Opinions

Machtig mooie film van Lars van Trier. Met stip de beste film die hij gemaakt heeft. Deze film moet het puur hebben van de beelden. Het verhaal, dat eigenlijk meer een droom moet voorstellen, is van ondergeschikt belang. Deze film is een waar cinematografisch spektakel vooral ook door de schitterende zwart-wit fotografie met af en toe het gebruik van kleurvlekken, zoals wij die oa te zien kregen bij de zelfmoordscene. Deze film kende ook een geweldig einde.

Het expressionisme wat deze film uitstraalt doet mij af en toe denken aan de zwijgende Duitse films uit de jaren twintig van de vorige eeuw.

Jammer eigenlijk dat zo een talentvol regisseur als Lars van Trier deze trent niet heeft voortgezet en later oversentimentele draken zoals "Breakin' the Waves" en "Dancer in the Dark" ging maken.

4,5*

Niet slecht.

Het meest opvallende van dit best wel aardige horrorfilmpje vind ik de originele en ook nog eens zeer spannende aftiteling. Ik kan me niet herinneren dat ik zoiets ooit in een andere film ben tegengekomen. Deze film die mij nogal deed denken aan de Blair Witch en ook aan [rec]1 laat je achteraf wel in het ongewisse van het hoe en waarom van het hele gebeuren, hoewel ik er zelf wel een verklaring voor denk te hebben. Misschien wordt er niets uitgelegd omdat er zowiezo van deze film net zoals bij [rec]1 een vervolg komt. Voor mij hoeft het niet. Ik houd wel van films waarbij je zelf de puzzelstukjes op de juiste plaats mag leggen.

3,5*

Van The Evil Dead uit 1981 kon ik mij niet meer zo veel herinneren maar uit mijn waardering van 2,0* die ik daaraan destijds gegeven heb kan wel worden opgemaakt dat ik er niet bijster enthousiast over was. Over deze re-make die ik gisteravond heb bekeken aanvankelijk ook niet. Veel bloed, veel gore, mooie dames die getransformeerd werden tot monsters en nog meer van dat. Niet direct mijn ding dus. En het verhaal was ook niet direct om over naar huis te schrijven. Maar, dat deze bloederige horrorfilm desondanks van mij toch een voldoende krijgt is omdat hij op visueel vlak dik in orde was. Mooie openings, zeer mooi laatste half uur en ook de aftiteling en het daar aangekoppelde einde mochten er wezen. 90 minuten vond ik overigens wel lang genoeg voor dit horrorfilmpje dat wel lekker vlok weg keek. Verveeld heb ik mij dus zeker niet.

3,0*

Was ik erg enthousiast over deze film toen ik deze zo'n 12 jaar geleden voor de eerste keer zag; nu bij herziening is dit enthousisme toch behoorlijk ingezakt en dat ligt voor het grootste gedeelte aan de special effects die anno 2009 wel heel gedateerd overkomen. En van het visuele, daar moest deze film aanvankelijk het toch van hebben. Ook het verhaal zelf deed mij niet meer zo veel en dat komt nu eenmaal omdat ik op kostuumfilms, films die gaan over Middeleeuwen, de Oudheid enz. grotendeels ben uitgekeken. Dat deze film voor mij ondanks bovengenoemde negatieve punten geen onvoldoende krijgt ligt is het gebruik van de soundtrack, de schitterende muziek van Richard Wagner, die uitstekend in deze film past. Maar goed, als je niet van de muziek van Wagner houdt zoals 'Brix', dan houdt het natuurlijk helemaal op.

3,0*

Film begint goed en eindigt zeer verrassend, maar dan hebben we ook gelijk de twee hoogtepunten gehad. Voor de rest wist deze film mij nauwelijks te boeien wat voor een deel ligt aan het trage tempo en de irritante hoofdrolspeelster die ik nu niet bepaald moeder's mooiste vond. Die droomscènes waren geslaagd, dat wel, daar hadden er veel meer van in de film gemoeten. Op visueel vlak waren die namelijk verreweg het mooiste wat deze voor mij enigszins teleurstellende film te bieden had.

Waardering; nog net een 3,0*

Naar deze film durfde ik pas 30 jaar na release te kijken en dat heeft allemaal te maken met de verhalen die toen de ronde deden van mensen die hem in de jaren zeventig gezien hadden. Mensen die de film zo eng vonden dat ze 's nachts het licht niet meer uit durfden te doen of nog erger; mensen die psychiatrische hulp nodig hadden. Daar ik zelf vroeger als kind veel last van nachtmerries had heb ik deze film, zeer vernieuwend voor die tijd, toen maar aan mij voorbij laten gaan. Vijf jaar geleden heb ik deze film voor het eerst pas durven bekijken en nu vanavond herzien. "The Exorcist", zeker niet gedateerd, is nog steeds een zeer effectieve horrorfilm met behoorlijke schrik-momenten, hoewel die momenten voor mij toch wel in de eerste helft van de film lagen. Op het einde werd het niet zo spannend meer, je kon voorspellen wat er ging gebeuren en je raakte ook helemaal gewend aan het geschreeuw, stuiptrekkingen en de groene kots van die Linda Blair, die ik overigens zeer goed vond acteren. De beste horrorfilm vind ik het daarom ook zeker niet. Er zijn sindsdien, vooral de laatste jaren, betere horrorfilms gemaakt, hoewel deze film de status van horrorklassieker zonder meer heeft verdiend.

4,0*

Wat is het toppunt van zelfkwelling?

Dat is in een herfstdip een verfilming van een boek van Houellebecq bekijken en in dit geval dus "Extension du Domaine de la Lutte". En toch is het vanuit die gemoedstoestand misschien wel het beste moment om je aan deze film te wagen. In een vrolijke bui hou je het denk ik snel voor gezien, want oh wat was dit depri. Die scène op de dansvloer bij voorbeeld waar Tisserand - een collega van "Notre Hero" - een jonge vrouw aan de haak probeerde te slaan was bijna niet om aan te zien. De frustratie van Tisserand kon niet beter in beeld gebracht worden. Soms had ik de behoefte mijn hoofd van het scherm af te wenden bij het zien van zoveel onbeholpenheid.

Neen, "Extension..." is geen film om vrolijk van te worden, net zoals die andere boekverfilming van Houellebecq "Les Particules Élémentaires" die ik nog triester vond trouwens en bovendien een stuk minder geslaagd.

3,5*

Heerlijke feel-good movie. Een drama kan ik dit echt niet noemen. Deze film deed mij een beetje denken aan soortgelijke films uit de jaren vijftig en zestig waarbij ook de wereld rondgereisd werd en ook altijd Parijs aangedaan werd. Zoals bij voorbeeld in Around the World in Eighty Days (1956). Opvallend ook dat in de film een zeer positief beeld gegeven wordt van migranten die allemaal naar Europa willen en dit vanwege oorlogsomstandigheden in hun thuisland. De werkelijkheid mag dan wel anders zijn maar ik heb in deze film er geen enkel probleem mee dat begrippen zoals economische vluchtelingen en gelukzoekers niet worden genoemd. In dit soort fantasierijke films dient men dit soort gevoelige politieke onderwerpen zoveel mogelijk te vermijden.

Best wel een aantrekkelijke dame trouwens die Marie. Daar zou ik net als de hoofdpersoon Aja ook voor vallen. Na afloop hield ik van deze film in ieder geval een zeer goed gevoel over dat zich voortzette in een plaatselijke horecagelegenheid waarbij ik werd omringd door zeer vriendelijke aantrekkelijke jongedames. Aja zou zeggen: "Karma", een woord trouwens dat nogal eens in deze film werd gebruikt.

4,0

Ja, dit hakte er toch wel flink in. Maar...dit soort wrede horrorfilmpjes liggen me wel. Ik heb in ieder geval de hele tijd gefascineerd zitten kijken naar dit beklemmende horrorfilmpje waarvan ik het zwart/wit een uitstekende keuze vond. Het kwam de lugubere sfeer in ieder geval meer dan te goede. Ook het acteerwerk van de getraumatiseerde Francisca was meer dan uitstekend en ook op de soundtrack viel helemaal niets aan te merken. De dans van Francesca met de de dode vader in de stoel vond ik sadisme ten top maar ook oh zo schitterend.
Waar ik deze film mee moet vergelijken weet ik niet zo direct. Ik moest in ieder geval denken aan de film Hagazussa (2017) die ook zo'n naargeestige sfeer had en die zich ook afspeelde op het platteland. Ook daarin speelde een jonge vrouw die op de rand balanceerde van totale waanzin een hoofdrol.
Een uitstekende horrorfilm dus dit debuut van Nicolas Pesce en dat werd ook wel tijd. Van de laatste 10 horrorfilms die ik gezien heb kwam er geen enkele boven de 3,5. Deze dus wel, dat moge iedereen duidelijk zijn.

4,0*