Opinions

Erg fijne spookhuis-film.

De film moet het vooral hebben van de mooie beelden en de sfeer die wordt gecreëerd. En daarmee zit het meer dan goed. De production design en de aankleding van de sets als de acteurs is schitterend. Dat zijn elementen die je in een film laten geloven en meenemen naar die wereld. Het verhaal is vrij basic, maar heeft genoeg om ruim anderhalf uur te vermaken. Daarbij is het tweede deel van de film van een wel erg hoog niveau. Clayton gaat daar helemaal los. Ook het acteerwerk tilt de film naar een hoger niveau. Kerr doet het fantastisch. Maar dat mag ook gezegd worden van de rest van de cast, waar vooral de kids overtuigend overkomen. Het verhaal maakt daar ook een geweldige ommekeer en laat je net als de acteurs twijfelen over wat er nu gaande is. Sfeervol is het ook nog eens. De belichting, de muziek, geluid. Alles wordt er aan gedaan om je zo ongemakkelijk mogelijk te laten voelen. En daar zijn de makers van The Innocents helemaal in geslaagd.

Creepy van begin tot eind. Heerlijke film.

Compleet overbodige remake en 1 op 1 copy van het origineel waar buiten hoe de film geschoten is en dat het trouw is gebleven aan het origineel, niets goeds over te melden is.

Inside Man heeft een leuk verhaal en hoe het af loopt is erg goed.

Jammer dat er zo weinig echt leuks mee wordt gedaan. Het verloop is namelijk nogal saai. De verwikkelingen rond de overval zijn niet heel interessant. De film wil flitsend zijn, maar is in de uitvoering daarin niet geheel geslaagd. Het komt er gewoon niet uit. Ik heb het gevoel dat de gehele film een beetje terughouden is en er veel meer in had gezeten dan nu.

Gelukkig is er nog wel de erg fijne cast die allen heel fijn hun werk doen en zijn een aantal scenes wel geslaagd. Libatique's cameravoering is erg fijn, alleen ben ik niet zo gecharmeerd van de belichting.

Aardige film, maar niet meer dan dat.

Ooit willen weten hoe de stemmen in je hoofd er uit zien? Pixar heeft het goed.

Inside Out is Pixar's meest volwassen film tot nu toe. Pete Doctor, Ronaldo Del Carmen en hun team zijn er in geslaagd om dit goed te laten slagen. Zoals met alle Pixar's wel het geval is, is ook hier heel veel liefde in gestopt. En dat zie je aan alles in deze film af. Het verhaal dat er kleine mensen in je hoofd wonen en alle emoties, gevoelens en herinneringen controleren is werkelijk briljant. Niet de eerste keer dat dit verhaal is verteld, maar wel de eerste keer zoals dit. Geweldig om te zien hoe de emoties samen werken om alles zo blij en vrolijk mogelijk te houden. En als er 1 emotie niet is, het totaal niet goed werkt. We kunnen ons daar goed mee indentificeren en het is prachtig hoe het hier aan ons getoond wordt.

Het avontuur begint als Joy en Sadness meegezogen worden van het control centrum naar het andere deel van Riley's gedachten. De vele elementen en situaties zijn erg leuk om te volgen. Ook de locaties zijn erg leuk zoals imaginationland maar ook de droom studios, de verdrongen herinneringen en vergeten dingen zijn geweldig. En opnieuw, iets waar wij en ons brein elke dag mee te maken heeft. Meest briljante moment van de film was voor mij wel het liedje wat in je hoofd blijft steken. Geweldig.

Aan de andere kant volgen we de emoties in het hoofdkwartier die proberen om met twee missende emoties Riley proberen te "regelen"., Dit proberen ze op zo'n goed mogelijke manier te doen, echter niet succesvol. Daaruit volgen een aantal erg leuke momenten. Het moment aan tafel herkennen we allemaal wel denk ik.

Dan hebben we nog de buitenwereld. Die wereld van Riley wordt door alle emoties heen goed weergegeven. Dat zorgt voor erg aandoenlijke momenten. De ouders zijn ook echt te gek. Het hoogtepunt van de film komt tegen het einde van de film. Een prachtige moment. De epilogue is ook erg leuk.

De personages zijn allen geweldig. Ze hebben allemaal hun moment. Ook de voice casting is erg goed en passend. De animatie is helemaal geweldig en ziet er erg mooi uit. Heb toch wel een aantal dingen gezien die ik nog nooit eerder heb gezien. Sounddesign is goed gedaan, maar de echte winnaar is toch wel de muziek. Een prachtige score van Giacchino die toch wel een van mijn favoriete componisten aan het worden is. Echt geweldig werk geleverd om alle emoties juist weer te geven en te versterken.

Inside Out is zeker de moeite waard om te zien en zou iedereen op een of andere manier aan moeten/kunnen spreken qua onderwerp. Ik hoop dat Pixar in deze lijn blijft doorgaan. En nog belangrijker, alle liefde in hun films blijven stoppen.

Ondanks de sterke eerste helft van de film een beetje mager. Had wat veel beters verwacht gezien de hoge cijfers en de goede recensies.

De film begint ontzettend sterk, en het eerste uur kende een fantastische spanningsboog. Af en toe was het best eng en zat ik af en toe bijna aan het plafond. Leuke schrikeffecten, die teniet worden gedaan door lachen. Precies zoals een horrorfilm zou moeten werken. Een spanning opbouwen en door de fun de spanning weer wegnemen, om je al weer voor te bereiden op een volgend schrikmoment. De film jat veel uit andere top films uit dit genre. En dan nog wel het meest uit Poltergeist, die nagenoeg een zelfde verloop heeft.

Na de erg sterke eerste helft gaat het mis. Erg jammer. De hele spanning en het enge verdwijnen helemaal naar de achtergrond, door er een belachelijk slotoffensief achter te plakken. Het hoge niveau wat de film daarvoor had denderde met een rotgang naar beneden. Het Nightmare on Elm Street gegeven werkte totaal niet. Het eindigde wel met een ontzettende anti climax. En dan nog die twist die je van mijlenver al ziet aankomen .

Verder wel een prima film, en ik heb me er best mee vermaakt. Mooi, stijlvol en duister geschoten. Veel kippenvel momenten, en erg leuke schrikeffecten. Een beetje jammer van het einde dan weer. Beinvloedde toch erg veel mijn waardering.

Een film met een aantal sterke momenten.

Wan weet er weer iets leuks van te maken. Waar ik het einde van het eerste deel de film wat de das om vond doen, is hier het einde enorm sterk en leuk gedaan. Geweldige afsluiting. De opbouw in vooral het eerste half uur is weer erg goed. Aantal enge scenes en heerlijke schrik effecten. Helaas is het plot waar het allemaal om draait niet echt super. Haalt toch wel het enge uit de film. Wan weet hier zijn antagonisten nog niet helemaal goed te gebruiken. Iets wat hij in The Conjuring wel heel goed deed. Zo blijf je de gehele film denken of er toch nog iets meer in had gezeten. De scene in het huis is dan wel weer erg goed.

Acteerwerk is goed. Wilson en Byrne doen het met verve. Lin Shaye blijft de perfecte keuze voor Elise, zoals ook haar sidekicks dat zijn. Maar ook de beide kids doen het geweldig.

Filmtechnisch toch erg goed. Belichting en gebruik van camera om een bepaalde sfeer te creëren is erg fijn. Geluid is perfect vormgegeven. Lekker veel details die voor creepy momenten zorgen. De muziek is nog steeds niet echt mijn ding en echt te hard op momenten.

Wan weet hier toch een leuke reeks van te maken. Steeds vermakelijk en met genoeg scary momentjes. Helaas weet hij het verhaal technisch niet helemaal goed op te peperen en blijft vooral de plot in het middengedeelte wat "Mwah".

Solide sequel/prequel. Leuk om te zien hoe dit wordt samengesmolten met de andere delen.

De "haunting" is anders dit keer. En daar ligt ook de grote kracht van de film. Het is een stuk enger en spannender dan de vorige delen en blijft ook de gehele film zo. Ik was verbaasd dat mijn hart het nog deed na een aantal erg goede jump scares. Waar ik wat problemen had met de eindes van chapter 1 en 2, hoe ze het enge door de wat zwakke eindes een beetje verpestten, blijft chapter 3 hierin overeind staan. De opbouw is ook best goed. Alhoewel het Elise gedeelte niet helemaal goed uit de verf komt. Voelde wat zwakjes hoe dat opgezet is. Wordt later in de film wel wat beter. Quinn en haar familie zijn een goede vervanger van de Lambert familie alleen zijn de daar niet echt overtuigend. Het zit er wel, maar komt er nergens echt uit. Ook dat oude vrouwtje en wat haar rol in de film is, is wat slecht uitgewerkt. Het einde is perfect dit keer en ook erg leuk uitgespeeld. De epilogue is ook leuk gedaan.

Een steady vervolg en een leuke franchise. En met dit derde deel maakt de franchise zich geheel los van de inspiratie en wordt zo iets met een geheel eigen gezicht.

Wel een stuk beter dan de remake.

Erg rauw en mooi geschoten en een prachtige score. Helaas kon het verhaal mij nog steeds niet boeien. Het is interessant, maar erg saai uitgewerkt. Acteerwerk van Skarsgard en de rest vond ook ook maar matig. Wel leuk om hem aan het werk te zien in zijn eigen taal. Had tot nu toe alleen maar engels sprekende rollen van hem gezien.

Interessante onderwerp wat over de gehele lengte niet echt kon boeien.

Far from perfect

Lastig om iets over "Interstellar" te zeggen zonder ook maar te veel spoilers weg te geven. Iets wat toch knap is in de marketing campagnes van films tegenwoordig.

"Interstellar" is een typische Nolan film. Een slimme popcorn flick maken. Episch, meeslepend, mind boggling en de wow factor ligt weer ontzettend hoog. Toch bevat de film ook elementen waar menig bang voor waren. Te ambitieus, het heeft zijn mankementen en is te serieus tot een punt waarop het toch erg flauw wordt.

Een vergelijking met Kubrick's "2001" is erg snel gemaakt. Er zijn dan ook vele vergelijkingen te vinden in karakters, thema's, beelden. Nolan laat in de 169 minuten bijna je hoofd ontploffen, zoveel elementen vuurt de regisseur op je af. Gek genoeg werkt het ook nog eens. Je wordt geraakt door de emoties van karakters, je gaat helemaal mee in de theorieën die Nolan ons voorlegt, en visueel zit het gewoon erg goed in elkaar.

Toch heeft "Interstellar" ook zo zijn gebreken. Er wordt op momenten te veel van de plot uitgelegd. Karakter komen nooit helemaal overtuigend over, waarin vooral het karakter van Hathaway iets te kort schiet. Dialogen, beelden, actie en editing komt heel af en toe, zoals we van Nolan gewend zijn, nog wat houterig over. Al is er in de jaren dat Nolan grootse slimme blockbusters maakt toch hierin duidelijk een verbetering zichtbaar. En de toon is in bepaalde scenes veel te serieus. Tot een punt waarop het onbedoeld grappig wordt. Ook de comic relief komt niet helemaal goed uit de verf.

Plot zoals het in de omschrijvingen en trailers wordt weergegeven is alles wat je in "Interstellar" nodig hebt want ondanks zijn gebreken is het zeker de moeite waard om deze "reis" te ondernemen. Plot geeft summier de eerste act van de film weer en houdt toch genoeg geheimen om tijdens de film verrassend uit de hoek te kunnen komen. Zoals gezegd een unicum in cinema tegenwoordig waar in trailers soms de complete film weg wordt gegeven.

Ondanks genoemde gebreken kun je Nolan niets anders dan lof geven. Hij verlegt de grenzen binnen de sci-fi grenzen en zijn eigen door een ongelooflijk ambitieus project op te zetten. Een project wat net als in Nolan's andere projecten voelbaar is, met liefde is gemaakt. Audio/visueel is dit een waar meesterwerk en mag zich qua geluid en beelden en de symbiose daar tussen meten met het geweldige "Gravity". Er is zoveel moois te zien en te horen in "Interstellar". Gewoonweg overdonderend en misschien wel het beste wat ik qua effecten, beelden, geluid en muziek dit jaar heb gezien en heb gehoord. En dan heb ik het vooral over de symbiose tussen alles om het te laten werken. Er is niets maar dan ook niets out-of-place. Zimmers score is ook een van de beste wat de man tot nu toe heeft gecreëerd.

Acteerwerk is, met de ietwat misplaatste Hathaway, van een hoog niveau waarin vooral McConaughey uitblinkt. Een prachtige rol zet deze man weer neer. Perfect gecast.

Laat je er zeker niet van weerhouden om "Interstellar" in de bios te gaan zien. Nolan neemt ons meet op een grootse reis die je verbeelding te boven gaat. Hij heeft met deze film iets gemaakt om op een zo groots mogelijke manier te beleven.

Een imposant stukje cinema op de grootst mogelijke schaal maar verre van perfect.

Vampieren (b)romance.

Het valt hier helemaal op zijn plek, evenals het het gotische aspect, de beelden, set design, kostuums, regie, muziek, geluid. En ga zo maar even door. In potentie had dit zomaar een meesterwerk kunnen zijn. Ware het niet dat er op ongeveer halverwege een heel domme keuze wordt gemaakt rondom een personage, waarna de film als een kaartenhuis in een stort een het ook een heel lange tijd duurt voor er weer echt iets interessants gebeurt. Het einde was dan weer enorm goed gedaan. Een enorme pay-off. Ik ben groot fan van Neil Jordan's The Company of Wolves. Dus ik was erg benieuwd wat hij met een vampier-film kon doen. En hij stelt zeker niet teleur. Toch wel een leuke kijk ervaring gehad

Mijn hoge verwachtingen voor deze film werden helemaal ingelost en meer zelfs.

Ik vond de film in het begin ietwat moeilijk op gang komen, De relatie tot zijn ouders vond ik niet altijd even goed overkomen.En die gekleurde letters waar velen het over hebben vond ik ook een kleine storende factor.Maar zo heeft elke film wel zijn gebreken of mis stappen, daar reken ik de film dan ook verder niet op af.Vanaf het moment dat Christopher de wereld intrekt word het steeds mooier en mooier.

Penn vuurt een salvo aan imposante en zeer mooie shots op de kijker af, en laat een erg mooie kant van America zien.Het ene moment zit je midden in een prachtig uitgerekte woestijn en vervolgens weer in het fraaie Alaska.De lokaties trekken veel aandacht naar zich toe, toch wist Penn mij als kijker ook de gehele film geboeid te houden met het verhaal.Alles word erg ingetogen gebracht en deed mij steeds meer en meer meeleven met McCandless.Het moment waar hij terug in de stad komt en zich daar helemaal niet happy voelt vond ik een heel sterk moment in de film.

In het begin moest ik wel een beetje wennen aan Hirsch maar die is goed op dreef en deed mij al die andere rollen waarin ik hem gezien had helemaal vergeten.Hij ontmoet een aantal zeer leuke en boeiende karakters onderweg waarvan ik dat hippie duo nog het beste vond.Op het einde van het avontuur was ik toch echt wel even sprakeloos.Vooral die laatste teksten die in beeld kwamen zorgden voor een brok in mijn keel.Prachtige film.

Voorlopig 4.5*, maar deze maakt heel snel kans om op de volle 5* te komen.

Siegel toont zich meester in het overbrengen van de paranoia die wanneer iets de mensheid over dreigt te nemen. Er zitten echt heel spannende momenten in Invasion of the Body Snatchers. En het concept is natuurlijk heel eng en zorgt voor enkele effectieve scenes die je bij zullen blijven. Prachtig geschoten ook. Hoewel deze versie erg goed is, blijft mijn gevoel toch zeggen dat ik de versie van Kaufman beter blijf vinden.

Invasion of the Body Snatchers maar net even anders.

Het opgepoetse verhaal wat voor deze tijd is gemaakt vond ik niet zo goed uit de verf komen en was veel beter en leuker uitgewerkt in de versie met Sutherland.Verder is het allemaal te simpel in beeld gebracht en wordt het verhaal nergens echt hoogstaand.De film is daarnaast gewoon veels te kort.Craig kon mij niet boeien met z'n uitdrukkingsloze gezicht.Van Kidman heb ik ook wel eens beter gezien, maar blijft een erg aangename verschijning.Gewoon een aardige/vermakelijke film om een keertje te zien en daarna heel snel weer te vergeten.

2.5*

Heerlijke film van Whale.

The Invisible Man is een leuk vlot filmpje over een megalomane wetenschapper die onzichtbaarheid heeft uitgevonden. De film knalt er meteen lekker in en kent een fantastische sfeer. Fantastisch geregisseerd. De sneeuw landschappen dragen ook erg bij aan die fantastische sfeer. Daarnaast kent de film, en zeker voor die tijd, enkele geweldige effecten.

De opbouw naar de climax waarin het personage van Rains steeds gekker wordt is zorgvuldig en goed gedaan. Hierin toch veel lof voor Claude Rains die een geweldig personage neerzet en de sterren van de hemel acteert. En dat zonder dat we zijn gezicht te zien krijgen en hij alles met zijn weergaloze stemgeluid naar voren brengt.

Met Frankenstein wist Whale mij nog niet echt te overtuigen maar met deze film en Bride of Frankenstein des te meer. Erg goede Universal classic

De grote kracht van de film, is dat je net als Cecilia, niet meer weet wat wel echt is en wat niet. Whannell maakt het zichzelf soms te moeilijk met het verhaal. Wat ook niet helpt dat de een half uur te lang duurt. Had best wat compacter gemogen en gekund. Verder leuke effecten en goed gemaakte film, waarin Whannell zich duidelijk heeft laten inspireren door James Wan

Heel vermakelijke film uit de Marvel stal weer.Na het tegenvallende Incredible Hulk was ik bang dat dit ook weer een misser zou zijn,dit was gelukkig niet het geval.

Iron Man is altijd al één van mijn favoriete stripboek helden geweest en ik keek daarom al heel lang uit naar een film versie daarvan.Na lang wachten was het dan eindelijk zover.Erg lekkere film die goed de tijd neemt om het karakter tot stand te brengen en uit te diepen.De film bevat een aantal leuke scenes met prima humor.de actie scenes zien er goed uit maar zijn helaas te kort, ze beginnen en zijn ook zo weer voorbij.Ook komen ze op mij een beetje inspiratieloos over, het is net alsof ik het al vaker gezien heb.De momenten met de vliegtuigen en de climax waren wel heel gaaf gedaan. eveneens als de suit up van Stark tot Iron Man die was precies zoals ik mij had voorgesteld.

Downey jr. vind ik erg goed in zijn rol als Tony Stark/Iron Man, hij geeft het personage erg veel charisma mee en brengt het ook nog eens allemaal erg leuk over op het scherm.Bridges spelt erg lekker de Badguy alleen is die naar mijn mening iets te een-dimensionaal geschreven.Terrence Howard is erg overtuigend als Rhodes, echter vond ik het erg jammer natuurlijk dat we daar niet meer van hebben kunnen zien als WarMachine, hij geeft echter wel een lekker makertje voor een volgend deel weg als hij in een scene zegt "Next time, baby" .Paltrow vond ik wat minder, al vind ik dat in elke film wel.Ze kijkt altijd zo depressief en down.

Film technisch vond ik het helaas ook niet erg interressant dat had allemaal wel wat gedurfder gemogen.Het gelikte camera werk, en de altijd zo bombastische heroische muziek bij de superhelden films.Maar dat is wel een beetje muggenziften.Wat overblijft is leuke popcorn film, en ik kijk ook erg uit naar een vervolg, en dan maar hopen op wat meer actie WarMachine natuurlijk dan misschien wel Nick Fury, en als badguy Mandarin

3.5*

Toch wel een tegenvaller na het ontzettend leuke eerste deel. De hele film is het net niet. Aan het eind blijf je dan ook zitten met het gevoel dat het nog niet compleet is. Had zeker meer ingezeten.

Lang heb ik uitgekeken naar een verfilming van de Iron Man comics. Is toch wel altijd een van mijn favorieten geweest uit de Marvel stal. Het hele verhaal van Stark spreekt mij gewoon erg aan. Toen kwam het bericht dat er eindelijk een verfilming aan zat te komen. Het wachten was voorbij, en we zouden eindelijk de mythe van Iron Man op het grote scherm te zien krijgen. Daar het eerste deel topvermaak bood, dmv. een moordend tempo erg leuke actie momentjes, leuke oneliners en een weergaloze Downey Jr. biedt dit tweede deel dat een heel stuk minder.

Het duurt gewoon erg lang voordat de film los komt, en dat gebeurt dan ook pas in de tweede helft. De humor is een stuk minder, en de leuke scènes zijn erg schaars. Het begint met een vreselijk lawaaierige opening met credits, vooral de wel heel erg bombastische muziek is vreselijk. Dan volgt een heel leuk moment, Iron Man die uit een vliegtuig springt, ondersteund met een heerlijke rocksong. Dan is het eerst even afgelopen. De film wordt ineens vreselijk serieus. Dat nekt de film een klein beetje en maakt het een wat moeilijke zit. Plot is ook niet erg interessant, en het lijkt een eeuwigheid te duren voor het echt begint. Ook de zijplotjes kon ik weinig mee, daar het niet erg interessant was om te volgen. Hammer is niet interessant, en Rockwell lijkt ook weinig te kunnen met dit erg vlakke personage. We krijgen nog wel een erg vette, maar ongeloofwaardige, actiescène. Dat was dan ook het beste van het eerste gedeelte van de film. Wel komen er een aantal situaties voorbij waar je vraagtekens bij kunt zetten, die zijn hier al eerder aangehaald.

Dan volgt gelukkig een iets leukere tweede helft, die wat hoger qua tempo ligt, en ook een klein beetje boeiender is. Toch is juist het tempo erg wisselend waardoor je eigenlijk een beetje de film wordt uitgerukt. Nog een kleine interessante ontwikkeling binnen het verhaal, maar dan is het echt wachten op het einde, wat gezien de trailers geweldig moest worden. Dit is niet echt het geval. Een erg toffe climax, maar net als in het eerste deel zijn ook hier de momenten van actie erg kort, en dat is erg jammer. Ook het echte einde tussen Vanko, Stark en Rhodey is zo afgelopen. Jammer want dit is wel een moment waar je de gehele film op zit te wachten

Je zou denken nu alle karkaters een beetje geïntroduceerd zijn ze wat meer gingen richten op grotere actie scènes. Het is dan ook voorbij voor je het weet, terwijl voor je gevoel het net begint. Ook een euvel van de rest van de film. Het voelt gewoon niet af. Er worden dingen in betrokken die niet volledig af lijken te zijn. Je blijft aan het eind met een gevoel zitten alsof er nog een heel stuk achteraan komt, maar dan loopt het al heel abrupt af. De scène na de eind credits is echter wel weer een lekker makertje . Nu maar hopen dat een eventueel derde deel dit tweede deel compleet kan maken, en dat wel weer met het zelfde entertainment level als deel een. Dit deel was ook zeker vermakelijk, maar af en toe net te serieus. De leuke inleiding die in Iron Man werd gemaakt, wordt in Iron Man 2 toch wel een beetje omzeep geholpen. Zitten echter wel een aantal leuke knipogen in naar wat nog komen gaat.

Acteerwerk is degelijk, met Downey Jr. en Mickey Rourke als echte uitschieters, de rest lijkt niet echt te weten wat met de karakters aan te moeten, of krijgen te weinig interessants en veel screentime mee, Johanssen, Jackson en Rockwell. Erg jammer dat er voor een ander acteur is egkozen voor Rhodes. Howard vond ik juist erg goed. Cheadle brengt gewoon geen power met zich mee, en dat geld ook voor Paltrow dit keer. Effecten zien er echt mooi uit, maar net als in het eerste deel had ik niet het gevoel iets speciaals gezien te hebben. De momenten in de pakken tijdens het vliegen geven je wel weer het gevoel echt mee te vliegen. Camera werk is iets te gelikt, en een aantal shots weken niet pov shot in het begin , daarnaast is de editing soms ook erg rommelig. Muziek was toch wel iets te bombastisch. Sound design ben ik zeer over te spreken. Dialoog komt goed naar voren, ook in de herrie van de actiescènes. Lekker opgepompte shoot-outs en gevechten, en het geluid van de clashes tussen de ijzeren giganten zijn ook erg fraai vormgegeven.

Iron Man 2 voelt echt als een soort middenstuk van een trilogie of saga aan. Het zou een beter deel kunnen worden door in het derde deel de losse eindjes aan elkaar te knopen, maar als sequel is het gewoon minder geslaagd. Toch blijft het overall erg vermakelijk, al is het verhaal voor een dikke twee uur gewoonweg niet boeiend genoeg.

2.5*

Ietsjes beter dan ik me kan herinneren.

En dan vooral op vlak van actie. Ziet er toch wel erg goed uit. Zeker in de climax is het visueel erg goed. De voorgaande actie scenes zien er ook zeker fijn uit. Waar het niet echt lekker in loopt is het verhaal. Verloopt lang niet zo vloeiend als in de eerste twee delen. En dan is er ook nog het punt hoe The Mandarin hier wordt neergezet. Ben een groot fan van deze arch nemesis van Iron Man, niets afdoende aan het idee er achter. Maar had zoveel meer verwacht van dit karakter waar ik vanaf het eerste deel al op gehoopt had dat hij zijn opwachting ging maken.

Er zitten erg veel leuke ideeën in Iron Man 3. Misschien wel iets te veel want het wordt al snel een overkill aan info, scenes en personages. Maar er zit ook veel matig geschreven materiaal in met scenes die niet echt in de film passen als een element wat samen werkt met de rest van de film en/of het universum wat nu is gecreëerd. Iron Man 3 bestaat meer uit leuke momenten dan dat het als geheel werkt. Daardoor kom je nergens echt lekker in de film. Tevens is de badguy niet echt overtuigend en zijn zijn beweegredenen dat nog minder. Deze films zijn zo goed als hun badguy wordt er wel eens gezegd. Verder wel fijn dat Rhodes hier een wat grotere rol heeft en Tony echt Tony kan zijn en niet vaak kan rekenen op zijn pak. Jammer is dan weer de intro van The Mandarin wat gewoon te snel en te makkelijk wordt afgehandeld. Komt eigenlijk een beetje vanuit het niets. Wel tof hoe hij er uit ziet trouwens. Ook Potts heeft hier een wat grotere rol, al is ze hier nogal irritant. Leuk dat Yinsen hier nog even terug komt en is de after credit scene best grappig maar voegt deze helaas niets toe. De scenes met het personage van Simpkins zorgen nog wel voor enkele leuke momenten.

Downey Jr. is nog steeds geweldig als Stark. Ook leuk dat hij hier erg weinig in het pak te zien is en nog steeds Iron Man is. Cheadle is erg gegroeid in zijn rol, waar ik hem eerst een erg matige Rhodes vond, weet hij mij hier te overtuigen. Pearce is een van mijn favoriete acteurs, maar kan hier weinig met zijn matig geschreven personage. Alleen in het begin krijgt hij veel om mee te werken en doet dan ook goed. Kingsley is erg goed bezig en zet een van zijn leukste rollen neer. Wat een komisch talent heeft die man. Paltrow doet niet veel om te overtuigen. Ze lijkt er dit keer niet echt veel zin in te hebben. Rebecca Hall speelt wel erg goed, fijn personage ook.

Technisch valt er niets op aan te merken. Alles ziet en hoort er verzorgd uit. Visual effects hebben hun glitches maar dat zal meer met budget hebben te maken. Maar buiten dan ziet het er perfect uit.

Als een aantal toffe en leuke momenten werkt de film prima als tussendoortje. Er wordt getracht meer diepgang in de film te brengen wat maar half gelukt is. Shane weet er gewoon niet echt een vloeiend lopende film te maken. Al is het zeker niet erg slecht.

Nazi's in Space.

Erg leuk uitgangspunt en daar wordt dan ook meer dan genoeg mee gedaan. Een kruising tussen Inglourious basterds, Star Wars, en Alien Invasion films. Goede keuze ook om hier een comedy van te maken en dat kan ook haast niet anders. De filmloopt over van briljante elementen en humoristische scenes. Enkele zeer geslaagd maar ook genoeg niet geslaagd. De juiste balans lijkt af en toe wat te missen en de film komt wat traag op gang. Als de film eenmaal de slag te pakken heeft gaat het niveau een stuk omhoog en blijft het genieten. Effecten zien er best goed uit. Zeker met de bedoeling er achter om meer een "spoof" te zijn.

Erg vermakelijke film wat net wat mist om uit te groeien tot een cult classic.

Eindelijk dan Irrevérsible gezien.En ik had eerlijk gezegd veel erger qua geweld verwacht, maar vond het wel meevallen, maar dan nog steeds geen pretje om naar te kijken natuurlijk, en had ik flink wat moeite om de verkrachtings scène aan te zien.Erg naar gevoel krijg je daarvan.
Ook vond ik het beoordelen van de film erg moeilijk, en heb dan ook echt even moeten nadenken over mijn cijfer.Het is iig een film die nog wel een tijdje in je hoofd blijft rondspoken.Vooral het einde/begin.

Dat het verhaal andersom word verteld is natuurlijk niet erg origineel meer want dat is al eerder gedeaan in Memento bijv., maar het is de manier van uitvoering die het hem in deze film voor mij doet.Vanaf het eerste moment word je gewoon in het verhaal geslingerd, met soms erg misselijk makende camera voering.Later begon dit draaien en van hot naar her wijzen met de camera wat minder te worden en had ik echt zoiets, dit is eingelijk wel briljant gedaan.Het verhaal neemt je op reis vanaf de keiharde wraak naar het erg lieffelijke en neemt een aantal omonkeerbare wendingen in het verhaal.Het einde is dan ook schreinend om te zien.Iets minder vond ik de momenten na het feestje in de metro daar had ik het gevoel een beetje uit het verhaal en uit de sfeer te werden gehaald om daarna weer erg sterk terug te komen in de slaapkamer .Het laatste shot is ook briljant het witte beeld wat erg flikkert en dan ineens stopt

Acteerwerk is erg goed en komt heel naturel over.Het zou iedereen kunnen gebeuren, maar wat zou je doen in zo'n situatie, neem je het recht in eigen handen met het risico de verkeerde te pakken , of leg je het in handen van het recht zelf.Cassel gaat tot het uiterste van zijn kunnen en zijn vertolking vond ik dan ook het beste.In 'La Haine' kon ik hem haast niet uitstaan, en hier draait die indruk in een keer weer helemaal om.Bellucci en Dupontel doen het ook erg goed.

Ik zat te twijfelen tussen 3.5* en 4* maar mede door dat laatste shot en het goede camera werk is het dat laatste geworden.

4*

Een Michael Bay topper die je niet meteen van Bay zou verwachten.

Als we dit als actiefilm bekijken is dit niet meteen Bays beste film. De actiespecialist als hij is heeft ons al beter laten zien. De scene op de snelweg is een herhaling van de scene uit Bad Boys II. Enkel de momenten op de motor en aan dat uithangbord waren echt de moeite waard. Als we dit bekijken als science-fictionfilm met een goed verteld verhaal, hebben we dit nog niet eerder van Bay gezien, zeker niet het goed vertelde verhaal. Volgens mij de eerste film waar de, door mij gewaardeerde, regisseur echt de tijd neemt om een verhaal te vertellen. En dat pakt toch best goed uit. Filmisch ook allemaal wat rustiger geschoten, en dat is ook een verademing. De manier waarop Bay normaalgesproken zijn actiescenes serveert had hier ook helemaal niet bij gepast.

Af en toe wel een wat rare camera positionering, had dat toch liever anders gezien, en ook de belichting is soms zo dat je bijna niets van een scene meekrijgt. De cast is, met uitzondering van Bean en Buscemi, niet echt goed bezig en lijkt zich ook niet thuis te voelen in de film. Jammer want dit komt erg duidelijk over naar de kijker. Verder heeft Hounsou ook geen enkele toevoeging, wat deed hij nu in de film? Helemaal niets.

Een beetje een rare film in het oeuvre van Bay. Niet heel slecht, maar ook zeker niet goed. Wel erg vermakelijk en een interessant verhaal.

"It's summer! We're supposed to be having fun! This isn't fun, it's scary and disgusting."

Zoals zovelen heb ik ook slapeloze nachten overgehouden aan de tv versie van It. Na het terugzien van die film, vele jaren later, valt op hoe tam die versie was en het vooral Tim Curry was met zijn performance die de film zo eng maakte. Nu is opnieuw een versie gemaakt van het geweldige boek van Stephen King.

In deze versie van It kunnen de makers meer laten zien. Meer bloed, meer horror en een hoop scheldwoorden. De film heeft niet echt een hele lange opbouw. En deze film bewijst dat je dat niet altijd nodig hebt om de kijker zo betrokken mogelijk te laten zijn. Knap hoe de schrijvers hun personages aan ons voorstellen zonder er een hele lange tijd aan te besteden. Het meest knappe daaraan is nog wel dat het ook helemaal niet uitmaakt of je bekend bent met het bronmateriaal of de vorige film. Helaas lijkt het zo af en toe wel alsof het verhaal een beetje rondom de spannende/enge momenten heen zijn gebouwd, en niet andersom. Dat maakt dat de film vooral uit fragmenten lijkt te bestaan en af en toe wat terug wordt gegrepen naar het verhaal. Ook jammer dat er van karakter uitdieping weinig sprake is. Daardoor krijg je niet echt een feeling met de personages en komt de climax daardoor nogal zwak over. Dat neemt niet weg dat It gewoon een heel vermakelijke film is en het je de gehele speelduur weet te boeien en je de stuipen op het lijf weet te jagen. Want als It aan iets geen gebrek heeft, zijn het enge en/of spannende momenten en heel wat jump scares.

De kids acteren er lekker op los. Het is duidelijk dat ze met plezier aan de film hebben gewerkt. Maar het is toch weer de acteur die Pennywise speelt, die de show steelt. Bill Skarsgård zet hier een ontzettend creepy versie van de clown neer.

Met de production design zit het heel erg goed. Het tijdsbeeld van de late jaren 80 komt erg goed over. Ook het gebruik van een lekkere soundtrack helpt mee in het creëren van de juiste sfeer. Camerawerk en belichting ziet er erg verzorgd uit. Al had ik ik het fijner gevonden als het nog donkerder gefilmd was.

Had het verhaal iets meer om het lijf hebben gehad was dit een veel betere film geworden. Al is It verre van slecht en is het een erg vermakelijke horror/thriller geworden. Ik kijk dan ook zeker uit naar het tweede deel.

Chapter Two.

Hetgeen wat de grote kracht was in deel 1, was de kant van het verhaal met de kids. Het acteerwerk was goed en niet irritant en het was gewoon erg leuk om te volgen. Dat leuke is er met de volwassenen een beetje af. Het acteerwerk is zeker niet slecht. Verhaaltechnisch is het gewoon niet zo goed geschreven als het eerste deel. En dan ligt het vooral aan hoe de personages zijn geschreven. Ze zijn niet interessant genoeg om meer dan 2 uren te moeten volgen. Daarnaast voelen scenes, hoewel veel trouw zijn aan het boek, alsof ze overbodig zijn en niet veel te zeggen hebben voor het verhaal. De film eert, net als het eerste deel, wel het boek van King. De film had makkelijk in twee uur afgerond kunnen worden. Jammer dat het eerste deel zo ook een beetje teniet wordt gedaan.

Een fijne slow burner horror film met schoonheidsfoutjes.

It Comes at Night moet het niet hebben van emmers vol bloed, monsters of demonen. Het is meer een subtiele horror film die meer doet met de paranoia. De spanning in de relatie tussen twee gezinnen in deze film wordt erg zorgvuldig opgebouwd. Ook de claustrofobie die duidelijk zijn tol eist, helpt daar niet echt in mee om die relatie te verbeteren. Daarnaast is er nog de angst voor wat zich in de wereld op dat moment voor doet.

Het tempo ligt vrij laag. Toch gebeurt er genoeg om je aandacht er voor de volledige speelduur bij te houden. Het camerawerk is erg fijn. Shults en Daniels doen er alles aan om je dat claustrofobische zo goed mogelijk mee te laten voelen. En dat is best goed gelukt. Ook in de buiten locaties voel je je nog steeds "opgesloten". McOmber zorgt voor een heerlijke en sfeervolle score en de acteurs zijn allemaal erg goed bezig.

Erg sfeervolle, goede film.

Instant classic.

Eens in de zoveel jaar komt er weer eens een horror film die het genre weer opnieuw leven inblaast. Craven deed dat al met zijn geweldige "Scream". Nu doet David Robert Mitchell dat met zijn "It Follows"

Een erg frisse wind weer in het genre wat het af en toe even nodig heeft om een nieuwere generatie fans aan te spreken of de wat oudere generatie iets nieuws voor te schotelen. Mitchell gebruikt hierbij veel genre elementen die al eens eerder zijn gedaan en geeft daar zijn eigen unieke draai aan. Hij giet hierbij een lekker 80's sausje overheen die vooral terug te zien is aan de setting en te horen is aan de geweldige soundtrack die Disasterpeace gemaakt heeft. Doet vaak terug denken aan de eerste Halloween van Carpenter. In de feel lijkt het ook haast op guerilla film making.

In de chaos van hetgeen wat Follows weet de regisseur haast een serene rust in zijn film te creëren. Dit maakt het nog een stukje ongemakkelijker om te aanschouwen allemaal. Zeker in een aantal scenes zorgt dit voor veel kippenvel, de scene op het strand in het midden van de film is daar een goed voorbeeld van. En dat hebben we toch een beetje gemist de laatste tijd in dit genre. Een echt goede sfeer.

Verhaal is toch best goed. We hebben vaker een film met dit soort antagonisten gezien, maar nog nooit echt op deze manier. Ook de manier waarop het wordt opgeroepen/overgedragen is een geweldige vondst. Je vraagt je af waarom niemand ooit eerder met dit idee is gekomen. Toch lijkt dit wel het juiste moment voor deze film en voelt het nodig.

Acteerwerk is echt goed. Erg naturel gespeeld door iedereen. Monroe is een prachtige verschijning in zowel haar performance en haar uiterlijk. Perfecte casting keuze. Maar ook zeker de rest van de cast begrijpt de film, het verhaal en de setting.

Een geweldige film en een heerlijke frisse wind in het horror genre. Een van de beste films van 2015.

Freaky Friday uit '76 blijft toch de leukste. Een beetje een clichérijke film die vooral veel emotie door veel gejank en gedoe wil losmaken. Dat lukt niet echt. Af en toe een aardig momentje maar verder niet heel bijzonder. Vooral Zegers stond me erg tegen. o% uitstraling. Het meisje deed het wel aardig, maar de rest van de cast doet het ondermaats.

Ivanovo Detstvo is mijn 2e Tarkovsky.Deze film kreeg ik als tip bij Stalker, toen maar gewoon blind aangeschaft, en ik heb daar tijdens het kijken geen moment spijt van gehad.

Wat meteen opvalt aan deze film is dat het al een stuk toegangelijker is dan Stalker.Het is allemaal wat makkelijker te volgen.Alhoewel het nou ook niet meteen een film is die ik mijn vrienden zou aanraden.Die zouden absoluut niet weten wat ze hier mee aan zouden moeten.Maar voor een 'beginneling' met Tarkovsky, net als ik dus, zou ik deze ook zeker aanraden om eventueel mee te beginnen.

Opnieuw is het allemaal visueel verbluffend.Prachtige dromerige beelden van een door oorlog verscheurd land.Die dromerige momenten zijn het meest voelbaar in de bossen en in de heerlijke surrealistische droom sequenties.Het camera werk, en zeker voor de tijd waarin deze film gemaakt is, is van een zeer hoog niveau.Je krijgt een aantal mooie en toch ook vreemde shots voorgeschoteld en dan ook vooral ook weer in de droom scènes.En ook is hier weer het steeds terugkerende water weer in verwerkt, ik dacht in eerste instantie dat dit alleen een diepere betekenis in Stalker had.Maar ook in Ivan's Childhood komt het als maar terug.Vooral het druppelen is opnieuw in sommige momenten erg op de voorgrond.Dit stoorde mij echt geen moment ik vind dit soort details erg mooi om in me op te nemen.Weet iemand trouwens wat Tarkovsky met water heeft en of dit in zijn andere films ook weer terug komt?

Het mooie en tragische verhaal wordt rustig en erg mooi verteld.Een jongetje dat door, en onder, bizarre omstandigheden vroeg volwassen moet worden en na het verlies van zijn moeder en zusje , in de mannen van het leger waar hij veel mee omgaat een soort van nieuwe vaderfiguren vind.Het enige waar ik wel enige moeite mee had was dat ik de namen van die mannen maar niet kon onthouden en ze ook totaal niet uitelkaar kon houden wie nou wie was.In het midden zakt de film inderdaad een beetje in om dan ook weer sterk terug te komen. De scène aan het einde waarin het lijkt alsof ze op het water lopen is er zeker eentje om nooit weer te vergeten.Ik heb al gewoon zin in de volgende Tarkovsky, en ik hoop dat Solyaris en Andrey Rublyov, die ik al in bezit heb, mij net zo goed gaan bevallen.Prachtig gedaan.

4*