Opinions

Zack Snyder's Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole

Weer een prachtige film van deze vakman. Ik kan me voorstellen dat er flink wat wenkbrauwen zich gefronst hebben toen men naar buiten bracht dat de nieuwe van Zack Snyder een animatiefilm zou worden over uilen. Dat het 3D zou worden is heden ten dage al niet zo vreemd meer, sterker nog, het begint al een beetje te vervelen, die extra kosten voor onooglijke 3D die alleen de ondertiteling naar voren brengen. Maar dat is bij deze film NIET het geval. De 3D is werkelijk prachtig! Na Avatar is dit de mooiste 3D die ik ooit gezien heb, in combinatie met die duidelijke Snyder slowmotion actiescenes was het een lust voor het oog.

Daarmee heb ik het allersterkste punt van de film al weergegeven. Een minder sterk punt was het verhaal. Hoewel het een boekverfilming is die waarschijnlijk al langer bestaat dan de films die ik ga noemen, is het toch een beetje een nadeel dat we het allemaal al eens eerder gezien hadden. Mijn gedachten kwamen vaak bij The Lion King, Starwars en Lord of the Rings terecht. Op zich niet zo erg, het is tenslotte een kinderfilm en die kijken films toch een keer of twintig en dan zijn ze hem nog niet zat.

Het grootste nadeel van deze prent is het gebrek aan humor. Er wordt hier en daar heus wel geprobeerd wat grappen te maken of wat geinige dialogen maar tot meer dan twee grinikjes kwam ik niet. En dat is jammer want een dergelijke film heeft toch een zekere "Timon en Pumba" factor nodig. Het is het enige aan de film wat me echt tegengevallen is.

Verder heb ik me ook weer vermaakt met het wie is welke stem spelletje. Ik kwam er achter dat zo'n beetje iedere half fatsoenlijke Australische of New Zealandse acteur meegewerkt heeft. David Wenham mocht ook niet ontbreken, hij is al bij drie van Snyders films betrokken geweest.

Ik heb me prima vermaakt en had bij vlagen echt het kippenvel op mijn armen staan door de mooie beelden en muziek. Waardoor mijn cijfer nu wel redelijk aan de hoge kant blijft.

4 punten

Krampachtige film.

En daar bedoel ik vooral mee dat Disney zo overduidelijk een nieuwe Pirates-achtige reeks wil neerzetten. Met Prince of Persia lukte het niet, net zo min als met John Carter. Nu dan Depp maar weer opgedoft tot indiaan dit keer, en een script geschreven waarmee je 149 minuten mee kan vullen.

Helaas werkt de blauwdruk van het Pirates succes weer niet, wat ze eigenlijk wel hadden kunnen voorspellen want die films werden ook bij iedere sequel slechter. Ik kreeg alleen bij de toestanden op de trein even het gevoel van hoe de hele film had moeten zijn, verder was de film ronduit saai.

En dan die overduidelijke verwijzing naar Once Upon a Time in the West iedere keer. De muziek en het script zijn duidelijk geschreven om dat te doen. Ik weet eigelijk niet of ik het leuk vond of dat het me stoorde als liefhebber van die film. Ik neig eigenlijk nog het meest naar het laatste. Ik kom uit op een 2.5

Peter Jackson's The Lovely Bones

Ik heb vanaf het moment dat ik de titel hoorde van deze film, me afgevraagd waar die titel nu op sloeg. Na de film gisteren gezien te hebben weet ik het antwoord. "The Lovely Bones" zijn de connectie's die een persoon na zijn of haar dood achterlaat. Omdat de moordenaar van Susie nog vrij rondloopt, vinden Susie en haar familie geen "closure" en kan ze die "Lovely Bones" niet achterlaten. Dat is wat mij betreft de kern van de film.

Het valt me op dat Peter Jackson een bepaalde faschinatie heeft met de dood en met moord. Heavenly Creatures en The Frighteners hebben beide veel met deze thema's te maken. Ik kon ook maar niet uit mijn hoofd krijgen wat er korte tijd geleden afspeelde hier in Nederland. Waar ook een jong meisje verdween door toedoen van een buurman.

Ik was erg onder de indruk van die prachtige ogen van Saoirse Ronan en haar acteerspel. Minstens net zo mooi als de beelden van die middenwereld waar ze zich in bevond. De rest van de cast vond ik allemaal ook heel behoorlijk. Ik had geen probleem met Mark Wahlberg en moest erg lachen om Susan Sarandon als hele onverantwoordelijke oma (die me overigens angstig veel deed denken aan mijn schoonmoeder!). Stanley Tucci speeld hier denk ik een van de meest gehate karakters ooit. Nog nooit heb ik iemand met zoveel plezier aan zijn eind zien komen als hij. Wat zeker ligt aan zijn fantastische spel.

Zeker omdat ik van films met een voiceover houd heb ik erg genoten van de film, hoewel er een aantal dingen me toch blijven plagen. Ik had liever gezien dat Susie's ontzielde lichaam in die kluis toch gevonden werd om de familie de kans te geven haar te begraven. Verder kreeg wel kippenvel op de twee momenten dat ze mensen benaderde via het glas van een raam. Prachtig vond ik die scene's.

Ik kan niet anders zeggen dat de film me blij verrast heeft. Na toch hier en daar wat negatieve berichten dacht ik misschien een tegenvaller te krijgen. Maar die gedachte bleek ongegrond. The Lovely Bones is een prachtig verhaal en erg mooi geillustreerd.

4