Opinions

Tweede film van Uwe Boll waarvan ik zwaar onder de indruk ben. Rampage waardeer ik een halve punt hoger omdat die film entertained als een "guilty pleasure" maar deze film is door de wetenschap hoe het er daar aan toe is gegaan, te zwaar om je te vermaken. De kracht van Boll is dan ook weer een beetje een te kortkoming, als je ziet dat er toch een paar hele onlogische gebeurtenissen plaats vinden om de film wat meer lijn te geven. Je maakt mij niet wijs dat een gezagvoerder van de AU een journalist een wapen zal geven om in zijn eentje een stel gewapende Arabieren te lijf te gaan. En voor nog een laatste "happy afsluiting" de baby redden is ook weer erg makkelijk. Neemt niet weg dat ik weer een film gezien heb die stof tot nadenken geeft. Wat zeker gezien het aantal stemmen hier, niet veel mensen van Uwe Boll zullen verwachten.

Dikke 4

Minste van de drie delen. Op de productionvalue na is eigenlijk alles net een voldoende. En dat valt tegen voor een film die zo gehyped is als deze. Niet dat het als een verassing kwam voor me, maar had misschien toch gehoopt op een positieve surprise. Was erg hoopvol dat Bane meer uit de verf zou komen dan hij nu deed. In het begin van de film bij het uitvoeren van zijn plannen was hij wel erg goed, maar naar het einde toe deed hij niet veel meer dan een beetje rondwandelen. Zijn stem vond ik wel tof, maar daar is ook weer niet genoeg mee gedaan. Ik had ook geen moeite met Celina Kyle, Hathaway past precies bij die rol. Verder laat de film meer van het zelfde zien van wat we al vele malen gezien hebben. Kom op zeg! Een tijdbom ???? Dat had DR Evil in Austin Powers ook al drie keer verzonnen. Verder vond ik de battles tussen Bane en Batman ook niet episch genoeg, veel klappen zonder impact en resultaat.

Het is nu wel duidelijk dat Nolan veel succes behaald heeft door een bepaalde gimmick te gebruiken in iedere film, maar dat het nu uitgewerkt is. We kennen zijn trucjes te goed nu, en de realiteit Batman kan wat mij betreft weer de kast in voor een jaar of 10.

Ik kan er op dit moment niet meer dan een 3 van maken. Misschien na herziening nog een halfje meer.

Heerlijke zombie film van Zack Snyder.Ik ben onderhand echt een beetje fan geworden van Snyders films en filmstyle.Zijn volgende project is een animatiefilm, ben benieuwd hoe dat er uit gaat zien.

De film begint al erg grappig met dat shot van Ana die rustig door de suburbs rijd met have a nice day op de radio.Tot de volgende ochtend in een klap de hel los breekt.Leuk ook die verwijzing naar The Shining in de badkamer.Ook moest ik erg lachen om het neerknallen van die "beroemde"zombie's.

Het is niet zo dat ik bij deze film op het puntje van mijn stoel zat, hij is echt niet eng.Voor mij maakt de humor deze film tot wat hij is.Een vermakelijk zombieprentje.

Ik ben net terug van de bioscoop, en heb deze film gezien.Ik vindt het moeilijk een oordeel te vellen over deze film. Er wordt goed geacteerd, jennifer connely is haar zachte gevoelige zelf, en keanu reeves speelt de ietwat bevreemde alien naar behoren. De special effects waren ook goed.Toch ben ik niet echt wild van deze re-make.Ik heb het orgineel niet gezien, dus daarom had ik ook geen verwachtingspatroon. Ik denk dat het dus aan het script ligt, de film kwam nooit helemaal los,en de beweeg redenen van de karakters komen niet duidelijk naar voren. Het thema is opzich goed alleen niet bijster orgineel. Ik kan niet anders geven dan een magere 3 punten

Geweldige film weer van Tarantino. Blijft ook een heerlijk genre, de western. Ik heb er inmiddels best wel wat gezien, en dankzij Tarantino's muziek keuze blijf je ook weer nieuwe ontdekken, als je er een beetje induikt. Het was voor mij een van de leukste dingen bij het kijken van de film om te zien aan welke film er nu weer gerefereerd wordt. Maar daar over later meer.

Dit keer verloopt de film op een paar kleine flashbacks na op een normale vertelstructuur, waarbij toch duidelijk drie segmenten te vinden zijn. De bountyhuntertijd. De Candyland periode en dan de conclusie van het hele verhaal. Wat me opviel is dat Django en Dr. Schultz het gelijk zo goed met elkaar konden vinden. In de meeste westerns die ik gezien heb, hebben de "duo's"het eerst niet zo met elkaar op. Kijk naar Cheyenne en Harmonica,( Once Upon a Time in the West) of Juan en John Mallory in Fistfull of Dynamite. Zo zag ik onlangs Clint Eastwood en Shirley Maclane in Two mules for sister Sara. ( waarvan de muziek ook gebruikt wordt) en die konden het ook eerst niet zo met elkaar vinden. Het loopt eigenlijk voor mij net allemaal te soepel om 100% te boeien. Er wordt dan wel weer een hoop goed gemaakt door de humor, en wellicht is het juis een keuze geweest om juist niet die weg te bewandelen. Op Candyland komen de Taranino dialogen weer goed los. Helaas miste ik daar een beetje de spanning die Waltz bj IB wel wist los te maken. Iets wat die enge ouwe Stephen ( Samuel L Jackson) wel wist te doen. Toen het dan ook eindelijk goed fou ging zat ik weer op het puntje van mijn stoel. Bij het laatse gedeelte laat Tarantno wel wat steken vallen. De ik verkoop hem als mijnwerker straf is flauw en is te makkelijk. Daar had meer in gezeten. Neemt niet weg dat de film uitendelijk wel lekker die genoegdoening geeft waar je op wacht in dit type film. Vooral het echte bloed ( ipv die helrode tomatenpuree deed het erg goed.)

Dan de referenties. Ik heb er een paar gevonden. De witte Anjer van Candy komt uit Ill Mercenario, zo ook de kogel die er doorheen vliegt. De dynamiet staven in de zadeltassen komen uit My name is Nobody. Franco Nero is de echte Django. De sneeuwscene's verwijzen naar Grande Silencio. Er zullen er vast nog veel meer inzitten maar die vind ik later wel. Ondanks de paar opmerkingen entertained de film op een geweldige manier waardoor ik hem nu een 4.5 geef.

Erg grappig! En veel leuker dan The Hangover. Zach Galifianakis steelt de show, door in iedere scene iets onbenulligs te zeggen of te doen.Wat mij betreft mag hij ook in het rijtje gezet worden met Ferrel en Carrel, die alle drie eigenlijk op hun best zijn met een bijrol in een comedy. Carrel in Anchorman en Ferrel in Old school zijn moeilijk te overtreffen, maar Galifianakis is hier minstens gelijkwaardig. Downing jr heb ik erg om moeten lachen door de gemene karaktertrekjes die zijn peronage heeft, ik verwachte dat hij ieder moment kon flippen.

Ik zal de verdere films van Philips zeker in de gaten gaan houden, en misschien kan ik The Hangover 2 wel gelijk de eerste keer waarderen.

De film heeft tijdens het kijken heel lang op een onvoldoende gestaan, kon er totaal niets van maken. Het enige wat nog een beetje entertainde was het "waar ken ik die ook alweer van" spelletje, want, bekende gezichten genoeg. Toen de laatste twee hoofdstukken begonnen werd de film een stuk beter, en de bombastische muziek ook. Dus nog net een piepkleine voldoende 2.5