waar de camera constant op het zenuwachtige aan gaat ronddraaien. Ook wordt naar het einde aan een gevecht in beeld gebracht om zo'n manier dat je denkt dat de cameraman mee aan het vechten is. Verheyen heeft blijkbaar teveel koffie gedronken bij het film. Tot zover ze een diepgaand karakter kunnen voorstellen valllen de acteerprestaties nogal mee. Alleen vraag je je af hoe Filip Peeters zo geniaal was in Hel van Tanger en hier z'n pet naar gooit. Het verhaal is niet slecht en zet ons soms op het verkeerde been, maar de uitwerking had beter gekund. Gewoonlijk ben ik wel een liefhebber van de Vlaamse film, en zeker als het in de eigen stad - Antwerpen - gefilmd is. Hier had veel meer ingezeten.

Vertigo was niet meteen mijn meest favoriete Hitchcock, maar ik heb nu de film een keer op het grote doek gezien. Waar een film toch nog altijd meer tot haar recht komt. Zeker als die gefilmd is in Technicolor. James Stewart is weer in vorm, al geniet ik vooral van de vrouwelijke rollen. Kim Novak als de mysterieuze dame die stilaan in de hoek wordt gedreven door Stewart. En een hele opvallende rol voor Barbara Bel Geddes als Midge, de ex-verloofde van het hoofdpersonage.

De film is vooral een Hitchcock film geworden, en dat is helaas af en toe wel wat geforceerd. Hij schuift het verhaal af en toe op zij om zelf uit te blinken, terwijl dat bij films als Rear Window of North by Northwest veel beter klikte en zo de spanning zeer natuurlijk aanvoelde. De film wisselt heerlijke shots af met soms bruuske overgangen.

Vertigo is uiteraard een klassieker, persoonlijk niet de beste Hitchcock maar best wel interessant en boeiend.

Man, ik heb het al niet echt met kerstfilms. Als ze dit dan ook nog gaan mengen met lage humor krijg je een verschrikkelijke film. De humor werkt niet, de personages zijn nog kartonner dan een schoendoos en Santa Claus is een botoxfiguur met een tandpastasmile. De enige moment dat ik hoop had, was de kerstmanimitatie halverwege de film als die kerel aan tafel (familie van die Lindsay) als baard een plastic zakje om had. Daarbij meteen het hoogtepunt van de film...

Verfrissend goed eigenlijk. Christian Bale zit best wel goed in de rol van Dick Cheney. Globaal gezien is het niet zo bijzonder creatief, maar wel zeer goed gedaan. Duidelijk vertelt, sterk geacteerd, vlotte montage, … Ik kende weinig van Cheney, buiten het feit dat hij Vice President was en een rol speelde in de oorlog met Irak. Deze film geeft een mooi ('t is te zeggen) beeld van de man. De makers hadden hier en daar wel subtiele humor moet ik zeggen. Dat geeft de film de nodige pit en het geheel wordt nergens te saai of te stoffig. Geweldig gewoon hoe gaandeweg de film ineens de credits beginnen te rollen alsof het verhaal daar verteld was. Om dan meteen te zeggen dat het hier nog verder ging. Na de echte credits krijgen we nog een hilarische slotscène. Het zijn enkele dingen die je als kijker zo doen meeslepen in een anders veel te voorspelbaar verhaal. Een absolute aanrader!

In de 21e eeuw is Woody Allen goed bezig en het valt me meer op dat de combinatie Woody Allen/Scarlett Johansson best wel werkt. Langs beide kanten. Johansson komt in Allen's films goed uit de verf. En Allen maakt in deze eeuw best wel mooie films na een tijdje weg te zijn geweest. Mooie muziek, leuk verhaaltje en personages die boeiend genoeg zijn om het verhaal te trekken. Geen echte topfilm, maar best goed genoeg.

Vooral opvallend qua opzet door de film in één take op te nemen. Het begin is wat cliché en je denkt dat de hele film teert op dat originele idee van filmen. Maar je leert op korte tijd de personages wel wat kennen en de film kent op een natuurlijke maar toch snelle manier de nodige bochten. Ik was meteen verkocht toen Victoria met Sonne alleen waren in de bar. Een openhartig gesprek tussen beide personages en de outing van Victoria als pianiste. Het deed me meteen denken aan Before Sunrise. Vanaf dan blijft het wel boeiend en is het toch wel knap hoe de acteurs alles in 1 take konden brengen. Je wordt stilaan een extra lid van de groep. Zodat je op het einde van de film wat versteld staat waar Victoria staat en hoe dit alles op een paar uur tijd heeft kunnen plaats vinden. Wat een nacht!

Een typische waargebeurde tv-film waar je niets aan hebt. Nergens spannend, niet mooi, slecht geacteerd en het onderwerp is ook al gedateerd. Niemand interesseert zich hieraan in een tijdperk waarin internet, webcams en realitytv niet alleen bij je binnenkijkt, maar ook heel de wereld een etalage is. Misschien wel ooit hot gweest in Amerika, maar nu niet meer interessant.

Ik heb altijd wel problemen gehad met absurde fantasy in film. Alsof de maker een trip beleefd en de kijker daarmee uitnodigt. Ok, het is in dit geval niet slecht gedaan en je blijft wel met aandacht kijken. Maar het verhaal lijkt toch niet helemaal uitgewerkt en je verwacht nog meer op het einde van de film. Het einde viel me dik tegen. Sommige plotlijnen worden gewoon links gelaten en amper uitgewerkt. En ook al was het mooi in de jaren '80, soms lijkt het echt wel wat cheesy bij de special effects. Niet helemaal mijn ding, al trok iets me toch wat aan in de film.

Zeer speciale film. Vooral visueel heel sterk en een sterk misdaad/mysterie verhaaltje dat je aan het scherm blijft gekluisterd houden. In het begin moest ik wel wat wennen aan de drukke filmstijl, maar eigenlijk hoort dat er bij. Leuk ook om tussen de speurtocht door op de achtergrond mee de geschiedenis te volgen van de julirevolutie in Frankrijk met het vertrek van Karel X naar het einde toe. Gewoon enkele details die het verhaal dat ietsje meer geven. 4*