Opinions

Beetje vreemde film. De intro maakt wel erg nieuwsgierig, met al die kibbelende kleurrijke figuren. Maar echte round characters worden het helaas niet. De rit met het nitroglycerine vind ik vrij teleurstellend, hier en daar saai met enkele grappige momenten, zoals de Duitser die zich aan het scheren is met humoristische dialoog.
De kameraadschap na de gelukte ontploffing vind ik wel mooi om te zien, maar de rest boeit me niet en ik voel me niet verbonden met de karakters. Die grote vuurhaard op de plaats van bestemming is dan wel weer mooi om te zien, terwijl ik me met het einde niet zoveel raad weet. Beetje dom van hem

3 sterren

Eens met Mochizuki. Ik vind Jack Lemmon altijd maar een vreemd mannetje, maar hij is wel erg charismatisch en een overtuigende acteur.

Mooie, beschouwende film met een 'vrolijk melancholische' touch

Ik geef ook een 3,5. De film verveelt idd nergens, maar na het heftige begin is de film wel erg sloom in het vervolg. Het gewelddadige einde maakt dat natuurlijk goed. Ondanks dat dat wel erg gewelddadig is, past het wel bij de film en is het geen geweld om het geweld.

Al met al erg goed acteerwerk van Al Pacino en ook van de rest.

Fascinerend, deze docu. De openhartigheid en fascinatie van Krabbe zijn mooi. Hij heeft heel lang geïnvesteerd in een vreemd soort vriendschap en er pas jaren later een boek over geschreven.

Jammer dat ze Willibrord Frequin wegzetten als een pestkop, terwijl hij Els en Ferdi wel de vragen stelt waar heel Nederland een antwoord op wilt hebben.

Aantal opmerkingen:

- Ik vind Brad Pit wel erg popi jopi. Ook omdat hij de hele tijd fucking zegt. Hij komt eigenlijk wat dommig over, terwijl hij toch een belangrijke rechercheur speelt
- Spacey heeft weer een mooie rol van gek te pakken, net als in K-Pax en Usual Suspects bijvoorbeeld
- Gwyneth Paltrow is erg mooi
- De relatie tussen Freeman en Pitt, die langzaam groeit, wordt mooi belicht. Ook mooi dat Paltrow een soort bindende factor is
- Een ander einde had ik ook erg mooi gevonden. Namelijk dat Pitt woedend zijn pistool wegsmijt en huilend op zijn knieen zakt, waarna Freeman hem komt troosten. Later zie je dan Spacey met een lang gezicht weggevoerd worden, omdat zijn missie niet volbracht is. Hoewel het huidige einde ook erg mooi is, met de lang twijfelende Pitt die uiteindelijk toch zijn woede niet kan weerstaan

4,5 sterren

Uitstekende, erg realistische film, met enkele hilarische scenes, vooral omdat het echt volkse zo mooi tot uitbeelding wordt gebracht, zoals in de omgang tussen moeder en dochter. De tegenstelling met de nette Hortence is dan zowel hilarisch als geeft plaatsvervangende schaamte, maar is ook wel weer erg ontroerend. De ontknoping is ijzersterk en zeer ontroerend. Geweldig acteerwerk ook, en goede acteurskeuzes. Soms wel wat saaiig, vooral in het eerste deel.

4 sterren

Ik vind dit een juweel van een film.

Ik kan me vaak storen aan het gegeven dat een film veel dingen niet 'uitlegt', dat er veel aan je fantasie wordt overgelaten zeg maar. Want bij deze film kun je je ook veel vragen stellen. Hoe komt dat meisje daar terecht? Waarom zegt ze niks? Heeft ze geen vrienden en familie? Waarom is die jongen zo depressief? Waarom gaat hij in zo'n hutje zitten? Wat doet hij de hele dag?

Maar als je al die vragen gewoon even niet aan jezelf stelt en gewoon rustig blijft kijken dan blijkt, voor mij tenminste, dat de film als geheel genomen die uitleg niet nodig heeft. Het is namelijk een film die niet om achtergronden draait, het gaat juist om het hier en nu van de betreffende personen. En dat is de kracht van de film: het meisje en de jongen weten echt helemaal niks van elkaar, maar toch is er aantrekkingskracht en liefde.

Verder is de film de hele tijd boeiend, hoewel er op zich weinig gebeurt. Maar de griezelige wijze waarop het meisje als een waterslang door het water sluipt om wraak te nemen op een van haar hoerenlopers: geweldig! Net als dat moment waarop ze door het pisgat stiekem loert naar de vrijende jongen met zijn hoertje. De jongen die met grote ogen opzij kijkt, en het meisje dat langzaam weer het luik laat zakken, waarna het hoertje zegt "wat is er?": fantastische scene!

En wat te denken van de ordinaire hoertjes die op een scootertje komen aantuffen. En de boze pooier die verhaal komt halen. Dit zijn toch types die je niet bij een regisseur zou bedenken als je puur kijkt naar de schoonheid van zijn beelden. Maar juist het echte ervan is zo goed, het contrast ook met de mooie natuur. Dat gouden klokkie wat het meer invalt, waarna die dikke patser door het lint gaat: heerlijk vermaak!

Daarnaast heeft de film wel wat erge gruwelijkheden, zoals de zelfverminkingen en de manier van omgaan met vissen... Maar het past allemaal perfect bij de vreemde hoofdpersonen.

Op een gegeven moment kreeg ik echter wel wat genoeg van al het gruwelijke, namelijk op het moment dat het meisje zich verminkt. Maar het vervolg is weer prachtig symbolisch, de jongen die haar nu helpt. Net als het einde: dat ze met alleen elkaar en het hutje de rivier optrekken. Het laatste shot is wat bevreemdend, maar niet irriterend. Ik bedoel: dit is geen film die van A tot Z te analyseren valt. Het is haast een sprookje, en het einde mag je zelf fantaseren. Ik bedenk zelf maar dat de 2 hun hutje door het gras hebben laten omringen, zodat ze moeilijk vindbaar zijn voor de politie. Ze overleven hun stille leven met het eten van vis en in de natuur te vinden dingen tot de dood hen scheidt

4,5 sterren

Best wel een B-film, maar toch goed vermakelijk

Ik ben het eens met Paalhaas. Al met al is het verhaal en de ontwikkelingen ongeloofwaardig. Het gebrek aan beveiliging/toezichthoudend personeel in het tehuis is ook schrijnend, maar dat was misschien normaal in die tijd (?). Verder vind ik de drie getuigen niet heel interessante personages en laten ze hun informatie over de moord wel erg makkelijk los in een vlaag van verstandsverheldering. De toezichthouders blijven dan weer behoorlijke flat characters, waardoor je ze ook niet gaat haten en het hele moord-oplos-idee eigenlijk weinig spannend en interessant wordt.
Qua look-and-feel laat Fuller wel zien een getalenteerde filmmaker te zijn.

Plus:

- Het einde dat de tegenvallende film enigszins goed maakt. Ik had 'het' overigens niet eerder in de gaten, hoewel er natuurlijk wel al aanwijzingen waren

Min:

- Night Shyamalan heeft een talent om superslome films te maken. Zo sloom dat het ergerniswekkend wordt. Unbreakable is ook al zo irriterend traag, en deze film doet daar niet voor onder

- Toni Collette irriteert mij mateloos en Haley Joel Osment ook lichtelijk

- Je moet in het bovennatuurlijke geloven om deze film geloofwaardig te vinden, en dat doe ik dus niet

- Ik vind de film vrij emotieloos. Er komen wel emoties in voor, maar het raakt me niet

1,5 ster, mijns inziens erg overschat

Een film die er fantastisch mooi uitziet. De sfeer vind ik aardig, het verhaal mager en matig. Het verhaal komt op mij te verwarrend over. Uiteraard wordt uiteindelijk alles duidelijk, maar teveel onduidelijk vind een kijker nooit leuk. Daarbij vind ik het enigszins funest voor deze film dat ik hem niet altijd even spannend vind. Hij heeft zijn spannende momenten, maar tijdens andere scenes denk ik weer 't zal wel, mij doet t niks'.

Er werden ook iets teveel (heel) platte karakters in de film gebracht, ook dat kwam de duidelijkheid niet ten goede. Depp acteert goed, maar trekt mij af en toe wel iets te uitgestreken gezichten. Deze film moest deels ook humoristisch overkomen, en soms lukt dat goed, maar soms vind ik het iets te veel van het goede. 'Lieve' rol voor Ricci

Al met al net niet, maar toch boeiend en voldoende

3 sterren

Ben het hier wel mee eens. De inhoud is behoorlijk voorspelbaar, clichematig en netjes binnen de al zo vaak geeffende lijntjes. De muziek vond ik niet heel bijzonder (ik meende zelfs wat gejatte melodietjes uit songs op zn Indisch tegen te komen). Visueel is het wel erg mooi gedaan, maar daar red je een film niet mee.

Jamal acteert goed, de rest vind ik niet heel overtuigend, allemaal erg clichematig, met weinig diepgang. Dit ligt natuurlijk deels aan het script, maar vond geen enkele acteur heel charismatisch of verrassend. Dan waren de kinderen nog het leukst

Inderdaad een stuk geestigere en betere film dan Lock, Stock and Two Smoking Barrels.

Hoe deze film in elkaar steekt is wel erg vergelijkbaar met Lock..., het is hier alleen veel beter uitgewerkt. De film kent bijna geen saaie momenten. Minder vind ik het toch wel erg grove geweld hier en daar (hoewel functioneel), bepaalde ongeloofwaardigheden en de grote hoeveelheid aan personages, zodat je (ik tenminste) erg geconcentreerd moet blijven kijken en af en toe in verwarring raakt.

Verder is de film natuurlijk erg oppervlakkig, maar een movie als deze moet het van zijn humor hebben en niet van zijn inhoud

3,5 ster

Kunstzinnige, diepe film met, misschien buiten de rode draad, realistische verhaallijnen. Film is zeer goed gemonteerd, film loopt erg vloeiend

Grappig dat de film geproduceerd is door R&B-artiest Babyface. Hij komt ook nog kort in de film, als bandlid van de band van een van de personages. K-Ci en JoJo, ook R&Bers, komen er ook in voor.

Warme film, wel met veel cliches. 3,5 *

Prima film, wat is Mason toch een ge-wel-di-ge acteur!

Ik vind de liedjes niet altijd interessant, maar het zijn er gelukkig niet al te veel. Dat gebeuren in hun huiskamer met dat stuk wat langs meerdere landen gaat vond ik persoonlijk juist wel interessant.
Als drama erg geslaagd, mede ook omdat alle rollen geloofwaardig en sterk worden neergezet en het script verder prima in elkaar zit.
De film heeft een vleug Frank Capra, met dat verschil dat het einde hier niet goed afloopt

Gekeken met Engelse ondertiteling, daarom moest ik in het begin wat inkomen. Maar sowieso vind ik het begin wat onduidelijk, later wordt alles meer helder. Deze film moet het vooral hebben van de personages en hun dialogen. Het verhaal is vrij eenvoudig, en sommige gebeurtenissen zijn niet altijd even boeiend. Verder gaan de ontwikkelingen wat langs je heen, omdat je als kijker niet overal bij bent. Zo wordt de 'verdorven' speech in Detroit helemaal niet getoond. Laat ik het erop houden dat ik deze film wat rommelig vindt

Er zitten echter erg sterke dialogen in, waarbij ik die van Hepburn met de Selzarac-vrouw de meest humoristische en sterk vindt. Ook is het gegeven dat Hepburn en Lansbury elkaar in het huis van Hepburn tegen het lijf gaan lopen erg goed voor de film. Het bouwt een mooie spanning op, en de daadwerkelijke ontmoeting is mooi om te zien.

Verder zijn de personages wel erg sterk gescheiden in ratten en witte raven, maar geeft de film wel weer wat overzichtelijkheid terug Van Johnson speelt een fraaie rol als campagneleider Spike, die als rat toch ook een zeker witraferig karakter heeft. Het enige personage waarop niet direct het stempel goed of fout te drukken is eigenlijk.

Verder kent de film vele grappige kleinkomische voorvallen, 'warme' film, viel wel te verwachten van Capra uiteraard

4 sterren

Brando is geweldig en draagt de film, Leigh is soms mateloos irriterend. Hunter speelt een goede bijrol, maar de film concentreert zich teveel op Leigh en duurt ook gewoon te lang. Daardoor irriteerde de film me op een gegeven moment en kon het me behalve Brando's uitbarstingen maar weinig meer boeien. Het lijkt me ook moeilijk om een toneelstuk te verfilmen, maar in bijvoorbeeld Cat On A Hot Tin Roof hebben ze dat veel beter gedaan.

De filmbeschrijving hier raakt kant noch wal en doet je een heel andere film verwachten... Ik zal eens kijken of ik wat anders kan schrijven.

3 sterren

Toch best genoten van deze McConaughey-show (off) met een knipoog

De leukste scene is eigenlijk die bij de douane. Harrelson is hilarisch. En dan Matthew met die ijswitte Colgate-smile, het te bruine en continu ontblootte lichaam en het belachelijke script. Het is gewoon een film die je niet te serieus moet nemen, en die zichzelf ook niet serieus neemt.

Kan me voorstellen dat dit een leuke film is om stoned te kijken