Opinions

Wat apartere Gojira dit. Zeker in vergelijking met de oudere films. Voor een keer is Gojira weer het duistere, bedreigende monster. Afhankelijk van de volgorde waarin je de Gojira films kijkt zou je dat wel eens kunnen vergeten.

Vooral de stukken met Gojira zelf zien er dit keer eigenlijk best indrukwekkend uit, ook Gojira zelf. Het blijft een man ik pak, maar hij heeft toch echt wat dreigends over zich deze keer.

Beetje jammer van het alien middenstuk UFO gedoe. Haalt de vaart nogal uit de film, en die UFO is ook niet meteen mooi. Zoals hierboven gezegd zijn de special effects inderdaad redelijk wisselend van kwaliteit.

Neemt niet weg dat de film een erg coole finale heeft, en ook het begin erg gaaf is. Blijft uiteraard een Gojira, maar ook het iets duistere gevoel kan dit filmpje wel aan.

Geen grote, maar verdiende 3.5*. Erg amusant, jammer van het middengedeelte.

Matige Godzilla.

In mijn versie noemde het beest trouwens Angelis, niet Gigantis. Of iets dergelijks. In ieder geval was het al snel duidelijk dat het beest of 4 poten diende te lopen, maar dat de acteur daar niet zo bekwaam in was. Wat wel tot enkele grappige scenes leidde uiteindelijk. Ook de wat versnellede kinderplein vechtscenes tussen beide monsters zijn om dood te gaan.

Maar verder een beetje saai inderdaad. Het zwart/wit speelt soms wel in het voordeel van de film, vooral wanneer er stof/rook/vuur in beeld is.

Probleem is een beetje de lamme tegenstand die Gojira krijgt. Het hoogtepunt van deze film ligt eigenlijk in het midden, wat de rest daarna een beetje saaie kost maakt. Daarbij is Gojira niet te verslagen door de mensheid, waardoor een nogal idioot eindplan bedacht moet worden. Allemaal niet bijster interessant.

Wel enorm hilarisch, de rol van Takashi Shimura, wiens gelaatsuitdrukking tijdens z'n eerste shot een bijnakopie lijkt van die uit de bekende schommelscene in Ikiru. Erg grappig om die man plots in een Gojira film te zien rondlopen.

Verder is het wel aardig, wat lachen met Gojira en de gekke special effects. Maar te saai om een echt leuke film te zijn. 2*

Dit is me toch troep

Vooral Gojira zelf is maar een doodsaai monstertje in deze film. Loopt rond als een overjaarse kat (wat is dat toch met dat gebaartje), springt rond als een klein kind als hij geraakt wordt door aanvallen van de tegenstander, en heeft z'n ogen op kwart na negen staan.

Nu is de Gojira reeks nooit wat je noemt hoogstaand geweest, maar deze film maakt het wel erg bont. Slechte special effects, maffe muziekintermezzos. De muziek zelf is niet om aan te horen verder. Af en toe wat psychedilische beelden, met wat hippiegedoe er tussen (er hangt trouwens doorheen de hele film een onfris hippiegeurtje).

En dan wordt het op zo'n manier doorelkaargeklutst dat je een wandelende ramp overhoudt. Volgens mij waren de editor en sounddesigner geregeld dronken. En da's dan uiteindelijk toch 85 minuten volop genieten . Bij momenten zo brak dat het echt tranen met tuiten lachen is.

Niet dat ik daar erg veel sterren voor over heb, maar toch. Mist vooral de zinloze destructie die de andere Gojira films zo leuk maakt, maar dit jaren 70 make love not war vehikel heeft zo ook z'n "charmes".

1.5*

Weer een hoop lol te beleven ja.

Filmpje waar de kleuter in de crew zich compleet kon uitleven. Vliegtuigjes met plasma guns, duikbootjes, de mikuro buraku horu, allerlei bovengrondse en ondergrondse maquettes, mannen in rubberen pakjes, en veel vernieling weer.

Oertypische Godzilla film dus, met bijbehorende evacuerende Jappaners shots en Godzilla die 36 keer boven water komt. Blijft toch geweldig dit soort filmpjes. Pure onzin, al zag het er deze keer inderdaad wel aardig uit ... soms.

Meer dan 3* vind ik het echt niet waard, maar wel uiterst vermakelijke nonsens.

Wat een film . Vond die poging tot humor best geslaagd eigenlijk. Al is het vooral het totale "zo fout" gehalte wat het allemaal zo enorm grappig maakt. Godzilla die ten tonele verschijnt en nog net niet in zo'n kung-fu crane houding gaat staan, Jet Jaguar (één of andere Ultraman knock-off) die Godzilla een handje geeft als het gevecht gedaan is , de 'wetenschappelijke' uitleg over het gedrag van Jet Jaguar, Godzilla en z'n dropkicks, de lachende Megalon en Gigan ...

Wat een vreselijk vermakelijke film. De eerste 40 minuten worden gevuld met een compleet debiel plot en enkele coole achtervolgingsscenes. Met wagentjes die tegenwoordig in destruction derbies aan frut gereden worden. Daarna verschijnen de monsters en is het vernielen en vechten geblazen. Beetje jammer dat er weinig steden aan moeten geloven, maar de gevechten zijn hilarisch.

Wie serieus van Gozilla houdt zal het misschien niet zo leuk vinden, voor wie van de melige b-kant van Godzilla houdt is het zeker één van de amusantere Godzillas. Enorm veel gelachen. 2.5*

Die omschrijving klinkt alsof je de film in het Japans gezien hebt.

Toch een beetje teleurstellend. Te weinig Godzilla, te weinig vernietiging, teveel Bond achtig geleuter.

Gozilla lijkt dit keer gespeeld te worden door een worstelaar. Hij beweegt erg vreemd en lomp, en ook de manier van vechten komt erg onnatuurlijk (voor zover je daarvan kan spreken uiteraard) over.

Geen negatief punt, want het wordt er enkel debieler door, net zoals de pacing en de special effects, die wel getekend lijken door een 10-jarige. Het resultaat is gigantische pulp, die jammer genoeg net iets te weinig random vernieling in zich meedraagt. Al blijft het wel lollig allemaal. 2*

Lollig weer, complete maar uiterst vermakelijk onzin.

Moet gezegd dat Godzilla er hier wat gevaarlijker uitziet, maar dat ligt vooral aan de ogen denk ik. Als je hem ziet staan met z'n ogen open ziet hij er nogal onbedoeld goofy uit. Brengt verder wel een hoop hilariteit met zich mee.

Vreselijke muziek en ditto acteerprestaties worden goedgepraat door vette knipogen en een film die zichzelf alles behalve serieus neemt. Of hoe noem je een film waar een Anti Megalosaurus Force squad inzit ?

3*, meer zit er ook hier niet in, je moet ook niet met sterren smijten natuurlijk. Enorm hoge funfactor, de rest is pretty ondermaats.

Wat een films ook.

Weer gaat Tokyo naar de haaien, tweede maal al vandaag . Film begint met een hoop nonsens die voor de gemiddelde Godzilla fan wel begrijpbaar zal zijn, maar deze brave burger vond het maar vreemd. Elfjes enzo.

Niet dat dit erg was, maakt een film als deze alleen maar leuker, want eerlijk is eerlijk, een goeie film is het niet. Maar wat maakt het als je er puur vermaak voor terugkrijgt. Acteerprestaties zijn lekker over the top cheesy, de monsters lekker rubber en/of plastiek, zinloze vernieling en een berg continuity errors. Het mag wel duidelijk zijn dat de regisseur met andere dingen bezig was.

Maar het geniaalst blijft toch Godzilla zelf. De hele film loopt ie met een geweldige uitdrukking op z'n kop. "Huh ... huh ... ... draait de camera al". Of hij lijkt de weg wel kwijt .

Na de intro begint het gevecht, ze wachten er niet lang mee, waarmee de rest van de film gevuld wordt. Hoogstaand vermaak is het niet, maar wel enorm effectief. Wat de Amerikaanse remake miste was zelfbewustzijn. Dit is nu eenmaal niet serieus, maak er gebruik van en maak er maar totale nonsens van.

3*, ik mag dit wel, als tussendoortje.

Ik vond dit een leuk deel.

Zoals steeds in de latere delen vormen naast Gojira en z'n tegenstander de ontploffingen de main attraction. Zien er erg mooi en kleurrijk uit, lekker destructief ook.

Het verhaal is ... vergezocht. Bolliante is een gaaf monster vind ik zelf, maar er een verhaal rond verzinnen is niet meteen eenvoudig, is hen uiteindelijk nog redelijk goed gelukt. Eerste versie van Bolliante zag er indrukwekkend uit, gaaf belicht vooral, tweede versie vond gewoon echt cool. Vond de special effects er ook nog goed uitzien, met al die bewegende tentakels. Levert mooie gevechten en beelden op.

Jammer dat deze weer wat te lang duurt, vooral de nasleep op het einde (een kleine 10 minuutjes) had zwaar ingekrimpt moeten worden. Gojira films verdienen een Shaw Bros einde.

Verder is het leuk maquette gedoe en cheesy Thunderbirds geklooi. Maar dan opvallend positief (doch amateuristisch) in beeld gebracht.

2.5*

Fijn deel.

Hele tijd geleden ben ik een aardig eind gekomen in deze reeks, maar heb ze uiteindelijk nooit allemaal gezien. Dit was één van die missende delen, dus toen de kans zich aanboodt maar even meegepikt. Viel me uiteindelijk niet tegen.

Toch wat destructiever dan ik me herinnerde. Minder ruimte voor politiek en dramatische zijspoortjes had ik de indruk, dit is toch vooral twee beesten die elkaar het leven ferm zuur maken, met de mens als lijdende derde. Ik kan beide strekkingen trouwens wel appreciëren, maar uiteindelijk gaat mijn voorkeur toch uit naar de explosievere films.

Destroyer is in ieder geval een erg coole tegenstander, maar ook Gojira zelf is aardig kick-ass in deze film. Daarbij komt dat de setting extra explosief lijkt. Een beest hoeft maar te vallen en grootse stofwolken stijgen op. Allemaal erg vermakelijk, erg serieus is het inderdaad niet maar daar draait het ook echt niet om hier.

Nog twee delen te gaan (als ik goed geteld heb), naast de Amerikaanse meuk dan. Misschien toch maar eens wat extra moeite doen om alles binnenkort rond te hebben.

3.0*

Meeste Godzillas zijn inderdaad wat langdradig, maar deze is best extreem daarin.

Volgens mij gewoon omdat er zoveel gebeurt. Film is niet extreem lang, maar het lijken wel 2 Godzilla films in één gemoffeld. Wat het alleen maar leuker maakt natuurlijk. Beetje tijdreizen, eventjes het ontstaan van Godzilla goed belichten, vier plottwists, twee nieuwe monsters, wat gevechten, cyber Gidorah die nog even terugkomt. Waarom ook niet

Leuk ook om een keertje achter de schermen te kijken ook. Als een bende kleine kinderen loopt iedereen daar door die decors. Maar amuseren doen ze zich daar blijkbaar wel op de set. Decors zelf zijn trouwens ook best indrukwekkend allemaal. Amper special effects, gewoon een beetje inventief filmen. En natuurlijk een paar rubberen pakken.

3*. King Gidorah is geweldig, gebeurt veel, maffe film. Maar extreem cheesy natuurlijk

Eens met SSS.

Behalve dan dat deze film weer wat te lang duurt. 108 minuten Gojira gedoe is er wat teveel aan. 80 minuten volstaan voor dit soort filmpjes.

Weer een hoop onzin in één film gegooid. Kleine mensvriendelijke dinos, vliegende dinos, mecha dinos, andere mechas, mechas die transformeren, Gojira met een tweede stel hersenen in z'n kont. De scenaristen hebben hun werk weer goed gedaan.

Film maakt ook goed duidelijk dat een vechtende Gojira in de stad veel leuker is dan op een leeg terrein. Eerste gevecht met Rodan in de bergen is niet zo leuk. Het laatste gevecht (toch wel een half uur lang) in de stad is wel weer fijn.

Eh, ja ... en verder is het dus weer een Gojira film. Mannen in rubberen pakken enzo. Heerlijke cult, groots niet, zeer vermakelijk bij momenten, soms wat saai.

3*

PS: wel een prachtige poster.

Vond hem goed meevallen

Aangezien ik de films een beetje kris kras kijk kan ik de hele saga voor geen meter volgen, al lijkt mij enige logica ook gewoon ver te zoeken. Iedere film kan je best maar apart zien lijkt me.

Elk decennia lijkt Gojira weer van kant te wisselen. Hier is hij weer de slechte, al lijkt hij in het begin meer een derde speler. De film start met een vreemd Indiana Jones achtig stukje. Zoals vaak een beetje saai. Wanneer Mothra en Battra op het toneel verschijnen wordt het leuker. Vooral Battra is best een cool monster.

Hoop gedoe en gezever later begint de laatste battle en die ziet er best toch weer indrukwekkend uit. Voor zover mogelijk natuurlijk, met twee rubberen pakken en één pluchen knuffelmot. Mothra ziet er toch verdacht knuffelbaar uit voor een film als deze vind ik. Maar dat drukt de pret niet.

Leuke Godzilla, verveelt niet al is het wel iets te lang. Zo'n film mag eigenlijk niet boven de 90 minuten uitkomen.

3*

Vermakelijk.

Godzilla films zijn toch vaak het leukst wanneer ze lekker kitsch en onzinnig zijn. Een man in een rubberen pak, daar hoef je eigenlijk niks al te serieus mee willen maken. Daarom dat ik deze film wel kon waarderen, want qua kitsch kan het echt wel tellen.

Toch vond ik sommige effecten net wat té goedkoop ogen, zeker voor een film uit '94. Af en toe leek het meer op luiheid dan charme. Verder is het middenstuk een beetje aan de saaie kant, maar dat heb je wel vaker bij deze reeks. Introductie van het gevaar is vaak leuk, het eindgevecht ook, daartussen is het een beetje behelpen.

Gelukkig duurt de finale een goeie 30 minuten en valt daar echt wel voldoende lol te beleven. Zou nog eens moeten kijken welke films ik nog mis uit de reeks, maar ik vrees dat ik er bijna doorheen ben. Heb me hiermee in ieder geval best goed vermaakt. Geen "goeie" cinema, wel leuke.

2.5*

Goh.

Dat Gojira een nogal vreemde reeks is wist ik al wel, ik had al een paar psychedelic delen achter de rug en de komischere kant kende ik ook al. Deze kindvriendelijke versie die niet meer is dan twee compleet losse verhaallijnen aan elkaar geplakt is echter toch wel een dieptepuntje.

Godzilla is ditmaal geen bedreiging, hij zit vooral in de dromen van een klein jongetje dat gepest wordt. En hij vecht tegen een hoop andere monsters, maar netjes op Monster Island, zodat er nooit echte dreiging is. Laat staan enige coherentie. Dan is er ook nog een plotje met een paar dieven, maar dat slaat al helemaal nergens op.

De film is gelukkig wel erg kort en er zitten aardig wat gevechten/monsters in, wat het nog een beetje kijkbaar maakt. Maar echt kwalitatief is dit verder niet. Pure reeksvulling, allicht dat een gebrek aan tijd en een beperkt budget de aard van de film sterk bepaald hebben. Voor de liefhebbers valt er nog wel iets te rapen, maar ik zou deze toch vooral sparen tot het eind.

1.5*

Eh ja. Mindere Gojira inderdaad.

Paar echt té slechte scenes, waaronder inderdaad het rotsbloktennis gedoe. Maar ook de compleet nutteloze "geld valt in water" scene is onbeschrijfelijk. Erg spannend, al dat geld nat ... waarna 5 minuten later de hele boot omvergaat. Of wat te denken van het compleet random kalkoengevecht.

Ach, het zijn in ieder geval deze scenes die de film nog wat de moeite waard maken, want de rest is niet om aan te zien. De "dansjes" (?) van Gojira, de slechte pakken, het idiote avonturenverhaaltje met atoommoraal.

Ach ja, grappige onzin en verder nogal slecht. Maar vermakelijk, en zo ben ik toch al een eind op weg in de reeks.

1.5*

Ieder zijn guilty pleasures, Kaiju films zijn de mijne. Niet meteen de makkelijkste, zeker niet als je 50 jaar achterloopt. De hele Gozilla en z'n vriendjes mythe is zo ingewikkeld en onoverzichtelijk, dat er weinig anders opzit dan gewoon random films te kijken en maar te hopen dat je een beetje kan volgen.

De 35 alternatieve werkelijkheden die de serie kent helpen ook niet. Elke keer is het Godzilla verleden anders lijkt het wel. Maar maakt verder weinig uit natuurlijk, een mens kijkt niet naar dit soort films voor het verhaal of de mythe, wel voor de vernieling. En hieraan zeker geen tekort. De laatste 40 à 50 minuten zijn één grote, langdurende battle. De mix van rubberen pakken en CGi werkt best goed.

Erg vermakelijke film dus, voor zij die wat aan dit soort dingen hebben. Wel vreemd dat het eerste monsters (want ze zijn eigenlijk met z'n 4en) niet in de titel vermeld wordt. Erg aangename nonsens, valt weer heel wat af te lachen, 3 dikke *.

Blijft de beste van de live action reeks.

Kitamura maakt dé uber Godzilla film. Een mix van allerlei Godzilla elementen die niet noodzakelijk erg goed bij elkaar horen, maar allen wel op hun manier verwijzen naar de eerdere delen uit de reeks. Daarboven gooit hij z'n eigen typische sausje, maar nooit zonder de cheese van de originele reeks uit het oog te verliezen.

Het resultaat is een redelijk histerische en hilarische bende. Een hoop cameos van oude monsters en zelfs oudere acteurs, wat nieuwe elementen (zoals het legertje menselijke mutanten) en een verhaal wat nergens op slaat, maar wel perfect is voor een onuitputtelijke reeks gevechten.

Een ode zoals een ode zou moeten zijn. Vind het sowieso wel een vermakelijke reeks, maar zelden echt goed. Kitamura snijdt er alle cruft vantussen en komt met een film die puur voor plezier staat. Zo mogen ze er binnen 34 jaar nog wel eentje maken. Ook leuk om te zien dat de film qua energie en lol nog weinig heeft ingeboet tov de eerste keer dat ik 'm zag.

4.0* en een uitgebreide review

Strak laatste deel.

Wie alsnog gehoopt had om een explosief einde komt bedrogen uit. De grote face off tussen Gidorah en Godzilla zit er wel in, maar veel actie vloeit er niet uit voort. In traditie van de wat oudere anime films wordt er meer gesproken dan gevochten.

Voor de vastgeroeste Godzilla fan is dat allicht vervelend, ik vond deze filmreeks vooral érg verfrissend. Het gebeurt nog zelden dat men buiten de grenzen van een gevestigde franchise durft te denken, aan de magere scores voor deze film is ook wel te merken waarom. Net des te fijner dat men het toch aandurft. Dan schop je maar wat "fans" tegen hun schenen, dat zijn uiteindelijk toch niet echt de filmliefhebbers die je als regisseur van je kunnen moet overtuigen.

Visueel blijft het geweldig, ook de voice acting is op niveau en het verhaal boeit van start tot finish. Het is weer meer de Godzilla van de eerste film, maar dan nog veel meer voorzien van symbolische en filosofische kantjes. Pure scifi dus, iets wat je tegenwoordig eigenlijk zelden tot nooit meer ziet (ondanks de hele scifi boom).

Een geslaagd einde van deze trilogie, het is alweer uitkijken naar het volgende project van Seshita.

4.0* en een uitgebreide review

Sterk vervolg.

Heeft wel te kampen met wat traditionele mid-trilogie film problemen. Zo moet de film de finale van deel 1 wat kaderen, moet een tweede arc opgebouwd worden én moet er ook al wat gehint worden naar de derde film. En dan genoeg ruimte overhouden om ook nog wat daadwerkelijke Godzilla chaos te presenteren.

De film is dan ook redelijk druk bepakt, al wil dat niet meteen zeggen dat er ook veel tempo inzit. De regisseurs grijpen terug naar de anime scifi van de Jaren 90, met veel nadruk op het futuristische, op nieuwe concepten plus eventueel wat filosofische overpeinzingen.

Dat alles wordt dan vermengd met een finale die zo ongeveer een halve film in beslag neemt en het verwachte gevecht met Gojira biedt. Druk druk druk dus, maar wat mij betreft is de balans perfect. Visueel ook nog steeds erg indrukwekkend, met veruit de coolste Gojira die ik ook gezien heb. Uitkijken naar deel 3 dus, die zit er eind dit jaar aan te komen.

Misschien niet zo ideaal voor echte volbloed Godzilla fans, wel voor mensen die met de huidige scifi wat op hun honger blijven zitten en liever de iets doorgedreven scifi van de jaren '90 zien.

4* en een uitgebreide review

Blijft toch wel goed.

Ondertussen blijkbaar wel iets coulanter geworden, heb er ook meer vrede mee dat Ishii hier een wat andere aanpak gebruikt dan in z'n meer befaamde films. Het is dan ook eerder een soort van blockbuster project, zo'n film waar een niche regisseur veel te veel geld krijgt en teveel z'n ding mag doen. Het is dan ook geen verrassing dat de studio mede door deze film failliet ging.

Met een dikke twee uur op de teller is de film inderdaad wat aan de lange kant. Zeker het middendeel, waar niet zo uitzonderlijk veel gebeurt, had net iets korter gekund. Maar de aanloop is zeker wel de moeite en ook de finale is er knal op. Daar gaat Ishii eindelijk volledig los.

Visueel erg netjes, een slimme soundtrack (drums, waardoor het nog steeds bij het genre aansluit maar toch een stuk ritmischer is), sterke cast en een geweldige finale. Het is best je verwachtingen bij deze film even op zij te zetten, want wat Ishii hier laat zien is gewoon erg leuk.

4.0* en een uitgebreide review

Best cool.

Het zal niet m'n laatste Kawajiri zijn dit jaar, maar wel één van z'n laatste films die ik nog niet eerder zag. Al is dit toch meer een échte OAV, want de twee delen sluiten verder niet echt op elkaar aan. Sowieso lijkt het ook iets meer op pilots voor een serie ofzo, waarin Goku dan elke week een nieuwe case zou kunnen oplossen. Allicht in de mangas, maar deze OAV reeks pikt er gewoon twee losstaande delen uit.

Het is vintage Kawajiri in ieder geval. Pulp, maar dan wel stijlvol. Scifi, fantasy en horror, over een noir-ish verhaaltje. Coole creature designs, een paar erg gave en gestileerde actiescenes en best bruut allemaal. Dat het plot dan verder niet zo erg veel voorstelt neem ik er graag bij, dan helpt alleen maar méér de focus te leggen op de stijl.

Als geheel is het wat lastig te beoordelen, maar ik vond het gewoon erg cool en stijlvol. Deel 2 iets beter dan deel 1, maar eigenlijk is het geheel wel op niveau. Alleen voelt het alsof je naar random afleveringen uit een groter geheel zit te kijken, die wie een duidelijk afgelijnd geheel wil heeft pech.

3.5*

Heb de 115 minuten versie gezien, misschien dat er ooit een festival-versie was?

Vond het een fenomenale Miike. Hij is echt één van die weinige regisseurs die grote bugdetten kunnen losweken voor wat eigenlijk niche-projecten zijn. Yakuza Daisenso is één en al camp (Minoru Kawasaki kijkt z'n ogen uit denk ik), maar dan met een mooi budget in elkaar gedraaid.

Dat zal allicht niet iedereen even leuk vinden, maar het is nét dat hoekje van de cinema waar ik mij graag begeef. Het begint allemaal relatief gewoontjes, paar gekke momentjes (zoals het breiclubje), maar eens de kikker ten tonele verschijnt kan deze film wat mij betreft niet meer stuk.

Ondertussen is zo'n beetje het verhaal (narrative) ontstaan dat Miike wat van z'n wilde veren is kwijtgeraakt, ik denk dat de voortzetters van die quote zélf vooral wat ouder zijn geworden. Deze film toont dat Miike nog steeds even weird en freaky uit de hoek kan komen als in z'n beginjaren, alleen heeft hij nu wél een voldoende groot budget om dit op een meer-dan-functionele manier te doen.

Bijna z'n 100e langspeelfilm, hopelijk maakt hij daar een echt feestje van, want aan talent en creativiteit ontbreekt het hem nog steeds niet.

4.5* en een uitgebreide review

Nét niet.

Al is het absoluut een vermakelijke film. Probleem is een beetje dat het érg leuk begint allemaal, maar halverwege iets te serieus wordt. Tuurlijk blijft te gekheid komen, maar niet in de mate van Nishimura's talent. De relatie tussen Tak en Tetsu krijgt iets teveel aandacht en ook de actie zelf wordt iets te repetitief.

Had er iets meer van verwacht, daarom dat het hierboven wat negatief klinkt. Het was wel leuk om Tak weer eens in een hoofdrol te zien, de film kent nog steeds genoeg wtf momenten en er zijn voldoende scenes die er cool en gaaf uitzien.

Hoop dat Deadball iets meer brengt dan deze film, of eigenlijk vooral iets minder: serieux. Voor een mindere Sushi Typhoon nog steeds erg vermakelijk en onwerkelijk, maar de lat ligt nu eenmaal erg hoog.

3.5*

Tijd om weer eens een film te "ontmaagden". Rainy Dog is zeker niet Miike's beste film, maar dat zegt niet zoveel. De man maakt zo'n gekke dingen, tegen zo'n sneltempo, dat zels z'n mindere films best nog wel eens de moeite waard blijken te zijn.

Rainy Dog is geen al te originele film, maar Miike weet er toch iets leuks van te brouwen. De relatie tussen een enigmatische killer, een hoertje en een zwijgzame zoon wordt op zeer effectieve wijze uitgebouwd, zelfs in die mate dat er een soort van sympatie voor de personages wordt opgewekt. Niet zo vanzelfsprekend wanneer je de personages een beetje vanop een afstand bekijkt.

Het enige (nogal zware) minpunt aan Rainy Dog is dat alles nogal droog geregistreerd wordt. De film ziet er niet echt laaiend indrukwekkend uit, en enkel naar het einde toe valt er wat moois te zien.

Wat eigenlijk de film in z'n algemeenheid samenvat. Nogal matig begin, met weinig interessante elementen, maar gaandeweg wordt het allemaal wat leuker, en langzaamaan geraak je als kijker toch wel geïntrigeerd.

3* ... Het blijft toch wel een interessante regisseur.

Heerlijk.

Absurd in het kwadraat, het lastige is dat Miike hier wel op twee paarden mikt. Enerzijds zijn er de compleet gestoorde scenes, afgewisseld met veel droge en trage humor. Vooral die scenes hebben het soms wat moeilijk, maar zijn daarom niet minder geniaal. De badscene, het adresvragen bij de politie en het weergesprekje aan de telefoon zijn niks minder dan hilarisch.

Maar deze film wordt natuurlijk herinnerd om een paar extreem gestoorde scenes. De intro is ondertussen befaamd, het einde is de kers op de taart. Maar dan toch weer nét overtroffen door die ongelofelijk droge eindquote.

Blijft genieten, absoluut geen probleem met de lengte en een erg lange lijst van memorabele momenten en scenes.

4.5* en een uitgebreide review

Ook fijn na herziening.

Het voordeel van Miike is dat er niet zoveel regisseurs zijn die soortgelijke films gemaakt hebben, waardoor zo'n 25-jaar oude Fudoh nog steeds redelijk fris en apart aanvoelt. Da's niet echt een kwaliteit van Miike zelf natuurlijk, behalve dan dat hij blijkbaar nogal onnavolgbare films maakt.

Zoals meestal met z'n oudere werk, wel vooral een film van momenten. Dat dit op een manga gebaseerd is mag geen verrassing zijn, wat Miike vooral goed doet is committen op de zaken die normaliter niet zo goed naar live action vertaald kunnen worden. Een hoop maffe personages en overdreven geweldadige gekkigheid met andere woorden.

Vlot filmpje met veel memorabele momenten. Verdient, zoals de meeste oudere Miike films, wel een opboetsbeurt, maar verder weer volop van genoten.

4.0* en een uitgebreide review

Tegenvaller.

Hoewel de film aardig vlot is en wat geinige humor bevat, zijn er een aantal zeer zware minpunten die de fun aardig uit de film weten te halen.

Eerste dieptepunt zijn de vechtscenes. Blijkbaar is Yamaguchi een aardig taaie tante die groepen aan cannon fodder in elkaar kan slaan, maar de vechtscenes zijn enorm houterig, brak gechoreografeerd, zodat zelfs het vluchtige camerawerk niet kan verbergen hoe amateuristisch het is.

Daarnaast zijn er de eindeloze speeches. Amper zo'n opdringerige moraal in een film gezien als hier. Blijft maar doorgaan over vriendschap en samenhorigheid. Volgens mij is zeker 30 minuten film moraalspeech.

Jammer, want er zitten ook genoeg leuke zaken in, die de film tot een vlotte comedy hadden kunnen maken. Stijltje lijkt een beetje op Kamikaze Girls, erg manga-achtig en comic.

Sato slaagt er alleen niet in het twee uur leuk te maken. Teveel moraal, iets teveel filler en brakke vechtscenes kelderen het nivuea.

2.0*

Poster van deze film verdient ook wel een update.

Ugh.

Volgens mij is Chaplin ondertussen de regisseur met de slechtste track record bij mij. Ik heb echt helemaal niks met z'n films. Heb voor alle zekerheid maar de versie uit 1925 gezien, maar ook dat kon de film niet redden. Ik vind de humor erg zwak, de liefdesverhaaltjes liefdeloos en al wat er tussenzit erg saai.

Wel een aantal opvallende zaken in deze film verder. Chaplin die z'n eigen film later verknipt ('t is dus toch niet enkel Lucas) en er dan nog een voice-over overgooit? Was hij niet zwaar gekant tegen talkies? Aparte 180°

Verder veel "bekende" grappen, neem aan dat honderd andere comedies ze van deze film hebben overgenomen (?) - het opeten van de schoen, het dansje, het huisje op de afgrond - maar het is voor mij een samenvatting van grappen die ik nooit mee wil zien omdat ze ondertussen zo enorm zoutloos zijn.

Chaplin's fi!lms vallen en staan ook vooral met Chaplin zelf. Vind je hem niks dan schiet er ook maar heel weinig over. Z'n film zelf zijn helemaal opgebouwd rond zijn persoontje, veel middle ground is er niet vind ik.

En de soundtrack van de '25 versie is zowat een top 30 van klassieke popmuziek (cfr In The Hall Of The Mountain King en soortgelijke nummertjes), kon zowat de halve soundtrack meeneurieën. Op zich werken de pianoriedeltjes wel, maar 90 minuten lang (en continue) is toch echt van het goede teveel.

Als laatste: heb me de hele film zitten afvragen wat voor Chaplin nu aanwijzigingen zag om de tekstpancartes toe te voegen. In sommige scenes komen ze amper voor en is het acteerwerk niet 100% leidend, in andere scenes is het klaar als een klontje wat er gebeurt en krijg je het toch nog even geconfirmeerd in een eerstejaars-niveau zinnetje. Buiten twee or drie momenten waar de teksjes qua editing een soort ritme aan de scene toevoegden werd ik er niet echt wijzer van. Blijft ook zo dat ik vind dat die dingen te lang blijven staan, halen het ritme uit de film, voor zover dat nog een invloed had op de totaalbeleving.

Mnee, Chaplin weet mij op geen enkele wijze te boeien. Zijn er eigenlijk films van hem die wat afwijken van de template van z'n bekendste films? Binnenkort misschien ook maar eens een Keaton zien ter vergelijk.

0.5*

Dit is inderdaad geweldig fout. Oe is één van de leukste anime personages. Always eager to learn, en zo slecht (of goed eigenlijk) met vrouwen. Pervers ventje, zorgt voor erg veel leuke scenes.

Benkyo! 3.5*, maar wil em nog wel eens herzien