Opinions

Nou begrijp ik de functie van poep heus wel. Waar het over het algemeen voor staat en waar het (spreekwoordelijk) voor gebruikt wordt. Een van mijn favoriete regisseurs Danny Boyle heeft ook een aantal poepfragmenten in zijn films. Bijvoorbeeld Trainspotting waarbij allereerst de hoofdpersoon zo verslaafd is dat hij zijn net uitgekakte morfine zetpillen in "Scotlands worst toilet" moet opgraven om vervolgens, om aan te tonen wat het leven van een junk inhoudt, in de pot te verdwijnen. Of Spud die zichzelf zo laat gaan in de wereld van drank en drugs dat hij, in het huis van zijn vriendin notabene, zichzelf bevuilt en daarna het ontbijt verpest, alsof hij wil zeggen dat junks schijt aan alles hebben. Of in de met oscars bekroonde Slumdog Millionaire waar het jongetje zo graag die handtekening van de filmster wil hebben, dat hij ervoor in de stront springt, en hem nog krijgt ook. Wat wil zeggen dat je soms diep moet gaan om je doel te bereiken.

Dan Salo.......

Geen idee waar de poep en de martelingen voor staan. Geen motivatie van de daders, niks. Decadentie ofzo iets? Fashisme? De boodschap die er volgens wiki in zou zitten gaat volledig langs mij (en vele anderen) heen. Het eten van poep als metafoor voor de fastfood die we eten? WTF? Als dat echt allemaal de opzet is geweest, dan is de regisseur er heel heel slecht in geslaagd. Dus een 1,5 dan nog voor de cast, (paar hele knappe gezichtjes) waarvan ik niet begrijp dat er iemand (behalve die schele vent) vrijwillig bij betrokken zou willen zijn. Of de ouders van al die jonge mensen die hun kind die wanstaltige dingen moeten vertonen. Ook zag ik de naam Enio Morricone voorbij komen, die fantastische muzikant, betrokken bij deze bagger?

Goed, ik heb mijn hart gelucht. Ik denk dat ik vanmiddag The Sound of Music maar aanzet, om te compenseren.

een hele mooie film!een heerlijke puzzel met prachtige shots. ik veel meer genoten van deze film als van persuit of happiness, mischien door het zwaardere thema.ik vraag me alleen af of je gelijk sterft door die kwallebeet en of je organen wel funcioneel blijven,maar dat terzijdeik was ook tevreden met de cast, niet alleen will smith deed het goed, maar rosario dawson en barry pepper waren klasse. ook een goede rol van woody harrelson, ik denk alleen wel dat hij een paar facelifts gehad heeft.

The Shawshank Redemption de nummer 1 van de top 250.

Gisteren voor de zoveelste keer gezien, en er weer van genoten. Het blijft voor mij toch een film die wegkijkt als een boek. Het toeval wil dan ook dat het een boekverfilming is. Eentje van Stephen King nog wel, de man die toch wel verantwoordelijk is voor de grootste pulp ooit. Zowel in boekvorm als in film. Maar deze is gezien de stand op die eeuwige ranglijst een schot in de roos.

Ik ben net als vele filmliefhebbers een liefhebber van films met een duidelijk verhaal. Een film moet je meenemen in een wereld die anders is dan die van jezelf, en je moet je in kunnen leven in een ander. Met de hoofdpersonen in deze film is heel makkelijk mee te leven. Of het nu de onschuldige Andy is of de oude Red, allemaal zijn ze zo stereotype neergezet dat je je alleen maar hoeft te concentreren op het verhaal zelf. Heerlijk om zo ongecompliceerd vermaakt te worden!

De film bevat (ondanks wat de criticasters zeggen) toch wel een heel aantal heftige scenes. Al vroeg in de film wordt er iemand doodgeknuppeld. En hoewel je verkrachtingen van Andy niet ziet weet je dat hij zeker de eerste twee jaar door een hel gegaan moet zijn. De manier waarop Bogs het toneel verlaat werd bij mij ook met gejuig ontvangen. De dood van die lieve oude Brooks daarentegen stemde me erg droevig. Al deze scenes worden op een hele subtiele manier gebracht, zonder gore of overdadig bloedvergieten. De scenes laten te raden over wat er echt gebeurd, iets wat je in films de films van nu niet meer ziet.

Tim Robbins speelt die suffe Andy gewoon erg goed, en van die stem van Morgan Freeman als narrater krijg ik altijd kippevel, maakt niet uit wat hij zegt. Bob Gunton als slechte bankdirecteur laat geen steekjes vallen, maar de meeste lof van mij gaat uit naar die ondergewaardeerde Clancy Brown als Captain Hadley. Een geweldig acteur vind ik dat! Al vanaf dat ik als jongen Highlander zag. Helaas wordt de man alleen nog maar gebruikt als stem van Lex Luthor in animatie Supermanfilms en volgens mij doet hij ook een stem in Spongebob.

Alles bij elkaar toch wel een terechte nummer 1 in de top 250, en ik zou willen dat er nog meer van zulke films waren.

PS: The Green Mile natuurlijk van dezelfde regisseur en schrijver! Die ga ik nu gelijk aanzetten!

Sherlock Holmes van Guy Ritchie.

Het eerste wat me opviel aan deze film is de muziek.Dat kleine honky-tonk pianootje verwijst overduidelijk naar die grote film van Leone.En zo was er nog iets wat me een beetje spaghetti-western achtig aandeed, maar daar later meer over.Binnen vijf minuten ben je voorgesteld aan de drie hoofdpersonen van de film.Sherlock Holmes en Watson weten de badguy redelijk makkelijk in te rekenen en weet je ook dat je met een aantal erg slimme mensen te maken hebt.

Wat volgt is eigenlijk een klassiek Sherlock Holmes verhaal.De eigenaardigheden van Holmes, en zijn vriendschap met die trouwe Watson, die niets liever wil dan met zijn geliefde Mary trouwen, maar steeds wordt gedwarsboomd door Holmes.Mary gespeeld door een hele schattige Kelly Reilly (eden Lake) is een van de pluspuntjes van de film.Het verhaal bewandeld de zeer bekende weg van alle Holmes verhalen (maar ook die van Scooby Doo).Daar is dus weinig nieuws te beleven.

Soms vond ik het ook weinig weg hebben van een Guy Ritchie film.De man die ons Lock Stock and two Smoking Barrels en Snatch bracht.Helaas heeft hij dat niveau nooit meer weten te halen.Zeker met Sherlock Holmes niet.Er zaten wel wat Ritchie dingen in.Zoals: Bij twee gevechten van Sherlock hij eerst de slowmotion met uitleg van de volgende stompen en trappen laat zien, om vervolgens die scene normaal te laten verlopen.En een achtervolging waarbij je de personen eerst ondersteboven ziet rennen, om ze onder de camera door te laten rennen, waardoor het shot weer normaal is.Best wel leuk, maar niet meer dan een gimmick.

Wat wel erg goed werkte is de chemie tussen Downing jr en Law.Hele grappige situatie's en dialogen volgen elkaar snel op.Dat is puur te wijten aan het talent van deze twee.Bij de vele vechtpartijen vond ik ze beide wel wat weg hebben van Terence Hill in De vier vuistenfilms(spaghetti-western/comedy)Ik vind ze uitermate goed gecast.Maar de hoofdprijs gaat wat mij betreft naar Marc Strong, die ik al geweldig vond in Revolver.Ook een van Ritchie's mindere films.Strong acteerd weer ubercool en ik ben ook helemaal weg van zijn cockney London's accent.Na RocknRolla wist ik het zeker.Ik ben een fan.

Ik ben denk nog het meest teleurgesteld in de weg die Guy Ritchie is ingeslagen.Ik zie nog steeds het liefst engelse boefjes en hun perikelen in zijn films.Met dat flitsende camera werk en gevatte dialogen.Niet dat Sherlock Holmes geen vermakelijke film is maar de Hollywood nasmaak blijft wel erg hangen.Zeker gezien dat open eind, wat een vervolg suggereerd , vond ik de film een erg hoog Pirates of the Caribbean gehalte hebben.Ritchie zal dit toch niet doen voor het geld? Hij krijgt toch genoeg alimentatie van Madonna?

Helaas maar drie puntjes.

Erg leuk. Beter dan de eerste film. Ik kon erg genieten van de bijna Zack Snyder achtige slowmotionshots en her rappe tempo van de film. Ik begin me er langzamerhand bij neer te leggen dat Ritchie ook dit soort films wil maken, alleen hoop ik dat hij nu weer snel een volgende Rock'n Rolla gaat maken. 4

Martin Scorsese's Shutter Island

Scorsese bewijst opnieuw wat uiteenlopende filmmaker hij is. In het verleden maakte hij een aantal misdaad/maffia films (Casino, Goodfellas, meanstreets) , Biopictures (Raging Bull, The Aviator) een Musical (New York New York) een kostuumdrama ( The Age of Innocense) en ga zo maar door. Niet zo vreemd dus dat hij nu is voor een boekverfilming kiest. Als ik het genre zou moeten beschrijven zou dat iets van "misdaad/Mystery" zijn. Ik was bij voorbaat erg nieuwsgierig wat hij met Shutter Island ons voor zou schotelen.

We worden gelijk van af het begin voorgesteld aan Teddy Daniels, zijn verleden wordt met flasbacks aan ons vertoond. Het eerste half uur is ondanks dat toch goed te volgen. Maar daarna begin je iedere minuut langzaam het plot een beetje kwijt te raken. Iedere aanwijzing roept weer drie nieuwe vragen op. Erg leuk om te volgen en te speculeren wat de uitkomst zal zijn.

Helaas was ik niet helemaal tevreden met de uiteindelijke uitkomst. Dat Teddy Daniels eigenlijk zelf een patient was, is eigenlijk niet eens zo'n originele plotwending. Ik had zelf liever gezien dat de mensen van Shutter Island een soort complot hadden verzonnen om Teddy Daniels te laten geloven dat hij krankzinnig was geworden en dat hij uiteindelijk na heel veel moeite toch zou overwinnen. Maar dat heeft denk ik meer met mijn drang naar een "Happy End" temaken dan de kwaliteit van de film.

Zoals in alle Scorsese films is er weer niets aan te merken aan de acteurs en het casten daarvan. Iedere rol groot of klein is even overtuigend. Zijn keuze van de laatste jaren om Leonardo DiCaprio te casten heeft nog steeds niet verkeerd uitgepakt, uitstekende acteur, vind ik.

Shutter Island is een hele fijne, zij het niet al te originele, thriller gemaakt door de beste regisseur van dit moment. Dat ik wel een stuk of tien films weet met een dergelijke twist neemt niet weg dat de film blijft boeien tot het eind.

3.5

Sint van Dick Maas.

De langverwachte nieuwe film van Dick Maas is helaas een teleurstelling. De verwachtingen worden, zeker na alle ophef, niet ingelost. De film heeft de verwachte schrikmomenten en het sfeertje is opzich prima, maar een wisselvallig plot en een einde dat als een kaarsje in de nacht uitgaat, maken van de film een grote sof.

Ik heb hier op moviemeter wel eens horen zeggen dat wij als Nederlanders kritischer zijn op het acteerwerk van onze landgenoten, dan op die van buitenlandse acteurs. Men zou door de kennis van onze eigen taal, minder snel overtuigd zijn, dat het echt is. Ik kan niet anders zeggen dan dat er op momenten op een gtst-achtige manier geacteerd werd. Met als dieptepunt de moeder van Natasha, die kwam vreselijk gemaakt over. Verder is het misschien typisch voor het slasher genre om acteurs van bijna dertig een rol te laten spelen als tiener, maar ik stoorde me daar behoorlijk aan.

Niet zo lang geleden riep iemand in deze tread dat Sint gewoon eigenlijk Amsterdammed deel twee was, en die gedachte kwam regelmatig bij me boven tijdens de film. Er zitten weer plenty grachten scenes in en weer zijn er een paar mannen in een boot de klos. Verder werd de toen leuke grap (bij Flodder)van Simon van Collem die zijn zwembad niet helemaal proper vond, nog eens dunnetjes over gedaan, maar dan met een paard door het dak.De zaal bleef eigenlijk gewoon stil bij die grap. Oftewel, het was niet grappig. Hoewel het gegeven van een moordende Sint legio mogelijkheden biedt, wordt daar veel te weinig gebruik van gemaakt, door dat soort oude grappen te gebruiken.

En dan dat verschrikkelijk flauwe einde. Dat Maas veel dingetjes afgekeken heeft bij zijn eredivisie collega's Sam Raimi en John Carpenter is logisch, de verwijzingen zijn vaak niet te missen, maar ze hadden toch wel een fatsoenlijk eind gevecht kunnen verzinnen tussen de twee hoofdpersonen?Zouden ze Sint in leven gelaten heben om een tweede deel te kunnen maken? Want dat kan met een voor de tweede keer vermoorde Sint toch net zo makkelijk.

Ik hou het voorlopig op een 2, die overeind blijft door de mooie muziek van Maas en het winterse sfeertje. Ik heb tijdens de film echt mijn best gedaan om me in te leven en ben best een paar keer geschrokken, maar achteraf blijven de negatieve dingen te veel hangen.

2

Deze nieuwe Bond film wijkt op veel vlakken af van wat we doorgaans gewend zijn, en ik weet niet of ik er helemaal blij van word. Natuurlijk is het wel weer eens wat anders om een zuipende, depressieve niet fitte bond te zien, maar het doet wel af van de charme die we juist zo gewend zijn. Bond films staan bekend om hun exotische locatie's, daarom kon ik nu juist wel weer dat "gewone" Engelse landschap waarderen waar de film zich ook afspeelt. Verder blijf ik van mening dat Connery de beste Bond is, waar Craig dicht achter staat, niet omdat hij zo'n knappe vent is, maar om de dynamiek die hij in zijn rol neerlegt. Ook had ik het idee dat deze bondfilm eerdere films een beetje persifleerde, door niet met al te veel gadgets aan de slag te gaan, of hem een Martini te laten drinken zonder de beroemde slogun. Javier Bardem viel me een beetje tegen, stoorde me ook aan zijn blonde pruik. Ik denk dat ik de film gewoon een 3 geef, met wellicht een kleine verhoging.

Sofia Coppola's Somewhere

Na een uitstapje naar "de Nieuwe tijd" keert Coppola weer terug naar haar meest succesvolle film Lost In Translation. De paralellen naar die film zijn dan ook niet te missen. Was het in LIT een eenzaam meisje in een vreemd land, is het hier een eenzame filmster in een vreemd hotel.

Uitstekend gespeeld door Stephen Dorff, en geweldig bijgestaan door Elle Fanning het zusje van Dakota. Alles weer gefilmd op die trage, dromerige manier die typisch Sofia Coppola eigen is. Wat me opviel was hoe groot het verschil is in sfeer als Cleo bij Johnny Marco in de buurt is. Zonder haar is hij bijna apatisch en zonder levensvreugde. Hoewel ik best een weekje of twee met hem zou willen ruilen, druipt de eenzaamheid en verveling er van af. Daar kunnen twee blonde paaldanserressen niets aan veranderen. Maar als hij samen met zijn dochter is wordt er gelachen, gekletst en gezwommen, heel herkenbaar alhoewel mijn dochter pas drie is.

Ook heb ik veel bewondering voor hoe naturel de scenes er uit zagen, zelfs met Chris Pontius van Jack-ass. De verhaaltjes die hij vertelt tijdens Guitarhero of een ander spelletje op de Wii lijken wel improvisaties en alsof ze elkaar al jaren kennen. Erg knap!

Waarom ik de film dan maar een 3.5 geef is omdat er niet echt een leidraad door de film loopt. Bij LIT blijf je de hele film een soort spanning houden of de twee hoofdpersonen voor elkaar zullen vallen of niet ondanks het leeftijd verschil. Dat miste ik heel erg, nu zitten we te kijken naar de perikelen van Johnny en Cleo zonder een idee te hebben waar het naar toe zal leiden.

Ondanks dat toch een sterke film

3.5

Viel weer niet tegen,

Het eerste wat me opviel was dat J.J. Abrams er vooral in slaagt de Star Trek "feel" in ere te houden. Wat me als Star Wars liefhebber optimistisch maakt over de aankomende trilogie. Naast dat er,bij de eerste Star Trek film al, veel aandacht besteed is aan de casting, zijn de special effects ook geweldig. Met hulp van Damon Lindehof ( Prometheus) is er een zeer degelijk script geschreven waarbij het voor mij een geweldige verrassing was dat Kahn naar voren kwam als slechterik.Ik geloof niet dat de melodamatische scenes die de film bevat voor iedereen even leuk zijn, maar ik vind dat het gewoon bij een dergelijke format hoort en ik kan er wel van genieten. Ik neem dit soort films dan ook niet al te serieus en laat me gewoon meeslepen met het avontuur.

4*

Episode 2 en 3 laat ik lekker aan me voorbij gaan in 3D, het had geen toegevoegde waarde. Beetje teleurgesteld omdat ik toch wel vertrouwen had in Lucas zijn technische vernuft. Verder ben ik een van de weinigen die aan de film zelf weinig heb aan te merken, ik stoor me aan geen enkel figuur en geniet van de simpele braafheid die bij de Starwars saga hoort. De films zullen nooit hoger dan een punt of 4 scoren, maar toch horen ze in mijn collectie.

Zack Snyder's Suckerpunch

Zelden heb ik zo naar een film uitgekeken als naar deze nieuwe van Snyder. De poster als achtergrond op mijn telefoon en mijn bureauachtergrond, en steeds maar aftellen tot ik hem eindelijk bewonderen kon. En bewonderen heb ik zeker gedaan.

Net als bij Watchmen begint de film met een proloog die Baby Doll's voorgeschiedenis laat zien. En in de Inrichting begint de pret al erg snel, misschien wel te snel. Ik had het idee dat er enorme stukken uitgeknipt zijn om deze speelduur te verkrijgen. Maar goed, na die eerste conversatie met "the Wise man" zitten we binnen no time in de actiescenes met Nazi-zombies, draken en op holgeslagen treinen. En ik moet zeggen dat het er allemaal weer-ga-loos uitziet. Snyder knalt alle registers open een schotelt ons de een na de andere vingerllikkend lekkere actiescenes voor. Ik heb ook een vermoeden dat hij eigenlijkl een dikke middelvinger opsteekt naar zijn criticasters die hem altijd beschuldigen van het maken van films zonder verhaal. Want deze film heeft een piepkklein verhaallijntje die hem een minimum van excuus geeft om ons die actie te tonen. Alsof hij wil zeggen:' jongens, jullie hebben gelijk! Maar "who cares?"

Waar ik ook erg over te spreken ben is de cast. De zes vrouwelijke hoofdpersonen zijn stuk voor stuk toppers waar we nog wel meer van gaan zien. Emily browning met haar droeve ogen en die prachtige volle lippen, Abbie Cornish met haar boze blik, de pittige maar ook aandoenlijke Jena Malone, de uber schattige Vanessa Hudgens, de exotische Jamie Chung en de altijd aangename Carla Cuchino, eigenlijk is die cast al genoeg een bioscoopkaartje te kopen. Als ze dan ook nog eens in de meest fantastische actiescenes te zien zijn in sexy outfits, dan kan je er gewoon niet meer omheen. Scott Glen deed me heel erg denken aan David Carradine, hij had die rol ook makkelijk kunnen spelen als hij nog leefde.

Ondanks mijn enthousiasme vind ik het erg moeilijk om de juiste stem uit te brengen. Ik ben het ergens wel eens met de kritiek dat de eindjes wel erg losjes bij elkaar geknoopt worden op het eind. En die voice over die ons nog even een vage boodschap meegeeft. Ik verliet de bioscoop dan ook met gemixte gevoelens daarover. Ik ben van mening dat als je voor dat soort afloop kiest het ook wel enigzins moet pakken, en met mensen die zeggen dat het niet uitmaakt want het is allemaal onzin (style over substance) ben ik het niet mee eens. De rest van de film heeft zeker een boeiend, kloppend verhaal ook al is het allemaal fantasie. Maar ik ben hoopvol dat op de Bluray een langere versie staat die meer diepgang geeft over dat onderwerp en de achtergronden van Amber en Blondy want die miste ik ook in de film.

Ik hou de score voorlopig op een 4.5 met een grote kans op de hoogste score na de Ultimate cut. Zo is het uiteindelijk bij Watchmen ook gegaan!

4.5

Heerlijke film, waar de Jurassic park vibe van af druipt. Meng dat met een beetje Stand By Me en een paar gebroken gezinnetjes ala Spielberg en je hebt alle ingredienten voor een hele fijne kinderavonturenfilm waar ik als dertiger ook van kan genieten. De cast, de look alles heeft die E.T. mood, en de zombiefilm op het eind is erg grappig. Er gaat iets fout in de Romero chemiefabriek!

Ik geef hem een dikke 4 met kans op een verhoging.