Opinions

Best leuke JWong.

Hij gaat hier weer vol voor z'n oude liefdes. Gokken en de filmwereld parodiëren. Het gokverhaaltje zelf is (uiteraard) niet erg speciaal maar Sit en To doen het best leuk en de film is vooral ook erg kleurrijk en keurig geschoten.

Halverwege neemt hij een loopje met het verhaal en neemt hij de filmwereld weer even op de tak. Niet voor het eerst is Kar Wai slachtoffer van dienst, al is JWong altijd fair genoeg om er ook wat zelfspot bij te doen. Kan er in ieder geval wel om lachen, die directe verwijzingen.

Laatste half uur is wat meliger zoals te verwachten, maar de film kan het eigenlijk best hebben. Het wordt nergens vervelend en het luchtige toontje blijft de bovenhand houden. Al bij al een fijn maar simpel filmpje. Geen grootste cinema maar wel vlot en vermakelijk en met genoeg flair om de hele speeltijd te overtuigen.

JWong zal nooit een echt goed filmer worden, dat weet hij zelf ook wel, maar af en toe komt er best iets fijns uit z'n mouwen.

3.5*

Een JWong gamble film.

Nat Chan alweer in de hoofdrol, doet het weer niet bepaald geweldig. Verder érg bekend concept, het gamble gegeven is echt een genre apart in HK. Ben op zich wel benieuwd naar welke film die hele craze gestart heeft.

Verder typische humor en typische perikelen. Mannetje ontmoet vrouwtje die niet wil dat mannetje gokt, uiteindelijk komt het erop neer dat hij voor haar liefde een laatste wedstrijd moet aangaan tegen één of andere King of Gamblers.

Allemaal wel grappig en het laatste "gevecht" was toch weer leuk, mahjong blijft een magische "sport". Verder valt er niet veel te beleven, of het moest Wong's eigen maffe optreden zijn.

Template film die later beter uitgevoerd zou worden, maar nog best vermakelijk.

2*

Niet zo mijn ding.

Soortgelijke films van Yimou liggen me meestal ook niet geweldig goed, die van Tian zijn nog net wat trager en minder visueel. Hierboven wordt er dan wel over extreem detail gesproken, dat zag ik er zelden in terug. Beetje kleurtjes matchen doen de meeste regisseurs wel.

Verder zag het er maar wat grauw en armoedig uit. Past natuurlijk wel bij die tijd/setting, maar ik heb ondertussen als iets teveel soortgelijke films gezien. Ze vertellen ook eigenlijk altijd hetzelfde. Allicht dat het in '93 anders was, maar daar heb je in 2016 niet zoveel meer aan.

Het drama is nog redelijk onderhoudend en zorgt ervoor dat de film niet verder inkalft. Vond er ook niet bepaald sterke of zwakke momenten inzitten, het blijft redelijk stabiel doorkabbelen, van dramatische wending naar dramatische wending. WIe hoopt of een beetje blijheid en geluk kan maar beter niet beginnen aan deze film.

Doe mij toch maar het latere werk van Tian.

2.0*

Jing Wong eindelijk zichzelf.

Ik denk dat JWongetje blij is. Dit type film wil hij volgens mij al járen maken, maar door de kuisheid van de HK cinema zijn deze films nooit echt gangbaar geweest (of het moet Cat III werk zijn, maar da's niet echt waar JWong als regisseur in geïnteresseerd lijkt).

In de jaren 80 wel wat gelijksoortige comedies gemaakt, maar daar werden de sexgrapjes veelal verhuld of gesuggereerd. Sinds een tijdje mag het in Hong Kong en dan krijg je dus dit soort films. Met Ho-cheung Pang ook nog eens een rolletje, toch ergens wel de aansteker van deze opkomst, al is het dan via heel wat gesofisticeerde films.

JWong is wat minder met dit type film. Iets té goedkoop vaak, al zitten er best ook wel wat grappige momenten in. Dat feestje waar het drietal verkleed binnenkomt mag er bijvoorbeeld wel zijn. Maar meestal toch iets te makkelijk en hol.

Wie JWong nog niet kent kan deze film gerust links laten liggen, fans van het komische 80s werk van de man komen met deze update wél vol aan hun trekken. Niet echt mijn favoriete JWong films, maar er zijn genoeg oplevingen om het nog enigszins de moeite te maken.

2.0*

Heerlijk lente/zomer filmpje inderdaad.

Jammer genoeg net niet perfect genoeg. Iets te gelikt in z'n feel-good zijn, iets te luchtig in z'n drama. Vooral iets te voorspelbaar in z'n verloop.

Verder wel mooi (hoewel dus soms wat te gelikt en proper) en lief, schattig filmpje. Vals sentiment is er zeker niet te bekennen, toch voelden de personages bij momenten niet geheel echt aan. Elke keer wanneer er net wat meer drama in de film sluipt draaien ze zich om en is het leed geleden.

Maar het was leuk, en aangenaam, en luchtig, en ik heb me best vermaakt, mede ook door de economische lengte van de film. 3.5 frisse * mogen er wel vanaf. Aanradertje.

Goed.

Nogal kil en hartvochtig thrillertje over een jong meisje dat haar ouders vermoord heeft. Wanneer de politie haar oppikt ter ondervraging vertelt ze vrijuit over haar schuld, de rest van de film is vooral een reconstructie van de moord en de aanleiding tot.

Het is een redelijk atypische Hong Kong film geworden. Droog verteld, zonder al te veel duidelijke genre elementen, terwijl het plot zich daar toch makkelijk voor leent. Da's ook wel eens fijn, want hoewel Hong Kong een redelijk goed geoliede machine is, ontbeert het de Hong Kong film soms wat aan variatie.

Acteerwerk is van hoog niveau, het drama werkt en het verhaal dat zich ontvouwt mist z'n impact niet. Wat de film wél mist zijn enkele hoogtepunten die het tot een echt meesterwerk zouden maken. Het kabbelt vaak net iets teveel voort, zonder al te veel pieken en dalen. Maar Cheung mag zeker verderdoen op dit elan, het zou me niet verbazen moest er nog eens een meesterwerkje uit voortkomen.

3.5*

Chia-Liang Liu op z'n best.

De vele non-gevechten zijn echt geweldig om te volgen. Gordon Liu's "gestuntel" in het begin van de film is erg lollig, het gevecht waar Liu voor een ander vecht ook super. En de gevechten met de kunsthandelaar en wijnproeverij mogen er ook zijn. Heb toch een zwak voor dit soort martial arts staaltjes.

Ook het eindgevecht mag er wezen, hoewel wat anders van aard. Erg knappe choreografie, met z'n 5en in één gevecht.

Humor is ook leuk, getuige die "Zeven tijgers". Nogal rare stijlen en momenten, maar je ziet dat ze hier duidelijk lol in hebben gehad. Vooral die bijter was erg grappig.

Supervlot filmpje dat moeiteloos vermaakt en geweldig entertaint. Enkel de typische Shaw Bros stijl staat een hogere quotering in de weg. Wel toffe sets, af en toe een leuk shot, maar geef mij maar dat jaren '90 martial arts visueel geswing.

Wel een dikke aanrader, zeker voor Shaw Bros fans.

3.5*

Edit: wie die alternatieve titel bedacht heeft

Oude glorie.

Zoals voor wel meer mensen het geval hier was dit vroeger één van m'n lievelingsanimaties. Vooral dan omdat deze toch net iets droeveriger was dan de gemiddelde animatiefilm die uitgezonden werd. Maar ik denk dat ik deze sinds m'n 10e ofzo nooit meer herzien heb.

Vanavond maar weer eens een kans gegeven en die basiskwaliteit herken ik er nog wel in. Genoeg spanning en uiteraard de dood van z'n moeder net voor halverwege. Een redelijk kort momentje dat toch nog steeds impact heeft, zelfs al komt het best vroeg in de film.

Verder is het wel vooral veel spelende dino-kindjes in een film die niet zo veel om het lijf heeft. De gebruikelijke tegenslagen, de weg die in 3 etappes afgelegd wordt en uiteraad het toch wel goede einde. Animatie is eerder beperkt en ook de tekenstijl is niet echt mooi te noemen, maar de film rekt het gelukkig niet al te lang en voor een keertje was het best oké. Maar 't zal geen jaarlijke traditie worden.

2.5*

Battle Angel Alita meets Lemmings, of zoiets.

Matig zombiefilmpje. De zombies zijn er deze keer wat slimmer op geworden (iemand enig idee waarom, of is die autovent gewoon een natuurlijke evolutie ?) maar zijn nog steeds even sloom. Jammer, want de film zit weer vol schuifelende zombies die in de volgende cut over een zwerm mensen heenwalsen. De beam me up Scotty zombie leeft nog steeds.

Gore viel ook wat tegen. Matige death scenes (zoals het stukje met de soldaat die een handgranaat probeert te gooien, z'n arm verliest en landt op z'n eigen granaat.. Erg zwak. Ook het schaduwspel hoeft niet zo.

Verder het matige verhaaltje, waarbij het "rijkeluis oord waar de armen van dromen" concept veel beter uitgewerkt werd in Alita, en waar die auto vent de andere zombies een beetje bestuurt als Lemmings. Hoe die man steeds alle aanvallen overleefd blijft een groot mysterie (want hij loopt steeds vooraan), waarom de zombies plots niet meer geïnteresseerd zijn in vuurwerk wordt volgens mij ook niet uitgelegd.

Blijft er gewoon een wat vermakelijk zombiegedoe over. Het ziet er aardig uit, maar zombies als deze zijn redelijk saai, ook niet echt eng.

Kleine 2.5*

Iets te matig.

Net als Year One wat te fragmentarisch. Hoewel die film echt nergens over gaat zit er een vreemde rode draad in die allesbehalve boeit maar toch doorgetrokken wordt.

Sommige scenes zitten er puur in om alles aan elkaar te lijmen, terwijl er helemaal niks te lijmen valt. Maar ook niet alle settings en grapjes zijn even leuk. Ferrell tegen een T-Rex is gewoon redelijke ideeënarmoede.

Ook die 60s lizard mannetjes waren niet al te best, uiteindelijk is het Ferrell zelf die toch weer de grappigste momenten naar zich toetrekt. Wel een paar keer goed kunnen lachen, vaak met extreem flauwe dingen (Cher vocaltjes )

Af en toe wat saai, zeker niet altijd grappig en niet echt de juiste balans tussen onzinnig en toch nog een verhaaltje willen vertellen, maar als tussendoortje kan het allemaal nog net wel. Al moet je ook zeker doorheen alle slecht CG kunnen kijken. Redelijk rampzalig voor iets uit 2009.

2.0*

Krachtige film.

Tian opereert in een aardig populair genre onder arthouse regisseur de laatste 10 jaar, maar weet erg goed z'n eigen stempel te drukken.

Een film die niet gaat over heroiek, indrukwekkende gevechten of de tegenstander in mootjes hakken. Tian's film gaat over de duistere kant van het hele gebeuren en het harde, ruwe leven verborgen achter de glorieuze overwinningen.

Visueel echt indrukwekkend. Af en toe geniale shots. Prachtig kleurgebruik, hoewel de scenes binnenskamers af en toe iets te donker zijn. Ook het verhaal wordt aardig apart gebracht.

Niet voor mensen die op een nieuwe Hero of Battle of Wits zitten wachten, ook niet voor het typische arthouse publiek. Dit soort arthouse-geïnspireerde genrefilms vinden vaak nogal moeilijk hun doelpubliek. Vond het in ieder geval erg indrukwekkend.

4.5* en een uitgebreide review

Weer ietsje beter dan deel 2, maar slechte, slechte reeks.

Er zitten weer een paar aardige scenes in, maar als film is het een complete rotzooi. Om de 10 minuten lijkt de focus te veranderen en gaat de film weer een andere random richting uit.

Mis JWong's parodieën, verwijzingen en knotsgekke humor. Het is allemaal heel eenvoudig, heel braaf, met af en toe eens een leuk ideetje.

De grote namen zijn ook niet meer aanwezig, enkel Andy Lau springt (letterlijk) af en toe in beeld.

Voor JWong completisten, voor zover die verder bestaan op MM. De rest mag dit best zonder slaap te verliezen overslaan.

1.5*

Bof.

Op zich vermaakt het wel, vooral ook door het aardig mysterieuze verhaaltje. Opzet is sterk, maar er wordt zeker niet het maximum uitgehaald. Nogal typisch voor King verfilmingen.

Acteerwerk was vaak vreselijk slecht, nogal wat continuïteitsfouten en vaak ook erg hoekige dialogen. Die waren nodig om aan 300 minuten te komen, maar jammer was het wel.

Verder ook aardig goedkoop, tot de CG aan bod komt. Moet toch wel tot de slechte effecten uit die tijd behoren. Deed mij denken aan die oude Serious Beats covertjes, maar dan nog slechter eigenlijk.

Morse doet het op zich wel goed en het sfeertje is ook best aardig, maar echt goed wordt dit nooit. Ook onnodig lang gerekt, had makkelijk een gewone speelfilm van 90 minuten kunnen zijn. De cameo van King zelf was dan wel weer geweldig.

Ow, en de Langoliers zijn eigenlijk maar een beetje bijzaak. Ook wel vreemd voor een film die toch naar ze genoemd is.

2.0*

Jammer.

Heb niet veel van Liu meer te zien, jammer genoeg vrees ik dat het vooral z'n slechtste films nog zijn die op het menu staan. Martial arts gaat hem als geen ander af, maar dit soort cop filmpjes stellen helemaal niks voor.

Eentje uit de late jaren '80, een kleine hype toen in HK en volgens mij heb ik nog steeds geen goeie gezien. Een kleine 15 jaar later zou het hen een stuk beter afgaan, maar bandwerk als dit kan ik vaak maar met moeite uitzitten.

Gelukkig wel weer redelijk vlot, met een aantal degelijke actiescenes en een dappere bad guy, maar daar houdt het dan ook mee op. Humorloos, lomp verhaaltje en brak lelijk in beeld gebracht. Van Liu's City Cops verwacht ik eigenlijk net hetzelfde.

Nodeloos vervolg op een slechte film. Enkel voor de completisten.

1.5*

Fijn fijn.

Hu Guan is één van China's ondergesneeuwde pareltjes. Nu zijn z'n films niet de meest eenvoudige om te slijten. De setting is allicht iets te oubollig voor de hardcore genre fan en de sfeer iets te luchtig/creatief voor de Chinese poverty porn liefhebber. Z'n films vallen ergens tussen het werk van To en Jia in.

Ik heb in ieder geval nog geen slechte film van hem gezien en Mr Six is gelukkig wel weer en stapje beter dan z'n vorige, waarmee hij net iets té commercieel ging. Visueel zoals steeds knap, acteerwerk ook érg goed (sterke hoofdrol van Xiaogang Feng, die kan dus ook meer dan enkel regisseren), enkel de soundtrack viel me een beetje tegen (niet slecht, maar normaal opvallender).

Het oud vs nieuw thema is niet bepaald uniek, maar de film errond absoluut wel. Weer dik genoten van deze Guan, de volgende (anthology) ligt alweer klaar.

4.0* en een uitgebreide review

Rommel.

Een gameverfilming die niet lang moeten zoeken heeft naar een genre. Of voorbeeld eigenlijk. Dit is gewoon een Indiana Jones probeersel met Tomb Raider achtergrond. Het spel vroeger wel gespeeld, al ben ik nooit bij het einde geraakt. Vond er niet zoveel aan.

Van de film kan hetzelfde gezegd worden, al heb ik deze wel uitgezeten. Al vraag je je achteraf wel af waarom. Matige actiescenes, een belachelijk plotje, veel vals sentiment en Jolie die toch niet zo denderend gecast is. Het loopt gewoon voor geen meter. De humor werkt ook al niet goed, waardoor het allemaal maar hoekig van de ene naar de andere actiescene hollen is.

Enkel in die Cambodiaanse tempel lijkt de film even op te leven, maar ook daar is de actie maar matig en zijn de effecten niet altijd wat ze moeten zijn. Uiteindelijk is dit gewoon een miezerige avonturenfilm, en dat is al niet m'n favoriete genre.

1.0*

Verrassend sterk.

Het is niet vaak dat ik een Amerikaanse comedy met echt droge humor zie. Het zwarte randje maakt het eigenlijk alleen maar leuker.

Maar Lars is meer. Een mooie tragicomedy met een heerlijk feel-good sfeertje. Het drama werkt, dankzij Gosling's meer dan aardig acteerwerk. Op zich geen al te moeilijk personage (veel maniertjes) maar halverwege is hij al ver boven z'n eigen cliché uitgestegen. Supporting cast is ook gewoon sterk.

Visueel is het niks en de soundtrack is ook pover, al zijn beiden wel functioneel en maken ze ook wel deel uit van de grijze, droge sfeerzetting. Normaal een belangrijk punt maar deze film is zo'n uitzonderlijk gevalletje dat qua drama en humor sterk genoeg is om zich daarover te zetten.

Leuk, grappig, mooi en innemend. Zeer welgekomen verrassing, zo zie ik ze graag meer van Amerikaanse bodem.

4.0* en een uitgebreide review

McTiernan's kinderfilm.

Een film die gemaakt is voor jongetjes zoals het hoofdpersonage. Stiekem zie ik hem ook als een jonge versie van dutchtuga denk ik. Al is het jammer dat het joch zelf redelijk vervelend neergezet wordt. Kinderacteurs zijn altijd moeilijk, maar O'Brien is echt een klier.

De film zelf is qua opzet best leuk. Af en toe iets te makkelijk scoren met clichés (zonder er zelf een schepje bovenop te doen, waardoor het eigenlijk maar een gewoon cliché blijft), maar als actiefilm de 80s/90s actiefilm om de hak nemen is best geinig. Dat vleugje fantasy had wat mij betreft niet gehoeven (al vraagt het script er wel wat om natuurlijk), gelukkig drijft McTiernan dat niet te ver door.

Schwarzenegger doet het verder aardig, de bad guys zijn jammer genoeg wat inwisselbaar, maar ook dat kan je als cliché zijn. Leuker zijn de filmverwijzingen, onder andere Bergman's Death is een leuke toevoeging. Wel een énorm vreemde keuze want wel kind snapt die referentie?

Film duurt wat lang, de effecten zijn ondertussen aardig verouderd en met O'Brian in het zeteltje naast Schwarzenegger is het allemaal wat té kinderachtig. Had iets meer pin in de film mogen zitten, maar vermaken doet het wel.

2.5*

Interessant.

Ik heb de Avatar serie nooit gezien, wat misschien wel helpt met het creëren (of in dit geval, temperen?) van verwachtingen. Ik ken enkel de wat lelijke verwesterde animehoesjes die je vroeger wel eens tegenkwam in de FRS.

The Last Airbender heeft enkele enorme problemen. Het acteerwerk is dramatisch, maar dan ook écht dramatisch. Dat Avatartje zelf is onuitstaanbaar, maar ook z'n metgezellen acteren houterig. Daarbij is het ook allemaal wat te uitleggerig, terwijl de dialogen niet bepaald vlot van te tong rollen. Ander probleem is de actie, die compleet futloos in beeld gebracht wordt. Ondanks een paar uitdrukkelijke pogingen van Shyamalan lijkt het nergens op.

Op andere gebieden doet de film wél precies wat hij moet doen. Qua fantasy is het allemaal een stuk interessanter. Geen wereldschokkende zaken, met de vier elementen als basis voor wat oorlog en mythes, maar Shyamalan presenteert dit perfect. CG is niet super maar volstaat, waardoor het maar een enkele keer echt knullig oogt. Het zijn vooral een aantal leuke details (de locaties, de fluffy dieren) die er een geslaagde wereld van maken.

Het probleem met deze film is niet zozeer dat het een slechte films is, eerder dat het een film voor "jongetjes" is, en die zitten nu eenmaal niet te recenseren op het web. Wat mij betreft kan deze film perfect naast een "The Neverending Story" staan, die heeft veel van dezelfde gebreken. Dat die een volle * hoger qua score heeft, mag je dan volledig toewijden aan nostalgische rozegeur en maneschijn.

Tijdens het kijken had ik continue het gevoel dat ik deze vroeger geweldig zou gevonden hebben. Ondertussen storen een aantal zaken, maar niet opvallend meer of minder vergeleken met andere populaire jeugdfilms. Shyamalan heeft wat mij betreft gewoon een aardige jeugd/fantasy film gemaakt, die hopelijk wel gewoon aanslaat bij z'n doelpubliek.

Het kwalijkste lijkt me nog dat er geen vervolgen gemaakt zijn, waardoor het verhaal nu wel compleet waardeloos afkapt.

2.5*

Sleet.

Er zijn zo van die films waarvan ik mezelf afvraag hoe het komt dat ik ze nooit gezien heb. Zoals deze. Bekende naam, acteurs waar ik toenertijd wel voor was gaan zitten en toch een film die regelmatig voorbijkwam op TV. Maar er is blijkbaar altijd wel wat misgelopen.

Ondertussen zit er aardig wat sleet op de formule. Een buddy cop film die absoluut niet de eerste was en vooral draait op clichés. Willis als grumpy good guy, de toevallige passant die opdraaft als sidekick, een hoop oneliners en voldoende actie.

Scott heeft het actiegedeelte best onder de knie en aangezien ik nog wel een zwak heb voor de echte ontploffingen valt er nog best wat te genieten. Het komische luik is een stuk minder. Zelden grappig en de oneliners zijn zoals zo vaak te flauw. Ook het drama dat af en toe de kop op steekt is niet van een bepaald hoog niveau.

Het haalt het tempo soms wat uit de film, kwartiertje korter was daarom ook niet verkeerd geweest. Maar dit soort films vallen nog makkelijk uit te zitten en af en toe herbergt het ook nog een indrukwekkende scene. Aardige filler dus.

2.5*

Van Sant's indie film gaan erop achteruit. Gerry was geniaal, Elephant bijna, en deze gewoon erg goed.

Gisteren gekeken in de bioscoop. Toen we de zaal binnenkwamen voegden we ons bij de tweekoppige massa die al aanwezig was. Tussen dat en 5 minuten in de film vielen nog 5 hele mensen de zaal binnen. Die Cobain is nog steeds erg populair.

De film speelt een beetje als Elephant. Er wordt erg mooi omgegaan met tijdsprongen, erg lange takes van personages die eigenlijk niks aan het doen zijn en er wordt vooral geregistreerd.

Muzikaal viel het me allemaal erg mee. Geen overdaad aan Nirvana-achtige tracks, Van Sant weet goed te variëren, met zelfs een best indrukwekkend (sample-achtig) nummer ertussen. Pitt is overtuigend, zeker gezien de babyface die hij normaal heeft. Blijkbaar heeft hij ook een nummer zelf geschreven/gespeeld/ingezongen. Ik ben verder niet echt bekend met Nirvana natuurlijk, maar ook mijn medecompanen wisten te beamen dat het erg overtuigend overkwam.

En zo hobbelt de film een beetje door de laatste dagen van Cobain's leven. Het beeld dat van hem geschetst wordt is erg negatief, fans zullen er wel over vallen. En ook de film zelf is erg ontoegankelijk, want er wordt meer een impressie gegeven dan een verhaal verteld. Maar ik vond het erg boeiend, met als hoogtepunt de scene waar Cobain in elkaar zakt met een clipje van Boys 2 Man op de achtergrond.

Boeiende film, 4*.

Matig.

Heb altijd wel zin in dit soort films, maar vaak is het toch allemaal net niet. Tijdens het eerste half uur hangt er vaak wel een mysterieus sfeertje, maar wil je vooral weten wat er aan de hand is, daarna valt het dan meestal wat tegen en hoopte je dat de intro wat langer had kunnen duren.

Zo ook hier. Begin is wel aardig, maar met een Gravity in het achterhoofd amper tot z'n volle potentieel uitgewerkt, de clou komt redelijk snel en is povertjes. Spannend wil het niet worden, Robinson lijkt het meeste ook maar wat af te rammelen. Flauw plotje, bekende paadjes en een matig einde.

Als regisseur poogt Robinson wel een aantal dingetjes, maar echt overtuigen doet het niet. Zeker niet voor een eerste film, daar horen dit soort kerels toch te knallen. Als hij hierna al begint af te bouwen geef ik hem geen grootse carriere.

Geen vervelend genrefilmpje, maar steekt nergens bovenuit en heeft te kampen met een aantal lamme clichés.

2.5*

Hmmm.

Beetje raar dit tweede deel. Gooit eigenlijk de hele stilistische opzet van het eerste deel overboord, behoudt wel het verhaal en gaat daarmee z'n eigen weg verder. Op zich ligt daar vooral de sterkte van dit tweede deel, al heeft de reeks nu eigenlijk wel een compleet megalomaan derde deel nodig waar de demoon echt compleet los gaat en de hele wereld de vernieling in werkt. Want dat is op zich wel tof, de mensheid komt er hier maar bekaaid vanaf en heeft uiteindelijk maar weinig in te brengen tegen de forces of evil.

Als film zelf is het allemaal iets tammer. Bekende taferelen, ditmaal wordt er iets meer het voodoo milieu opgezocht, maar wie ooi een paar bezetene films gezien heeft weet wat te verwachten. Gass-Donnelly doet het niet slecht, maar weet jammer genoeg ook niet zoveel toe te voegen aan het genre.

Verder aardig geacteerd, een paar relatief leuke scares en een vlot tempo. Hoop echt op een derde deel dat deze lijn doorzet, zou een originele opbouw zijn, maar de film zelf mag dan wel iets beter uitgewerkt worden.

2.5*

Best oké.

Inderdaad in dezelfde lijn als [Rec] en Blair Witch, het resultaat is echter net iets minder dan deze films. Over de gehele lijn mist er net wat spanning en sfeer.

Het begin duurt iets te lang. De aanloop naar de spannende gebeurtenissen neemt iets teveel tijd in beslag, dat wordt deel verhuld door de docu-aanpak, maar met zo'n korte speelduur valt het tweede deel daarmee wat kort uit.

Het middendeel is aardig maar weet zich buiten een paar leuke schrikmomenten (veel zijn het er niet) wel te onderscheiden, pas op het einde komt het echt op gang, maar dan is de film ook zo weer gedaan. Daar valt ook op dat het "warrige" camerawerk in films als [Rec] niet eens zo vanzelfsprekend is.

Toch weet The Last Exorcism een leuk sfeertje neer te zetten en is het een fijn filmpje om een keer in de bios te kijken. Hij blijft alleen wat achter bij z'n voorgangers, die een stuk spannender en vooral intenser waren.

Poster artwork is trouwens super, maar geeft nu niet meteen goed de sfeer in de film weer.

3.0*

Niet geweldig.

Toch benieuwd wat Linklater met deze film voor ogen had. Hij smeert een redelijk klassiek war veteran filmpje uit over twee lange uren. De film vermomt zich als road movie en gooit er een héél dun laagje comedy over, maar het leeuwendeel zijn gewoon conversaties tussen de drie heren.

En dan gaat het over dingen zoals trots, vechten voor je land, oude oorlogsverhalen en de regering die je in de steek gelaten heeft. Zaken die in al dit soort films aan bod komen. Het probleem is vooral dat Linklater daar helemaal niks aan weet toe te voegen, het geen originele draai weet te geven.

Opkikkers komen er dan via kleine momentjes, zoals de korte conversatie over Eminem. Die zijn dan nog wel geinig, maar ze zijn ook eerder uitzondering dan regel. Een nogal saai en belegen drama dat veel te lang duurt en maar zeer weinig nieuws te vertellen heeft. Een wat overbodige film dus. Het is dat het nog wel enigszins kwalitatief in elkaar steekt, anders had je het nog kunnen verwarren met een film van Eastwood.

2.0*

Aardige Mendez.

Laat hier zien dat vage uitstapjes als Big Ass Spider! bedoeld kitscherig zijn, aangezien hij toch wel een degelijke film op poten kan zetten. Blijft wel duidelijk binnen het B-segment, waardoor zeker niet alles even gelikt is (die kogelinslagen zijn bedroevend), maar al bij al staat er toch een aardig filmpje.

't Is een typisch bankoverval gevalletje, maar met een killer on the loose. En uiteraard hoort daar ook een beetje gore bij, iets wat Mendez zeker niet uit de weg gaat. Rollins is leuk als killer, wat mij betreft mag hij wat meer gaan acteren en het andere links laten liggen, dit soort rollen ligt hem ook best goed. De rest van de cast is minder, al zijn de overvallers nog wel oké. De politie is jammer genoeg nogal belachelijk.

Visueel niet bruisend, maar het ziet er ook niet slecht uit. Aardig sfeertje, best hard en to the point, de scenes met Rollins springen er bovenuit. Beetje vreemde combo van genres, dat wel, maar Mendez zorgt ervoor dat het werkt. Het duurt dan ook niet te lang allemaal, waardoor het ook nergens gaat vervelen. Aardig tussendoortje dit.

3.0*

Wang toch.

Had nog geen slechte film van hem gezien, al had ik op basis van de poster wel al het gevoel dat deze wel eens de eerste zou kunnen worden. En dat gevoel bleek terecht. Net als de melige poster is dit een film die je vooraf al kan dromen. Voorspelbaar, en op een redelijk vervelende manier.

Ook op een redelijk moralistische manier trouwens, wat het einde nog wat extra vervelend maakt. Al is het niet daar waar het fout loopt, de hele film zit gewoon niet lekker. Latifah acteert pover, bijrolletjes zijn slecht (Depardieu?) en de feel good is eerder irritant dan aandoenlijk.

Gelukkig is de setting nog wel redelijk te pruimen en weet Wang dat nog wel aardig in beeld te brengen, maar daar houdt het dan zo'n beetje op. Flauwe, voorspelbare onzin die in alles de meest gemakkelijke weg neemt. Eentje om snel te vergeten, gelukkig zou Wang zich nog wel herpakken.

1.5*

Frut van de onderste plank.

Film die de tijd absoluut niet overleefd heeft. Wie een beetje fan is van de moderne horror zal waarschijnlijk een aantal gaapjes moeten onderdrukken, want wat hier te zien is, is pijnlijk onindrukwekkend.

Rauw zou ik de film niet eens willen noemen, of je moet rauw gelijk willen stellen aan slecht acteerwerk op brakke wijze gefilmd, zonder oog voor enige filmische kwaliteit. Dan is het inderdaad erg rauw, kan het concurreren met het al even schabouwelijke Dogme.

Het acteerwerk is van een opvallend laag niveau, waarbij hakkelige dialogen en bijna slapstick-achtig acteerwerk elkaar in sneltempo afwisselen. Als Craven tussendoor niet wat natuurpracht in beeld wil brengen uiteraard. Shotje van een beekje of een eikenblad. Indrukwekkende sfeerzetting.

Het meest hilarische aspect is echter de soundtrack. Jolige hippie nummertjes en iets dat klinkt als een verkouden beatboxer die "whooo, whiiiii, whuuuuuu" geluidjes aan elkaar rijgt. Ongemeen komisch effect die alle gepoogde impact gewoon finaal een kleurige lolly in de strot duwt.

Uiteindelijk maar wat gelachen met de ronduit debiele soundtrack en de flutrevenge waarop het uiteindelijk weer uitdraait. Zo slecht maken ze ze niet meer.

0.5*

Benieuwd wat ze met de remake gaan doen, deze film heeft zo'n enorme goedkope 70s sfeer dat ze het toch enigszins anders zullen moeten aanpakken. Lijkt me alleen dat het enige beetje eigenheid dat de film bezit daarmee meteen verloren gaat.

Ook al niet wat het moet zijn. 't Is niet best gesteld met de horror remakes van de laatste tijd.

Het origineel is inderdaad de perfecte kandidaat voor een remake. Cult film die ondertussen zo gedateerd is dat zijn charme niet verder rijkt dan de vroegere glorie. Aan de remake dan om deze weer op te poetsen.

Als remake heeft deze film 100% gefaald. Het opgepoetste script is om gek van te worden. Elk gaatje is dichtgetimmerd met één of ander opzichtig smoesje. Mari is een zwemstertje geworden zodat haar ontsnapping logischer lijkt, de telefoon doet het niet omdat de bliksem net inslaat - terwijl dat ding in het origineel gewoon kapot was - en zo zijn er tal van scenes te noemen waar tijd wordt verspild aan één of ander idioot detail. Het script is meer solide, maar het schaadt de film.

Erger nog is eigenlijk dat ze niet alleen alle gaten dichtgetimmerd hebben, maar ook zo'n beetje de hele kern van het origineel overtimmerd. De "slechterikken" hebben allen hun motivatie, sommigen zelfs wat menselijkheid gekregen. Het hele verhaal rond zinloos geweld is daarmee compleet uit de film verdwenen. Ouch.

En ook het tweede deel is stevig vermassacreerd. Gelikte onzin die erg braaf en pover blijft. Bij momenten een beetje onnozel over the top gaat zonder echt te kunnen imponeren. Waar is de afgebeten pik, de kettingzaag en de zelfmoord van de zoon?.

Als film op zichzelf is deze remake wel een stukje beter. Visueel netter en beter uitgewerkt, een redelijk tot aardige score en een paar mooie scenes (zoals het stukje na de verkrachting). Maar gezien het horrorgeweld van de laatste jaren en de cult van het origineel hangt dit amper boven Hollywoodiaanse horror. Een film zonder impact, met een belachelijk opgespoten script en te soft, zelfs voor een gewone wraakfilm.

En waarom blijft die dochter nu leven. Heeft niet eens een functie in de film.

2*

Potentieel maar te pover uitgewerkt.

Het is best slim om Whitaker's personage enkel langs de kant van de arts te bekijken. Je leest hier allerlei commentaren, van dorpsgek tot psychopaat ... eigenlijk leek Amin mij meer iemand die ten onder ging aan z'n eigen (terechte?) paranoia. Vooral dat stuk van de film laat een wat menselijkere kant van een dictator zien op een manier die er eigenlijk insluipt door de visie van de arts.

McAvoy was verder wel aardig maar weinig opvallend. Anderson is echt compleet overbodig en zo wordt de film toch een beetje een one-man show.

Jammer dat het einde erg duf en onbedoeld niet-spannend is, en dat de film verder eigenlijk niet veel doet dan zijn recente Afrikabroeders. Veel filmmakerij komt er dan ook niet aan te pas vond ik.

Ook nog iets teveel nadruk op allerlei romances die ik weinig boeiend vond, de zwangerschap mag dan wel dom zijn verder, erg ongeloofwaardig vond ik het niet.

Had veel meer ingezeten, al twijfel ik of er ooit veel filmisch gedaan zal worden met de sociaal geëngageerde Afrikafilm. Misschien moeten ze Boyle er een keertje naartoe sturen.

2*, vooral voor Whitaker en de interessante visie op zijn personage.