• 177.899 movies
  • 12.201 shows
  • 33.970 seasons
  • 646.886 actors
  • 9.369.979 votes
Avatar
Profile
 

Opinions

Here you can see which messages Tayama as a personal opinion or review.

Zed & Two Noughts, A (1985)

Tayama

  • 1102 messages
  • 522 votes

Fascinerend is deze film van Greenaway inderdaad. Behoorlijk weirde, experimentele film die enerzijds heel wat leuke ideeën tevoorschijn tovert en anderzijds best suf en irritant is. Toch zeg ik net als Atacion dat dit best een onvergetelijke filmervaring was, wat misschien ook komt omdat dit mijn allereerste kennismaking is met Greenaway.

Ik houdt wel van film die het niet zo nauw neemt met de gebruikelijk lijntjes, en A Zed & Two Noughts is zoiets. Een groep vreemde, perverse, personages die elkaar ontmoeten onder een nog veel vreemdere situatie. Kenmerkend zijn de vele korte scènes waarin bepaalde figuren hun zegje doen en na een bizarre dialoog weer net zo plots verdwijnen als zij begonnen. Veel van deze scènes spelen zich af in vreemde, bijna surrealistische, sets die veel weg heeft van toneel. Komt vooral door gebruik van veel kunstlicht. Ik ben niet zo’n fan, zeker niet als li cht op de voorgrond gedimd word als de scène zich verplaatst naar de achtergrond.

Wat constant fascinerend is om te volgen is zijn de twee broers en diens obsessieve gedrag naar het leven. En vooral het einde daarvan en hoe dit er uit ziet. De vele bizarre situaties worden gecombineerd naar hun zoektocht naar het ware gezicht van dood en ontbinding; Beginnend met timelapse beelden van een simpele appel. Maar al gauw naar hun eerste garnalen, vissen, een hond en steeds groter en bedenkelijker.

Best te genieten dit onsamenhangende, perverse, werkje van Greenaway. Slaagt wat mij betreft in het creëren van zijn eigen maffe wereldje. Eén vol slijmerige slakken, ontbindende honden, geamputeerde benen, witte veren, obsessief cynisme en veel knipperende lampjes van timelapse camera’s in vreemde, stinkende, laboratoria.

3.5/4.0

Zhixi (2005)

Alternative title: Suffocation

Tayama

  • 1102 messages
  • 522 votes

Een heel knap gemaakt stuk film deze Zhixi. Maar vooral erg leuk om zo te mogen genieten van de eerste en enige (?) film van Bingjian Zhang, een man mij totaal onbekend. Hij laat in ieder geval zien wat hij kan en ik sta met open handen en vriendelijk gezicht te wachten op nieuw werk van hem.

Chien, een fotograaf met mentale problemen, vermoord zijn vrouw en word achtervolgd door haar geest verschijning. Een ongeïnspireerd verhaaltje, maar zeer kundig gegoten in een prachtig medium dat wij graag als film omschrijven doen.

De toon die Zhang zet in de eerste minuten van de film is sterk en effectief, zijn ritme in montage is strak en afgewerkt. Met veel gele en groene kleuren doet hij zijn scherpe, harde belichting opvallen en het gebruik van donker zwarte schaduwspel is indrukwekkend. Met zijn korte shots van o.a. een aquarium vol guppy visjes, het koken van water, het branden van gas, bespelen van een chello en het geluid van regen op de achtergrond weet hij snel en simpel zijn personages te introduceren.

Vooral deze beelden van aquaria vol guppy's keren vaker terug, maar zijn echt wonderschoon en genot om te zien. De visjes lijken te zweven in de ruimte en er ontstaat een wereld onder water. Water blijkt ook een belangrijk element daar het de vele nachten onophoudelijk lijkt te regenen. Veel scènes bevatten het geluid van regen op de achtergrond, en Zhang schiet mooie plaatjes langs de zee, het vallen van regendruppels, doordrenkte kleding en close-ups van een waterput. Zijn gebruik van korte shots is prachtig om te volgen en behoudt constant tempo in de film terwijl wij de groter wordende chaos in het hoofd van de fotograaf volgen.

Met de vele jump-cuts en bijbehorende geluidseffecten weet Zhang dit ritme te versterken, een effect wat ik altijd kan waarderen en hij lijkt dit tot in de puntjes afgewerkt te hebben. Vooral het gebruik van geluid(seffecten) tonen zijn gevoel voor detail en afwerking. Zhang lijkt perfectionistisch in zijn kunnen, maar laat helaas sommige scenes karig in wat ze zijn. Genoemde kadrering (Goto) is soms wat saai, maar doet niet af aan algemene kwaliteit. De visuele en hoorbare stijl is overduidelijk de basis van de film en Zhang weet ons in zijn vertelstructuur gemakkelijk te vervreemden van de werkelijke realiteit die Chiens personage zoekt.

We krijgen nooit directe bevestiging wat heden, verleden, droom of fantasie is. De combinatie van illusie en realiteit lijkt af en toe pal naast elkaar te staan; Interessant is dat dit nooit overdreven uitgevoerd word maar kleinschalig en overtuigend. Wanneer Chien letterlijk een uitweg zoekt uit een lange, blauwe en fel belichte smalle tunnel creëert Zhang een intense hoeveelheid aan geluidsmontage. Met het echoën van het gehijg van Chien, bonsen van zijn hart en dreunen van beats ontstaat er een akelige zoektocht uit de schizofrene situatie van Chien. Gebruik van licht is prachtig, en You Ge vervult zijn rol als probleemvolle fotograaf perfect. Zijn kale kop en getekende ogen voegen precies. Mooie is dat Zhang meester lijkt in het maken van portretbeelden. Hij toont veel close-ups van gezichten en doet dit prachtig in zijn spel met licht en schaduw.

Ik zeg, bravo, want Zhang verpakt een simpel doch interessant verhaaltje in magische stijl. Het simpele einde doet hij bijna betoverend afsluiten met de blauwe slow-motion onderwater beelden. Geen gebruikelijke Chinese 'suspense', en horror allerminst. Genre aanduidingen hierboven lijken dan ook acceptabel, maar ik zeg vooral dat liefhebbers voor knappe cinema dit niet kunnen missen.

4.5/5.0

Zhou Yu De Huo Che (2002)

Alternative title: Zhou Yu's Train

Tayama

  • 1102 messages
  • 522 votes

Had deze al even liggen, maar vanavond toch gepakt en gekeken. Al veel lovende woorden over deze film, al is het enkel nog maar 1 enkele pagina hier op moviemeter.

Erg mooie beelden van deze twee steden in Noord China. Ken sowieso een zwak voor eindeloze treinrails door prachtig natuurlandschappen; Het heeft iets mysterieus wanneer personen over een treinrails lopen met op de achtergrond groene bergen verpakt door een laag mist.

[Wat is dat trouwens? Mag dat zomaar, ik zag het ook al bijvoorbeeld in Dolls? Al wijs je hier in Nederland maar naar een rails krijg je al een boete...]

Voor mij was het niet Gong Li overigens, maar Honglei sun, vond zijn rol erg sprekend en leuk.

Erg mooie beelden van de kleine straatjes in Noord China, net als de versnelde beelden van de camera die zich voor de trein bevind. De beelden voelen over het algemeen vrij traditioneel, terwijl de montage erg van deze tijd is; vooral de manier waarop muziek en geluid word gemonteerd voelt dit heel dynamisch en modern. Leuk.

Film om bij weg te dromen, mooi in het simpel zijn. 4.