Opinions

J.C.V.D

Ik had nooit gedacht ooit nog een "Van Damme film" te zien. Want zo worden ze genoemd, toch? Zeker niet uit vrijwillige keuze in ieder geval, ha ha! Maar ik was hier op een of andere manier al lange tijd érg benieuwd naar. En echt niet om de eerste reden dat onze grote vriend hier in speelt, maar te meer om het type film waarin hij zich letterlijk in de handen van de regisseur liet vallen.

J.C.V.D blijkt een film met een sterk talent achter de camera. El Mechri heeft duidelijk de juiste ogen gebruikt en maakt deze film op exact de manier waarop deze het best te genieten is. Al vanaf de eerste scène blijkt zijn liefde van lange shots (tot wel 3, 4 minuten!) - en cinematografisch is dit ook al gauw goed te bekijken; Een visuele stijl die tegenwoordig niet eens meer zo uniek is, maar wel erg fijn te bekijken. Daarbij is zijn scherpe script en vlotte montage enkel meer bewijs van een nieuw talent. Het maakt mij in ieder geval blij.

Maar verrassend genoeg is het Van Damme zelf die deze film echt draagt. Met maar één scène waarin de vuisten gebruikt worden leek het erop dat hij het in deze film een keer niet kon hebben van zijn handen- en voetenwerk. En laat dat nu net dat zijn waar hij zijn geld mee verdient. - Maar de scène in de taxi bewijst van een heel andere kwaliteit, want acteren lijkt hij wel degelijk te kunnen. Wanneer hij geld nodig heeft en zijn producers om een voorschot vraagt, blijkt Steven Seagal zijn staartje afgeknipt te hebben en zijn rol gekregen te hebben. Weg rol, weg geld - voeg daarbij een leuke bijrol van de taxi chauffeur, "waarom ben je chagrijnig", "in je films vind ik je toch leuker", en El Machri laat al snel merken wat deze film wilt zeggen.

Een film welke het aanbidden van "celebrities" belachelijk maakt, maar tegelijkertijd een ander gezicht geeft aan veel schijnbaar hersensloze acteurs en idolen. Wat daarop volgt is een sterke combinatie van humor en een vrijwel constante dramatische lading. Het geldprobleem, zijn drugsgebruik, verliezen van voogdij over zijn dochter - het zit allemaal in de film, en het is allemaal waar. Iemand die zijn leven zo gemakkelijk overhandigt aan een regisseur verdient respect. Zelfs als je Jean-Claude van Damme heet, zo blijkt.

Want hij doet het echt goed, en minder kan daar niet over gezegd worden. Wanneer hij op een gegeven moment letterlijk uit een scène getild word acteert hij een indrukwekkende monoloog; Wat heeft hij nu eigenlijk gedaan? Geboren in België, geëindigd als 'burger van de wereld', overal herkenbaar. Hij heeft alles wat hij ooit wenste, het doet hem pijn mensen te zien die niets hebben; Waarschijnlijk met betere talenten, nooit de kans deze te presenteren. Dit is verrassend goed, en omdat deze geheel opgenomen is in één stilstaand shot waardeer ik zowaar zijn acteren, zijn verhaal én zijn kop!

El Machri is weer een naam om in de gaten te houden. En misschien Van Damme ook wel? Ik durf het niet meer te zeggen. Wel ben ik er van overtuigd dat hij volgens mij ontzettend veel te bieden heeft. Als hij in de handen is van een getalenteerd regisseur en gewoon fijn zijn moedertaal (Frans) spreekt, denk ik dat hij ons nogmaals kan verrassen. Ik heb geduld, want hier heb ik van genoten.

4.0/5.0

Ja leuk filmpje van Miike, doch vond ik het over het algemeen 'net niet' genoeg.

Kunisada is een leuk personage. Met z'n brede schouders, grijs geverfde haren en droge, eigenlijk helemaal niet zo stoere gezicht. Het begin was heel leuk - wanneer hij in het politiebureau overmeesterd word door een stapel van vijftig man denk ik; ja dat is tof.

Verder is het natuurlijk geweldig hoe een van die gasten gedurende de hele film met striemen van twee handafdrukken in z'n keel rondloopt. Daar houdt ik wel van. Uiteraard, scenes waar Kunisada tot twee keer aan toe midden in een drukke stad met een bazooka een gebouw met de grond gelijk maakt, daar houd ik wel van. Maar ook, een domme en veel te lange scene waar we een groepje gasten aan tafel zien zitten eten; een voor een nemen ze nog een kommetje rijst. Slaat nergens op, wel grappig.

Het einde is weer een heerlijke afsluiter van een film die wel wat leuks biedt, maar over het algemeen net niet genoeg. 3.5