Opinions

Mooie film!

Ik wilde de eerste zin gaan quoten omdat ik al meteen moest glimlachen, maar (500) Days of Summer heeft me erg verrast, waardoor ik die eerste zin niet meer ga quoten.

Ik wist niet zoveel van deze film en dacht door de titel ook aan een ander soort film (ik wist niet dat Summer de naam van een personage zou zijn). Een film met een paar (erg) grappige (soms subtiele) momenten, die mij uiteindelijk nog wist te raken ook. Toch een zeldzaamheidje.

Dat zusje is ook nog een ontzettend droge toevoeging aan deze film. Normaal vind ik dit soort 'vertellingen' (telling van dagen etc) vaak storend, hier viel het mee, al was het erg jammer van die klote voice-over die er af en toe wel doorheen zat. Autumn

4* dik

Te lang geleden dat ik [Rec] zag om te vergelijken, maar dit vervolg is iig best aardig.

Al die verklaringen hoeven van mij niet zo nodig, maar hier is het wel redelijk uitgewerkt met die reageerbuis in de koelkast etc. Ik vond vooral het switchen tussen verschillende headcams wel gaaf gedaan. Wel worden er na verloop van tijd iets te veel verhalen samengevoegd, had weinig toegevoegde waarde (nja, lichte killwaarde dan).

3*, jammer dat dit zich richting een Saw serie aan het ontwikkelen is.

Best een aardige film, vooral het eerste half uur.

Het acteerwerk was over het algemeen redelijk muv Buzzy en Mark. De soundtrack is aardig en camerawerk+editing beviel me wel.

Ook zit de film wel leuk in elkaar. Er zitten echter wel een paar schoonheidsfoutjes in. Wanneer Frank het shirt in de put doet en vervolgens afsluit, staat de zaklamp er nog, wanneer hij instapt en de auto weg rijdt, is de zaklamp op eens verdwenen om vervolgens de zaklamp weer in zijn hand te hebben bij het uitstappen.

Ook nog al raar dat Frank om 11:04 nog in huis staat en vervolgens om 11:14 het lijk van het viaduct kan droppen, zelfs in de film kostte dat al meer tijd Al die tijden klopten eigenlijk niet. Maar goed, aangezien ik me daar vaak niet heel erg druk om maak en het verder gewoon een hele aardige wegkijker is:

3.5*

Dit maar eens opgezocht na eerder Ink van James Winans gezien te hebben. En hoewel die verre van perfect was, zaten er toch heel wat leuke (visuele) dingetjes in. Dit viel vooral in dat opzicht nogal tegen. Op een enkel aardig slowmo-shot na en deze heel aardige scène (staat ook beschreven in de synopsis) viel er niet veel te genieten. Nogal clichématig conspiracythrillertje.

Liz Cunningham is werkelijk een draak van een actrice, ik had er bijna een teiltje bij nodig.

2*, maar de film heeft denk ik het geluk dat ik deze in twee etappes heb gekeken.

Typical American shit.

Pure rotzooi. Tergende dialogen, prutacteurs, bombastische kutmuziek.. niet bepaald een filmavondje waar je op zit te wachten zeg maar. Er wordt met clichés gesmeten, niet normaal meer.

Van dit soort Amerikaanse zooi word ik nou echt misselijk. Met een beetje humor en minder sentimenteel gezeik kan zoiets best een leuke adrenaline trip zijn, dit is gewoon troep.

1* (omdat het nog slechter kan)

Komt wat traag op gang, maar ontpopt zich tot sterk psychologische thriller. In het begin stond het zwart-wit me wat tegen, maar later vond ik het toch een toegevoegde waarde hebben. Sterk einde ook.

Kleine 4*

Apart filmpje toch weer.

Een mix van veel verschillende gevoelens en stijlen, dat is inderdaad de perfecte omschrijving. Niet constant even boeiend, maar meer dan de moeite waard.

3.5*

De 19e stem voor 19.

Waarschijnlijk geen film die lang zal blijven hangen. Weliswaar één briljante scène (kofferbak doorzoeken), mede door de muziek en camerashots daar. Maar daar is het, op een paar aardige plaatjes na, eigenlijk ook wel mee gezegd.

Wel aardig, meer niet. Nipt 3.5*

hou toch op me je god

wat een klote film zeg.. er zat echt niks in.. (behalve bagger dan..) [sarcasm]pure spanning en sensatie, geweldige acteurs, geweldige special effects en een mooie boodschap... [/sarcasm]

dat lijkt me 0.5* waard.

Waar Amores Perros al vervelend was qua regie, slaat 21 Grams werkelijk alles. Wat een k*t regie. Wat een vreselijk irritante manier van verhaal vertellen, veel te verwarrend en bovendien saai (omdat je na 25 minuten de film verder zelf kan invullen). Met het acteerwerk is niks mis, maar de film heeft echt heel zwaar te lijden onder de vreselijke editting en is visueel behoorlijk karig. Fan van Iñárritu zal ik nooit worden dat is zeker. Babel ga ik nog wel eens proberen (ooit).

2.0*

Redelijk Winterbottomtje.

Hoewel ik van sommige nummers best kan genieten (Go, Atmosphere en enkele andere nummers van artiesten die in deze film een belangrijke rol spelen), is het toch niet echt mijn genre, maar vooral: hun geschiedenis boeit me niet zo. De humoristische ondertoon kon ik wel waarderen, maar zoals verwacht -voor mij- geen hoogvlieger.

2.5*

Concept is erg leuk (net als de locatie), uitwerking is so-so. Bepaalde dingen zagen er echt niet uit, zoals die vecht scènes.. Verder lollig maar tevens dom einde. Film werd ook steeds voorspelbaarder, met de vreselijke antwoordapparaat scène als cliché-uitschieter. Erg slechte muziek ook tijdens de laatste scène(s).

2.5*

Duidelijk een film van de hand van Marchal. Kent veel gelijkenissen met MR73, qua thematiek, camerawerk en cast. En net als MR73 is dit een aangename film.

Het camerawerk is stijlvol en straalt veel rust uit. Zachte gepingel op de achtergrond is over het algemeen ook fijn. Verhaal was iets minder boeiend en verder is MR73 net nog even wat stijlvoller en meer afgewerkt.

Auteuil heeft wel de perfecte kop voor dit soort rollen, speelt het ook goed. Vond Depardieu beduidend minder.

3*

Erg leuke film. Het verhaal is een beetje ondergeschikt en dat is maar goed ook, aangezien het een vrij uitgekauwd onderwerp betreft. Er zitten leuke actiescenes tussen en Jackson, Carlyle en de rest op Emily Mortimer na spelen erg goed.

Veel leuke personages, met name de twee politiemannen, maar ook vondsten zoals de drugsdealer met aambeien bijvoorbeeld, zijn goed geslaagd.

4.0*

Sterk.

De traagheid van de film is juist één van de sterke punten. Het versterkt de sfeer en zorgt ervoor dat het uitstekende acteerwerk nog meer centraal komt te staan.

De film schiet, zoals Bottleneck ook al aangeeft, wel te ver door wanneer een andere moeder van een verkracht kind betrokken raakt. Het komt niet alleen uit de lucht vallen, het verpest ook iets van de manier hoe Bruno wordt neergezet. Beetje vergezocht. Misschien bedoelt om de politie dichterbij hem te brengen? Daar had wat mij betreft makkelijk iets beters voor verzonnen kunnen worden.

Maar goed, verder toch een sterke film die erg realistisch aanvoelt. 4*

Had meerdere Fellini's bij de hand en vandaag dan eindelijk begonnen met Otto e Mezzo:

Tegenvaller, ik had wel enige verwachtingen ook al had ik het stukje hier op MM niet gelezen. Zaten een paar mooie scene's in (die scene met al die vrouwen is echt briljant en ook de begin scene vond ik mooi), maar ook een hoop nikszeggende, oninteressante of saaie scene's. Viel zelfs een keer bijna in slaap, film duurde dan ook te lang imo. Ik zag wel in wat er als komische aan bedoelt was, maar er kon niet eens een glimlach vanaf en ik vond de eindscene echt vreselijk om aan te zien. Muziek was wel redelijk, maar de volgende Fellini zal nog wel behoorlijke uitstel tijd krijgen. 2.0*

(lag dat nou aan mij (of versie), of lopen stemmen/stemgeluid niet overeen?)

Matig.

Weinig boeiende personages zijn voor een film als deze al gauw de doodsteek. Ik vind Stilley ook verre van aantrekkelijk genoeg om een rol als die van haar te spelen. Ik schrok ook wel even toen ik naar de tijdbalk keek en bleek dat ik nog maar net op de helft was.

Monotone scènes, weinig in het hoogspringende dingen. De muziek gaat wel, maar echt goede nummers zaten er niet tussen. Visueel weinig hoogstaand, iets wat ik nav de poster eigenlijk wel had verwacht.

2*

Wat een vreselijke film..

In een dergelijke weirde film slechts twee ('oude vrouw' met gek haar en boss) personages die er mee door kunnen aantreffen, is al bijna dodelijk. Vooral de zwerfster vond ik vreselijk in alle opzichten, hoe ze probeert Pinocchio zijn eigen naam te laten uitspreken.. haar gedrag en acteren in het algemeen..

Het camerawerk was zowel op rustige als trippy momenten heel aardig, maar een paar van die trippy momenten gaan simpel weg te ver, dan wordt het een dermate grote chaos dat ik afhaak, vind daar werkelijk geen bal aan. Ook het constante gekreun van de loverobot is echt vreselijk irritant.

Als je geen probleem hebt met in je eigen kots rollen en houdt van het aanschouwen van epileptische aanvallen, dan is dit waarschijnlijk iets voor jou.

1* vanwege de (soms onbedoelde) humor/knulligheid en het redelijke begin.

Eindelijk dan mijn eerste Godard gezien (als 1800e stem op MM, gaat u schamen! ) en waarschijnlijk volgen er deze week nog twee.

Ik had zo'n vermoeden dat 'Nouvelle Vague' mij zou liggen, dus dan maar beginnen bij de film die 'officieel' als eerste te boek staat. Lekker tegendraads je personage tegen de camera laten praten. Genoeg films waar zoiets niet werkt, hier vond ik het wel gaaf.

Belmondo zet een gaaf personage neer, al is het eerste half uur van de film wel het minst. Niet zozeer slecht, maar weinig bijzonder. Vooral de relaxte scène in het appartement was erg leuk, maar eigenlijk waren alle scènes daarna dat. Vooral hoe Patricia erin opgaat, stelen van de Cadillac, is leuk om te volgen. Sowieso was de wisselwerking tussen die twee erg fijn.

Goed camerawerk, sterke montage en, hoewel soms net iets te dik aangezet, sfeervolle muziek.

4*

Ondanks een aantal gave surrealistische (hallucineer) scènes wist Spring and Chaos me niet altijd te boeien. Het kat/hond uiterlijk is daar één van de oorzaken van. Misschien had ik mezelf dit keer toch vooraf wat in de film moeten verdiepen, maar misschien had ik het dan net zo goed niet meer dan een redelijke film gevonden.

3*

Deze film zal ik toch al gauw een jaar op de computer hebben staan, maar Akarui Mirai viel me eerder wat tegen en zo raakte deze een beetje in de vergetelheid. Aangezien Mochizuki Rokuru zich vandaag heeft uitgeschreven kwam ik deze titel weer eens tegen. Hoewel onze smaken redelijk verschillend zijn ben ik over het algemeen wel benieuwd naar top10 films van bepaalde users, zo ook die van Mochizuki (onlangs nog Beau Travail gezien, die overigens iets meer in mijn straatje ligt).

Die vorige zin verraadt ook al een beetje wat ik van Ôinaru Gen'ei vind. Zeker geen slechte film en in de eerste post van Mochizuki ook zeer treffend omschreven, maar ik neig meer naar Onderhond's mening dan die van Mochizuki (&danuz).

De speeltuinscène is ook mijn favoriete scène. Op het eerste gezicht emotieloos, maar ontzettend sterk, dergelijke scènes weten bij mij meestal wel indruk te maken. Visueel is het redelijk dof en grijs, een herfst film in de zomer zal ik het maar noemen.

Ik houd het op 3*.

Redelijk sterke docu. Gedetailleerd en uit verschillende invalshoeken belicht, maar helaas soms wat te langdradig.

3.5*

Vermoeiende film.

De Oogjes werden er erg zwaar van, nogal saai en niet boeiend verhaal. Het moralistische toontje was ook behoorlijk ergerlijk. Door de man als niet religieus karakter neer te zetten (uiteraard trekt hij later bij..), denkt de film weg te kunnen komen met al het gezanik van mevrouw. Dat kind was trouwens ook behoorlijk vervelend. De animatie vertoont een paar scheurtjes, maar grotendeels ziet het er wel redelijk uit.

1.5*