Opinions

Had voor het kijken van deze film ook het interview met Ghobadi gekeken, waar hij verteld niet een film gemaakt te hebben over kinderen. Maar over volwassenen met het lichaam van een kind; "Bij de geboorte is een kind 20 of 30 jaar. Dat moet wel, wij krijgen de kans niet een jeugd te hebben"

Daaropvolgend interview met Boivin van Handicap International. "Veel van de Groten, zoals Amerika, Rusland en China hebben een akkoord op verbod van mijnen nog niet getekend. Omdat zij nog geen andere oplossing voor dit wapen hebben."

Walgelijk en laf wapen, de antipersoneelsmijn, dat meer onschuldige slachtoffers maakt dan waar ze eigenlijk voor dienen.

Interessante film, erg genoten. Mooi geschoten.

4.0

Wist mij vooral te pakken door het onzettend sterke eerste deel. Werd op interessante manier heel anders afgesloten...alsof de climax in het midden bevind, tijdens de scene met het trappenhuis - de vader die omhoog loopt, de zoon omlaag. Sterke scene, erg toffe soundtrack eronder.

Sterkte van de film zit 'm persoonlijk vooral in de ogenschijnlijke simpele montage. Veel timelapses, welke nergens misplaatst lijken. De lange versnelde operatie scene is daar een goed voorbeeld van. Die overbelichte scene met die woordspelingen was erg tof ook.

Cool! 4.5/5

Pretentieus. Dat is zo'n irritant woord dat tegenwoordig graag gebruikt word. Een woord dat veel te makkelijk gebruikt word voor films die wel degelijk interessant (kunnen) zijn. Vandaag is het aan mij dit woord te gebruiken. Want Lost By Dead is niets meer of minder dan pretentieuze onzin.

Masato Tsujioka is een veel gezien gezicht bij films van Tsukamoto. Ik kan mij goed voorstellen dat Tsukamoto een persoon is die zijn creativiteit graag deelt. Ik zie altijd voor mij hoe Tsukamoto inspiratie uit straalt als hij aan het werk is op zijn set; Ongetwijfeld dat Tsujioka hierdoor aangestoken is. Want in de voetsporen van Tsukamoto gaat hij met Lost By Dead voor het eerst te werk in zijn eigen (low-budget) film.

Naast de regie, vertolkt hij ook de hoofdrol van Akira. Het zal mij niets verbazen als hij ook af en toe een camera in zijn hand neemt. En waarschijnlijk zal hij ook de montage niet in handen van een ander kunnen leggen. Met een productietijd van 3 jaren valt in ieder geval een hoop te verwachten.

Maar wat een berg lelijkheid komt hier vandaan. De ene oerdomme flashback in fotoboekvorm is nog niet geweest of de andere aanstellende acteur staat alweer te trappelen. Wat deze mensen met hun camera aan het doen zijn is een mysterie; Nooit zag ik zoveel overbodige zooms in één shot. Heel even lijkt het op een gegeven moment interessant te worden als we in slow-motion een naakte jongen zien die omgeven door lampen en rook al dansend zijn heroïne toedient. Maar wanneer daarboven één van de lelijkste geanimeerde tekstjes geplakt word rollen tranen uit mijn neus en oren van het lachen.

De ideeën zijn er, maar de uitvoering is zodanig lelijk en amateuristisch dat dit geen moment te genieten valt. Tsujioka is zo ernstig serieus bezig met het volgen van Tsukamoto's voetsporen dat hij vergeet waar het echt om draait.

Slecht.

1.0/5.0

Ja, vooral erg leuke film. Geen moment waar ik me niet fijn voelde. Toch, er zou zoveel op aan te merken zijn. Nergens word de film echt indrukwekkend, echt serieus, of echt grappig. De film doet ook niet zoveel, blijft op veel dingen een beetje hangen.

En dat vond ik wel aangenaam eigenlijk. Gewoon voor lief nemen, een film als deze. Was aangenaam verbaasd toen ik de intro muziek hoorde, pure traditionele Mongolische Hoomii muziek - geweldig. Jammer dat dit de enige muziek in de iflm was en dat ze hetzelfde nummer tot 4 keer aan toe herhaalden in de film... Jammer.

Uiteindelijk, erg mooie film. Foto-achtige beelden, waar de camera eigenlijk weinig beweegd, enkel stilstaat. Net als het landschap dat doet, - enkel de personages en dieren die over het scherm bewegen. Prachtig land, Mongolie. Prachtige mensen, heerlijke cultuur.

3,5.