Opinions

Gisteren voor het eerst gezien. Ik had alleen het hoge gemiddelde hier eens bekeken, maar bewust sec de film ingestapt. Ik moet zeggen dat ik in tijden niet zo'n sterke prent heb mogen aanschouwen. Bleef de volle 101 minuten geboeid kijken.

De hele sfeer (grauw, mistroostig) is tot in de puntjes verzorgd.

Het acteerwerk van Bale (waar ik niet eens zo'n fan van ben) is ijzersterk. Respect voor het afvallen voor zijn rol. Reznik komt zeer goed over als een schizofrene, getraumatiseerde ziel.

Ik had het plot zoals velen hier beweren niet meteen door. Natuurlijk is zo'n plot als in The Machinist al vaker gedaan, maar zoals ik al zei, ik wist van te voren totaal niet waar deze film over zou gaan.

Het bleef spannend en waarheid en fictie bleven dwars door elkaar heenlopen, waardoor ik bij momenten zelf echt niet meer wist waar dit alles toe zou leiden.

Aitana Sánchez-Gijón vind ik trouwens een mooie verschijning. Kende dr nog uit Bosque de sombras.

Natuurlijk krijg je richting het einde (nog voor de uitleg) wel aardig door hoe de vork in de steel moet zitten, maar hier wordt wel heel kunstig naar toegewerkt.

Persoonlijk vind ik best dat deze in de top 250 thuishoort. Het was een mooie kijkervaring in ieder geval en raad hem iedereen aan hem een te gaan zien.

Gisteren dan Magnolia eens gezien. Hij viel mij persoonlijk nogal tegen na de vele lofbetuigingen hier. Ik begreep de titel ten eerste al niet, dus dat moest ik even opzoeken.

"elk bloemblaadje leidt een zelfstandig leven, maar is via de knop van de bloem ook met andere bloemblaadjes verbonden. Precies zo zijn de levens van de personages in Magnolia met elkaar verknoopt."

Ok, dat was me dan duidelijk. Toen wilde ik nog weten hoe ze op het krankzinnige idee kwamen om een surreëel tintje mee te geven aan de film door het op het laatst kikkers te laten regenen. (deze scene alleen heeft overigens 5 miljoen dollar gekost)

Ik zat echt met open mond te kijken en dacht "wat heeft dit te betekenen". Ook maar even gaan opzoeken.

"Regisseur Anderson heeft de kikkerscène het hart van zijn film genoemd. De scène verwijst naar de proloog, waarin een aantal urban legends wordt verteld, rare dingen die toch gebeuren, zoals in de film wordt gezegd. Maar hij verwijst ook naar de bijbel, die bron van archetypen: naar de tien plagen die Egypte teisteren als de farao het joodse volk niet wil laten gaan. God stuurt, om zijn volk te verlossen, kikvorsen die het hele land bedekken: de tweede plaag. Dat staat in Exodus 8, vers 2, en Anderson kondigt die interpretatie herhaaldelijk aan door de cijfers 8 en 2 een belangrijke rol te geven in zijn film. Zo staat het getal 82 op een vliegtuig, op een dak en op een muur, zegt een speler in het casino dat hij een 2 nodig heeft en klaagt hij dat hij een 8 krijgt, en meldt het weerbericht een kans van 82 procent op regen."

Ok dan waren dat de onduidelijke zaken voor mij.

Ik vond Magnolia ten eerste erg lang duren. Het werd hier en daar zelfs wat saai. Bijna geen van de personages deden mij wat. Ik vond Philip Seymour Hoffman weer eens veruit de beste rol spelen van de hele cast. Knap, aangezien hij meer een ondersteunende rol heeft in het geheel. Cruise is niet geschikt voor dit soort films vind ik. Hij komt te geforceerd over.

Het verhaal vertelt over het geweten van de mens. We zien de donkere zijdes van het leven, hoe mensen met hun problemen dealen en uiteindelijk op zoek zijn naar verlossing.

Na de kikkerregen zie je dat alle hoofdpersonen gaan inzien dat ze hun leven tot nu toe niet goed hebben geleid. Ze komen tot inkeer.

Ik vind het altijd wel erg knap van een regisseur om zo'n mozaïek-film tot een mooi samenkomend einde te verwerken. De hoofdpersonen zijn allemaal een kleine schakel in het grote geheel.

Wat betreft de muziekkeuzes kan ik alleen maar erg positief zijn. Het nummer Wise Up past net als bij Donnie Darko's Mad World perfect bij wat de kijker tot dan gezien heeft. "Het houdt niet op, totdat je verstandig wordt" laadt de gehele dekking van Magnolia.

Kort samengevat vind ik de symboliek achter Magnolia erg mooi, maar de uitvoering wat langdradig. De personages zijn niet zo interessant en de invulling van de vele acteurs/actrices laten wat te wensen over. De sfeersetting is erg mooi en donker. Het gaat eigenlijk alleen maar om de mensen die je in beeld ziet. De rest van de wereld lijkt niet te bestaan in San Fernando Valley, waardoor je je in een cocon waant die zich stukje bij beetje ontpopt.

Voor nu 3 sterren !

Heerlijke actiefilm blijft dit. Ook verhoogt met een halfje. Dacht dat die nu wel zou gaan vervelen,maar in tegendeel. Er zit constant vaart in de film, genoeg actie en grappige karakters.

Die baas hebben ze perfect gecast om aan het hoofd van zo'n syndicaat te staan. Ben hem verder weinig tegengekomen in andere films. Ik vond Diesel het ook prima doen met zijn maatje Tate.

Ze hebben stoere koppen zodat het niet te gemaakt over komt. Ze zijn net zo gek als hun tegenstander. Ook van die schietscene op straat genoot ik, omdat er net zo'n geweer werd gebruikt als in de schietscene van Heat. Mooi geluid geeft dat toch. Verder is de muziek ook prima gedurende de hele film. Echte aanrader, want je hoeft je geen moment te vervelen.

Maakte destijds indruk op me. De verschrikkelijke dingen zie ze werd aangedaan en die ze elkaar moesten aandoen alleen om achteraf haar zoon in het witte huis te krijgen gaven me wel kippenvel. Interessante was dat de zoon geen slecht mens was. Het werd hem ook maar aangedaan door zijn moeder Streep. Goede rollen van Washington, Streep(speelde echt een verschrikkelijke feeks in deze film en deed dat met verve) en Schreiber. laatstgenoemde mag van mij wel een keer een echte hoofdrol krijgen in een film. Speelt altijd goed. In deze film eigenlijk beter dan Washington.

Eigenlijk was ik nu pas toe om deze film te kijken. Mijn boxer, mijn maatje voor 10 jaar is dit jaar helaas ook overleden. Altijd vrolijk, altijd een glimlach op je gezicht toverend. Tuurlijk kun je je soms ook heel erg irriteren wanneer ze iets kapot maakte of je net gewassen broek na 1 klodder slijm weer de wasmachine in kon. Toch is een hond gewoon een volwaardig familielid. Deze film laat de reis met je ondeugende metgezel prima zien. De hond staat centraal en alles eromheen is eigenlijk pure opvulling. Ik had het echt even moeilijk op het eind. Wel heel herkenbaar en het deed me goed dat Marley zo'n mooi leven heeft gehad. Alle mensen die een huisdier hebben zullen veel herkenbare situaties zien in deze film. Een grote glimlach en een pijnlijke traan verpakt in een fijn verhaallijntje.

Nou, geen film om nou echt vrolijk naar bed mee te gaan. Ik weet zo net na de film ook voor het eerst niet goed wat te typen. Het is 1 grote marteling om mee te kijken met de hoofdrolspeelsters. Wat een absurd portie geweld en sadisme wordt er tentoongesteld. Dat vreemde genootschap dat zich waarschijnlijk nog wetenschappers willen noemen zijn knetter, maar dan ook echt knettergek. Kijken tot hoe ver je moet gaan om te zien of iemand een soort van contact met de andere wereld weet te maken. In elkaar beuken, oplappen, in elkaar beuken, oplappen. Geen enkel mens zou deze marteling zo lang kunnen volhouden in het echte leven. Vandaar dat het op het laatst ook iets te surrealistisch over begon te komen, daar waar ik met het 1e stuk nog wel een heel eind mee wilde gaan. Een beetje hoop had nog ietwat voldaan aangevoeld, maar ook dat wordt stukje bij beetje uit je hersens geramd. Het zet je wel aan het denken dat er dit soort zieke dingen vast wel dagelijks ergens op de wereld plaatsvinden, maar daar denk ik liever maar niet aan. Indrukwekkend, kan niet anders zeggen. Acteerwerk goed, erg mooie pakkende score en de donkere, akelige, griezelige, hopeloze sfeer wordt prima neergezet. Weet niet of ik nog een onderliggende boodschap moet zien, maar het enige gevoel dat bij mij achterblijft is onmacht en woede. Knap dat een film dat weer eens voor elkaar krijgt. Aanrader in zijn soort! 4 sterren.

Ik heb best genoten van deze actiefilm. Ik vond vooral dat het kleurenfilter voor een apart soort game-achtige sfeer zorgde. Beetje zoals in Silent Hill en Sin City. Dit zijn duidelijk films waar Wahlberg zich op zijn gemak voelt. Hij kan zich lekker uitleven op zijn tegenstanders. De hallucinaties vond ik ook erg mooi in beeld gebracht. Net als Thorak vond ik Kunis een miscast 1e klas. Ze liep er maar een beetje bij en had niet echt een duidelijke rol te vervullen. Meer aanvulling om er wat vrouwelijk schoon in te stoppen. Ik kan haar alleen nog maar zien als dat "That seventies show"-tienersterretje.
Het verhaal is redelijk voorspelbaar, je weet meteen wie de uiteindelijke badguys zijn. Dit maakte mij verder niet zoveel uit, aangezien de actie genoeg goedmaakt. Vandaar dat ik best nog wel 3 sterren wil geven. Een voldoende.
Komt er hier nog een vervolg op, aangezien Payne het overleefd heeft?

Echt een zwaar belabberde film. Uitgangspunt was leuk, maar de uitvoering echt tenenkrommend slecht. Een B-film op zijn tijd vind ik zeer vermakelijk, maar je hebt soms ook echt rotzooi en daar is Mean Guns een goed voorbeeld van. Tsja, wat had ik ook verwacht met Ice-T he? De setting was wel ok in die gevangenis. Maar na de 20e kill heb je het allemaal wel gezien. More is less in dit geval. Lambert speelt ook als een druif trouwens met zijn rare kop. 0,5 sterren voor het brilletje van het meisje.

Vind dit wel een leuk filmpje altijd. Beetje voetbal, beetje knokken, beetje humor, irritant directeurtje en een lekkere secretaresse.

Ik vind Vinnie Jones een beroerde acteur, maar op 1 of andere manier kan ik dat van hem wel hebben met die grappige, pissige kop van hem.

De Monk(Statham) is natuurlijk helemaal grappig met zijn gedachtes tijdens de wedstrijd wat hij de bewakers allemaal wil aandoen, maar zich toch maar inhoudt. Grappig karakter. Zeker een keertje gaan kijken als je niet te veel wil nadenken, maar toch zo nu en dan wil lachen.

En weer een zwaar verdiende 0,5. Al die huppelepup-movies zo'n beetje gezien, behalve deze variant. Vre-se-lijk. Alweer niet grappig. Ik verheugde me elke keer op een stukje met Electra. Heerlijk meid nog steeds. De rest was 1 grote campagne voor homo's. Ik ben geen homofoob, maar dit was na een tijdje gewoon ranzig. Voor de rest werden er gelukkig aardig wat irritante celebraties voor lul gezet en die put in geramd. Flop top 100-waardig!

Ik vond er weinig aan eerlijk gezegd. Wat moet je eigenlijk over een film als dit zeggen? Het aardse met al zijn narigheid en simpliciteit en de constante dreiging van een botsing met een andere planeet dat alles nog meer in perspectief plaatst en onze rol op aarde weinig tot geen waarde meer heeft.

Kirsten Dunst in een rol die ik niet van dr gewend ben. Ze deed dit overigens niet onaardig. De depressiviteit spatte van dr af. Haar karakter ging zich beter/rustiger voelen op het moment dat ze wist dat ze niet lang meer zo op aarde rond hoefde te zwalken. Een zelfmoord van dr had ik niet uitgesloten mocht Melancholia de aarde hebben gemist. Voor haar was dit dus eerder een geruststelling dan iets waar je panisch voor moet zijn zoals dr zus.

Ik vond het kleurgebruik erg mooi en soms dromerig. Toch is het wel constant doorbijten aangezien er wel erg weinig gebeurd. De positieve punten heb ik dan ook vooral gehaald uit de gedachte achter de film. De uitwerking daarentegen is erg saai. Wel blijft het leuk om te zien waar mensen zich druk om maken als alles

in 1 seconde weggevaagd kan zijn. Melancholia is voor mij dus erg relativerend, maar als filmmateriaal niet voldoende op deze manier.

Gisteren dan eindelijk op dvd gezien. Ik heb in de jaren 90 de film grijs gedraaid op video en we lachten ons altijd kapot om de gekheid van O-Dog en die schitterende kop van A-Wax. Moet al weer lachen als ik er aan denk hoe hij achter het stuur zit met die joint aan zijn lip.

Deze achterbuurt-film doet me altijd veel meer dan de anderen in zijn soort. Dit komt echt door de wat mij betreft zeer goed bij elkaar gekozen cast. 1 voor 1 hebben ze allemaal hun unieke karaktertjes. De gekke O-Dog, de relaxte A-wax, de serieuze Caine, de prekerige gelovige Sharif en de volwassen mooie Ronnie.

Waar anderen misschien de film als grof en te gewelddadig zien, kan ik er gewoon niks aan doen om soms volledig in een deuk te liggen. Die koppen en de gevatheid van die gasten werken gewoon aanstekelijk. De vriendschap tussen Caine en O-Dog komt heel geloofwaardig over.

Daarbij de hitte van de zomer in Los Angeles, het leven in de getto's, weinig tot niks om handen. Alles speelt zich buiten af en het ziet er zelfs soms gezellig uit.(wat het ongetwijfeld meestal niet is).

Het verhaal is mooi in elkaar gezet. De dramatische wendingen doen je echt wat en worden goed afgewisseld met hele komische en wat rustiger stukken.

De opa van Caine stelt hem de vraag of het hem uitmaakt of hij dood of levend is. Dit vraagstuk zit als een rode draad door de film. Elke keer ontloopt CaIne de dood. Maar juist op het moment dat hij de goede keuze maakt om de stad met Ronnie te verlaten en eigenlijk voor het leven kiest, wordt daar grondig een einde aan gemaakt. Het einde deed me ook zeker wat, want je gunt ze eigenlijk geen van allen dat ze zo zinloos worden afgemaakt.

Echt een klassieker in zijn soort wat mij betreft.
4 sterren blijven staan.

Ik weet niet of het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal en dat het geheel daarom in een bepaald jasje moest blijven, maar ik vond dat er wel iets meer in zat in deze film.
De spanning wordt prima opgebouwd, maar uiteindelijk gaat het geheel als een nachtkaars uit. Ik had zo gehoopt op een rechtszaak tegen het bedrijf U/North, maar net als je denkt dat het deze kant uitgaat, wordt het afgekapt met de goedkoopste manier, namelijk een gesprekje opnemen en nog even een fotootje nemen.

Ik had ook meer willen weten over de relaties tussen Michael en zijn 2 broers. Ook het meisje Anna was natuurlijk mooi geweest om te zien tegen de bazen van U/North in de rechtszaal.
Ook zijn band met zijn ex-vrouw en zoon is het allemaal net niet.

Camerawerk was prima, muziek was ook goed. Voor de rest heeft de regisseur qua verhaallijn zich er iets te makkelijk vanaf willen brengen vind ik. Het ging teveel volgens bepaalde vooropgezette lijntjes die je van heel ver zag aankomen. Ik wil juist verrast worden.
Dat Michael Clayton een gehaaide advocaat is zoals in de plot staat is ook niet helemaal waar.
Het is een loopjongen, een conciërge zoals hij wordt genoemd, het manusje-van-alles eigenlijk, maar niet zoals je bij het woord gehaaid en advocaat zou denken. Verwoed pokeraar valt ook wel weer mee. Aardig voor 1 keertje.

Wat hebben weinig mensen op mm deze film gezien zeg. Het is toch wel degelijk een aanrader. Film wordt geen enkel moment saai. Neeson speelt uitstekend en je krijgt meteen een goede les in het hele Brits/Ierse conflict. Erg om te zien dat de Ieren een burgeroorlog kregen, juist op het moment dat de Ieren iets meer te zeggen kregen over hun eigen republiek.

Er is duidelijk veel geld uitgegeven aan de hele setting. De moorden komen expliciet in beeld, wat het allemaal nog wat echter laat overkomen. De film laat je trouwens niet echt met een fijn gevoel achter, maar dat vind ik juist wel een pluspunt.

Verrassend leuk film, waarin je verzeild raakt in een kleurrijk stadje, waarin het ene na het andere vreemde karakter de revue passeert. Deze rol is op het lijf geschreven van Cusack, maar vooral Spacey steelt weer eens de show. Wat kan die man toch goed rollen neerzetten, waarbij je als kijker maar moet raden wat er echt in hem omgaat of wat er echt is gebeurd. Ik zag even op tegen de lange speelduur, maar deze film wordt eigenlijk alleen maar leuker naarmate hij vordert.

Drama vind ik het zelf niet echt, maar meer een beetje zwarte Komdie. Heb toch wel een aantal keer moeten lachen. Sterk einde, waardoor je tevreden naar de aftiteling zit te kijken.

Net gezien en moet zeggen dat hij me flink is tegengevallen. Ik ben gek op maffia-films en door de hoge score hier moest ik deze dan ook zeker thuis hebben. De film begint wel erg mooi met de muziek en de hoge bomen. Ook prettig dat ze meteen met de deur in huis vallen en laten zien dat er oorlog zal komen tussen Leo en Caspar. Toch kan een scene als deze niet tippen aan de bureau-scènes uit The Godfather. Jammer dat ik The Godfather heb gezien eigenlijk, want er komt geen enkele film in de buurt van dit meesterwerk. Onbewust of bewust vergelijk ik elke maffia-film met The Godfather. Zonde, want vrees dat alles nu zal tegenvallen.

Zowel Leo als Caspar vind ik absoluut geen bazen. Ging geen schrik vanuit. Zo'n figuur als Bernie gespeeld door Turturro word ik juist wel bang van. Onberekenbaar, een kat in het nauw die vreemde sprongen kan maken. Is voor mij dan ook de beste acteur uit deze film.(sowieso speelt hij altijd erg goed). Byrne moest overkomen als sluw en kil, maar hier wist hij de juiste snaar niet te raken. Het werd te veel een karikatuur van zichzelf. Wat wil hij nou eigenlijk?
Uiteindelijk heeft hij alle vijanden uit de weg (laten) ruimen, omdat hij denk ik toch wel een zwak voor Leo had. Maar goed, dat was het dan? Voelde allemaal als lucht aan.

Overall overstijgt het niet het niveau van The Untouchables en dat is geen compliment. Heel vaak dezelfde locaties die je na 2 keer allemaal wel hebt gezien.

Jammer, ik had echt gehoopt dat Byrne hier een koele killer zou spelen. Een onderbaas die iedereen zou afknallen, maar eigenlijk werd hij de hele film in elkaar geramd en hield hier weinig tot niks aan over. Alsof hij van staal was gemaakt. Werd er allemaal niet geloofwaardiger op.

Echt balen als je je verheugt op een film en je wordt zo teleurgesteld. De echte maffia-liefhebber zal hier toch zijn bedenkingen bij moeten hebben. 2,5 sterren dekt de lading wel.

Ik ben meer fan van de films van Eastwood als regisseur dan die als acteur. Hij weet vaak toch wel een mooie sfeer neer te zetten en je ontkomt er gewoon niet aan om toch wel met een behoorlijk brok in je keel achter te blijven. Wat ik hier las dat er geen ontkomen aan is om met de hoofdpersoon mee te leven en je duidelijk geen andere kant op kan dan medelijden met haar te hebben en haat tegenover haar familie en haar tegenstander te voelen, ben ik het wel mee eens. Maar ondanks dat je deze hoek in gedouwd wordt, blijft het toch wel een verschrikkelijk sterke film met alle emoties die de mens kent. Je voelt de afgrond aankomen al voordat deze in zicht is. Sterk acteren van Swank en een zeer rake interactie met Eastwood. Freeman ergerde me in deze film eigenlijk voor het eerst. Beetje Freeman-moeheid is ingetreden denk ik. Altijd die goede raadgevende man heb je ook wel een keer gezien. De muziek toch ook weer zeer sterk. Je moet bijna wel een hart van staal hebben, wil je niet een beetje meevoelen met Maggie. Ik verhoog met een halfje.

BBC stelt zelden teleur met hun filmkeuze en ook deze keer moest ik de film gewoon afkijken.

Een met zichzelf worstelende priester die op een gegeven moment niet meer achter de strenge doctrine van de kerk kan staan. Hij wil graag de gewone man helpen, maar de kerk houdt er weer hun eigen regels op na. Nadat hij tijdelijk de deur wordt gewezen besluit hij dan maar eens het buiten-kerkelijke leven te gaan proeven en dit wordt allemaal erg goed verfilmd. Je ziet duidelijk het immense verschil tussen het kerkelijke en normale bestaan. Beiden met hun voor- en nadelen. Hij leert de liefde kennen, seks, jaloezie en alle menselijke zondes en imperfecties. Het leven buiten de kerk doet hem uiteindelijk meer pijn dan het celibataire leven van een priester en besluit dan maar weer volledig voor de kerk te gaan. Ik vond het echt een heel goed verhaal en laat je met 2 gevoelens achter. Een soort van pijn en ook een soort van rust. De vragen die gesteld worden en de 2 totaal verschillende werelden maken het een interessant geheel. Gemiddelde is wel erg laag hier, maar er zijn ook maar weinig mensen die gestemd hebben. Ik geef 3,5 sterren!

Tsja ik weet niet helemaal goed wat ik van deze film moet denken.

Ik had het echte verhaal allemaal al eens gezien op Discovery en misschien was dat de reden dat ik het verfilmde verhaal allemaal wat saai vond. Ik had met geen van de personages echt zoiets van: zo he die knalt echt van het scherm door het goede acteerwerk.

Theron kreeg hier een Oscar voor, maar zoals wel vaker kreeg ze deze denk ik eerder door het dramatische verhaal dan echt voor de vertolking van Wuornos. Soms kwam het beetje over als over-acting en bleef ik helaas de mooie versie van Theron achter haar gezicht zien.

Ricci vond ik dan nog eerder een Oscar verdienen, want ze speelde aardig sterk. In het begin had ik trouwens nog wel medelijden met Wuornos, maar na een tijdje begon ze me te irriteren. Maar goed, het niet meer uit een diepe punt kunnen komen, omdat je gewoon al te veel hebt meegemaakt werd redelijk goed overgebracht, maar deze film zal me niet zo lang bijblijven denk ik.

Een voldoende is het wel waard, maar van mij had die hoger gescoord als de rechtzaak wat langer in beeld was geweest. Voelde opeens afgeraffeld aan, terwijl de rest van de film juist te saai en eentonig werd.

Het eiland zorgt ervoor dat je je in een soort sullig sprookje waant. Ik vond het acteerwerk van de kinderen best goed. Er valt niet echt veel te lachen, maar ook niet veel te huilen. Het is een mengeling van absurditeit en vluchtgedrag van de gehele cast. Het had van mij wel iets meer de diepte in gemogen. Het blijft nu allemaal redelijk vlak en heeft nergens uitschieters of memorabele momenten. Er had hier echt meer uitgehaald kunnen worden, wanneer de makers zich niet teveel hadden gericht op de jonge kijker. Verder staat me de muziek niet meer bij. Dat had zeker kunnen bijdragen aan extra filmgenot. Ik vond het verder geen slechte film hoor en hij kijkt ook wel redelijk weg, maar ik weet niet of deze lang in mijn herinnering zal blijven bestaan.

Zware meevaller, ging er lekker open in en moet zeggen dat Mother's Day mij zeker niet heeft teleurgesteld. De kwellingen die de vrienden moeten ondergaan komen soms hard binnen en zijn lekker rauw in beeld gebracht. Natuurlijk frons je soms even met je wenkbrauwen door de vreemde keuzes die de gijzelaars maken, maar dit zorgt er ook wel weer voor dat de uitzichtloze situatie goed in stand wordt gehouden. De Mornay vond ik een uitstekende keus voor de gestoorde moeder. Zij zorgt ervoor dat de film naar een iets hoger niveau wordt getild. De rest van de cast doet het aardig, maar zijn vooral beeldvulling. Het einde is niet te happy en daarom blijf je toch nog even met een rotgevoel naar de aftiteling kijken. Prima gedaan!

Verrassend goede film! Ik was zeer geïnteresseerd in het gegeven van "iets" dat op grote hoogte op niet te begrijpen snelheid dingen eerder kan zien aankomen en dat aan de wereld via voorspellingen doorgeeft.

The Mothman had van mij wel iets duidelijker in beeld gebracht mogen worden. Maar aan de andere kant bleef de mystiek nu deels behouden.

Er werd zeer degelijk geacteerd door iedereen en het dorpje in West Virginia was ook een perfecte setting om dit verhaal te laten afspelen.

Zelfs nog keer herzien om alles nog beter te begrijpen. Echt een aanrader. Weinig recensies/meningen/sterren nog valt me op. Gelukkig waarderen de mensen die hebben gestemd hem als ruim voldoende, want dat is deze film ook waard.

Kon duidelijk zien dat Angelina en Brad gedurende deze film echt iets voor elkaar zijn gaan voelen.

Ze hebben er beiden iets teveel plezier in. Film duurde me wat lang, waardoor het veel in herhaling trad. Ook de grapjes en oneliners schoten om de oren, waardoor het niet meer echt overkwam. Laatste kwartier vond ik wel aardig. Voor de rest meer naar een beginnend liefdeskoppeltje gekeken. Leuk voor 1 keer, maar hoef hem nu nooit meer te zien.

Was al een tijd erg benieuwd naar deze film. Paar keer een trailer voorbij zien komen, waarbij de muziek en het idee me al meteen aansprak. Nu ik de film heb gezien zit er wel een hele zooi filosofisch geneuzel in, dat de film ingewikkelder wil maken dan nodig is. Hij duurt me ook wat te lang. The Butterfly Effect heeft zo'n beetje hetzelfde uitgangspunt. Werd zelfs naar gerefereerd in deze film. De verschillende keuzes die weer leiden tot het volgen van een ander pad. Uiteindelijk maakt het weinig uit welk pad je kiest, want je kan zoals ze al zeiden niet meer terug. Wanneer je in de toekomst kan kijken, kun je wel afgewogen beslissingen maken, maar dan nog is de weg naar die toekomst toe onbekend.

Ik vond Leto trouwens erg slaapverwekkend. Jammer, want vond hem wel sterk in Requiem for a dream en had dus meer verwacht. De jonge Anna speelt wel aardig en zijn pa ook nog wel. Verder niet geweldig.

De muziekkeus was over het algemeen wel uitstekend. Vooral de score zelf vond ik erg dromerig en goed bij de film passen. Ook alle visuele hoogstandjes waren van hoog niveau, maar gaven het niet perse iets extra's.

Anyway, de toekomst kunnen zien houdt niet in dat je je leven kan vaststellen. Alle wegen ernaartoe hebben hobbels in de weg. Er is zeg maar niet 1 perfecte weg naar geluk. Er is zelfs helemaal geen weg naar een perfect leven. En al kies je voor een bepaald pad, mocht dit na een tijd toch tegenvallen kun je niet meer terug om een ander pad te kiezen. Dat is het nadeel of voordeel van sterfelijkheid. Het enige gedeelte dat ieder mens sowieso als toekomst heeft. Omdat ik het uitgangspunt en de poging om dit te verfilmen best goed vond, geef ik 3 sterren.

Film net gezien en het eerste wat ik dacht was:"Waar ging dit in hemelsnaam allemaal over?"
Toen maar even het spoilertopic gelezen en na wat interessante bevindingen daar ging het lichtje ook enigszins voor mij schijnen. Ik vind wazige films leuk hoor, maar als een film als deze van het 1 op het andere moment totaal anders blijkt dan bijna de gehele film moet ik eerst wel even afkoelen van irritatie om daarna eens rustig na te denken wat ik nou eigenlijk heb gezien.

Even de standaard-zaken eerst afhandelen. Acteerwerk is bovengemiddeld. Ben zeker geen fan van Watts, maar hier doet ze het op alle fronten geweldig. Ook Harring met haar heerlijke lichaam speelt de rol van haar leven. 2 tegenovergestelde karakters (in de realiteit althans).
Ook het gebruik van kleuren, de mystiek die over de hele film hangt en de mooie muziek(echt muziek uit de hoogtijdagen van Hollywood) dragen bij aan een geweldige filmervaring.

Ik had overigens een totaal andere film verwacht. De plot en de poster geven eigenlijk nog geen 10 procent weer van wat MD allemaal herbergt. Aparte ervaring dus met veel WTF-momenten. Mijn hersens draaiden overuren en dan nog had ik het spoilertopic nodig om in ieder geval nog iets te snappen. Met die informatie in mijn achterhoofd zal ik hem snel nog eens gaan zien. De irritatie zal dan weg zijn en de slimmigheidjes van Lynch zal ik dan zeker nog beter kunnen waarderen. Hij heeft het voor elkaar gekregen dat ik 2 en een half uur in een soort onwerkelijke, maar toch ook weer realistische wereld heb gezeten waarbij de afloop in beide werelden nou niet echt een prettig gevoel achterlaat. De werkelijkheid deed overigens meer met me dan de droom. Die nepheid van dat Hollywood, je constant moeten bewijzen tegenover mensen met de diepgang van een garnaal. Dat je daar als onwetend, naïef vrouwtje van kan door draaien is niet zo lastig voor te stellen. Hollywood is niet DE reden van haar zelfmoord-besluit, maar heeft zeker zaken getriggerd en haar doen inzien dat niemand te vertrouwen is en echte liefde een fabeltje is.

De oppervlakkigheid van de mens in alle kleuren en geuren komt voorbij en laat een leeg en ook wel pissig gevoel achter jegens sommige mensen in onze maatschappij die denken dat ze beter zijn dan een ander wanneer ze meer geld of succes hebben.

Lynch heeft me zeker niet teleurgesteld. Heel even was ik boos over alle plotholes, maar na nu even rustig na te hebben gedacht bestonden die plotholes alleen in mijn hoofd. Niet alles is wat het lijkt.

En voor nu alleen nog : Silencio !

RTL-4 thrillertje. Zit soms best nog wel wat spanning in. Galecki die we kennen uit Roseanne en TBBT liet zich eens van een andere kant zien. Deed hij niet onverdienstelijk. De reden van zijn gedrag vond ik een beetje vergezocht. Dat huisje van zijn oma had wel iets lugubers.

Al bij al goed uit te zitten, maar geen hoogvlieger.

Het gegeven van 2 buitenbeentjes die een moord willen beramen om eventjes uit hun zielige leventjes te ontsnappen had best een succes kunnen zijn. De daders spelen inderdaad hun rol met verve, maar Sandra en Ben Chaplin pasten niet echt in deze film nee. Het voelde ook alsof het verhaal er doorheen geracet moest worden naar het einde toe. Ging te snel. De zaak werd ook in 1 keer bam bam bam opgelost. Nog sneller dan een doorsnee CSI-aflevering. Bullock is best een mooie vrouw, maar ze speelt vaak van die tease-rollen die ergerlijk kunnen gaan werken.

Er had echt meer in deze film kunnen zitten. Na 1 keer kijken is een 2e kijkbeurt verspilde moeite.

Veel leuker dan ik verwacht had. Die Madison was me een potje lekker poeh, maar wat een irritant verwend nest. Was blij dat ze uiteindelijk toch is afgemaakt. De moorden hadden allemaal alleen wel van wat dichterbij gefilmd mogen worden. Verder een echte My Super Sweet 16 die we al gewend zijn van de werkelijkheid. Normaal wil ik ze allemaal al de nek omdraaien, omdat ze echt niet meer weten waar het in het leven om gaat, maar gelukkig heeft de moordenaar dat werk in deze film voor me gedaan Echt een meevaller.

Heb dit altijd wel een leuke film gevonden. Vooral door de prachtige plaatjes van Alaska natuurlijk. Had wat kerstbomen en rendieren toegevoegd en je had er zo een mooie kerstfilm van kunnen maken. Eigenlijk komen er veel grote namen voorbij. De insteek is dus vast wel geweest om hier een kaskraker van te maken, maar ik geloof nou niet echt dat heel veel mensen deze film gezien hebben. Soms komen ze iets te dicht in de buurt van een woensdagavond RTL-4-drama. De vrouwen komen er in ieder geval af als een stel vreemdgaande applausmachines haha.
Totaal ondergeschikt aan het leven van de mannen. Ach ja, in de meeste RTL-4-films komen wij mannen er altijd slecht uit, dus het mag ook wel eens andersom toch?
De ijshockey-wedstrijd tegen de Rangers is prima gefilmd en eindigt gelukkig niet te belachelijk met dat ze ook nog echt winnen. Ga deze film trouwens niet kijken met het idee dat je elke keer dubbel ligt van het lachen, want ik moet nog steeds goed nadenken wanneer er iets grappigs werd gezegd.