Opinions

Groots.

Moet toch één van de grootste Chinese producties ooit zijn. Als jij kijkt wat voor een cast ze voor deze film bij elkaar gesprokkeld hebben ... toegegeven, de helft heb ik denk ik niet eens gezien (Tony Leung en Stephen Chow?) en het blijft ook echt bij minirolletjes (Vicky Zhao op de poster plaatsen is redelijk onnozel), maar toch.

De opzet van de film ... mjah, een sterk propagandaluchtje hangt er wel. Eén en al bewierroking van het Chinese regime natuurlijk. Of dat erg is ... het blijft een film, vond het zelf niet zo storend. Het helpt ook wel dat ik verder niet zo bekend ben met de hele geschiedenis, dat maakt de ontbrekende of verdraaide zaken wat minder obvious.

Nadeel van niet bekend te zijn met het verhaal is dat het aardig complex is. Die 140 minuten zitten echt nokval politiek gedoe en je ziet meer namen voorbijkomen dan je eigenlijk lief is. Maakt het af en toe toch een stevige zit.

Qua art direction en production design gelukkig wel een prachtige film, dat houdt het in ieder geval tijdens de drogere stukken boeiend. Mensen zonder interesse in de Chinese geschiedenis kunnen deze film echter beter laten voor wat het is.

Al bij al wel de moeite, maar de entertainmentwaarde had iets hoger gemogen, de zelfbewierroking iets minder.

3.0*

Goed!

Al meer dan 10 Yau films gezien maar dit is de eerste maal dat ik 4* mag uitdelen. Yau heeft duidelijk geleerd van z'n Ip Man prequel en weet hier erg knappe gevechten en een mooie setting neer te zetten.

Maar het is vooral het verhaal of feministe Qui Jin wat de meeste aandacht opeist. Geen typisch thema voor een film als deze maar Yau weet het drama mooi vorm te geven. Huang overtuigt, Anthony Wong en Lam Suet zijn goed in de bijrollen.

Hopelijk krijgt Yau wat meer internationale aandacht, met films als deze verdient hij dat wel. Altijd al een interessant regisseur geweest, eindelijk laat hij dat ook eens echt zien.

4.0* en een uitgebreide review

China's origin story deel 3.

Voor het derde deel werd een wat betere regisseur ingeschakeld. Wai-Keung Lau neemt de regie over en dat laat zich gelden. Verrassend is wel dat de écht bekende acteurs hier grotendeels afwezig zijn. Buiten Ye Liu wat bekende gezichten van de tweede lijn en verder énorm veel nieuwe gezichten.

Politiek gezien zal dit best een wat bedenkelijke film zijn. Het is een klassiek good vs bad verhaaltje, waarbij de good guys Amerikaans-level heroisch zijn. Best, maar daaruit kan je toch afleiden dat er historisch gezien wel wat rechtgetrokken is in deze film, want zo clear-cut is het zelden.

Gelukkig is China een ver van mij bed show en ben ik ook niet geweldig goed op de hoogte van hun geschiedenis, waardoor het een stuk makkelijker is om dit als gewoon filmverhaal te zien. En in die optiek overtuigt het toch wel.

Normaal niet zo'n fan van oorlogsscenes, maar Lau weet ze hier toch vaak indrukwekkend in beeld te brengen. Geweldig kleurgebrek, machtige decors en erg levendig in beeld gebracht. Daartussen zitten meer politieke scenes, die dankzij best aardig acteerwerk de film niet laten inzakken.

Serieuze tour de force deze film, maar zijn pro-communistische boodschap zal hem wel weghouden uit het Westen. Beetje jammer, want dezelfde Amerikaanse bullshit wordt hier toch gulzig weggewerkt.

3.5*

Fijne nieuwe Yimou.

Hij is al een tijdje uit de spotlight verdwenen, maar dat wil niet zeggen dat hij geen films meer maakt. Gelukkig blijven ze wel beschikbaar, zeker wanneer hij weer eens een filmpje als deze uit z'n mouw schudt. Je mag de titel best geloven, Zhang gaat helemaal los met licht.

Verder is het een redelijk typisch misdaadfilmpje geworden, geheel naar huidige Chinese normen (spoiler, de bad guys verliezen altijd, want dat wordt zo door de censors voorgeschreven). Maar in praktijk is dat niet zoveel anders dan z'n internationale tegenhangers natuurlijk. Crime doesn't pay boodschapje of happy end for the masses, het resultaat is hetzelfde.

Vooral een film die visueel weet te overtuigen, elk frame baadt dan ook in reflecties, licht en kleur. Acteerwerk is wisselend, soundtrack niet echt memorabel, maar als ik twee uur visuele pracht voorgeschoteld krijgt, gekoppeld aan een aangenaam misdaadverhaaltje, dan klaag ik niet.

4.0* en een uitgebreide review

Beetje gefaalde fantasy.

Jammer, want de film had het eigenlijk niet nodig. De CG is gewoon té ktisch en té overdadig, waardoor het hele begin niet om aan te zien is. Gek, want verder komt de film visueel absoluut niks te kort, dus waarom er nu een soort van kinderfilm voor volwassen van te maken?

Acteerwerk kan er mee door, de aankleding is buiten de CG erg mooi en ook het thema brengt nog wel iets origineels (al is het allemaal wel moralistisch). Bijverhaaltje met de twee muisjes was ook érg mooi.

Film wil een beetje te veel, en verslikt zich daar enorm in. Wanneer het wat eenvoudiger gebleven was, had het allemaal een stuk leuker geweest. Jammer (en vooral gek), want Jacob Cheung is toch geen groentje meer.

3.0*

Fijn fijn.

Yu-Hsun Chen is een goeie, al is het voor het eerst dat ik hem in een opzet als deze zie. Meer iets wat je vroeger uit HK zou verwachten, nu doen China en Taiwan het samen. Op zich een combinatie die wel werkt, beter dan de meeste huidige China/HK projecten moet ik zeggen.

Visueel is het in ieder geval een erg fijne film geworden. Erg mooi en kleurrijk, wel dik aangezet maar dat past nu eenmaal bij de opzet. Verder ook veel aparte ideetjes die de film wat extra flair geven, deed soms wat denken aan een Taiwanese Burton of Gilliam, maar dan in het wat oudere China.

't Is visueel net wat sterker, maar ik denk dat deze film mensen kan aanspreken die vroeger van een Stephen Chow konden genieten. Village of no Return is iets minder expliciet grappig, wel iets gestyleerder en origineler. Zeker een aanrader, de vraag is in welke vorm deze film ooit het Westen zal bereiken (buiten de film fests om dan, want hij draait op BIFFF zag ik).

3.5*

Vreselijk.

Ongrappig en onleuk. Denk dat JWong hier uiteindelijk vooral als push heeft gediend om Fung's naam wat meer in de aandacht te werken, want hoewel hij ook best tot prullen in staat is heb ik hem in dit genre zelden zo slecht gezien.

Er valt maar bitter weinig positiefs op te noemen aan de film. Het loopt vlotjes en de film is ook redelijk kort en snel voorbij, maar de opvulling is niet echt geweldig vermaak. Flauw spookgedoe en muffe grapjes, een povere B-productie die enkel voor de echte verzamelaar enige waarde heeft.

Snel vergeten.

1.0*

Oude Ringo.

Heb de eerste film nog niet gekeken. Doorgaans probeer ik alles wel zoveel mogelijk in volgorde te zien, maar soms is het gewoon grijpen wat er te grijpen valt. Deze Prison on Fire 2 viel in die categorie. Het eerste deel komt ooit nog wel.

Nu is het ook wel zo dat die Hong Kong films doorgaans niet zo complex zijn, waardoor halverwege een serie starten weinig invloed heeft op het beleven van de film. Hong Kong films zijn weinig subtiel en zelfs zonder de eerste gezien te hebben had ik snel genoeg door waar bepaalde zaken naar verwezen. Het zijn verder ook redelijk klassieke genrefilms, dus het verloop veranderd sowieso weinig tussen verschillende delen.

Fat dus, in een gevangenis vol kliekjes. Iedereen heeft ruzie met iedereen en Fat laveert overal door, tot hij zichzeld zo vastrijdt dat het alleen maar mis kan gaan. Het is een Ringo Lam film, dus zit er iets meer drama in dan normaal. Alleen blijft het zo dat het acteerwerk niet altijd even goed past bij het drama. Fat en de rest doen het verder wel redelijk, maar echt serieus is de film niet te noemen.

Niet verkeerd om eens gezien te hebben, af en toe een lollige scene (de onderwaterkopjes bijv.) en een redelijk bitse finale, maar verder niet bepaald een mooie, afgewerkte en/of gelikte film. Gewoon redelijke Hong Kong filler.

2.5*

Mooi!

Zhang blijft overtuigen. Veruit één van de beste Chinese regisseurs, jammer dat hij buiten China maar weinig aanhangt krijgt.

Eerste short is érg gaaf. Vooral visueel. De twee andere shorts zijn klassieker, maar ook nog steeds prachtig vormgegeven. Verder drie volwassen versies van Wen en Yang's toekomst, niet zomaar wat melige romance maar een iets serieuzere blik op relaties.

Fans weten ondertussen al dat ze elke nieuwe Zhang zorgeloos mogen aanvangen, wie zich graag nog een laat verrassen door een onbekende Chinees, Eternal Moment is een mooie kans.

4.0* en een uitgebreide review

Magere Jia.

Voor de echte liefhebber is het vast geen probleem, maar Jia herhaalt zichzelf voor de zoveelste keer. Wie maar geen genoeg kan krijgen van de Chinese boertjes die te maken krijgen met een verWesterde maatschappij heeft hier vast een aardige kluif aan, maar ik weet niet waarom ik hier nu wéér 135 minuten moet naar zitten kijken.

De laatste paar jaar voegt Jia wat misdaad elementen toe, maar veel meerwaarde hebben die uiteindelijk niet, want de genrefun wordt er vakkundig uitgezogen. Jia blijft volbloed arthouse werkjes maken, de rest doet er eigenlijk niet zo heel veel toe.

De soundtrack is uiteindelijk nog het interessants, behalve dan de lullige Amerikaanse nummertjes. Verder veel lelijke mode, contrast tussen klassiek en modern en dezelfde riedeltjes die steeds weer bij Jia voorbijkomen. Acteerwerk is aardig maar niet echt opvallend.

Echt heel slecht is het niet, daarvoor heeft Jia wel genoeg ervaring, maar veel meer dan wat vulsel vond ik het niet. Eentje die je makkelijk kan skippen zonder wat gemist te hebben.

2.5*

Zoveelste Chang ondertussen.

Dit soort films lijken dan wel erg sterk op elkaar. Bij Chang is dat eerder een positieve eigenschap, al is het maar omdat de pogingen om eens wat anders te maken zelden op iets positiefs uitdraaiden. Dus ben ik altijd blij als ik weer één van deze filmpjes kan bekijken.

Bekende koppen, bekende settings, bekende humor, bekende opzet, bekende vecht choreografie. De Shaw Bros liefhebber komt hier zeker niks te kort. En wanneer het dan toch allemaal wat té bekend dreigt te worden, is de film alweer gedaan, en kan je op zoek naar een nieuwe.

Uit de Shaw Bros stal ben ik uiteindelijk toch meer een liefhebber van het werk van Chor, dat iets sfeervoller en fantasierijker is. Chang's films zijn iets modaler, maar weten toch meestal wel te vermaken. Dit is een eerder middelmatig werkje, maar voor 90 minuutjes volstaat dat best.

2.5*

Tegenvaller.

Jammer, want Ching staat normaal wel garant voor leuke films en aardig spektakel. Spektakel was er hier amper, de veldslagen zijn er eigenlijk helemaal niet, buiten één scene met wat wagentjes.

Romantiek is er des te meer. Enorm (!) duffe intermezzos in de bossen die een ridicuul en alles behalve geslaagd liefdesverhaaltje vormen. Helpt ook niet dat Chen echt voor geen meter acteert en ook Donnie Yen compleet verloren loopt in deze film. Pijnlijk om te aanschouwen.

Verhaaltje gaat ook supervluchtig, muziek is bij momenten niet om aan te horen en alles komt nogal kitscherig over. Dit lijkt op een zeer vluchtige poging om mee te liften op het succes van een hypeje.

Enkel visueel af en toe nog aardig, maar daar houdt het dan zo'n beetje mee op. Hoop dat Ching zich snel herpakt en terug kan keren naar z'n oude vorm.

2.0*

Vermakelijk.

Dennis Law is goed op weg zichzelf een klein cult imago aan te meten. In 2010 alleen al heeft hij een misdaad filmpje, horror film en nu vampieren actie film op z'n naam staan.

Hij is een beetje de moderne Herman Yau (cinematograaf van deze film trouwens) die met een B-inslag in sneltempo een hoop leuke films op z'n naam probeert te krijgen.

Law slaagt er hier weer aardig in. Nu is dit actie/vampieren gedoe niet helemaal m'n ding, maar er zitten een hoop meer dan aardig actiescenes in (Jiang Lu-Xia kan best haar mannetje staan) en qua kleurgebruik valt er ook weinig te klagen.

Het is een beetje jammer dat Law soms iets te laconiek omspringt met de effecten, sommige wirefu stukjes zagen er wat slordig uit, maar verder een erg vermakelijk tussendoortje, niet geschikt voor het grote publiek maar wel voor die-hard genre fanaten.

Law mag wat mij betreft gewoon op dit elan verder doen.

3.0*

Hong Kong, land van hypes.

Het is een perfect genre paradijs eigenlijk, want telkens wanneer iets wat populairder was sprong de halve filmwereld erop om z'n eigen graantje mee te pikken. Mid-eind jaren '80 oogste Ricky Lau nogal wat lof voor z'n vampieren/comedy/martial arts blend, het is dan ook geen verrassing dat ook anderen ermee aan de haal gingen.

Deze poging van Luk is alleraardigst, als je ten minste de minpunten voor lief neemt. Uiteindelijk staat er bijvoorbeeld wel een horror labeltje bij, maar het is toch vooral een volbloed comedy. Wie hier gore or spanning verwacht zit écht wel verkeerd. De horror bestaat ook vooral uit cheesy pakjes en slechte practical effects, niks om je aan op te warmen als horrorliefhebber.

En de comedy fan moet een beetje tegen de HK stijl van humor kunnen. Vluchtig en vaak erg flauw, maar wél met veel tempo en overgave. Zeker niet alles is raak, maar alles bij elkaar is het wel een leuke bende. Een film voor de liefhebbers van deze niche dus. Geen film die er echt uitspringt, maar wel solide filler die vermaakt zolang het duurt.

2.5*

Leuk!

Ik heb ondertussen toch al aardig wat HK werk achter de rug, maar toch is er één niche die me steeds ontglipt is, met name de vampierenfilms die tussen '85-'90 plots erg in trek bleken. Komt misschien omdat ik wat vroege '00 pogingen gezien heb die niet bepaald aanspoorden meer te kijken, maar onterecht zo blijkt.

Deze films leunen veel meer aan bij de martial arts/fantasy films uit die tijd. Enige echte verschil is eigenlijk dat er hier nog wat vampieren (en zombies) in rondlopen. Fijne ontdekking dus, want qua martial arts en fantasy heb ik de meeste zo ongeveer wel gezien.

Ultimate Vampire is een vroege Lau, beetje onbekend (stond in ieder geval nog niet op MM) met Lam Ching-Ling, één van de key figures binnen het genre. Ronald Wong heeft ook een bekende kop, verder niet zo bekend met de meeste acteurs, maar veel maakt dat niet uit. Een film als deze kijk je niet voor het geweldige acteerwerk.

Film ziet er visueel leuk uit. Lekker camerawerk, de typische belichting en ondanks wat cheesy effectjes toch best oké. Beetje kung fu, wat fantasy elementen en horror, maar dan vooral in de vorm van het verhalende. Want voor gore, bloedfonteinen of spanning hoef je dit ook niet te kijken. De Aziatische vampieren zijn toch een volledig aparte creatie, buiten het bloed zuigen hebben ze niet zoveel overeenkomsten met hun Westerse tegenhangers.

Leuke film dus, wie van de jaren '90 martial arts en fantasy HK films houdt kan moeilijk missen met deze film. Toch maar eens wat verder in het genre spitten, allicht dat er nog wat leuks te vinden valt.

3.0*

Erg matig.

Heb nog niet geweldig veel Shaw Bros horrortjes gezien, maar het zijn toch films die het doorgaans moeten hebben van fun en goodwill, niet zozeer een uitgewerkt verhaal of veel rompslomp eromheen. En laat Meng Hua Ho daar nu net wél mee aan de slag gaan.

Qua expliciete horror heeft deze film erg weinig te bieden. De horror momenten die erin zitten zien er redelijk knullig uit, verder is er vooral een hoop "black magic" omdat iedereen verliefd is op iedereen en niemand elkaar kan krijgen. Da's blijkbaar ideaal voor een zwarte magiër, die als een soort van ouderwetse relatietherapist te werk gaat.

De film probeert iets serieuzer te werk te gaan, maar maakt daar wat mij betreft een verkeerde keuze, omdat het nog steeds best knullig en halfbakken oogt. Het is gewoon niet de sterkte van de studio, z'n regisseurs en z'n acteurs. Voor een keertje kan het nog net, maar ik heb al leukere films uit de SB stal gezien.

2.0*

Erg goed.

Originaliteitsprijzen zal deze film niet winnen, maar samen met de wat mindere soundtrack is dat het enige minput.

Visueel erg gaaf. Prachtig kleurgebruik, donker maar toch knallende kleuren. Fijn camerawerk, prachtig gechoregrafeerde gevechten, meer dan waardig drama en Yeoh die echt haar mannetje staat. Apart voor een vrouw die toch de 50 zo'n beetje bereikt heeft.

Geweldige martial arts filler dus. Zeer weinig op aan te merken, erg van genoten.

Dikke 4.0* en een uitgebreide review

Vermakelijk.

Het valt al snel op dat het een wat oudere Shaw Bros film is, vooral in de afwerking. Best mooi camerawerk en mooi gebruik van kleur, iets wat vaak toch nogal slordig is bij die oudere SB films. Echt geniaal is het nog steeds niet, maar er valt toch best wat moois te bewonderen.

Jammer genoeg is de film zelf een beetje ongebalanceerd. Met een titel als deze verwacht je toch een aardig revenge plot, maar dat is eigenlijk enkel de laatste 10-15 minuten van de film. Daarvoor zit best wel wat drama, af en toe wat actie en zelfs wat bloederig gedoe, maar zo heel boeiend is het plot van deze film jammer genoeg niet.

En zonder een overdaad aan actie wordt het hier en daar dan ook net wat te gewoontjes. Misschien is het wel begrijpelijk dat ze na 20 jaar martial arts werk toch eens wat andere dingen wilden proberen, maar echt geheel geslaagd is het niet. Tocht blijft het een leuke film die niet verveelt en waarvan enkele scenes toch wel zullen bijblijven.

Klein aanradertje, zeker voor de Shaw Bros liefhebbers, zolang je maar niet te veel echte klassieke actie verwacht.

3.0*

Flarden van de oude Tsai.

Ik zou nog eens een paar films moeten terugkijken (vooral The Hole en What Time Is It There? dan) om te kunnen beoordelen waardoor deze latere Tsai's het nooit helemaal doen voor mij. Ook hier zie ik weer momenten die erg mooi zijn, maar ook momenten waarop Tsai en karikatuur van zichzelf lijkt geworden.

Dat Tsai staat voor traag en ogenschijnlijk nietzeggende scenes is bekend, maar hier overdrijft hij toch echt een beetje (en in de opvolger van deze nog een graadje erger). De scene met de kool en de eindscene(s) zijn duidelijke momenten waarop ik me afvroeg wat die extra minuut (na alle extra minuten) nog zou moeten toevoegen. Erger misschien nog wel de 'we staan in een stad met een bordje' scene die enkele malen terugkomt.

Misschien komt het wel omdat de humor en luchtigheid wat uit z'n films is verdwenen. Vroeger waren er toch altijd lichte toetsen die het allemaal wat leuker maakten, nu is het toch vooral armoede en droeve personages die het moeilijk hebben. Naar mijn gevoel ook iets te emotief, vond de jankende Lee met kool bijvoorbeeld niet zo geweldig goed geacteerd.

Maar tussen die mindere scenes ook nog veel mooie dingen gezien. Het huis waar ze uiteindelijk in terechtkomen is geweldig, ook een aantal shots zijn om in te kaderen. Genoeg scenes die lang duren maar waar wél op het juiste moment geknipt wordt. Alleen gaat het iets te veel op en af met deze film.

Slecht was het niet, maar Tsai heeft veel betere films gemaakt en ondanks dat deze iets meer teruggrijpt naar z'n vroege '00 werk mist het de frisheid die Tsai zo leuk maakte. Hopelijk komt hij z'n dip nog een keer teboven, maar ik betwijfel het eerlijk gezegd.

3.5*

Grootse Chinese fantasy.

Maar ditmaal niet met de Monkey King of andere ondertussen bekende figuren. Geen idee maar het dan wel op gebaseerd is (origineel materiaal is het allicht niet), maar het is toch fijn om ook eens een ander soort fantasy uit China te zien.

De uitwerking is echter redelijk gelijkaardig. Wat foute CG, ditmaal in de vorm van een vervelende dierlijke sidekick en een stad die nogal fake aanvoelt. Aankleding is verder wel weelderig en het kleur + lichtwerk is niks minder dan indrukwekkend. Blijft jammer dat deze films er op het ene moment geweldig kunnen uitzien en een seconde later vervallen in lelijke CG kitsch.

Fantasy, wat martial arts en een stevige avontuurtje, dat is wat deze film te bieden heeft. Het resultaat is middelmatig. Beter dan meeste overwerkte Chinese CG spektakels, maar ver van het betere fantasy werk uit de jaren 90. Geen ramp om een keertje te kijken, maar daar zal het ook wel bij blijven denk ik.

2.5*

Staat me een week later nog bij als een toch wel boeiende film. Ik heb de kortfilm uit de Three ... Extremes omnibus zelf nog niet gezien, maar wat ik hoorde is dit een soort van extended versie (opgevuld tot feature length film dus). Gelukkig valt dit niet te merken aan de film zelf.

Prachtig kleurgebruik, jammer van de net wat te statische en zielloze shots soms. Gebeurt wel meer bij films waar Christopher Doyle achter de camera staat. Leuk verhaaltje en enkele nogal schokkende scenes (de abortus onder andere), maar die Extreme status die de titel sugereert is toch een beetje misplaatst.

Mooie shots, mooie dames en een licht twisted verhaaltje. Het ingrediënt van nogal wat recente Aziatische films. Niks wereldschokkends, maar entertaining was het wel. 3.5*

Fijn.

Sheng Ding laat zien dat hij een aardig thrillertje in elkaar kan draaien, tegelijktijd valt ook wel op dat de kans erg klein is dat hij ooit nog veel betere films gaat maken. Daarvoor is zijn inbreng merkelijk te klein.

Een film die me wat aan Drug War deed denken, maar dan zonder de finishing touch van To. De opzet van deze Saving Mr Wu is redelijk eenvoudig. Een kidnapping, een politieonderzoek en een klok die genadeloos wegtikt.

Andy Lau is een fijne lead, al wordt hij nu toch eindelijk zichtbaar iets ouder. Maar het is Qianyuan Wang die de show steelt als kidnapper. Op een ruwe manier best charmant, maar daarom des te gevaarlijker. Hij speelt zijn rol met verve en geeft de film zo een beetje extras.

Veel meer dan een vlotte, solide thriller is het niet, maar ook geen grammetje minder. Boeit de gehele speelduur en kent een aantal spannende scenes, alleen zit er niks in wat de film écht speciaal maakt.

3.5*

Redelijk Chinees horrortje.

Maar zoals steeds bij die Chinese films, verwacht beter niet al te veel van de horror. Het is een redelijk standaard formulewerkje en de scares zijn niet bepaald meesterlijk of eng. Sfeervol is het wel, maar ook daar moet gezegd dat het eigenlijk geen volbloed horror is.

Zoals wel vaker is het tweede deel wat meer gericht op drama, daar waar Westerse horror films net wat meer proberen uitpakken. Allemaal volgens het boekje dus, maar daar had ik me ook al redelijk op ingesteld.

Inside the Boys is gewoon geinig genrewerk, dat dankzij de setting en z'n visuele strakheid wat extra cachet meekrijgt. Geen grootse cinema, ook niet iets om echt warmhartig aan te bevelen, maar het is best leuke filler, zeker nu er wat minder horrorwerk te rapen valt.

3.0*

Cheh Chang.

Z'n oeuvre wordt een meerjarenproject, zover ben ik ondertussen al wel. Heb nog een aantal filmpjes klaarliggen, maar daarna gaat de kurk er weer even in denk ik. Het is toch allemaal wat teveel van hetzelfde om in een constant tempo door z'n oeuvre te fietsen.

Ook deze film weer. De Venom crew wordt weer opgetrommeld, maar het verhaaltje heeft betrekkelijk weinig om het lijf. Dit is wel een iets recentere film waardoor de choreografieën wel duidelijk wat creatiever zijn. Maakt de films toch iets makkelijker om kijken.

Verder bevat het weer alle tradionele Shaw Bros kenmerken en is dit zo'n filmpje dat zich binnen een paar weken ongetwijfeld nestelt in de grote Shaw Bros moes. Best vermakelijk maar het is alsof je elke paar weken naar dezelfde film zit te kijken. Daarvoor vind ik ze dan ook weer niet leuk genoeg voor.

3.0*

Leuk.

Een frisse martial arts film. Duidelijk het werk van een jonge regisseur. Dat wil zeggen dat de film wel hier en daar wat oneffen is, maar verder een frisse vibe die het genre wel goed doet.

Verhaaltje is op zich wel redelijk standaard. Ex-con die terug in de maatschappij gezet wordt, maar al heel snel terug in een hekele situatie terechtkomt. Links en rechts wel wat eigen accentjes, maar niks opzienbarends.

Visueel wel erg mooi, vooral wat kleurgebruik en editing betreft. Zitten heel wat opvallende shots en aparte filtertjes in, houdt het steeds spannend. Iets meer rust af en toe, en iets meer variatie in het camerawerk (nu iets te veel uit de losse pols, wat bij een aantal scenes niet echt goed uitpakt) had de film dan wel weer goedgedaan.

Martial arts is fijn, niet geniaal maar wel lekker stampend. Zitten een paar mooie moves in, choreografie over het algemeent ook best oké. En zo heb je een filmpje dat meer is dan gewone avondvulling, maar net iets te slordig oogt om hele hoge ogen te gooien.

Wel een aanrader voor mensen die zin hebben in een martial arts film met een wat nieuwe vibe. Niet op basis van plotverloop, maar puur qua stijl en visuals.

3.5

Fijn filmpje.

Eentje die altijd tussen de mazen van het net is geglipt, want ik heb ondertussen de meeste van dit soort films wel al gezien denk ik. Leuk om deze alsnog voorgeschoteld te krijgen, want er valt genoeg te genieten.

UIteraard draait het allemaal om het schorpioen stijltje, uiterst inventief en erg gaaf om te aanschouwen. Kan niet meteen terugvinden wie de actiescenes gechoreografeerd heeft, maar het zou me niks verbazen moest het Chia-Liang Liu himself geweest zijn. Ook erg leuk om hem weer een keertje aan het werk te zien, al is het Jung Yuen die hier de coolste moves krijgt.

Verhaaltje zelf is wat warrig maar storend zeker niet. Camerawerk is goed, erg vlot en wild zoals het een vroeg 90s filmpje betaamt. Met de lengte is ook niks verkeerd, al had het trainingsstuk wel ietsje vlotter gemogen. Dat heb ik toch al beter uitgevoerd gezien.

Leuk, vlot en vermakelijk filmpje dus, met als blikvanger de scorpion kerel. Aanrader voor de liefhebber van wat creatievere martial arts.

3.5*

Prachtig klein filmpje.

Poster is erg misleidend. De hele film is in grijs/blauw getinten gekleurd, dus qua sfeer komt het zeker niet overeen, visueel is de film trouwens véél mooier dan op het eerste zicht duidelijk.

Verder een wat gek drama dat wat weg heeft van een misdaad/mysterie, puur door gebrek aan informatie. Pas laat in de film kom je een aantal belangrijke feiten voor het verhaal te weten, al kan je ook echt niet spreken over twists. De informatie wordt tijdens de film gewoon achtergehouden.

Mooie personages, intrigerend drama en best boeiende achtergrondthematiek. Al bij al een zeer geslaagd filmpje dat zich stylistisch best weet te onderscheiden. Alleen het effectief vinden van de film kan aardig lastig worden.

4.0* en een uitgebreide review

Toch jammer dat het begin allemaal redelijk saai is.

De hel is boeiend, apart en vervreemdend. Visueel ook interessant, veel schaduwwerk, sterke kleuren en vreemde beelden.

Film had dus veel meer zoals het tweede deel moeten zijn, daar werd de interesse pas echt gewekt.

Echt horror is het verder ook niet, wel een mysterieus en vaag filmpje. Kan er 2.5* aan kwijt dankzij de tweede helft. Veel beter dan de naamgenoot van Teruo Ishii die in 1999 uitkwam.

Film is meer dan plaatjes.

Naar aanleiding van de screencaps die ik op het net gevonden had zag dit er apart cool uit, maar wat een prutsfilm uiteindelijk. Individueel hebben de prentjes wel wat, maar uiteindelijk is het resultaat niet veel meer dan onnozel amateurtheater

De scenes is de hel zijn dom. Ishii (het equivalent van Janssen begin ik zo stilaan te geloven) kan niet wat generatiegenoot Suzuki kan. Meegaan met z'n tijd en een film afleveren die z'n tijd ver vooruit is. Hij lijkt eerder 40 jaar geleden stil te zijn blijven staan. Flauw shock/toneel/rubberen pakken gedoe wat nergens op slaat. De film zelf is op zich niks beter.

Af en toe wel een mooi shot, veel onnodig naakt (goed of slecht, U bepaalt het zelf), verder erg amateuristisch. 1*

Erg tof.

Wel te merken dat Sono het script jaren geleden geschreven heeft, want het komt vaak nogal naief over. Tegelijkertijd is dat ook wel deels de charme van de film. Lekker onbevangen, zonder remmingen.

Buiten Sono's jeugddromen om regisseur te worden heeft deze film bitterweinig te vertellen. Het is vooral entertainment in z'n puurste vorm. Het eerst uur is leuk maar weet zich niet echt boven het typische Sono niveau uit te hijsen, het laatste half uur is er echter pal op.

De vergelijking met Kill Bill is inderdaad makkelijk gemaakt, maar wordt al even makkelijk weerlegd. Sono gaat in ieder geval een paar versnellingen hoger dan Tarantino en levert hier een meesterlijke finale af. Moest af en toe zelfs wat aan Miike denken, niet verkeerd nu die toch iets commerciëlere oorden opgezocht heeft.

Geweldig leuke film dus. Heerlijk vermaak, sterke acteurs en vooral veel fun.

4.5* en een uitgebreide review