Opinions

Erg matig (zag volgens mij ook The Asylum bij de opening credits).

Dat het geen groot budget heeft en niks showt wat we niet eerder hebben gezien kan ik me niet al te veel aan storen.

Dat de introductie vreselijk irritant is en de characters storend zijn en belabberd worden vertolkt vind ik daarentegen wel bedroevend. Qua gore en sfeer valt er ook weinig te beleven en dan blijft er uiteindelijk maar bar weinig over..

1,5*

Eindelijk gezien

Toen ik voor de eerste keer de trailer zag, zat ik al met een big smile op me gezicht, twijfelend of deze Chocolate (die ik zo geweldig vond) zou kunnen over-toppen. En ondanks dat het een close-call is geworden zet ik hem voorlopig op nr 1 (wat er voor zorgt dat The Hangover me top 10 uitgaat, en ondanks dat het een geweldige komedie was verdiende die het ook niet echt om in me top 10 te staan)

Ten eerste wil ik zeggen dat ik het geweldig vind hoe ze in zo'n korte tijd zo'n geweldige film in elkaar hebben geflanst.

Acteerwerk of verhaal moet je bij deze films niet naar kijken, dat is net als Family Guy afkraken vanwege het gebrek aan continuiteit.

Maar damn de gevechten, de choreografie, de mix met drunken-style en breakdance, de combo-fights, de opbouw van de gevechten en de vechters zelf. Fantastisch

Ook de locaties en soundtracks zijn zeker niet mis en zorgen voor een goede sfeer.

En voor mij het grootste pluspunt (wat een van de belangrijke redenen was om het te kijken): Jeeja Yanin. Wat een vrouw. Uiteraard een fantastische martial arts-specialiste en tegelijk een mooie vrouw met charisma en een betoverende glimlach. Maar back to the point: Geweldig dat ze al deze stunts even fixed terwijl ze hoogtevrees heeft. Ook het feit dat ze van 2 verdiepingen hoog gevallen was bij de opnames ( ) en toch de volgende dag meteen weer aan het werk ging. Verdient heel wat van me waardering.

Een keer de boom in beeld, en af en toe iets te donker, maar verder geen dingen die erge afbreuk doen aan de film.

Kortom: weer een grandioze martial arts film, met zelfs af en toe een vlaagje humor en een romantisch verhaal waar gelukkig niet al te diep op in gegaan word. En gelukkig niet als de meeste actiefilms al na een korte anderhalf uur voorbij is.

Topper

Hartverwarmend.

Heerlijk, bij vlagen disney-achtig, sprookje. Met tijgers zit je sowieso al goed bij mij, vind het prachtige beesten.

Vooral het beginstuk in de natuur met de tijgers is werkelijk waar genieten geblazen, prachtig. Met even later een prachtige locatie met die stenen in de natuur. Wist me ook al meteen mee te laten leven wanneer dat kleintje niet hoog genoeg kon springen en de volwassene even later stierf bij een poging tot het kleintje redden. Uiteindelijk ook wel erg jammer dat de film naar de mensenwereld verkast en het ook soms teveel wordt gericht op de mensen terwijl de tijgers juist te allen tijde centraal zouden moeten staan.

Verder is het best leuk om te zien hoe ze vaak omswitchen van een vrolijke toon naar een wat dramatischer toontje, maar ondanks dat is het ook dat disney-achtige wat het cijfer wat omlaag schroeft. Vroeger zou ik het geweldig gevonden, en kan me er nu nog prima mee vermaken, maar meer hard drama erin/het disney-achtige dat er bij vlagen in zit achterwege laten was wel gewenst.

De cast doet het gewoon uitstekend en ook de tijgers weten het goed over te brengen (oscar voor dieren in de maak zetten?). De muziek is lekker meeslepend en het einde is ook degelijk.

Mocht het drama-gehalte wat meer geweest zijn en het ook wat meer/wat langer gefocust zijn op de natuur en de tijgers had het zo de volle hap kunnen binnenslepen. Maar alsnog een dikke:

4*

Clichématig werkje.

Opzicht niet een ramp qua verloop, maar ook de grappen zijn ernstig cliché en niet overdreven genoeg gebracht en de pijnlijke pogingen tot grappig uit de hoek komen werken alleen maar in het nadeel.

En de cast, Sarah Jessica Parker.. tja.. een bijrolletje.. misschien. Maar zeker niet zo'n hoofdrol, dat is blijkbaar far out of her league. Ook Hugh Grant ben ik inmiddels wel een beetje zat na de zoveelste romantische komedie (al heeft hij dan wel voor de enige glimlach-momenten gezorgd: waar hij tegen de beer gaat praten, waar hij zichzelf in z'n ogen sprayt). De romantiek van die twee komt helemaal niet aan en die stukken zijn dan ook tergend saai.

Jammer, veel te veel binnen de lijntjes allemaal.

2*

Herzien maar eens, omdat ik even niet goed wist wat voor cijfer ik wilde geven.

En dit blijft een top actie-werkje.

Er wordt niet meer dan nodig besteed aan opbouw, meer dan genoeg actie, harde sound-effects, een fijne Bruce Willis, en dat allemaal niet gepropt in een korte anderhalf uur maar uitgesponnen over een ruime 2 uur.

Top!

Minste van de geweldige reeks.

Maar dit wil nog niet veel zeggen, ook al voelt het dan een beetje als een herhalingsoefening vergeleken met deel 1, blijft het erg fijn om naar te kijken. Bruce Willis is weer geweldig, wat leuke quotes en humor tussendoor en ook weer gewoon fijne actie-momenten. Ook wordt je er weer aardig snel ingegooid en ook hier vliegen de 2 uur om.

Hangt een beetje tussen 3,5* en 4*.

Fijn filmpje.

Zoals sinterklaas al eerder aangaf had het begin wat weg van West Side Story, gelukkig werd het daarna en vooral vanaf Vietnam een stuk beter. Genoeg actie, dat weet je met Woo in ieder geval. En ook het drama weet zelfs goed te pakken richting het einde, alleen jammer dat het wraakgebeuren op het einde goed begon maar daarna te lang uitgesponnen werd en uitmondde in een scene die teveel actie bevatte, terwijl het een sterke scène had kunnen zijn.

3,5*

intrigerend filmpje, had alleen voor mij wel wat intenser gemogen.. ik hou het op leuk voor een keertje..

Zeer matig. Lelijke animatie, weinig bijzondere voice-cast en veels te kinderlijk. Begin leek het me nog enigszins kijkbaar maar vanaf het moment dat de dino's beginnen te praten gaat het echter snel, heel snel bergafwaarts.

1,5*

Haalt het niet bij z'n voorganger.

Lichtelijk tegenvallend zelfs, waar die hogere score vandaan komt snap ik dan ook niet helemaal. Opbouw is redelijk, gevoel van de contest heeft er uiteindelijk niet genoeg ingezeten en die ruwe onderbreking richting het einde was totaal niet nodig en totaal niet boeiend (verder hadden wel meer onderbrekingen niet gehoeven). Maar ondanks dat de cast het er goed vanaf brengt (leuke bijrol ook van Patrick Swayze), toont het einde dat de film bovenal gevoel mist. Dans-aspect zat er net niet sterk genoeg in en miste zo nu en dan choreografie.

Muziek is best fijn en ook de setting is wel degelijk. Clichés e.d. kan ik me ook niet aan ergeren dus een voldoende weet het nog wel te krijgen.

Krappe 3*

Tegenvallend.

Mist voornamelijk echt een plot-onderdeel om goed in mee te gaan, de kans om in een romantisch plotje mee te gaan verspelen ze (en zorgen daarmee dat de lichte aanwezigheid daarvan alleen maar ergernis opwekt) en ook een plotje waar ze als team de strijd aangaan zit er niet echt in. De film bloeit dan wel even op tegen het einde, om daarna toch weer in vervelend spul te vervallen. Ook staat het karakter van Okwe me niet aan, los van het acteerwerk dat wel prima is (vooral van Tautou, waarbij dat accentje best leuk is).

2,5*

Goed. Fijne intro met die voorbereiding, haalde niet de spanning eruit. Daarna neemt het verhaal lekkere twists met het acteerspel van de driedelige cast als lijm die alles aan elkaar houdt. 4*

Religieuze film.. twijfels.. verhaal over het (eventueel) breken daarmee.. interessant.. 2 actrices die beiden kanshebber zijn voor een plaats op een lijst van beste actrices als ik die ooit zou opstellen.. must see!

Rachel en Rachel spatten dan ook van het scherm af en hun chemie onderling is ook prima. De liefdesscène tussen hen vond ik zeer intens. De film ontwikkelt zich erg rustig, een stuk rustiger dan ik had verwacht. Het moet het dan ook vaak hebben van het onderhuidse en subtiele. Dat is meestal niet echt iets voor mij. De film begrijpt echter gelukkig dat het onuitgesprokene alleen werkt als het ooit wel wordt uitgesproken en opgekropte gevoelens op de achtergrond op een gegeven moment wél expressief eruit moeten komen. Helpt ook dat je een cast hebt die subtiele gevoelens en gedachten goed en naturel over weet te brengen.

Desondanks mag het mij toch nog iets dramatischer allemaal. Maar dat was dan niet geheel passend geweest voor de film. Er is eigenlijk geen vijand. Daarom werkt die groepsknuffel op het eind ook wel, drie jeugdvrienden die allemaal een ander pad volgen waar geen van hen écht fout zit. Ronit die ervoor kiest om (voornamelijk) het pad van een 'beest' te volgen zoals ze al lange tijd heeft gedaan maar zich vrijer voelt om dat te doen en wellicht ook door haar vaders laatste woorden het gevoel heeft dat hij haar - ondanks het achterwege laten in het testament - misschien toch begreep op het eind (en/of door de speech van Dovid die de rabbi zou opvolgen het gevoel heeft dat haar keuze wordt geaccepteerd door hem, en daarmee in zekere zin door de gemeenschap). Dovid die (voornamelijk) het pad van een 'engel' volgt en zijn leven aan zijn geloof wijdt en zich er waarschijnlijk meer in gaat verdiepen om op een gegeven moment wel die plaats in de gemeenschap in te nemen, maar zonder daarbij voor God te spelen en dat pad aan anderen op te leggen als een extremist. Hij kan zich nu ten volle aan zijn pad overgeven zonder daarbij iets hoeven op te dringen of een ander mens zijn of haar keuze - en zo diens menselijkheid - te ontnemen. En ten slot Esti die waarschijnlijk geen van beide paden volledig wil volgen, maar haar eigen pad (dat vermoedelijk trekjes van beide zal hebben). En dat nu ook kan doen.

Zo lijkt het mij persoonlijk een beetje symbool te staan voor de drie voorbeelden die de rabbi in het begin gaf, drie paden die gevolgd worden: de een volledig de ene kant op, de ander volledig de andere kant op en de derde een beetje daartussen in. Maar wel allen als mens uit vrije keus en geen omdat ze niet anders konden. Daarmee 'disobeyed' de film ook eigenlijk wel een beetje de kijker en wat die verwacht of zelfs wil/hoopt dat er zal gebeuren. Misschien niet het meest krachtige, maar toch wel verfrissend. Moet overigens wel zeggen dat er zeker meer uitgehaald had kunnen worden met de cast en het plot, maar best een boeiend filmpje uiteindelijk. Ben ook wel benieuwd geworden naar het boek (en daarna een herziening). Zit ergens het gevoel alsof iets me is ontgaan.

Jammer. Had hier zoveel van verwacht, en al die mensen die hem wel goed vinden het spijt me, maar ik vond er weinig aan.

Slechte introductie, geen tijd voor inleving..

Het documentaire-achtige tintje pakte totaal niet goed uit voor mij. Soms kan ik het wel waarderen, maar deze keer niet. Jammer genoeg ook soms wat belabberde humor in de film.

Acteerwerk, en dan doel ik op de hoofdrolspeler, is erg belabberd.

Niks voor mij dit.. De effecten en het verhaal zorgen er dan nog voor dat ik het een 2,5* geef.

Tienervoer met een leuk verhaaltje en sexy dames en af en toe een smakelijke vecht-scene. (Is wat me bij staat dan, is alweer wat jaartjes terug dat ik hem zag.)

Maar eens herzien. Blijft eigenlijk onverwachts nog wel leuk. Gewoon een stevige portie nostalgie en Eddie Murphy is prima in z'n rol. De pratende dieren zijn i.t.t. sommige andere films ook goed te pruimen. 3,5*

Na het vermakelijke Doomsday en het goede The Descent van Neil Marshall verwachtte ik hier ook wat van, maar dit is duidelijk het minste werkje van de beste man.

De introductie is clichématig en het oogt soms iets te goedkoop. Maar dit hoeven geen erge struikelpunten te zijn.

De cast verpest het eigenlijk voor mij. Qua acteren is het een zooitje, ook al heb ik slechter gezien.

Ook begon het gelul, geschreeuw en af en toe stommiteiten van de soldaten me al snel de strot uit te hangen en zat ik te juichen voor de weerwolven en of dat nou de bedoeling is..

Uiteindelijk boeide het me helemaal niet meer wat er nou zou gebeuren en wou ik er gewoon snel doorheen komen, en dat is al helemaal niet goed.

Redelijke parodie die jammer genoeg niet altijd even leuke grappen tevoorschijn tovert. Maar gelukkig ook wel wat leuke en de cast hou ik ook wel van. Wel jammer dat het een hele tijd terug is dat ik Menace II Society en Boyz N The Hood e.d. zag, al denk ik niet dat dat veel uitgemaakt zal hebben.

leuke film voor een avondje, lekker ziek, leuk plot.. en ook sterk geacteerd..

1000ste stem, aparte film.

Formidabel acteerwerk, sterk script, geweldige regie en een bijpassende score.

Begint zeer sterk en je zit er meteen in door de goede introductie doorspekt met wat humor (door de rest van de film zit ook af en toe wat aan humor doorspekt en dat werkt alleen maar in het voordeel).

Gaat al vrij snel de vage kant op, maar nog niet de mindfuck die ik verwachtte. Die kwam in het afsluitende stukje toch nog tevoorschijn. Kon het grotendeels nog wel uitvogelen achteraf en heb daarna nog wat gespiekt en is nu grotendeels duidelijk, maar ook niet helemaal sluitend.

Kans op de volle 5 is er zeker, maar dat laat ik over aan herziening.

Die troma-werkjes blijven niet helemaal mijn ding, daarvoor is het me toch echt te amateuristisch. Zo ook hier; de humoristische insteek zorgt hier en daar voor momenten die leuk konden zijn, maar die door een matige cast/regie/whatnot toch niet echt uit de verf komen.

1,5*

De muziek was wel het ergste minpunt van deze film. Maar inderdaad was Vegeta niet helemaal zichzelf.

Maarja het blijft dbz, dus het was weer genieten..

Hoopte toch op een stuk meer.

Begin is het voornamelijk lichtelijk romantisch met wat semi-filosofische uitspraken. Oke, kan ik in meegaan. Harlan ontmoet de familie en daarmee de vader, begint de goede kant op te gaan. Spanningen her en der, maar lopen net niet genoeg op. Maar dan, Harlan schiet Tobe neer, hmm, weet nog niet zo goed wat ik hier van moet denken. Harlan komt bij het broertje aan met een speech over dat haar vader haar en hem had neergeschoten en Tobe herinnert zich niet bijster veel, interessant!! Maar dan neemt hij opeens het broertje mee om een cowboy uit het wilde westen te spelen , en daarmee gaat de film compleet de mist in. En om de kroon te spannen brengt papa lief z'n kinderen nog naar een plek om gedenkwaardig Harlan's as uit te strooien, tja..

Zat veel meer in met zo'n cast, al had de film me wel even goed beet toen die cowboy-setting een filmset bleek te zijn .

2,5*

Beetje à la deel 1. Ook nu nog ok om een keertje te kijken door de nostalgische waarde en Eddie Murphy die ook hier weer aardig in z'n rol zit. 3,5*

Nogal een stap achteruit ten opzichte van de eerdere 2 films. Voornamelijk door Kyla Pratt die niet eens erg tergend is maar als vervanger van Eddie Murphy het er maar zwak vanaf brengt. Niets bijzonders, maar voor dit soort films stel ik geen al te hoge eisen. Eenmaal, maar geen andermaal.

3*

Qua niveau op dezelfde lijn als deel 3. Niet echt bijzonder, Kyla Pratt blijft een niet geheel sprankelende hoofdrolspeelster en in het algemeen gewoon minder leuk dan de eerste 2 delen. Voor de meesten dan ook niet echt de moeite waard, ik kan het nog wel kijken voor die ene keer.

3*

Heerlijk filmpje. Had er niet geweldig veel van verwacht vanwege wat reacties van kennissen, maar had ook nog niet door dat het een film van sam raimi was.

Plot is goed, schrikmomenten en effecten mogen er ook zeker wezen.

De ietwat aparte en vaak ook lachwekkende stijl van sam raimi is duidelijk te merken in deze film. Maar dat is wat het voor mij juist iets extra's geeft.

De cast heb ik niet veel op aan te merken, alleen Justin Long had er niet in gehoeven van mij. Lorna Raver zat wel erg goed in haar creepy rol, en ook Alison Lohman vond ik erg leuk gecast.. haar topmoment in de film vond ik dan wel dat ze net de oude dame die envelop terug had gegeven, en er een camerashot van beneden was waar je haar onder de modder zag staan en iets zei van: suck on it bitch of zoiets.. geweldig stukje

Eerst dacht ik dat ze me met een standaard horror open einde zouden laten zitten.. maar gelukkig was het einde toch iets beter uitgewerkt

Al bij al een uiterst vermakelijke film, als je rekening houd met de aparte horror met wat humor bij vlagen.

Persoonlijk mag er van mij wel een deel 2 komen, is weer een tijd geleden namelijk dat ik een vermakelijke horrorfilm heb kunnen bewonderen. En dan het zelfde verhaal herhalen of verdergaan waar deel 2 eindigde (en dan met de nadruk op Christine die zich in de hel begeeft) zou allebei kunnen

Ik vond de film zeker minder dan ik ervan verwachtte. De interessante stukjes waren allemaal al in de trailer te zien en de film was ook nogal kort. James Wong die me hart veroverde met Final Destination stelde me hier toch zeer teleur. ook qua acteerwerk was het niet veel soeps. Justin Chatwin, kon je verder gewoon niet serieus nemen als Goku. Emmy Rossum (Bulma) daarentegen vond ik het goed doen (ook al had Camila Sodi, degene die de rol eigenlijk zou spelen, het vast ook goed gedaan). Toch gunnen we het Emmy Rossum zeker ook, gezien hoe ze ervan geniet:

"Sorry I've been rather quiet for a bit, I've been working on a very exciting new film that I'm

shooting outside the US. I'm working with the great Chow Yun Fat and I'm very excited about the

role, which is so different than any role I've ever played. I love the character and I'm excited to get

to share something so fun with you.

In prep for the film I've been training very hard, learning how to fight, fire a gun, weapons training

and even some martial arts. It's fun to play such a different character when I am such a pacifist in

real life. Speaking of pacifisim and peace, I want to wish everyone a happy, healthy holiday and

New Year."

Van mij had de haarkleur van Bulma best blauw gemogen, ook al vonden de makers dat ze 'realistisch en menselijk' moest overkomen, wat ik zelf nogal ironisch vind aangezien Dragonball niks anders dan onrealistisch is en waarschijnlijk voor mensen nog het meest overtuigend in z'n originele versie.

Het verhaal had ook zo z'n minpunten, er zaten gaten in het plot, en persoonlijk vind ik dat ze wel wat meer aandacht aan de dragonballs hadden mogen besteden (wat meer spanning, tijd etc.). Sommige special effects waren erg indrukwekkend, andere daarentegen teleurstellend. Ze houden er ook niet rekening mee dat het publiek natuurlijk inmiddels al wat ouder is en het vechten wel wat bruter mag. Ze hebben qua verhaal ook niet echt rekening gehouden ermee, dat de film ook aantrekkelijk moet zijn voor mensen die Dragonball helemaal niet kennen. waarschijnlijk is daardoor ook Transformers zo'n succes geworden in tegenstelling tot deze film.

Persoonlijk hoop ik op een vervolgfilm. En dan nog het liefst met de battle op Namek (Goku vs. Frieza) in het middelpunt. Aan de andere kant betwijfel ik of dat een goed idee is (zeker als het gemaakt word door dezelfde makers). De film zou uiteraard veel lastiger zijn om te filmen en goed te krijgen qua graphics met de betere, en snellere vecht-scenes en zo veel meer special effects (Goku die ssj word, Namek die op ontploffen staat), om nog maar niet eens te spreken over hoe ze Frieza gaan maken en wie hem/haar gaat spelen. En dan moeten er nog wat leuke dialogen aan te pas komen met een degelijk verhaal dat het omhult. Want non-stop vechten en totaal geen verhaal, jaagt natuurlijk al meteen veel publiek weg.

Raimund Huber heeft niet geleerd van z'n vorige film.

Nog steeds een overdaad aan actie, en die actie stelt nog steeds teleur (de verhaalgerichte delen zijn ook vrij tergend). De acteerprestaties zijn matig -matiger dan de doorsnee actiefilm-, het script is om te janken en de onbedoelde humor werkt beter dan de bedoelde. Daarnaast weet de film met 2 uur nogal je geduld te testen.

2*

In de aanloop vaak meer een psycho-drama. Je moet er dan ook genoegen mee nemen dat de film maar een beetje voortkabbelt. Weet ook nergens echt een hoog niveau te vinden, maar voor een keer was het best ok. Er kon veel meer gedaan worden met het gegeven, maar ik heb me niet verveeld mede door de cast die het levend houdt.

3*