Opinions

Fijne herziening.

Had hier wat twijfels bij, vooral omdat ik mij herinnerde dat de film nogal sterk op CG steunde en zulke films niet altijd even tijdsbestendig zijn. Technisch schort het inderdaad hier en daar een beetje, maar gelukkig zorgen de Pangs ervoor dat het de CG vooral functioneel en esthetisch is.

Film begint als een klassiek Aziatisch suspense filmpje, maar wie op een volbloed horror hoopt komt toch bedrogen uit. Halverwege slaan de broertjes een duidelijke fantasy richting in. Wel een duistere fantasy, dus hier en daar nog wel wat levende doden enzo, maar eigenlijk zelden écht uitgespeeld als horror elementen.

Een boeiend verhaal, aardig core drama, mooie soundtrack en veel visuele krachtpatserij zorgen ervoor dat deze film nog maar weinig kracht heeft ingeboet, misschien zelfs ietwat gewonnen nu de technische kwaliteit van de CG sowieso wat minder opvalt.

4.0* en een uitgebreide review

Lekker.

Zo'n filmpje waarbij je extra blij bent dat je lekker warm in je eigen bank zit. Gure, winderige, mistige omstandigheden, geen zonnestraaltje te zien in deze film, met Wales als perfecte setting voor zo'n film. En rond dat sfeertje bouwt McGregor dan dit werkje.

Qua genres ligt het een beetje lastig. De grauwe, neerslachtige sfeer drijft het ergens tussen horror en drama in. De dubbelzinnigheid neigt naar mystery, terwijl de uiteindelijk clou vooral op een thriller lijkt te wijzen. De link met VVitch is in ieder geval wél duidelijk genoeg, al bevat deze dan nog net wat minder horror elementen.

Acteerwerk is erg sterk, met puike rollen voor Peake en Worthington-Cox. Visueel is het erg sfeervol en wordt er maximaal gebruik gemaakt van de omgeving, maar het is uiteindelijk toch de muziek die voor het meeste sfeer weet te zorgen. De constante guurheid van de wind en de dreigende klanken zijn geweldig.

Vond het einde ook super, al zal dat voor de meesten wel moeilijk liggen aangezien er geen verlossing is. Integendeel, moeder gaat dood, de meisjes moeten afdruipen en de slechterikken krijgen hun zin. Erg gedurfd, maar ook wel erg passend en daardoor een perfecte afsluiter.

Het is dat het als geheel verder net iets te netjes en braaf binnen de verwachting blijft én dat de setting ook niet 100% mijn ding is, maar verder een dikke aanrader dit. McGregor is zeker iemand om in de gaten te houden.

3.5*

"Typische grote Koreaanse productie" dekt de lading volledig.

Alle genres op één hoop gegooid zodat de hele film vanalles elkaar loopt tegen te werken. Zoals steeds ontbreekt een compleet irrelevante klassieke soundtrack ook hier weer niet. En de uberflauwe humor uiteraard. Vond het alleen niet zo grappig.

Zaten wel een paar aardige momenten in, maar steeds was er wat om de pret te verstoren. Paar mooie shots maar die muziek eronder was vreselijk. Even sterk moment en dan wat vreselijke action shots erachteraan. CGi was vaak erg slecht, al kwam dat ook door het vreselijke design van het beest. Leek zowel qua vorm als grote regelmatig te variëren.

Dit hoort inderdaad vermakelijke onzin te zijn. Recente Gojira films hebben dat duidelijk ook door. Dit is een wel erg flauwe, met centjes gespijsde rip-off daarvan.

Daarmee duurt het allemaal ook veel te lang.

2*

Na wat meerdere Chow films gezien te hebben, begint z'n stijl zeer herkenbaar te worden. Niettemin blijft het allemaal zeer leuk.

Deze keer is dus 007 aan de beurt. Zeer aangename parodie, al denk ik wel dat wat meer bondkennis dit nog een stukje beter had gemaakt. De humor is redelijk divers, met heel wat parodiën, maar ook flauwe humor, zoals die haardroger/scheermes scene. Niet negatief overigens, wel flauw

Wat me wel opviel is dat deze best wat rauwer is dan een gemiddelde komedie. Nogal wat bloed eigenlijk, en enkele (zelfs) goede actiescenes, 'licht' over-the-top dan wel. Ik denk dat Miike deze film wel eens gezien heeft net voor het maken van Dead Or Alive.

Al bij al weer een uiterest leuke film, waar ik genoeg bij in een deuk gelegen heb om hem geslaagd te noemen. 4*, voor een hele hoop silliness.

Een banale film is het zeker. De film pretendeert dan ook helemaal niks meer te zijn dan een cartoonesque comedy.

Je kan er inderdaad wat sociale kritiek in zien, maar dit serieus nemen als achterliggende gedachte lijkt mij veel te ver te gaan.

Ben het wel met Dopke eens dat de film wat matig begint. Wat door moet gaan als Crazy Family is niet meteen erg crazy en doet vooral denken aan de "komische" Japanse personage uit meer hedendaagse comedies ala Ping Pong. Gelukkig keert het redelijk snel tot de climax halverwege, waarna de familie compleet overstag gaat.

Vanaf dan wordt het een soort van 2LDK in een groter huis en met meer speler. Epische gevechten met vorken, electrische graafwerktuigen en een cactus bepalen het verdere menu van de film.

The Crazy Family is een hoop nonsens bij elkaar die ik niet echt eerder gezien had bij Ishii maar toch als een typische Ishii film aanvoelt. Zijn hand is nog steeds herkenbaar, zelfs in dit type comedy. Visueel heeft de film niet zoveel te bieden als z'n ander werk, hoewel er ook hier af en toe leuk geëxperimenteerd wordt (zeker de scenes na het ingestorte huis). Muziek is grappig niet-passend en de acteerprestaties zwaar over-the-top. Vooral de heren weten er een leuk boeltje van te maken, al dienen er zeker geen prijzen uitgedeeld te worden.

The Crazy Family is crazy op een typisch Japanse mangaesque manier. Onzin die weinig grenzen kent en blijft escaleren. Ik vind het altijd wel leuk, maar dit zal zeker niet ieder's film zijn.

Uiteindelijk wel de minste Ishii die ik gezien heb, maar nog steeds opperbest vermaak zonder al te veel scrupules en barrières. Maar verwacht er zeker ook niks meer van.

Leukste was eigenlijk dan nog dat laatste liedje met die hypnotiserend weerkerende blafsample. Dan hoor je dan toch enkel terug in een Ishii film

3.5*

Chiba's personage is er wel eentje dat groeit.

Niet zozeer qua uitdieping, maar doorheen de delen heen ben ik hem wel grappiger gaan vinden. Doorheen de film enkele leuke scenes weer, vooral de scene in de crematieoven.

Chiba heeft in ieder geval techniek, laat hij duidelijk zien, maar z'n stijl is echt belabberd. Hij is dan ook goed als door-fodder-rushende madman, maar wanneer er echt gevochten moet worden (zoals in de finale) is het allemaal een pak minder.

Verder een saaiig filmpje jammer genoeg. Lelijk ogend en niet erg boeiend, zelfs gezien z'n speelduur. Paar toffe scenes en Chiba zorgen voor een vermakelijke 1.5*

Genieten.

Heerlijk vlot filmpje, in schril contrast met een oubollige en oersaai genre waartoe het behoort. In het begin wat schrik voor de lengte in combinatie met het hele rechtbankgebeuren, maar dat is nergens voor nodig.

Miike zorgt voor genoeg amusement doorheen de film. Het ziet er echt geweldig uit, de acteurs zijn duidelijk op de hoogte van de fun factor die ze horen uit te stralen en het concept zorgt ervoor dat de twee uur vlotjes volraken.

Een volwaardige Miike blockbuster, vlot, amusant en één brok entertainment. En dat in een doods genre als dit, de man verdient absoluut meer respect voor z'n brede skills en oeuvre..

4.0* en een uitgebreide review

De nieuwe Koki Mitani.

Hij verandert tussen films eigenlijk bitter weinig aan de opzet. Het begint altijd redelijk klein maar naarmate de film vordert begint het verhaaltje steeds groteskere proporties aan te nemen. Punt is dat Mitani hier best in uitblinkt.

Minder vond ik de scifi setting. Al mag "scifi" wel tussen aanhalingstekens, want het is meer The Jetsons dan serieus ruimtewerk. Op zich niet zo heel vreemd voor een comedy misschien, maar de nogal suffe en ouderwetse scifi feel is niet zo aan mij besteed. Dat maakte vooral het begin nogal taai.

Eens het gebeuren op gang is getrokken (min of meer wanneer Ken'ichi Endo ten tonele verschijnt) wordt het allemaal wat leuker en interessanter en naar het einde toe schakelt Mitani ook nog wel een versnelling hoger, waardoor het toch allemaal weer erg vermakelijk wordt.

Beetje onontgonnen regisseur. Breekt niet door in het Westen, zijn werk is ook wel erg typisch Japans zonder dat het in de bestaande niches valt die wel aanslaan bij het festivalpubliek. Op de één of andere manier zijn z'n film toch steeds te zien met EN ondertitels, gelukkig maar want ik amuseer me er altijd wel mee.

3.5*

Goed.

Beloftevol begin, dat zeker. Ik ben geen al te grote fan van Koreaanse cinema, maar qua production design is het toch wel één van de meest indrukwekkende filmlanden denk ik. Rijke visuals, uiterst verzorgd en gedetailleerd zorgen ervoor dat het eerste half uur dik genieten is.

Eerste helft van de film deed me wat denken aan Laugier's Saint Ange. Gelijkaardige setting, goed opgebouwd mysterie en erg stijlvol en rustig uitgevoerd. Verwacht geen al te hoog tempo, ook geen overload aan informatie. De film toont vooral zonder al te veel uit te leggen.

Des te spijtiger dat het halverwege keert. De film krijgt een klassieker tempo, druppelsgewijs wordt er meer en meer informatie gelost en het rustige, bedeesde maakt plaats voor immer groeiende dramatiek en uitbundigheid. De uitgekiende opbouw wordt zo vakkundig teniet gedaan. Dan liever nog een half uur extra sfeer om dan met een knaller te eindigen (nogmaal verwijzend naar Saint Ange).

Het saaiere verloop + de overname van het plot zorgen ervoor dat het tweede deel wat moeilijker weet te boeien. Jammer want de film blijft keurig en verzorgd en met wat er in het eerste deel aan sfeer wordt opgebouwd had veel meer gedaan kunnen worden.

Ps: apart trouwens die link naar Japan. Zal wel te maken hebben met de tijdsgeest, maar toch blijft het vreemd om Koreanen te zien wedijveren om te emigreren naar Japan. Relaties tussen beide landen zijn nog steeds niet wat je noemt optimaal, dus wel nieuwsgierig hoe men in Korea naar deze film gekeken heeft.

3.0*

Gaaf, maar gehandicapt.

Na 15 jaar gezemel over het negatieve imago van anime is het eigenlijk best fijn om een film te zien die daar ongegeneerd lak aan heeft. Gyo bevat toch zowat alles waardoor anime in het Westen al snel als sleezy weggezet werd, maar weet daarnaast wel een lekkere eigen stempel te drukken.

Veel tijd wordt er niet verspeeld aan de intro, na vijf minuten is het al goed aan de gang. Gemuteerde vissen die Japan en aanpalende eilandjes overspoelen en mensen infecteren. Tentakels? Check. Uiteenspattende mensen? Check. Freaky mutaties? Check.

Alleen zo geweldig jammer dat de animatie zelf het laat afweten. De tekenstijl is ook niet altijd even best maar het monster design is gelukkig wel cool. De animatie is jammer genoeg veel te houterig en vaak enorm lelijk. Begrijp dat er voor dit soort projecten niet geweldig veel geld op tafel kan gelegd worden, maar dit had gewoon beter gemoeten.

Toch valt er makkelijk naast te kijken, door wat goed uitgewerkte zieke ideetjes en een algemeen gebrek aan gene.

3.5*

Erg fijn.

Niet zo goed als Watanabe's Children of the Sea, maar die was dan ook een beetje "much" voor het budget dat ermee gepaard ging. Zal ook wel zuur geweest zijn dat Luca met de meeste aandacht ging lopen. Dus ditmaal een iets braver concept, met wat themas waar geen enkel Amerikaans productiehuis z'n vingers aan zou durven verbranden.

Het landelijke Japanse sfeertje en de kleurrijke achtergronden doen wat aan Ghibli denken, de personages krijgen gelukkig wel een ander stijltje mee. Die varieert ook wel een beetje afhankelijk van de situatie, alvast een belangrijke pointer dat het hoofdpersonage zoals we ze te zien krijgen niet de pure realiteit is.

Verder een aangename soundtrack, visueel-technisch hoogstaand uitgevoerd en naarmate het einde nadert ook sterker dramatisch. Een écht opvallende film is het niet, zeker niet binnen het oeuvre van Studio 4°C, maar da's dan ook een stevige benchmark. Pure kwaliteit met een eigen twist, meer moet dat niet zijn.

4.0* en een uitgebreide review