Opinions

belachelijk door en door verrot einde, wat het eerste deel van de film compleet doet vergeten. Daarnaast heb ik een gruwelijke hekel aan Marcia Gay Harden. 2.0* (eigenlijk nog te mild beoordeeld.)

Stijl boven inhoud, no problem.

Mooi geschoten film met een aardig sfeertje. Maar behalve het wat matige verhaal, vond ik ook het acteerwerk wat mager. De muziek is niet verkeerd, maar zeker niet bijzonder. Cronenberg doet wat leuke dingetjes, maar in combinatie met de inhoud gaat het toch een beetje verkeerd. Het had bovendien nog wel wat stijlvoller mogen zijn.

3*

Vage, belachelijke, absurde, maar daarom niet minder leuke film.

Ik ben niet de eerste die het zegt, maar visueel ziet het er wat pover uit. De weirde ideeën compenseren wel, maar onvoldoende. Toch leuk dit soort filmpjes, geen spraak, veel beeld-/lichaamstaal, af en toe een lekkere grijns om de smoel.

3*

Onbegrijpelijk dat meneer Sluizer ook de remake heeft geregisseerd. Ik wil het disrespect ten opzichte van het boek en origineel noemen.

Het Gouden Ei las ik een aantal jaren terug voor school, zoals zo'n beetje iedereen dat deed (en doet). De remake zag ik ook een flinke tijd terug, min of meer bij toeval. Toen vond ik hem al erg slecht, maar na het zien van het origineel wordt dat gevoel alleen maar gesterkt.

Dat wil niet zeggen dat ik dit een geweldige film vind. Nee, net als het boek is Spoorloos niet meer dan best aardig. Met name de scènes met Lemorne en het einde zijn goed gedaan.

2.5*

Leuk SF verhaal, mooie actie scènes en een sfeervol geheel. Yu is een stoer personage en voor je het weet is de film voorbij. Zeker vier sterren waard.

Een paar idioten (leuke personages), leuk in het begin, maar onvoldoende om de hele film boeiend te houden.

Muziek deed me soms nogal aan Pixar denken, soms ook helemaal niet passend. Voor een film met wat aardige momenten, een 'aardig' cijfer; 2,5*

Vervelende humor heeft die Wilder toch... flauwe woord- en taalgrapjes, daardoor flauwe dialogen en dat is iets wat behoorlijk mee weegt.

Hoewel een redelijk standaard verhaal, toch een degelijke uitwerking met een verdienstelijke climax.

2.5*

Deed me niet zoveel.

Begrijp me niet verkeerd, een slechte film zal ik het niet noemen. Maar de uitwerking was gewoon absoluut niet indrukwekkend. Het drama voelt als een lege huls, het raakte bij mij kant noch wal. Het vervalt niet in een tearjerker, maar toch wist het me licht te irriteren. Ik denk dat het acteerwerk me gewoon niet kon overtuigen.

De muziek is ook niet overal even goed gekozen, zo kreeg ik een paar keer een soort feel good gevoel mee. En dan bedoel ik niet alleen in het eerste half uur.

1.5*

Zelden een film gezien die zoveel ergernissen opriep als Starship Troopers (kut acteurs, sentimeel gedoe, vreselijke clichés etc). Toch kon ik de film uitzitten, met af en toe een glimlach zelfs. Soms misschien onbedoeld grappig, soms bedoeld, bijvoorbeeld die scene waarin een lijk met kist en al de ruimte in wordt gestuurd Die commercials waren ook wel leuk trouwens.
Voorspelbaar en clichérijk, je moet er maar van houden.. ik dus niet. Dat stukje in trainingskamp was wel een hele slechte rip-off van Full Metal Jacket. 1.5*

Aardige film, met name omdat er nauwelijks zijwegen te bekennen zijn, maar alles rechttoe rechtaan is. Geen begrafenis of ander gedoe, nee gewoon één shot van een dode vent op de grond .

Joe en Fin zijn leuk om te volgen, Streep is zoals altijd irritant, al viel ze hier redelijk mee en hoefde ik me niet constant aan haar te ergeren. Niks grotesk, eerder minimalistisch, wel fijn. Film zakt helaas wel wat weg na een tijdje.

3.5*, wel benieuwd naar The Visitor.

Stay is bij vlagen interessant, vooral door het visuele aspect en de puzzelstukjes die je constant aangereikt krijgt van regisseur Marc Forster. Dan bedoel ik vooral tijdens het kijken, want eerlijk gezegd ben ik het grotendeels alweer vergeten (5 dagen geleden gezien). Wat mij betreft inderdaad wannabe-mindfuck, de middelmaat niet overtreffend.

2.5*

Het begin is duf, maar wanneer Newman voor het eerst in beeld komt, wordt de film een stuk beter.

Muziek is slecht, maar is gelukkig na het begin wat minder aanwezig. De humor imponeert niet, maar houdt het luchtig en stoort verder ook niet. Personages zijn wel aardig en het geheel wordt aardig in beeld gebracht, de overgangen zijn wat knullig en het einde ach.. voorspelbaar misschien, maar toch ook wel weer leuk.

Toch al de derde film die ik zie met Paul Newman in een week tijd, fijne acteur. Redford was de enige die mij hier niet zo kon overtuigen, vrij matig gespeeld.

3.0*

Wat een ontzettend lelijke film, irritante jammermuziek en werkelijk ongelofelijk slecht geacteerd. Ik ben er nog niet over uit of Masina nou retarded probeerde te spelen of dat ze zelf gewoon een dikke retard is.

80% van de tijd klopt lichaamstaal niet met tekst en beeld, dit is echt heel erg irritant. Samen met het acteerwerk zorgt dit voor erg weinig chemie in de film. Als je dan lekker wilt nasynchroniseren doe er dan tenminste nog een béétje je best voor.

Verhaal is ook nog om je te vergapen en de film kan echt nergens raken of boeien. 8½ had nog een paar sterke scènes, maar dit was echt helemaal niks. Fellini is niks voor mij ben ik bang. La Dolce Vita wil ik nog wel proberen.

0.5*

Tegelijk een lelijke en een mooie film. De zwart/wit 'tint' (ja, dat klinkt gek) is niet heel mooi, maar bepaalde contrasten en vooral de lange shots zijn wel mooi.

Wel fijn die Jarmusch films die niet al te verhalend zijn, maar hij creëert vaak net wat te weinig sfeer om er een echt goede film van te maken. Wel redelijk boeiend verder, dikke 3*.

Geweldige pulp film! Misschien wel de beste die ik tot nu toe zag. Wat mij betreft veel beter dan Toxic Avenger. Ik verwacht echt niet veel van dit soort films, als de film meer glimlachen dan geïrriteerde blikken weet op te roepen, ben ik al tevreden.

En dat lukt Street Trash ruim. Overgooien met een afgehakte penis, een stoere Van Damme kloon die het er niet levend van afbrengt en prachtige verfpotten gore -een enorm divers kleurenpalet -, ik heb me meer dan vermaakt.

De parodie-gevechten, heerlijke dialogen en te slechte humor. Het werkt allemaal. Prima soundtrack trouwens. De 'kills' zijn echt schitterend!

Vier flinke klodders.

Vivien Leigh deed mij tijdens het kijken meermaals denken aan Gena Rowlands in A Woman under the Influence. Nu was ik niet bepaald weg van Gena Rowlands in die film, dus positief kon die reminder bijna niet zijn.

Echter was het ook niet meteen negatief. Leigh weet het bij vlagen namelijk wel goed over te brengen, al was dat vooral tijdens losstaande scènes. Je hebt als kijker namelijk al vrij snel door dat er wel enige voorgeschiedenis aan het personage Blanche vastzit. Nu vond ik het een enorm pluspunt dat er geen flashbacks kwamen, geen enorm uitgebreid levensverhaal, maar -in tegenstelling tot wat je dus meestal ziet- slechts kleine aanwijzingen om te laten blijken dat er inderdaad meer achter haar schuil gaat dan op het eerste gezicht lijkt. Dit weet zij goed over te brengen. Verder is het ook gewoon de bedoeling dat je je aan haar gaat ergeren. Brando is eigenlijk dan ook simpelweg de verpersoonlijking van onze ergernis.

Ondanks dat ik dit in de gaten heb, lukte het me niet om er helemaal doorheen te kijken, om er zelfs van te genieten. Ik heb gewoon echt niks met overdreven, expliciet, theatraal acteerwerk. Ook in deze film werkt het voor mij niet. Al deed het me wel meer dan de eerder genoemde film van Cassavetes. De relatie tussen de verknipte Blanche en Stanley intrigeerde me wel. Van het acteerwerk van die andere twee dames werd ik trouwens ook niet echt blij.

De muziek was eigenlijk (grotendeels) opvallend goed te pruimen. Het gaf de film wel een broeierige sfeer. Met tempo en speelduur had ik weinig moeite. Toch voelt het als een gemiste kans.

2.5*

Aparte film. Vooral vanwege de laatste dertig minuten, die een soort (mislukte) toegift zijn. Het valt op eens erg uit de toon van het 'epische' (standaard) verhaal.

Ik zal wel nooit fan worden van die dynastie verhaaltjes, hoewel het er vaak wel aardig uit ziet en de gevechten wel redelijk de moeite waard zijn, zijn het films die over het algemeen hooguit de helft van de speelduur boeiend zijn. Of de gevechten vallen in herhaling, of er wordt teveel nadruk gelegd op het verhaal, er is altijd wel wat. Het was maar goed dat er uiteindelijk niet al te veel met het 'zweef'-vechten werd gedaan, vind dat op een of andere manier niet boeiend of spectaculair om te zien. Was ook één van de redenen dat ik Hero niks vond.

Wel aardig dat uiteindelijk zijn vrouw het niet overleefd + they live happily ever after. Maar zoals ik eerder al liet doorschemeren, vond ik dit ook maar een mislukt einde. Soms is de film ook net een tikje te sentimenteel, echt verveeld heb ik me niet, maar dit soort films hebben altijd tal van minpunten voor mij.

2.5*

Ik ben niet zo'n fan van films die zich in dit soort tijden afspelen, de decors boeien me nooit zo. Op zich kan ik wel tegen een klein historisch foutje, maar waarom een halve SF film maken, maar wel in het begin zo nadrukkelijk 1866 in beeld zetten? Doe dat dan niet. Ook een beetje dom om al die Engelse namen te gebruiken, het in Engeland te laten afspelen, maar Japans als taal.. eigenlijk even vervelend als die US oorlogsfilms waarin Duitsers Engels praten...

Er valt wel naar te kijken en sommige dingen zagen er wel indrukwekkend uit, maar er waren toch ook momenten dat ik mijn twijfels had over de animatie. Muziek viel wat tegen en er hangt ook best wel een stroperige moraal aan de film. Minste werk van Otomo wat ik gezien heb.

2.0*

Behoorlijk grauwe film met eigenlijk alleen maar trieste gebeurtenissen. Veel al fascinerend met erg sterk acteerwerk waardoor het allemaal realistisch overkomt. Muziek is niet extreem bijzonder, maar past wel goed bij de film net als de wat depressieve sfeer.

Jammer van een aantal subverhaaltjes die wat minder boeiden of gewoon vervelend waren.. dat hele Amerikaanse geklungel was uitermate vervelend. Niet alleen die Amerikaanse gozer, maar ook al die links richting Amerika en het Engels praten door Koreanen, maar ach, vrij sterke Ki-duk met opnieuw een indrukwekkend einde.

Ruime 3.5*

Sterke Oshii.

Minder filosofisch dan een Innocence, gelukkig. Ik zeg trouwens met nadruk minder, want een filosofische ondertoon is zeker aanwezig. Maar dit was er eentje die me wel beviel. Er hangt een fijn sfeertje, de muziek is goed (alleen dat aftiteling nummer had niet gehoeven), de animatie mooi (vooral de scènes in de lucht zijn schitterend) en het bleef constant boeien. Alleen de personages zagen er bij vlagen wat minder mooi uit.

4*

Edit: Het zijn ook van die kleine dingen die mij dan met een bepaald gevoel achterlaten. Een eigenlijk niet uit te leggen gevoel. Enigszins zwaarmoedig, kil wellicht, maar ook onder de indruk en mooi. Zo'n scène na het bowlen of de ijzige stilte voor de aftiteling. Oog voor bepaalde details. Het komt waarschijnlijk doordat ik niet onmiddelijk in de film gezogen werd, dat ik 4* wil geven, maar 4.5* lijkt toch slechts een kwestie van tijd.

De beste film uit de jaren '20 die ik tot nu toe gezien heb.

Weinig (onnodige) lappen tekst. Iets fijns in een stomme film en één van de belangrijke redenen dat deze film goed te doen is. Ook het acteerwerk was best goed, in ieder geval een stuk minder om gelachen dan in een film als Nosferatu.

Toch jammer van al die happy couple scènes. Eentje had ik nog wel goedgekeurd, maar Murnau rekt zijn film na een tijdje wat te veel. Of hij wilde simpel weg nog 'de lachers' op zijn hand krijgen. Vond met name die oude kerel die tien keer de dame haar bandjes omhoog deed erg vervelend.

Het stadsdeel was dan ook duidelijk het minst interessant, maar verder is het wel leuk gedaan. Het einde had ik graag iets anders gezien, maar dat kun je toch niet verwachten van een film uit die tijd.

3*

Heel aardig familieverhaal.

Grotendeels fictie, maar verweven met waargebeurde verhalen en de geschiedenisverloop zoals ie is. Goed acteerwerk van vooral Fiennes, die de film duidelijk naar een hoger plan weet te tillen. De eerste anderhalf uur waren echt boeiend, daarna werd het iets minder interessant, door een verloop wat redelijk in te vullen valt. Aan de eerste helft is vooral de enigszins 'luchtige' vertelling leuk. Uiteindelijk wordt de film wel wat langdradig, deels omdat Szabó gewoon te veel wil vertellen in zijn film. Maar voor een drie uur durende film is Sunshine een goede meevaller.

3.5*

Na ongeveer anderhalf jaar uitstel, EINDELIJK gezien.

Vooral toen Icarus I in beeld verscheen, begon ik béhoorlijk aan Event Horizon te denken. Verder kan ik nog wel wat films noemen waar constant crewleden wegvallen, neemt echter niet weg dat deze film zeker te genieten is.

Pluspunten zijn vooral camerawerk, de sfeer, het visuele en deels de muziek. Toch niet echt overtuigt, dat heeft vooral met de originaliteit van het verhaal te maken denk ik.

3.5*

Herzien, mede omdat ik dacht dat de film wel eens in aanzien zou kunnen stijgen.

Het begin is erg sterk, toen dacht ik dat het met die stijging wel goed ging komen, maar de film zakt later wat in. Er zitten te veel herhalingen en kleine flauwigheden in de film om het constant boeiend te houden. Humor is fijn, vooral in het begin, de herhalingen zijn jammer. Ik bedoel daarmee trouwens niet dat Asano's vrouw telkens terugkeert, dat is juist sterk (en bizar).

3,5* blijft waar ie is.

Tja, lastig.

Het zag er soms zo vreselijk nep uit dat ik er niet meer doorheen kon kijken en ook van het acteerwerk werd ik niet bepaald vrolijk. Maar de muziek en vooral de sfeer zijn erg sterk. Ik blijf geinteresseerd in Argento, maar voor hoe lang hangt af van de volgende film die ik van hem ga zien.

2.5*

Concept is interessant, maar dit was toch een behoorlijke tegenvaller.

Tot aan de eerste gesprekken met de crew moest ik vechten tegen de slaap. Pas daar werd het interessanter, vooral de discussie gericht aan Greaves is leuk. Verder wel een beetje irritant dat één zo'n kerel (Bob geloof ik) echt drie keer per zin 'you know' zegt. Begon me daarna zelfs te irriteren wanneer andere personages het zeiden. Natuurlijk niet echt handig met zo'n commonly used phrase.

Na een hoop van hetzelfde, is de afsluiter met een zwerver in Central Park nog wel leuk, maar al met al blij dat hij maar 70 minuten duurde. Had korter gemogen zelfs.

2*