Opinions

Het lijkt een beetje een "origin story" van een of andere superheld, en dan heet de hoofdpersoon ook nog Dr Xavier. Afijn, best een aardig werkje van Corman dat intrigerend begon maar na de ongelukkige val van zijn vriend maakt Xavier de ene domme keus na de andere, met als dieptepunt het prijsgeven van zijn gave aan de black jack tafel net nadat hij wat geld had verdiend en verder kon met zijn onderzoek. Wel knap dat hij kon voorspellen wanneer de fruitautomaat zou uitbetalen- was hij dan toch een ziener? Milland speelt goed, neemt zijn rol ernstig, de rest van de cast is hooguit degelijk. Visueel ook bepaald niet indrukwekkend, ik vond de visualisatie van zijn X-ray gave vrij lelijk, maar het is deze B-film vergeven.

Pit and the Pendulum blijft vooralsnog mijn favoriete Corman, ook de enige ruime voldoende, verder is het vijfjes en zesjes schrapen.

Aardige superheldenfilm die vanaf de Cuba crisis wel een stuk minder wordt. Het is altijd leuk als superheldenfilms een realistisch tintje hebben, en net als in bv het betere Watchmen spelen de X-Men ook hun rol in de geschiedenis. De uitvoer is wel een heel stuk minder, met name omdat het allemaal weinig serieus is. De X-Men zijn een groepje tieners die een weekje training hebben bij de CIA, de bad guys zijn eendimensionale figuren, en de meeste karakters worden nauwelijks belicht of uitgediept.

Dat laatste geldt gelukkig niet voor Magneto en Charles Xavier, waarbij met name Fassbender als Magneto uitstekend speelt - hij zou een leeftijdsgenoot van McAveroy moeten zijn, die ik te jong vond voor zijn rol.

Al met al vrij oppervlakkig vermaak, maar niet onaardig.

Aandoenlijk en onderhoudend, maar die droom/ fantasiescenes waren een beetje too much, het had van mij wel iets subtieler, iets minder letterlijk gemogen. Vooral met de treinreis, daar werd de grens tussen kunst en kitsch mij echt te ver overschreden. Ik kreeg bijna een What Dreams May Come flashback. Schilderijen die tot leven komen op film, het blijft een lastig verhaal.

Het verloop van de film is redelijk standaard en doet in de uitwerking enigszins aan een Ghiblifilm denken. Best genietbaar, ik snap ook wel de aantrekkingskracht, maar kennelijk in dit geval toch niet helemaal mijn smaak. Ik vond de dwaaltocht in het bos nog het meest geslaagd, ook vond ik het grappig om het dansje uit Bande à Part te zien (en jammer dat het nog een tweede keer terugkomt). Ook de eindscène kon me wel bekoren (al ga ik er dan wel van uit dat het niet haar jeugdliefde was die naar boven kwam lopen maar een verbaasd Frans mannetje).

Score valt toch iets hoger uit dan dit wat kritische bericht zou doen verwachten, vooral omdat het zo verrekte sympathiek is.