Na alle lovende kritieken (zowel hier, als Rotten Tomatoes, als de Amerikaanse pers) over dit werk van Carruth stond ik bij wijze van al op een ruim gemiddelde voorafgaand aan de film, maar helaas.
Ik hou wel van abstracte films (o.a. Synecdoche New York, wat werk van Lynch, etc.) en ik hou wel van films waar het samenspel tussen het visuele en het muzikale centraal staat (Tree of Life, etc.), maar dit wist me op geen enkel vlak te boeien. Dit is een brug te ver: ik mis het narratief en een mogelijk achterliggend doel van deze gehele productie. Ik word niet meegezogen in dit experimentele filmproject en ik denk dat daarmee alles gezegd is. Carruth kan helaas nu al van mijn lijstje van regisseurs afgestreept worden. 1,5*