Opinions

Had beter gekund, maar ook veel slechter.

Film voelt in z'n geheel absoluut niet af. Komt waarschijnlijk ook omdat het verhaal halverwege afgekapt wordt en er plots credits over het scherm beginnen rollen.

Aan de andere kant had een extra uur enkel nefast geweest voor deze film, die op dat moment toch al op z'n uiterste zat.

Denk dat ik dit vroeger wel leuk had gevonden. Heeft een gelijkaardig sfeertje als The Neverending Story, alleen uiteraard wat meer opgepoetst dan de films van weleer. Het idee met de beesten vond ik minder boeiend (en vooral het idee om van de hoofddaemon een irritante sidekick te maken), het hele Dust principe kon mij ook niet al te veel boeien.

Verder vaak wel aardig uitgewerkte fantasie, vaak een grappige spiegel van onze wereld, hoewel daar dan wel een stukje van het hele fantastierijke concept verloren gaat.

Aardig om kijken, al had men wat mij betreft nog wel wat meer mogen knippen, aangezien sommige personages gewoon overbodig zijn. De film langer maken was helemaal geen optie, aangezien geen enkel personage boven zijn cliché uitkwam en dat in dit soort films ook nooit lijkt te doen.

2.0*, vermakelijk, maar niet naar behoren uitgewerkt.

Doemdocu.

Voor wat feitelijkheden rondom de bank en z'n inmening in de politiek wel een redelijk docu, maar verder niet eens om erg veel aandacht aan te schenken. Misschien wel aan de inhoud achter de docu, maar daarvoor heb ik dan toch een iets genuanceerdere bron voor nodig.

Even los van de inhoud, hoe vreselijk is het om anno 2012 nog te moeten overdubben, zeker voor een serieuze docu als deze. Volgens mij komt de aanzet van deze docu van ARTE, dus misschien dat dat enige verklaring biedt, maar Engelse/Duitse stemmen op de achtergrond met een dooie Franse voice-over op de voorgrond kan gewoon echt niet.

Verder wordt meermaals gezegd dat de mensen van GS niet wouden deelnemen aan deze docu, heel verwonderlijk is dat niet als je ziet hoe alles vormgegeven wordt. Als één of andere koude oorlog thriller, met duistere muziek en flatgebouwen in de mist wordt er een verhaallijn geweven die zelden gestaafd wordt en uiterst leidend is.

Niet dat ik geloof dat het eerlijke, brave werkmensen zijn bij GS, de arrogantie van het bankwezen mag wel duidelijk zijn, maar om er dan zoiets van te maken, daarmee maak je de inhoud eerder belachelijk dan dat je een boodschap weet uit te dragen.

1.5*

Had iets beter verwacht.

De golem zelf is als wezen niet zo onbekend, maar inderdaad, heel veel films zijn er niet rond gebouwd. Best ideaal dus om een horrorfilmpje rond op te zetten, eentje die wat dieper ingaat om het hoe en het waarom van zo'n ding. Dat de setting dan Lithouwen in de 18e eeuw is maakt het alleen maar intrigerender.

Maar zo heel veel wordt er jammer genoeg niet mee gedaan. De golem zelf is wel leukt maar krijgt niet zoveel te doen. De scenes tussendoor zijn redelijk traag en komen qua drama niet geweldig goed uit de verf. Daardoor blijft het een wat flauwe bedoening die een beetje pit en duisterheid mist.

Echt slecht is de film ook niet, daarvoor is het nog wel degelijk genoeg gemaakt. Een goedkoop horrortje is het zeker niet, maar wel redelijk middle of the road, ondanks het leuke materiaal waar men mee aan de slag kon. Had het graag wat beter gezien.

2.0*

Iegh.

Een film die ik lang gemeden heb, ergens had ik al wel verwacht dat het mij niet zo zou liggen. Dezaki is ook niet m'n favoriete regisseur, maar zo'n Cobra vond ik dan nog 100 keer leuker dan dit onding. Anderzijds is Golgo 13 wel zéér duidelijk gestileerd, dus het verbaast me ook weer niet dat er mensen zijn die het wél de moeite vinden.

De overgang van de 70s en 80 schemert erg sterk door in de stijl. Van de floue kleuren, de kledij tot de tekenstijl zelf, het doet sterk denken aan een low-budget Bronson film. De tekenstijl zelf doet wat mij betreft ook erg Amerikaans comic-boek achtig aan, vond het allesbehalve mooi.

De feitelijke animatie laat zich vooral kenmerken door z'n afwezigheid. Deed me meer denken aan wat Godkiller een "illustrated film" noemde, maar dan moeten soundtrack en tekenstijl wel aanspreken natuurlijk. Vond beiden hier zo énorm kitsch dat elke scene gewoon te drakerig voor woorden werd.

Verhaal is ook niet boeiend, met lompe personages en een saai plotje. Een aantal twists moeten het boeiend houden, maar ook daar slaagde deze film niet in. Het duurt gelukkig niet al te lang, al was ik er eerlijk gezegd na een dik kwartier wel klaar mee.

Geen 0.5* omdat ik de puurheid van de stilering nog wel kan waarderen, maar qua uitwerking vond ik het pure wansmaak.

1.0*

Matige J-Horror.

Of wat daar nog van overblijft. De setup heeft er in ieder geval aardig wat van weg. Dit maal geen GSM, geen videoband, maar een schriftje met een verhaal dat mensen de dood injaagt. Al moet ik toegeven dat de film wel wat origineler met z'n setup omgaat.

Toch werkt het niet echt. De film is opgedeeld in drie aparte delen, maar na het eerste deel voelde het eigenlijk al alsof de film afgelopen was. Niet dat de twee andere delen niets toevoegden, maar op dat moment hoefde het niet zozeer meer voor mij. Altijd het gevaar met een constructie als deze.

Audiovisueel moet je niet veel verwachten, qua spanning valt het ook tegen, alleen het concept is wel aardig en het einde gunt de film nog wel een halfje extra. Best een leuk en slim einde, het is jammer dat de regisseur niet het maximale uit het uitgangspunt gehaald heeft.

2.0*

Matig.

Yip's opstapje naar Leaving Me, Loving You allicht, al moet wel gezicht dat hij met Juliets in Love eerder al een betere romance op poten wist te zetten. Deze Dry Wood Fierce Fire combineert romantiek met comedy, maar het resultaat is niet geweldig goed geslaagd.

Er zitten gelukkig wel een paar geinige momenten in, maar de combo Koo/Yeung kent te weinig chemie. Acteerwerk is naar aloude gewoonte ook weer dik aangezet, maar echt komische talenten zijn Koo en Yeung ook niet. Het moet meer komen van de bijrolletjes, maar die zijn te beperkt om echt hun stempel op de film te drukken.

Visueel ook niet het hoge niveau dat Yip in sommige van z'n andere films wel weet te halen. Het heeft sterk het gevoel dat dit vooral een makkelijk en vluchtig tussendoortje was. Gee complete ramp, maar echt leuk is het allemaal niet en Hong Kong heeft veel betere films in dit genre te bieden.

2.0*

De Afflecks.

Doe mij toch maar Casey. Goed acteur, eigen airtje, apart stemgeluid. Ziet er vaak wat jong uit voor z'n rol, zo ook hier wel, maar na verloop van tijd speelt hij dat makkelijk weg. Het helpt ook wel een beetje dat z'n rol in deze film nét een jong-ogend iemand nodig heeft.

Eerste uur was best strak, daarna gaat het langzaam bergaf met deze film. Da's meestal het nadeel van dit soort verhaaltjes ... als kijker wéét je gewoon dat de film na een uur nog niet afgelopen is, waardoor de sprong naar de tweede zaak niet zo verwarrend is als zo moeten/kunnen. Dat er daarna nog een twist of twee bijkomen doet de film ook niet heel veel goed, maar tegen die tijd lag dat al binnen het verwachtingspatroon.

Grootste probleem is dat het morele dilemma dat duidelijk naar voren geschoven wordt op het einde van de film niet echt pakt. Affleck's personage komt met té weinig solide argumenten vond ik, zeker ook dankzij de laatste scene krijg je extra het gevoel dat z'n bijna autistische gevoel voor rechtvaardigheid niemand helpt. Vond ik best jammer, aangezien je hierrond een best interessante case kan bouwen.

Affleck is verder een wat droge regisseur. Niet dat het slecht is, maar wel enorm braaf en saai. Ik zie toch liever iets meer de hand van een regisseur met een duidelijke eigen stempel, Affleck regisseert een beetje zoals hij er zelf uitziet. Slick, afgeborsteld en saai.

Maar best aardig om een keertje te zien. Eerste uur is duidelijk beter dan de rest, daarna begint het wat te slepen, maar echt zwaar afglijden doet het niet. Daarvoor is broertje Casey ook gewoon iets te goed op dreef.

3.0*

Matigheid.

Ik lees hier meerdere berichten die het hebben over een "mindfuck", geen idee of het dan over dezelfde films gaat. Wat ik gezien heb is een bijna-TV-film met een halfbakken, mislukte poging tot een twist halverwege en een wat wanhopig half uur om hetzelfde mislukte trucje nog eens over te doen.

Fincher (met dank ook aan Reznor) slagen er vooral het in tempo te vertragen. Vooral de muziek is daarin wel een pluspunt, visueel heeft Fincher jammer genoeg niet veel toe te voegen, waardoor het vooral blijft bij scenes uitrekken. Die 2+ uur vond ik dan ook niet bepaald te verantwoorden. Maar oké, daarin onderscheidt de film zich dan wel van de doorsneel TV-film.

Het plotje is echter aardig belachelijk, al komt dat ook omdat Affleck, maar vooral Pike niet kunnen overtuigen. Pike is echt dramatische is alle aspecten van haar rol. In het begin valt haar vamp-rol compleet in het water, als gewiekste psychopaat is het al helemaal een drama. Affleck met z'n dooie uitdrukkingen voegt daar weinig aan toe, waardoor alle onnozele plottwist vol in de kijker komen te staan. Als ze er dan ook nog wat TV-sterretjes wannabe film acteurs tegenaan gooien ...

Mnee, als thriller is dit echt een complete mislukking. Een gefaalde twist halverwege is de inleiding van een steeds idioter wordend plot dat absoluut niet gedragen kan worden door de cast. Wat rest is het rustige verteltempo en een goeie soundtrack. Wat is er toch met de leuke, edgey Fincher uit de 90s gebeurd. Dan dit soort druilerige cinema dan nog zoveel aandacht krijgt is enkel typerend.

1.5*

Herziening.

Eén van die films waar ik m'n eerste dag MM op gestemd heb zonder iets bij neer te pennen. Ik had het toen niet echt zo op Hollywood films. Niet dat ik ondertussen een geweldige fan ben geworden, maar ik kan ze toch beter waarderen dan een jaar of 10 geleden.

Die 0.5* van weleer waren dus aardig overdreven, bij herziening bleek dit toch een aardig actiefilmpje te zijn. Geen échte hoogvlieger, daarvoor zijn de bijrollen wat te zwak, is de actie net niet blits genoeg en is er soms net iets teveel aandacht voor drama en plot, maar ondanks dat het twee uur duurt voelt het nergens echt traag of sloom aan.

Cage is uiteraard geschikt voor deze rol, de rest van de cast vond ik minder. Visueel hangt er een warme gloed over de film, de editing laat de actiescenes alleen een beetje in de steek. En ook de soundtrack is iets te melig.

Verder aardig wat exclusieve wagentjes die voorbij komen. Met 50 wagens op het menu is er aardig wat keuze, slim ook om wat verschillende types van wagen te mixen (met die klassieke Amerikaanse bakken heb ik niet zoveel).

Simpel maar vlot actiefilmpje dus, met een klein beetje extra visuele panache om het aangenaam te houden.

3.0*

Njah, romantiek ...

Veel romantiek heb ik in deze film niet kunnen ontdekken. Twee enorm irritante hoofdpersonages die elkaar vooral het leven zuur maken. In dat opzicht is het einde nog wel grappig al voegt het open einde zelf maar weinig toe.

Personages in deze film zijn vooral dom en/of naief. Er zitten er ook een paar in die de titel van grootste bijrol ooit verdienen, zoals die India. Komt in een aantal scenes voor maar zelfs binnen de film wordt ze compleet genegeerd. Bijna grappig om te zien.

Vond dat de film geen al te beste oppoetsbeurt gekregen had. Kleuren waren schreeuwerig fel en er zat een rare groene schijn rond contouren en witvlakken. Geen idee of dat enkel aan de DVD release lag, maar mooier werd het er echt niet van.

Eerste twee uur zit je dan vooral naar een oorlog (maar eigenlijk niet) te kijken, het tweede deel bevindt zich steeds meer in soapland. Eerste deel vond ik vooral jammer dat er steeds grote sprongen via stomme tekstjes werden gemaakt, het tweede deel is dan weer zo overdramatisch dat er van emotie niet veel sprake meer was.

Overdreven acteerwerk ook. Leigh die huiltoneeltjes opvoert en Gable die overal een glimmend paardengebit tegenaan gooit. Je moet er maar van houden.

Het enige dat mij aan deze film verbaast is dat Fleming nog de tijd heeft gehad om een project als Oz erbij te nemen in hetzelfde jaar. Moet een serieuze onderneming geweest zijn.

Zal in z'n tijd best wel indrukwekkend geweest zijn, maar zoveel jaar later blijft er maar weinig charme over.

1.0*

Lollig HK gebeuren.

De gebruikelijke mix van actie, humor en een streepje romantiek, die in het 80s/90s Hong Kong vaak garant stond voor een leuk filmpje, dat vermaakt zonder verder al te veel impact te hebben. Een fijn stukje entertainment dus, zolang je je erbij kan neerleggen dat lol > kwaliteit.

Ik had vooraf niet door dat dit een "Crying Freeman" film zou zijn. Ik ken de franchise ook enkel bij naam, verder volgens mij nog nooit wat van gezien. Maar als je je afvraagt waarom er een compleet van de pot gerukt verhaaltje in deze film zit, dan is de manga achtergrond zeker een goeie eerste hint.

Verder veel vaart, leuke actie scenes en wat meligheid tussendoor. De allesverslindende HK machine en het tempo waarmee er daar films gemaakt werden zijn ook zeker aspecten die meespelen bij de relatieve warrigheid van deze film. Voor liefhebbers heeft het charme, maar als beginnend HK kijker was het toch wat wennen, dus is dit allicht niet de beste film om mee te beginnen.

Vermakelijk dus. Nogal onzinnig, beetje incoherent, maar vooral aandoenlijk en leuk.

3.0*

Taiwanese mystery/thriller.

Taiwan staat toch bekend om z'n drama. En wanneer er dan toch andere genres bij betrokken worden komen ze meestal op de tweede plaats. Deze film keert die balans. Nog steeds genoeg drama kenmerken, maar het is toch overheersend een mystery geworden.

Visueel sterk, waardige soundtrack en goed acteerwerk. Maar vooral een perfect afgeborsteld en gebalanceerd geheel. Er zit een donker randje aan, het intrige wordt mooi in stand gehouden en hoewel er wel een twistje zit op het einde is dat duidelijk niet de kern van de zaak.

Fijne ontdekking deze Chang, hopelijk kan hij zich verder richting op het maken van features, al leert het verleden dat die nieuwe Taiwanese regisseurs het niet zo makkelijk hebben om snel en vlot een lijvig oeuvre uit te bouwen.

4.0* en een uitgebreide review

Twee gezichten.

De basket scenes overtuigen. Veel fun, leuke choreografie en kundig in beeld gebracht. Had voor mij gewoon 90 minuten wedstrijdjes mogen zijn, maar dat was het jammer genoeg niet.

Verhaaltje boeit voor geen meter, loopt ook voor geen meter. Romance is enorm droog, iets te lange intro, véél te lange outro, Tsang die al betere rollen gespeeld heeft ... had er ook gewoon niet zoveel zin in.

Vond het uiteindelijk vooral jammer dat er nog een epiloog van 15 minuten aan vasthing. Nodig om wat losse eindjes vast te binden, maar ik zat er niet echt op te wachten, had liever nog een match gezien.

Gelukkig ligt de focus voor het grootste gedeelte wel op basketball, dus de film verdient nog wel een voldoende, maar in vergelijking met een Shaolin Soccer (leuke cameo van Ng, dat weer wel) een niveau lager.

3,0*

Jeffrey Lau is er weer.

Hij lijkt z'n oude ritme weer gevonden te hebben. Hij is iets ouder geworden uiteraard, dus meerdere films per jaar zit er waarschijnlijk niet meer in, maar dit is toch alweer z'n derde op drie jaar tijd. Moet zeggen dat ik het niet erg vind, dit soort films kunnen er altijd wel in.

Een parodie op Grandmasters, met 4 befaamde martial arts meesters die naar het heden reizen om daar een jongen uit de nood te helpen. Wie dus geen genoeg kan krijgen van Wong Fei Hung en consoorten heeft weer wat om te kijken, al ligt de focus duidelijk meer op comedy dan op actie, maar de martial arts die erin zit is zeker niet verkeerd.

Bij momenten erg grappig, al is de film verder wel erg losjes en niet bepaald strak afgewerkt, maar ook dat is typisch voor het werk van Lau. Het blijft uiteraard een bandwerkregisseur en de HK machine is de laatste jaren toch ook niet zo geolied meer, maar vermakelijke filmpjes maken zijn ze nog niet verleerd.

Wel aangewezen om wat vertrouwd te zijn met de HK sterren en de (semi-)historische figuren en films van weleer, anders zijn er redelijk veel verwijzingen die compleet langs je heen gaan vrees ik.

3.0*

Tong staat weer op.

Althans, hij heeft weer een nieuwe film uitgebracht. Ditmaal slaan Indië en China de handen in elkaar. Nadat vorig jaar deed Jianqi Huo het al eens met Xuan Zang, ditmaal mogen Jackie Chan en Sonu Sood ambassadeur spelen.

Zoals wel vaker met dit soort films is het resultaat niet echt denderend. En lang duurt het ook niet vooraleer dat duidelijk wordt. Een vreselijke introscene bestaande uit brakke CG zet meteen de toon. Zo erg dat de film er eigenlijk nooit meer bovenop komt.

Het is allemaal erg blits en gladjes, met afgeborstelde acteurs en trices, een plotje van niks en wanneer het wat actievoller wordt een kast vol lelijke CG. Het is dat Chan zelf af en toe nog een paar meubelen kan redden, maar de film in z'n geheel lukt hem niet meer.

China blijft het in het buitenland zoeken, geen idee of Bollywood hier zo gevoelig voor is. Tong doet nog een ultieme gooi met een klassiek Bollywood dansje op het einde, zowaar nog de scenes waarin Chan het meest lijkt op te gaan. Hij heeft een carriere gemist als danser denk ik.

Meer een commercieel product dan een echte film. Hier en daar nog wel een redelijke scene, maar 't zal eentje zijn die snel vergeten is.

2.0*

Beetje tegenvallend.

Qua concept wel leuk, bewees God Of Cookery al. Mix wat kung-fu met kookkunstjes, gooi er wat leuke choreografieën bij en wat beelden van stomende Aziatische keuken en je hebt al snel een leuke film en een geweldig hongergevoel achteraf.

Maar Wing Yip maakt er nogal een zooitje van. Verhaal is uiteraard niet erg belangrijk maar toch wordt er een soepje van gemaakt. Bepaalde scenes worden zelfs amper afgemaakt, lijkt dan ook alsof er deel teveel is weggesneden.

Ook Sammo Hung komt niet echt uit de verf. Misschien is z'n martial arts niet echt meer wat het geweest is, maar volgens mij was er ook hier iets meer aan de hand. Nogal duf in scene gezet soms.

Beetje té hippe muziek en wat flauwe humor zijn ook nog kleine minpuntjes, daartegenover staan wel een aantal leuke scenes, veel stomende pannetjes en geregeld een aantal leuke ideetjes rond koken. Je krijgt er in ieder geval wel weer honger van, maar qua film is het verder toch wat minder.

Gelukkig wel redelijk kort en redelijk vermakelijk. 2.5*

Leuke nieuwe Pang.

Maar wel duidelijk een tussendoortje. Mensen die Pang's oudere werk kennen zullen het zeker herkennen. Net iets edgier, net iets zwarter dan de typische HK comedy. Ook net iets eigentijdser. Dit is een duidelijk terugkeren naar het werk waar Pang bekend mee is geworden, althans in eigen land.

Het plot verraadt genoeg. Een groepje vervreemde vrienden komt weer samen om op zoek te gaan naar een fles borstvoeding, dit om een oude vriendin uit de nood te helpen. Niet meteen een diepgravend plot, maar wel voldoende geinig voor wat leuke scenes en wat eigentijdse humor.

Pang is verder niet te beroerd om er af en toe een mooi plaatje doorheen te gooien. Qua regie ligt het niveau duidelijk hoger dan de gemiddelde comedy, qua humor is het ook wel wat leuker, al zijn de grappen dan regelmatig aan de platte kant. Echt gemeen is de humor dan weer niet, het blijft allemaal met een smakelijke glimlach gebracht.

Zeker geen nieuw meesterwerk van Pang, maar zelfs z'n tussendoortjes smaken naar meer. Erg vermakelijk filmpje, geen seconde mee verveeld.

3.5*

Jonge Yau.

Het is waarschijnlijk geen verrassing dat Yau zich ook een aantal keer gewaagd heeft aan de buddy cop formule. Hij is zo'n beetje de genrekoning van de HK cinema, maar dan wel van de tweede rang.

Deze City Cops is een vervolg op het eerste deel van Danny Lee, die hier in een iets kleinere rol te zien is. Veel originaliteit hoef je niet te verwachten. Een routinier die gekoppeld wordt aan een rookie, een opkomende dievenbende en een uitgerokken kat en muis spel. De bekende ingrediënten dus.

In het begin is het allemaal wat saai en flauw, maar halverwege komt de film toch in een redelijke plooi te liggen. De nachtscenes zien er ook wat beter uit, wat de sfeer van de film ten goede komt. Verder ook fijn dat het hier eens een slecht einde betreft, dat zie je toch niet vaak in de Amerikaanse variant.

Alleen jammer dat Yau niet over een wat betere cast kon beschikken, want veel chemie is er niet tussen de twee agenten. Een Anthony Wong of een jonge Louis Koo hadden deze film nog wat extra cachet kunnen geven, nu is het gewoon een B-filmpje met een pover begin en iets beter einde.

2.5*

Herman Yau

Na Ebola Syndrome toch altijd een regisseur die een klein streepje voorhad. Verder nog geen enkele van z'n films gezien, maar aangezien Sam Luet een aardig rolletje in deze had toch maar weer een poging gemaakt.

Yau zie ik niet echt classy films maken, subtiliteit is volgens mij ook z'n ding niet. Maar dat hoeft niet negatief te zijn. Net die directheid en vlotte pulp maken hem tot een erg atypische HK regisseur.

Zit aardig wat gave gore en smerigheid in deze film, zeker in het begin is het een aantal keer wenkbrauwen fronsen. Absoluut geen klagen over. Drama in de film is wat minder,, zeker omdat Siu echt vreselijk loopt te acteren.

Luet is zijn gezellige zelf weer; Viel me al veel eerder op dat hij in enorm veel films ondersteunende rollen en bijrollen heeft, maar begint me ook steeds meer op te vallen dat hij maar weinig film overleeft. Wat is die vent al veel gestorven.

Lekkere trashy HK horror dit, die de geesten laat voor wat ze zijn en wat smerige Oriëntaalse voodoo voorschotelt. Verrassend vermakelijk eigenlijk.

3.0*

Fijn gangsterfilmpje.

Hoogtepunt zijn enkele erg sfeervol geschoten scenes. Er schort een beetje aan het ritme van de film, maar binnen de scenes zelf loopt het vaak als een trein, met als klapper de geniale climax in de regen.

Verder ook een erg gave twist op het einde. Niks wat de film beter maakt maar een zeer leuke wissel van perspectief. Kwam voor mij uit het niets.

Andy Lau doet het weer leuk, charisma te over, nog steeds. Ook erg leuk op Eric Tsang bezig te zien, klein rolletje maar toch een opvallend acteur.

De muziek zit niet helemaal lekker jammer genoeg, waardoor een deel van de visuele sfeer spijtig genoeg nodeloos uit het raam gegooid wordt. Af en toe werkt het wel, maar het uptemp gedeelte valt wat in het niet bij de flauwe melodietjes.

Zeer aangenaam gangster filmpje, genoeg visuele flair en prachtige finale, maar toch had er meer ingezeten.

Leuke voorloper op het recentere werk van To. Dikke 3.5*

Plat vermaak.

De HK actiefilms uit deze periode zijn vaak nog op zoek naar een eigen stijl. Je merkt dat het voor de HK industrie hard terugknokken was na een taai periode uit hun geschiedenis. Films als deze 2000AD lijken dan ook vooral de mosterd te halen bij de Amerikaanse actiefilms uit de jaren '90, met hier en daar al een paar knipogen naar wat later zou komen.

Visueel is het allemaal nogal pover. Veel geknip, af en toe een filtertje maar verre van het sterke camera- en kleurwerk dat latere HK actiefilms zou gaan typeren. Wel al erg veel vuurgevechten en een paar indrukwekkende achtervolgingen. Het zijn deze momenten die de film wat doen opleven.

Verder aardige rollen van Kwok en (vooral) Ng. Het is dan ook best jammer dat hij halverwege de film al van het toneel verdwijnt, met hem gaat ook een stukje kwaliteit weg. De rest van de cast is aardig, Daniel Wu valt ook best nog mee in deze film (wat zeker niet altijd het geval is).

Redelijk doorsnee HK actiefilmpje dus, af en toe mooie actiescenes maar de film daarrond is niet altijd even sterk.

2.5*

Toch gezien. Toch verrast.

Heb zelfs de trailer nog even gezien, die blijft wel lelijk. Best apart.

Film begint wel heel warrig. Ook ik had nogal wat moeite om te blijven volgen wie wie was, en dat ligt niet aan een gebrek aan Japanse films achter mijn naam. Wel weer een fijn weerzien met Naoto Takenaka (Ogiwara), heerlijk acteur en vooral ook herkenbaar aan z'n stemgeluid.

Verder veel nachtshots (waardoor het zeker niet makkelijker om volgen is, in het algemeen toch iets te donker opgenomen maar tegelijkertijd levert het toch ook wat mooie beelden op. Enkele actiescenes waren zelfs opvallend stijlvol en cool, had ik niet verwacht.

Kitano's optreden is relatief kort (hoewel toch redelijk aanwezig in het tweede deel), toch is z'n aanwezigheid op de poster niet erg vreemd. Takashi Ishii was hier nog maar beginnende en Kitano is toch een grote naam.

De film blijft redelijk verwarrend, al is het tweede deel in grote lijnen wel makkelijker te volgen. Enkele erg gave scenes op het eind, vooral in de regen met een heerlijke gevoelloze Kitano.

Geeft toch goed aan waarom Takashi Ishii geen onbekende zou blijven en vooral in het actie/yakuza genre puntjes zou score. Leuke film, geen meesterwerk, maar voor geïnteresseerden zeker een keertje te kijken.

3.5*

Fijn vervolg.

Het eerste deel gezien hebben is nuttig, maar niet nodig. De film geeft genoeg flashbacks zodat de verhoudingen weer wat vorm kunnen krijgen. Nuttig ook voor mensen zoals mij die het origineel wel gezien hebben, maar qua plot zelden wat onthouden. Wel met die aantekening dat ik de véél langere director's cut gezien heb en ik niet op de hoogte ben wat er uitgehaald is om alles terug te brengen tot 130 minuten.

Ondanks de flashbacks kan je toch maar beter je hoofd er een beetje bijhouden in het begin, want er komen aardig wat personages voorbij die elkaar op de één of andere manier het leven zuur willen maken. Ishii neemt z'n tijd wel op bepaalde scenes rustig uit te werken, maar de informatieve stukken zijn dense en snel.

Gonin is puur Yakuza geweld, beetje zoals Miike's Vibrator, eerder dan Kitano's Autoreji. Minder gestileerd, maar ruwer en regenachtiger. Ishii maakt er een vlot, fijn geheel van dat ondanks z'n speelduur nergens gaat vervelen. Komt mede door de goede rolbezetting. Vooral Naoto Takenaka valt positief op, maar ook Ando is sterk en er is ook een fijn weerzien met Anna Tsuchiya. Die duikt maar sporadisch in films op, maar weet meestal toch interessante projectjes uit te kiezen.

Wie niet van yakuza intriges houdt hoeft deze film niet eens op te zetten, maar de liefhebber heeft een aardige kluif beet. Weer mist Ishii net dat beetje stilering en eigenheid om de film naar een nog hoger niveau te tillen, maar verder niet te klagen over deze "20 jaar later" film.

3.5*

Cheang kan ze beter maken.

Probleem met deze film is dat hij niet echt weet welke kant te kiezen. Het is een soort van luchtige horror, maar de film wordt nooit écht leuk of grappig.

De humor zit de horror vaak wat in de weg, waardoor de sfeer doorheen de film nooit echt wil aarden. Cheang zorgt er wel voor dat het allemaal fijn en sfeervol in beeld gebracht wordt, maar echt of spannend wil het niet worden.

Krijg je natuurlijk ook wel met een cast als deze, die toch vooral de gelikte, poppy kan opgaat. Ze doen het niet écht slecht, maar kunnen verder toch moeilijk overtuigen.

Een simpel tussendoortje. Film is mooi en bevat wel een paar leuke en sfeervolle scenes, maar wordt te vaak onderbroken door een hoop luchtig gedoe dat er niet in thuishoort. Eentje voor Cheang completisten dus.

3.0*

Charmant inderdaad.

De combo Lau/Sammi is een goeie, dat valt ook in andere To films te zien. Echt verheffend is de film niet, maar het gekibbel en gedraai van beide personages rond elkaar is vermakelijk en amusant

Visueel nog wat karig, ook de soundtrack voegt maar weinig toe, wat wel al opvalt is dat Ka-Fai en To samen toch net iets vernuftigere scripts schrijven dan de competitie. Het uit zich niet in grote zaken, maar kleine details maken het beter dan de rest.

Uiteindelijk een geinig tussendoortje dat makkelijk wegkijkt. Verwacht absoluut geen To-magie, maar vingerwerk dat makkelijk uitstijgt boven de simpele genrecliches waaruit het bestaat.

3.0*

Goed!

Had even nodig om op gang te komen, maar in het tweede deel zit er goed stoom op. Had ik eigenlijk vooraf niet zo verwacht. Best een fijne verrassing.

Eerste deel is een beetje kaal. Hoewel Jordan Chan voor mij de ster van deze film blijft is zijn stuk in Taiwan een beetje droog zonder echte tegenstander. Ng wordt best gemist in dit eerste deel. Verandert allemaal als Anthony Wong weer eens op het toneel verschijnt. Speelt hier weer een lekker boers en smerig personage, kan hij als geen ander.

In het tweede deel van deze film wordt vooral duidelijk dat Lau hier een aardig uitgebreid wereldje aan het opzetten is. Veel personages, veel intriges, maar aangezien hij een film of 6 heeft om alles uit te werken neemt hij er ook rustig z'n tijd voor. Erg leuk einde ook, had het niet meteen aan zien komen.

Blijft natuurlijk wel au fond een redelijk doorsnee misdaad/Triad filmpje. Echt veel nieuws weet het niet te bieden, het steekt ook niet opvallend boven een heel aantal soortgelijke films uit, maar Lau's wereld is overtuigend, ruim en intrigerend.

3.5*

Lau houdt niveau.

Een conventionele uitwerking van een HK misdaad-verhaal is dit absoluut niet, daarvoor is het bijna handy-cam werk te nadrukkelijk aanwezig. Lau brengt met deze reeks net een zeer eigen interpretatie (binnen HK dan toch).

Elk deel is uiteraard wel weer een rehash van de vorige delen. De hoofdpersonages blijven grotendeels hetzelfde, enkel een aantal keyspelers worden gewisseld zodat er weer opstand, double crossings en een hoop moorden doorheen de film gejaagd kunnen worden. Narratief is inderdaad extreem beproefd, toch zorgt Lau ervoor dat het goed werkt.

En da's dan uiteindelijk het meest knappe aan dit derde deel. Hoewel het zeker weer meer van hetzelfde is voegt het ook een hoop toe aan de eerste twee delen en verliest het niet echt aan kwaliteit.

Verder nog een grappig intermezzo in Amsterdam. Meeste mensen zullen geen flauw idee gehad hebben dat er een aantal HK megasterren door hun straten liepen, Yam mag zo ook wel eens een keertje door Antwerpen komen wandelen

Fijn vervolg dus, al wordt het nergens echt opzienbarend. Benieuwd hoe hij in de volgende drie delen standhoudt.

3.0*

Goed.

Wie echt niet genoeg kan krijgen van de Young & Dangerous reekt heeft met deze film nog een erg fijne spin-off te pakken, die zelfs behoort tot de betere in de reeks.

Sandra Ng, HK's lelijke eendje die nooit een mooie zwaan is geworden, laat zien waarom ze toch steeds rollen aangeboden krijgt. Ze zet een sterk personage neer en geeft haar terloopse verschijningen in de Y&D reeks wat meer gestalte.

Pas op het einde viel het me echt op dat de twee gelinkt waren trouwens (met de verwijzingen naar Chicken, Nam en de korte cameo van Nam). Het verhaal staat verder aardig op zichzelf, zodat Yip zich voldoende kan bewijzen als regisseur. Hij pakt het goed aan, misschien zelfs iets beter dan Lau, en laat een leuk staalt HK triad actie zien.

Fans van Y&D of gewoon fans van het genre kunnen weinig fout doen met deze film lijkt me.

3.5*

Redelijk.

Als alleenstaande film was het allicht wat karig geweest, maar als starter van een reeks van 6 met nog een aantal spin-offs on the side is dit best een aardig filmpje.

Lau zal wel nooit m'n favoriet regisseur worden. Het verhaaltje van de opkomende jonge bende is ook al meermaals verteld. De film wordt gered door een fijne Jordan Chan en geweldige Francis Ng (geweldig smerige bad guy).

Verder is het vooral een film die goed zal vallen bij fans van de triad films, maar iets te kort komt om echt sterk te zijn. Visueel wat karig (zeker die blurry gevechten leken nergens naar) en ook de soundtrack voegt maar erg weinig toe.

De verwijzingen naar de manga zijn dan weer weer leuk gedaan. Vooral de overgangen van tekening naar live action geven de film nog een beetje een eigen smoelwerk.

Vermaken doet het wel, en met nog 5 films in het verschiet wakkert het in ieder geval wel genoeg de nieuwsgierigheid aan. Benieuwd wat de rest brengt.

3.0*

Leuk ja.

Niet zoveel van verwacht, dit soort films vind ik meestal niet echt leuk. Ofwel zijn de kinderen wat ouder en dan is het vaak nogal plat schreeuwen en teveel wiet/booze gedoe. Of de kinderen zijn jonger en dan is het vaak erg braaf en flauw. Maar deze weet een leuk midden te vinden.

Kindjes doen het wel aardig, maar zijn niet altijd even grappig. Behalve dan Williams, die is best geniaal. De rest van de cast doet het best aardig, paar leuke cameos (Merchant natuurlijk), al hadden er wat gekkere bijpersonages bij gemogen.

Maar de humor is verder best leuk. Paar keer aardig gelachen, de grappen zijn op zich niet zo héél verrassend, maar wel goed uitgevoerd. Verder ook een aangename lengte en een redelijke constante wat de humor betreft. Einde wat meliger uiteraard, maar niet echt overdreven dramatisch. Best tof allemaal.

3.5*