Opinions

Leuk, mooi gemaakt en af en toe lekker creepy. Af en toe is het echt horror voor kinderen. Toch heeft het iets wat mij een beetje doet aarzelen om een echt hoge score te geven. Met name het verhaal vond ik wat vergezocht en op het einde wat lang gaan duren. Ook kan ik niet zoveel met sommige personages, zoals die twee dames. Dat is nooit zo mijn ding.

Wel echt creatief en met een heel eigen sfeertje. Voordeel van de twijfel dan maar.

4*

Prachtig gedaan. Het gemiddelde hier valt me wat tegen. Een top 250 notering verdient het wel in mijn ogen, want dit soort visuele creativiteit zie je niet vaak. Zou de gemiddelde MM'er die uit waardering een 3,5 geeft niet beseffen wat een werk hierin gaat zitten, of dat gewoon niet belangrijk genoeg vinden?

Prachtig licht- en kleurgebruik (of eigenlijk gebrek daaraan). Pas wat laat in de film viel bij mij het kwartje dat het rijk van de levenden een stuk donkerder en soberder is dan het dodenrijk. De gelaatstrekken van de personages (enorme kinnen, neuzen) zijn wel soms wat over de top, en dat leidt zeker in het begin soms wat af.

Ook de muziek is fijn, zeker die pianostukjes. Ik vind dat liedjes dit soort films toch een extra soort pit meegeven.

Het verhaal blijft uiteindelijk achter bij de graphics. Ook de pogingen tot humor zijn toch wat te zwak. Ik merkte dat ik op het eind, toen ik de visuele pracht wat gewend was, toch wat verveeld begon te raken, en dat terwijl de film al niet echt lang is. Dat weerhoudt me nét van het geven van een 4.5*, iets wat ik bij bijvoorbeeld Mary and Max wel heb gegeven door het creatieve verhaal en de goed gevonden grapjes.

Toch voor de rest erg goed dit, hoor. Hoewel ik Disney en consorten hoog heb zitten ben ik toch blij dat er nog filmmakers zijn die vormtechnisch wat verder durven te kijken dan dat.

4* - 4,5*

Ik kijk de nieuwe films van Woody Allen eigenlijk niet meer omdat ze qua kwaliteit al een tijdje nergens meer over gaan, maar door het decor van Parijs wilde ik hier wel een uitzondering voor maken.

Ook deze was weer niet best. Het verhaaltje is onbeholpen simpel, de personages zijn zoals wel vaker nauwelijks grounded in hedendaagse reality en waar je vroeger nog Woody Allen-films keek om de scherpe dialogen en humor is daar nu echt nog 0,0 van over. Het enige dat het nog enigszins uit te kijken maakt (heb wel op dubbele snelheid zitten kijken anders had ik dit nooit uitgekeken) zijn de mooie herfstkleuren en de aardige decors en omgevingen. Ook Lou de Laâge is een erg mooie verschijning (de classy Franse Sydney Sweeny) met een mooie garderobe.

Verder moet Woody gewoon eens stoppen, maar dat zeg ik inmiddels ook al een jaar of 10.

2*

Mwe, kon niet helemaal door het oubollige sfeertje heen kijken, bij sommige andere oude musicals lukt dat beter. De humor is nogal flauw, en ook de zang en dans is nergens echt superleuk, je zit toch altijd vooral te wachten op Kelly die zijn kunsten laat zien. Dat is helaas niet al te vaak, hoewel die dans met 'zichzelf' wel een hoogtepuntje is, net als dat covergirl-stukje dat wel een leuk beeld geeft van de jaren '40 stijl.

Verder is de speelduur toch wel behoorlijk lang, als je het op de helft al een beetje gehad hebt.

2,5*

Dit soort films voedt mijn pessimistische houding alleen maar. Ik wist eigenlijk alles al wel maar dit bevestigt des te meer hoe erg het is, en dat het wat mij betreft al te laat is allemaal. Gelukkig krijg ik geen kinderen, dus wat mij betreft is het na mij de zondvloed, en klaar ermee. We hebben het verpest.

Dapper dat de makers dit hebben durven doorzetten, gezien de dreiging die er uitgaat van de vee- en vleesindustrie. Het heeft hiermee zeker wel bestaansrecht tussen alle soortgelijke documentaires die er al gemaakt zijn. Zeer kwalijk dat milieuorganisaties hun vingers er niet aan durven branden. Hun werk is daarmee eigenlijk maar een druppel op een gloeiende plaat.

Jammer dat dit soort films waarschijnlijk alleen gezien worden door mensen die toch al feeling met het onderwerp hebben. Mensen die gehecht zijn aan hun stukje vlees zullen dit niet snel opzetten.

3,5*

Een hoop veelbelovende ingredienten (Jeff Bridges, countrymuziek), maar het maakt uiteindelijk toch net wat te weinig indruk allemaal. Vooral het verhaallijntje tussen hem en Tommy is erg suf. Er wordt wel een opzetje gemaakt waarvan je denkt dat het iets interessants op kan leveren, maar daar wordt eigenlijk niets meer mee gedaan en eindigt erg gezapig. Ook gaat het uiteindelijk meer over zijn hoe alcoholisme de relatie met Jean beinvloedt dan over zijn staat als artiest, waar we eigenlijk vrij weinig van te zien krijgen.

Had dus wat scherper gekund allemaal. Blijf met een wat leeg gevoel achter. Neemt niet weg dat het alsnog voor het grootste deel wel fijn wegkijkt, zeker als je iets hebt met het country-Amerika zoals geportretteerd in deze film.

3,5*

Tja. Leuk voor de Aziaten dat er een film aan ze gewijd is zonder dat ze slechts het stereotype bij-personage zijn, maar uiteindelijk is het alsnog een oer-standaard verhaaltje. Het is niet alsof het ineens een heel nieuwe filmervaring wordt alleen maar omdat de cast een andere etniciteit heeft en het zich in Azië afspeelt.

En dan helpt het ook niet mee dat er nauwelijks een plot bedacht is maar het meer een registratie is van wat verschillende personages uit het rijke milieu. De eerste helft van de film werkt dat nog wel aardig, het kijkt ontspannen weg en je gaat als het ware mee op reis met Rachel Chu en ontdekt de familie, maar tijdens de tweede helft gaat het toch wel behoorlijk slepen, zeker omdat iedereen allang kan raden hoe het gaat aflopen. De film gaat toch zeker wel een kwartier te lang door.

Maar goed, slecht is het verder niet echt, Singapore is prachtig om te zien en ook de rest van de film is best flitsend qua locaties en uitdossingen.

3,25*

Rommelige film. Had iets anders verwacht, niet een film met zoveel personages a la Love Actually. Er zitten leuke momenten in, ook momenten die raar zijn en helemaal nergens over gaan.

De climax tegen het einde van de film was ook redelijk verwarrend en vreemd. Ik verwacht dat als ik de film nog een keer kijk, ik hem beter zal vinden, omdat ik nu weet wat ik kan verwachten.

Niet heel goed, wel best leuk.

3*

Aardig om te volgen, maar Woody Allen is wel duidelijk de leukste factor in de film. Het ontbreekt eigenlijk een beetje aan jonge mensen. Iedereen in deze film is rond de 50, en dat maakt het, hoe oppervlakkig dat misschien ook van me is, toch een beetje stoffig.

Ook de jaren 80-look helpt niet mee. Ik heb daar echt een hekel aan in films. De kleding, de kapsels, de intererieurs, bah.

Apart dat er twee verhaallijnen door elkaar lopen, hoewel de thematiek wel met elkaar overeenkomt. Moraliteit, de juiste keuze maken, reputatie. Tja. Niet slecht ofzo, maar ook niet heel leuk.

3*

Ik ga altijd weer met verse moed een Dreamworks in, maar misschien moet ik de hoop op iets heel goeds eens laten varen.

Het getekende introotje is nog leuk, maar daarna is alles helaas weer behoorlijk typisch. De hoofdpersoon die iets afwijkends wil dan de rest, de geforceerde vlotte sfeer, en vooral het gebrek aan een daadwerkelijk hart achter de film, door eens de tijd te nemen voor wat oprechte karakteropbouw en emoties. Toch iets waar Dreamworks, in tegenstelling tot de meeste Pixars (sorry dat ik vergelijking weer eens maak) nogal moeite mee heeft. In plaats daarvan krijgen we weer een doorzichtige moraal. Ze nemen zelfs de moeite niet meer om het nog een beetje te verpakken in iets, het ligt er vanaf het begin meteen duimendik bovenop. 'New is bad' en angst is the way to live. Nou, laat me raden waar dat heengaat.

De eerste helft is behoorlijk veel rondgeren, lelijk vormgegeven kleurrijke dieren en een hele hoop ongeinspireerde drukte.

Maar toegegeven, vanaf de tweede helft valt er best nog wat aardigs te zien en zitten er soms wat grappige ideetjes in. Nog steeds ver onder het potentieel, en het verhaal blijft ouderwets matig en flinterdun, maar je kan niet ontkennen dat ze met sommige effecten best uitgepakt hebben. Het zou dan ook flauw zijn om het al te waardeloos te beoordelen, hoewel ik het wel met flinke tegenzin een schamele voldoende geef.

2,75* (5,5/10)

Ik had hier minder van verwacht maar vond het eigenlijk wel een goede leuke film. Met name door de cast, het acteerwerk en het sfeertje. Het blijft op zich ook wel tot het einde boeien. Ook een leuke soundtrack.

3,75*

Zoals wel vaker was ik wat sceptisch over de casting van Emma Stone. Ze is een erg goede actrice, maar ze is op een of andere manier altijd erg ‘Emma Stone’, waardoor ik verwachtte wat lastig om haar heen te kunnen kijken, zeker in een rol als deze waar ze ook nog met een Brits accent moet spreken. Maar afgezien van misschien het begin bleek dat onterecht want ze zet de rol echt geweldig neer zonder dat zij als persoon echt afleidt. Daarnaast worden we ook nog getrakteerd op een werkelijk geweldige Emma Thompson die echt elke seconde dat ze in beeld is de show steelt en elk klein gebaar tot perfectie heeft verheven. Een Oscar voor een van beiden (of misschien wel allebei) zou ik terecht vinden.

De film is eigenlijk alleen al het bekijken waard om dat acteerwerk, maar daarnaast is het ook een erg stylish geheel (Oscar erbij voor costume design?). De fashion insteek werkt leuk. Het is een soort The Devil Wears Prada met wat meer pezzazz (met een Baroness die eigenlijk een stuk leuker is dan Miranda Priestly). Dan is er ook nog een heerlijke 70’s soundtrack die het allemaal wat pit geeft. Ook als origin-story zelf vond ik het best sterk. Je moet maar afwachten of het allemaal een beetje geloofwaardig overkomt, maar alles voelt gewoon precies kloppend aan (met wat leuke knipogen naar de originele tekenfilm, zoals ze in die auto rijdt bijvoorbeeld).

Qua puntje van kritiek, de CGI-honden vond ik wat afleidend. Ik snap dat echte honden gebruiken waarschijnlijk te ingewikkeld was voor wat ze allemaal moesten doen, maar het haalde mij een beetje uit de film. Ook vond ik de obvious ‘black-washing’ van een aantal personages (Anita en Roger) misschien net teveel ‘we moeten inclusief zijn’, maar goed, dat soort dingen zullen wel vaker gaan voorkomen.

Verder van begin tot eind van genoten, zou hem zo weer kijken en dat betekent bij mij altijd een welverdiende 4,5*.