Opinions

Pas de derde Bulgaarse film die ik zag en eigenlijk wel een goede.
Een film over diefstal. Dramatisch als ge de inzet van Nadi (Cool vertolkt door Margita Gosheva) bekijkt om haar eigendom te vrijwaren en de afstandelijkheid en ook corruptie van wie haar zou kunnen helpen daar aan toevoegt, komisch, banaal en soms zelfs overbodig, met de kleinere tegenslagen (de autopech, de sluitingsuren van bank, te laat voor de bus), die eigenlijk wel wat afwijken van de algemene tendens.
Tenslotte ook een goede schets van een weinig geslaagd familieleven en een goede karaktertekening van de juf het spontaan op zijn plaats brengen van zwerfvuil, haar spitsvondigheden, de spetterende scène met haar vader en bijzit,..vertellen heel wat over haar.
Een sociale film, uit een weinig bekende filmhoek, die me kon bekoren.

Opmerkelijke film over pesten en geweld, lees maffiapraktijken, in een Kazachstaanse school.

Ook kritiek over de wijze van handelen uitgaande van school- en politieverantwoordelijken.

Meerdere realistische scènes.

Goede en natuurlijke acts van de jongeren in deze film.

Krachtige animatie illustreert de krachtige wil om iets goed te doen.

Avontuurlijk en spannend, maar zal het stralend licht van het betere leven Urs belonen ?

Pas wanneer Mitya opduikt en zich stevig onder de familieleden werkt, komt het mogelijk verband met de openingsscene en het ware thema van de film naderbij en dat het niet alleen om een verhaal van een vroegere liefde gaat wordt ook wel vlug duidelijk.
Lange tijd vergenoegt de film zich echter met een aantal, eigenlijk weinig interessante, personages te typeren, wat niet belet dat dit gedeelte enkele knap en minutieus in beeld gebrachte scenes bevat, waarbij, vreemd eigenlijk, de kleine Nadya heel vaak in het brandpunt staat. Vormt dit gedeelte misschien niet het meest boeiende stuk van de film toch is een verhoogde spanning stelselmatig voelbaar en is het slot van de film uiteindelijk van hoog niveau.
Overtuigend acteerwerk over de gehele lijn.

Alsof ge er zelf bij waart, zo intens is dit drama in beeld gebracht.

Veel waardering aldus, ook voor de jonge acteurs.

Alleen wat verrast met het einde waarbij de redding niet wat langer aanhield - beslist een emotievolle gebeuren - en vervangen werd door teksten waarvan de inhoud ondertussen éénieder bekend zijn. Maar dat is zelfs geen half minpuntje waard.

Mooi in al zijn eenvoud.
Hij is te bedeesd en te onwennig om haar zijn liefde te verklaren, de oude man aarzelt uit schaamte en respect om haar te vertellen dat hij haar vader is en zij, voelt de genegenheid van beide mannen aan maar is te veel in zichzelve gekeerd, te lang eenzaam en te gehecht aan wie of wat haar in het leven hielp.
De vertolkingen, zelfs stilzwijgend, zijn subliem. Acteurs weten met gepaste gelaatsuitdrukkingen en gebaren gevoelens perfect weer te geven en dit wordt aangevuld en ondersteund door de vele eenvoudige dagdagelijkse handelingen: thee of koffie zetten, kleren schikken, door het raam kijken, zich wassen, gewoon bewegen...
Tedere film die eindigt met een emotionele eindscene of wat kan een langzaam wegrijdende trein hard zijn...