Opinions

Mooi gefilmde en sfeervolle Nederlandse film over de oorlog in wintertijd, echter heeft de film een groot hekelpunt en dat zijn de acteurs. Wat een bedroevend niveau is dit weer zeg, vooral Martijn Lakemeier als Michiel is om te janken zo slecht. Hij kan niet helemaal goed overweg met de ietwat serieuzere dialogen en zodoende komt het "drama" in deze film totaal niet over. Met als dieptepunt de executie scene.
Verhaaltje is ook mwoah mwoah, het springt een beetje van de ene scene naar de ander en zitten er wel gaatjes in(waarom wordt de pa van Michiel nou geëxecuteerd?)

Toch jammer, aangezien ik de kwaliteit er wel in zie, maar dankzij de Nederlandse cast is het niet erg te pruimen. Nederlandstalige films en ik zullen wel nooit een goed huwelijk vormen.

2,5*

Heb me hier eigenlijk prima mee vermaakt na een ietwat moeizaam begin om maar op de plek te komen waar het uiteindelijk om draait.

Veel vreemde typjes die zich verdacht gedragen, een leuke afgelegen hilbillie dorpje met een behoorlijk pimpy huis die daar niet op zn plek lijkt.
Maar er wordt bovenal een goede sfeer neergezet. Veel spannende momenten en geen overdaad aan goedkope jump scares (wel een paar gespot).

Uiteindelijk bouwt het op naar wat gebeurt hier en wie is er voor verantwoordelijk voor de gebeurtenissen in de film? Dan eindigt het ook nog op een manier die waarschijnlijk heel veel mensen tegen het zere been aan zal schoppen, namelijk dat de hoofdrolspelers vermoord worden en je geen idee hebt wie de dader is (iemand die open huizen bij langs gaat en daar mensen vermoord lijkt het).... Je wil het aan de ene kant graag weten, maar had het echt bevrediging gegeven als het 1 van de gekke dorpelingen was geweest die ze tegen waren gekomen gaandeweg de film?

Wat mij betreft niet.. Een gewaagde keuze die goed uitpakt.

Wederom een vermakelijk Netflix horrortje.

3,5*

Ging niet met heel veel positieve gevoelens deze film kijken, hij wordt niet overal zo goed gewaardeerd.
Toch vond ik de film zeer grappig, vermakelijk en de animaties waren ook goed te pruimen( de achtervolgingscene op het water in het bijzonder)

Tuurlijk, het verhaal is niet bijster bijzonder, zeker gezien dit Sony´s eerste animatiefilm is(zeiden ze iig op de extra's van de dvd). Daarbij heb je ook het gevoel dat ze verdacht veel dingen hebben afgekeken van andere animatiefilms
Martin Lawrence komt mij ook niet altijd even goed uit de hoek als Boog(ik boycot Nederlands gesproken versies).
Ik vind zijn stem niet zo geschikt voor een animatiefilm.

De rest van de stemmen vond ik wel erg leuk en vermakelijk.
Een aantal bijrollen zijn zeer lollig(de schotse eekhoorn).

Maar waar deze film echt op teert is de humor, er zijn veel komische situaties. Dat benut deze film echt heel goed, heb toch een aantal keer hard moeten lachen.
De extra's op de dvd zijn zeker een aanrader, leuke dingen ertussen, incl. een korte animatiefilm van Boog & Elliot op zoek naar voedsel.

Helaas lijkt Sony wel een heleboel af te hebben gekeken van andere animatie films en is het verhaal iets te simpel. Dat verdient bij mij een half punt aftrek.

Wordt dus een 3 ipv 3,5*

Open Season 2 is net wat minder dan zijn voorganger.

Vanaf minuut 1 had ik het gevoel dat hier veel minder aandacht aan is besteed, het ziet er allemaal niet af uit.

Het lijkt wel alsof de animaties veel minder mooi zijn dan het 1e deel, dat ze er een haastklusje van hebben gemaakt. Weinig oog voor details en sommige personages zien er een beetje flets uit.

Wat niet minder is aan dit deel is de humor, vanaf minuut 1 komen er genoeg goede grappen voorbij in deze film.

De personages zijn allemaal wel oké, het nadeel hier is denk ik vooral het aantal personages, weinig tijd om er een paar uit te lichten(zoals in deel 1),waardoor een heleboel toch vooral oppervlakkig blijven, ondanks hun hoofdrollen.

Het verhaal is natuurlijk niet briljant, maar wel simpel genoeg om te vermaken.

Dus ondanks de veel mindere animaties en het simpele verhaal blijft er verder een vermakelijke animatiefilm over met hier en daar heerlijke droge humor.

Wel minder leuk dan deel 1.

2,5*

Een flinke tegenvaller uiteindelijk ten opzichte van de vorige 2 delen. De animatie ziet er anno 2010/2011 echt dramatisch uit. Dat kan echt vele malen beter, op een enkele personage na zijn er weinig tot geen details in de figuren te vinden. Hetzelfde geldt voor de kale omgevingen.

Echt beneden alle niveaus.

Het verhaal is eigenlijk ook behoorlijk suf en is lang niet zo vermakelijk als de vorige 2 delen. Het buddy gehalte ligt veel te duidelijk onder de oppervlakte.

Ook de humor is een stuk minder dan de vorige 2 delen. Her en der een gniffel en een leuk momentje, maar al met al ook qua humor behoorlijk zwak.

Ook krijgen de leukste personages te weinig screentime en lijkt Elliot dommer dan ooit.

Helaas zoals verwacht een te gehaastig gevolg, dat puur lijkt te zijn gemaakt om te cashen. Hierbij wordt de liefde voor de animatiefilm toch vergeten, ondanks een leuke poging in de aftiteling en dat is juist het belangrijkste voor dit genre.

1,5*

Wat een barslecht gemiddelde hier zeg, ok het is geen topfilm, maar ik heb me alsnog redelijk vermaakt.

Het feit dat ik me heb vermaakt komt omdat de film zo realistisch overkomt, tuurlijk heeft Sjoerdow gelijk hierboven dat de kwaliteit van de camera best erg is, maar dat stoort eigenlijk alleen in het begin van de film.
Zodra de 2 in het water belanden vind ik de film er eigenlijk wel fraai uit zien. De fases die ze doormaken zijn aardig realistisch, in het begin doen ze er luchtig onder en praten ze over van alles en nog wat, later slaat het om in angst en paniek. Best aardig nog.
Helaas vind ik het einde nog wat koeletjes en snel gebracht, de film duurt dan ook wel erg kort. Al maakt dat ook weer niet zoveel uit aangezien het ook wel vermoeiend kan zijn om een half uur naar dobberende mensen te kijken.

Gewoon een aardige film, mede omdat het echt is gebeurt lopen de rillingen toch aardig over mijn lijf.

2,5*

De volgende kerstfilm in de Netflix line-up. Dit soort films zet ik na een lange werkdag op om even mezelf te ontladen en niet teveel na te denken. Dit keer begeven de hoofdrolspelers zich op een tropisch eiland ergens in de Grote Oceaan. De zomerse vibe is heerlijk en ondanks dat het hoofd van Ludwig me continu tegenstond, vond ik de wisselwerking tussen Graham en hem wel acceptabel.

De film heeft een duidelijke boodschap en de kerstgedachte is ondanks de zomerse vibe goed aanwezig, maar het is me net allemaal een tikkeltje te zoet. Het is wel van begin tot eind een goed nieuws show en de hoeveelheid klefheid en "oo, wat is iedereen lief en perfect" is wel wat overdadig aanwezig. Af en toe zijn de typische dilemma's die dit genre kennen echt niet verkeerd, want het is nu wel iets teveel van het goede.

2,5*

Nou vooruit.

Was vooral erg sceptisch over het type film dat Nolan heeft gemaakt. Is het geschikt voor Imax? 3 uur lang naar een soort autobiografie kijken. Waar begint Nolan aan?
Maar hij maakt het toch wel waar. Er zit ondanks het thema een enorme vaart aan in de film. De pacing is fenomenaal en ondanks de enorme speelduur heb je nooit het gevoel dat er overtollig vet zit dat weggesneden kon worden. Er worden wat zijstapjes gemaakt op relationeel vlak. Die krijgen misschien niet de volledige aandacht die het verdient, maar het voelt ook niet overbodig aan en het verveelt ook niet.
Murphy is fantastisch, maar Blunt is ook erg sterk. Vooral Downey Jr. dingt mee voor een Oscar. Wat een fantastische rol speelt hij als de sluwe politicus Strauss.

Wat Nolan zijn films goed maakt is de muzikale score, in dit geval voor de tweede keer van Göransson. Hij sleept je mee in de film en ondanks dat de film er niet naar is, dreunt alles door je stoel heen en maakt het de film nog intenser. Dat is best bijzonder, want er wordt veel gepraat. Er zijn vele intriges gaande en die vereisen ook de volledige aandacht. En het is bijzonder dat in een film waarin zoveel gepraat wordt het nergens voortsleept. Dat is dus hoe Nolan zijn film aanpakt. Hij houdt je wakker met veel audiovisuele trucjes. Deze zitten door de hele film heen. Het moment waar je de hele film op wacht, het testen van de atoombom, is echt indrukwekkend. Vooral het wachten de op de shockwave is een moment dat je je adem inhoudt.

Je zou kunnen zeggen dat de intriges en het politieke verhoor in het laatste uur nog wel wat meer diepgang hadden verdiend. Maar het voelt bevredigend aan omdat de zijstapjes zo wel weer terugkomen in de film. Zeker geen perfecte film omdat niet alles evenveel aandacht krijgt in de film, maar het voelt in z'n geheel wel noodzakelijk omdat bepaalde elementen nodig zijn voor het vertellen van zijn verleden nodig zijn. Ook de nasleep van WOII is te belangrijk is om niet te vertellen. Wat dat betreft was 3 uur misschien wel te weinig. Aan de andere kant zouden veel mensen niet tevreden zijn als dit Oppenheimer: Part One was geweest. Wat belangrijk is om te weten dat deze film om Oppenheimer draait. Ga dus niet van andere dingen uit die buiten zijn bubbeltje in New Mexico plaatsvinden.

Wat ik wel heb is dat dit niet een film is die je continu terugkijkt. Daarvoor is het gewoon wel erg zware kost.

Ondanks de hoge waardering op Moviemeter voor de film kan ik toch niet verder komen dan 3 sterren.

Je moet wel even in de film komen, het ultrasnelle Spaanse gebrabbel raak je na een tijdje wel aan gewend.
Verder is de film prachtig geschoten, de sfeer is ook heerlijk spannend en beklemmend. Toch bleef ik met een leeg gevoel na afloop zitten.

Misschien als ik de film vanuit een ander perspectief(lees: genre) zou bekijken had ik een hogere waardering eruit weten te persen.

Het verhaal zit goed in elkaar en heeft alle potentie om spannend te zijn. Toch vind ik dat de film op bepalende momenten toch de mist in gaat en de spanning die goed is opgebouwd totaal wegneemt.
Bv: de annemarie koekoek scene, heerlijk spannend en weet je totaal te pakken. Dan verneuken ze het door gewoon de spanning weg te nemen na die tik. Die spookkids waren gewoon veel te lief voor een horrorfilm. Als je een horrorfilm maakt, zorg dan ook dat de geesten een beetje kwaardaardig zijn.
Ik had nu het gevoel naar "Casper: het Vriendelijke Spookje" te kijken, dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest?

Ook de scene met dat medium die je op de camerabeelden ziet. Het idee is heel goed en er zit ook een soort van spanning in. Alleen geven ze de finishing touch weer niet door de scene toch soft te laten eindigen.
Daardoor slaan deze scenes wat mij betreft net de plank mis.

De film had beter gestaan in het drama/thriller genre. Waar het toch de dramatiek goed weet te benutten en ook een mooi einde heeft.
Maar aangezien het een "horror" is kom ik helaas toch niet verder dan een kleine voldoende.

3 sterren.

Redelijke film, acteerwerk kon wat mij betreft ook wel door de deur.

Angelina is natuurlijk ook een genot om naar te kijken!!

Het plot was ondergeschikt aan de hoofdrolspelers, Banderas die wat mij betreft echt past onder het rijtje van mensen bij wie liefde blind maakt. Toch wel dom en ongeloofwaardig op veel momenten.

Krappe 3 sterren

Tsja, ondanks het gemiddelde op Moviemeter heeft de film mij niet helemaal kunnen overtuigen.

Het eerste half uur is rustig en kalm en bouwt rustig de spanning geleidelijk op. Je hebt totaal niet het gevoel dat het uit de hand kan lopen.
Daarna zie je pas wat een kreng Esther, gespeeld door Isabelle Fuhrman eigenlijk is. Fantastisch geacteerd door dit 12 jarig meisje. Overtuigender dan dit kan je een rol ook niet neerzetten.

Het verhaal gaat dus de kant op van een "evil kid", wat natuurlijk niet erg is, als het maar geloofwaardig wordt uitgevoerd.
Helaas laat de film hier wat steken vallen. De moeder(Farmiga)wordt te snel hysterisch, waardoor uiteraard niemand haar gelooft. De vader(Sarsgaard) heeft te erge oogkleppen voor, iedereen in zijn omgeving raakt gewond of gaat dood, maar hij wil dat maar niet zien.
De andere kids kunnen natuurlijk gewoon de boel waarschuwen, al kan ik het van hun meer begrijpen dat ze het niet durven.Toch wat ergernis puntjes tijdens de film.

Ook het einde is niet helemaal vlekkeloos, je moet gewoon altijd controleren of de dader echt dood is. Als je dat niet doet kom je altijd voor verrassingen te staan. Het was dan ook geheel volgens de verwachting dat ze nog niet van Esther af waren. Vond het trouwens wel origineel bedacht dat ze eigenlijk geen kind is, maar een vrouw van 33, geweldige manipulatie!

Conclusie
De sfeer is goed en Fuhrman is ook fantastisch als manipulerend kind.
Alleen de standaard ergernis puntjes in dit soort films worden ook weer tevoorschijn getoverd, wat toch de totaalscore naar beneden haalt.

3*

Dit is vast en zeker tegen het zere beentje van Jeroen aan, maar ik kan niet anders dan deze film ook gewoon behoorlijk matig te vinden
Het hysterisch slechte camerawerk en de brakke heavy metal achtige muziek zijn totaal niet aan mij besteed en zorgt ervoor dat de film behoorlijk sfeerloos overkomt. Ook is de spanningsboog al vroeg verdwenen omdat Marcus zijn zus al vroeg te pakken heeft en dat resulteert in brakke dialogen, die killer moet gewoon z'n muil houden en mysterieus blijven. Nu blijft er niks van de in potentie stoere killer over en de saaie en clichématige flashbacks die tijdens de actie storen helpen daar natuurlijk ook niet bij.

Resteert eigenlijk alleen wat leuke gore momenten, die voor een low budget film naar behoren waren en het grootste vermaak opleverden. Het redt de film helaas niet.

1,5*

Mooi geacteerd kostuum drama dat volgens mij wel een beetje door het verhaal heen knalt. Zodoende krijg je geen tijd om te ademen en speelt de ene na de andere intrige de personages parten. Aan de ene kant is dit een positief punt, de film is immers niet langdradig en valt prima weg te kijken. Maar aan de andere kant gaat het soms even te snel, sommige gebeurtenissen vallen lastig te verteren en Bana's personage weet ook maar niet wat ie wil. Hij is niet echt standvastig voor een koning.

Dat ishet grootste probleem dus ook, de film neemt teveel hooi op de vork in 110 minuten.

Voor de rest weinig op aan te merken, iedereen ziet er weelderig uit en de decors zijn ook prachtig. In tegenstelling tot veel anderen vind ik Scarlett totaal niet misplaatst. Zij hoort juist een beetje misplaatst aan te voelen, als het meisje dat geen complimenten krijgt dr hele leven en erg verlegen/nederig is geworden hierdoor. Haar uiterlijk past er perfect bij. Zo is ook Portman ideaal gecast als totaal het tegenover gestelde.

Verder was het einde nog mooi en ontroerend.

Dikke voldoende verder.

3,5*

Het eerste kwartier is wat mij betreft ook het grappigst, alle clichés uit dit soort films komen voorbij en het moment supreme met Jackson en Johnson is gewoon een geniaal moment, een grote WTF kwam er uit mijn mond.

Voor de rest vind ik het niet bijzonder grappig, de situaties zijn her en der vermakelijk, maar meer dan een glimlach leveren ze niet op. Ondanks dat Wahlberg grappig is als vloekende, tierende agent is juist Ferrell niet overdreven in vorm, het zijn meer de rare contrasten die grappig zijn dan dat ik echt om Ferrell moest lachen. Hoe the hell komt hij aan die lekkere vrouw(Mendes) bijvoorbeeld.

Toch prima vermaak, in het begin vooral hilarisch. Maar het hoge niveau wordt niet vastgehouden, wat veel wordt ingeruild voor actie.

3*

Ik had er net iets meer van verwacht gezien de trailer en dan vooral op het gebied van humor. Al moet ik zeggen dat ik lange tijd geen problemen had met deze chick-flick en de humor was wanneer het aanwezig was ook geslaagd. Toch had ik er iets meer van willen zien, juist om de mannelijke kijker ook wat te stimuleren.

Net wanneer het inkakte kwam Upton in beeld. Haar introductie is dan ook erg leuk, maar uiteindelijk wordt het weer net wat te klef en halen ze qua humor er lang niet alles uit. Dit zorgt voor een ietwat vermoeiend laatste gedeelte, dat gelukkig nog wel met wat gelach eindigt in het kantoor van Diaz.

Kan me voorstellen dat veel mannen dit niets vinden, want wanneer puntje bij paaltje komt is dit toch echt een vrouwenfilm.

2,5*

Ik zou dan haast denken dat het om gekochte stemmen van de studio gaat op IMDB, want die huidige 7,9 gemiddeld slaat echt nergens op.
Het begint eigenlijk al bij het kansloze begin van de film, waar je in een minuut of 5 geïntroduceerd wordt met Lillie, niet erg overtuigend gespeeld door Hera Hilmar. Op een cheesy manier moeten we kennis maken met haar personage betreft het onrecht in het Amerika van 1914. Daarna ontmoet ze Josh Hartnett (leuk om hem weer eens te zien) en besluit ze hem halsoverkop te gaan volgen naar het Ottomaanse Rijk (zeg maar het huidige Turkije), waar Hartnett in een kliniek werkt die geen onderscheid maakt tussen religies en huidskleur, wanneer mensen geholpen moeten worden. Ze komt in de hele film vooral over als een verwend nest die perse haar zin moet doordrijven en ook altijd haar zin krijgt. Voor zover de zogenaamde diepgaande achtergrondverhaal van Lillie.

Eenmaal in het Ottomaanse Rijk aangekomen, loopt ze Michiel Huisman tegen het lijf. Erg toevallig, maar niet de grootste stoorfactor. Dat kwam namelijk vlak daarna, toen Huisman vertelde dat hij een luitenant is in het Ottomaanse leger, oftewel; hij speelt een Ottomaanse Turk. Nou, veeg mij maar op. Ongeloofwaardiger dan dit kom je ze niet tegen. Ik vraag me af wat de agent van Huisman heeft gedacht toen hij hem deze rol aansmeerde, maar ook wat Huisman nou zelf eigenlijk dacht. Zit hij zo krap bij kas dat hij een rol als Turk gaat aannemen? Ik kan me er niets bij voorstellen.

Vanaf dit moment gaat het wederom erg snel. Ze arriveert in de kliniek, ontmoet Ben Kingsley, die erg sceptisch is over vrouwen, maar binnen 5 seconde radicaal verandert van mening, nadat zij Huisman assisteert bij een spoedgevalletje. Waar halen ze deze A-listers eigenlijk weg?
Er volgt -naar wat de filmmakers proberen te verkopen- een driehoeksverhouding, waarin alleen Huisman en Hilmar aandacht krijgen om het verder uit te werken, maar dit gebeurt ook volstrekt ongeloofwaardig. Ze rijden op paardjes door prachtige landschappen en raken daardoor verliefd op elkaar. Op zich is dat geen probleem, alleen deze Hallmark commercial voelt totaal ongepast aan in een regio die op de voet van oorlog staat.
Hartnett gedraagt zich hierna als het jaloers vriendje, terwijl hij geen relatie met haar heeft. Dit resulteert in hilarisch slechte momenten, bijvoorbeeld als hij op de vuist gaat met Huisman. Want dit gaat natuurlijk allemaal om (interne) conflicten (die slecht uitgewerkt worden):
- de oorlog in het Ottomaanse Rijk, die aan Duitse zijde meevecht in de Eerste Wereldoorlog. Dit wordt door middel van stock footage beelden en een voice over van Hilmar in beeld gebracht. Dit haalt je compleet uit de film en voelen ook vooral aan als een budgettaire oplossing.
- Huisman speelt een moslim, terwijl Hilmar een christen is. Dit probeert de film als een conflict te verkopen, maar het werkt eigenlijk totaal niet.
- De kliniek schaart zich achter de Armeense rebellen, terwijl Huisman daar als Ottomaanse Turk rondloopt. Hierdoor wordt Hartnett een beetje boos.

Als ik dan alles bij elkaar optel, kom ik tot de conclusie dat dit gewoon een ordinaire b-film is, die als een A-film wordt verkocht.
De film is echt zo ontzettend slecht geschreven. De personages zijn volstrekt ongeloofwaardig en weten het drama niet over te brengen. De film probeert een geschiedenisles over te brengen, maar faalt daar volledig in. De balans tussen deze 2 gegevens missen volledig. Als geschiedenisles faalt de film, doordat het op een goedkope manier opgelost wordt en de film uiteindelijk meer richting een lovestory neigt. Als lovestory faalt de film omdat de hoofdrolspelers slecht gecast zijn en de achtergronden slecht uitgewerkt worden. Het lijkt puur een fysiek iets te zijn.

Dan kan je nog zulke mooie plaatjes schieten van de omgeving, dat is ook gelijk het enige dat nog een beetje aanvoelt alsof ze er moeite in hebben gestoken.

1,0*

Qua productie is Ouija gewoon degelijk. De film ziet er visueel mooi uit (het doet er verder weinig bijzonders mee) en het heeft goed meegelift op de successen van Insidious, wat natuurlijk ook in (een vele beter) deel 2 heeft geresulteerd. Echter is het verhaal gewoon bijzonder slap en doet de film gewoon te weinig met het ouijabord zelf. Het is eigenlijk niet meer dan een standaard spookhuisfilm, zonder enige verrassingen en volgezaaid met jump scares. Daarnaast zijn de personages zo ontzettend standaard en is het verhaal een dusdanig formulewerk dat ik me ook amper op de film kon focussen, Kan me nog heugen dat ik deel 2 leuker vond. Die gaat binnenkort ook nog even herzien worden.

De twee sterretjes blijven staan.

2,0*

Een mega interessante onderwerp die de mazen in de Amerikaanse wet betreft dit soort enorme smeerpijpen goed blootlegt.

Dit zijn de grootste ratten die de samenleving kent en dat spelen voor God is zo misselijkmakend dat je deze mensen niet genoeg kan straffen. Vooral als blijkt dat de desbetreffende "dokter" een auto-immuunziekte heeft, daarvan afweet en dus ook (tot nu toe) minimaal 94 vrouwen met slecht sperma heeft geïnsemineerd. Hij zou normaal nooit door de keuring komen met dit zaad. Dus ongeacht of je een vrouw aan wensen helpt, je zadelt tegelijkertijd het nageslacht met allerlei ziektes op. Vooral als uit de docu blijkt dat bijna alle kinderen/mensen iets mankeert, waar vooral die auto-immuunziekte weer optreed. Heel erg voor die mensen. Vooral als blijkt dat er gewoon sperma van donoren of zelfs de partners afgegeven is en wel aanwezig was.

Dus met het verhaal heb je al iets boeiends te pakken. De documentaire zelf wekt deze emoties goed op, maar blijven misschien te lang in die emoties hangen. Teveel kinderen die hetzelfde verhaal vertellen, waar ze misschien wat meer richting de justitiële kant op hadden moeten gaan. Hoe heeft dit tot een nieuwe wet kunnen leiden? Waarom werd er zo weinig aan gedaan in de VS? Het komt nu kort aan bod, maar vooral in de laatste 10 a 15 minuten. Als je dit wat breder trekt ontdek je een groter probleem, wat ook in de eindcredits naar voren komt.

Dus ja, het is interessant. Maar de docu had het slimmer gedaan om niet alleen de focus op deze zaak te houden.

3,0*

Geinig tussendoortje waarbij het extreem domme personage van Rudd erg grappig, maar tegelijkertijd ook erg sympathiek is. Verder veel luchtigheid en humoristische momenten, maar lijkt richting het einde de creativiteit een beetje op en is de grote ommezwaai van de zussen een beetje voorspelbaar en simpel uitgewerkt.

3*

Er gebeurt helaas niet denderend veel in dit epos, dat wat mij betreft wat grootser gemaakt had kunnen worden. Ook proef je niet echt heel veel diepgang in de film. De gebeurtenissen volgen elkaar echter wel in rap tempo op, waardoor je die 2,5 uur uiteindelijk wel makkelijk uit zit. Net zei ik al dat er niet denderend veel gebeurt in de film, dat is dus ook niet zo.

Wat je dus allemaal ziet blijft allemaal vlakjes op de oppervlakte borrelen en zijn nou niet van dat avontuurlijke niveau dat je erin mee gezogen wordt.

Het grootste probleem zijn de personages, ondanks dat iedereen hun rol goed vervuld leef je ook amper met ze mee. Ook hier komt de oppervlakkigheid wel redelijk naar boven. Meryl Streep wordt ziek? Er komt een voice-over tevoorschijn waarin ze even naar Denemarken reist en een cut later loopt ze weer gezond en wel in Kenia rond. Dit soort dingen zorgen wel dat Karen Blixen's imponerende karakter haar kracht verliest.

Af en toe komt het goed naar voren, maar Pollack lijkt in Out of Africa toch het meeste oog tehebben om Kenia goed eruit te laten komen. Hij tovert af en toe prachtige shots van de imponerende landschappen op het scherm en die geven je toch een bepaald melancholisch gevoel van verlangen naar een avontuur.

Al met al geen klassieker, daarvoor schort er teveel aan de film. Maar ondanks de lange speelduur heb ik me wel met de film vermaakt. Je moet alleen niet te veel diepgang verwachten.

3,0*

Belachelijk slechte film van Seagal, met ongeëvenaard slecht acteerwerk. De dialogen zijn behoorlijk crap, het lijkt soms wel een computerspelletje waarbij Seagal een zin van het papiertje afleest en vervolgens krijg je een objective schermpje waarin je missie staat. Zo emotieloos ook allemaal.

Echt behoorlijk waardeloos, dan heb ik het nog niet eens over die voice-overs in het begin waarin hij brieven schrijft met een Pools weesmeisje dat perfect Engels spreekt.

Het kan allemaal in deze belachelijk slechte film waarin de logica ver te zoeken is in werkelijk elke scene en het script zo lachwekkend is dat je eigenlijk alleen maar kan lachen om deze film. Lees alleen de synopsis hierboven ook Ik zeg alvast, de film is nog erger dan de belachelijke synopsis.

0,5*

Leuk tussendoortje.

Out of Time is een standaard filmpje met niet standaard acteurs.

Het verhaal is redelijk voorspelbaar, ondanks de leuke twist die in de film zit.

Dat neemt echter niet weg dat het niet leuk is om naar te kijken, aangezien Denzel zoals gewoonlijk gewoon een puike rol speelt.

Ok, zijn handelingen zijn soms ongeloofwaardig, maar dat ligt meer aan het script dan aan het acteren van Denzel.

De film is ook redeijk spannend en ik vond het echt geweldig om te zien hoe hij de hele tijd probeert om met de bewijzen te knoeien om zichzelf te dekken.

Het einde verandert echter in een standaard actiefilmpje.

Out of Time is gewoon een leuke formule filmpje die het zeker wel waard is om een keertje bekeken te worden.

3*

Vermakelijk allegaartje uit de Dreamworks stal dat nooit echt een extreem hoog niveau haalt, mede dankzij de moraliserende muziek+de bekende moraaltjes.

Gelukkig blijft het zeer vermakelijk dankzij een aantal geweldige grappen(vb. paraplu en boobytrap kaart), die toch nog voor de nodige lachsalvo's hebben gezorgd.

3*

Over the Top is natuurlijk een ontzettend foute jaren 80 film. Het script is hilarisch, het acteerwerk laat soms te wensen over en het is allemaal te stompzinnig voor woorden. Het mierzoete verhaal met het zoontje is ook om te crinchen af en toe. Het glazuur springt nog net niet van mijn tanden af als je dat jochie weer eens sip ziet doen.

En toch is het niet verschrikkelijk om naar te kijken. De foute muziek, de zwetende mannen, de ontzettend gekke bekken tijdens het armworstelen (ze zullen vast veel lol hebben gehad tijdens het maken) en de vele foute figuren maken het toch af en toe nog een enigszinsaanvaardbare rit. De finale is een geweldig, hoe ze zoiets doms zo lang met spanning kunnen rekken.

Wellicht dat er nog een klein beetje jeugdsentiment aan vast hangt in combinatie met mijn voorliefde voor de foute jaren 80, want dit zorgt voor een kleine verhoging in mijn score.

2,0 >2,5*

Oz the Great and Powerful is vooral een film dat leunt op het visueel.

De overgang van 4:3 ratio naar het grote scherm is leuk gedaan. Verder is de 3D een belangrijk aspect bij de ervaring van deze film, want Raimi weet goed met 3D om gegaan. Mede dankzij het werken met de kitscherige kleuren en veel CGI weet hij heel veel diepte in het beeld te creëren. Veel beelden zijn gemaakt voor het 3D, vooral de contouren van onze helden op het randje van de afgrond is hier een mooi voorbeeld van. Hoe zouden deze beelden overeind blijven als de film niet in 3D bekeken wordt..?

Van het verhaal zelf had ik eigenlijk wat meer verwacht. Het blijft allemaal te netjes binnen de lijntjes en dit is een funeste voor de spanningsboog. De personages hebben allemaal weinig diepgang mee gekregen en ondanks de 140 minuten heb je nooit echt het gevoel dat je naar een groot epos aan het kijken bent. Daarvoor blijft het te kleinschalig en razen de helden door het verhaal heen.

Gelukkig is het wel fijn dat er voor de film wel een blik met topacteurs open gebroken is, want zij brengen het verhaal met veel flair en vrolijkheid, waardoor je nog door die kortzichtigheid heen kunt prikken.

De eindscène is daarbij weer 1 van visuele schoonheid, waar Raimi weer flink uitpakt. Het verhaal eindigt helaas wel een beetje suf en laat veel ruimte over voor een eventueel vervolg. Iets meer actie had de film geen kwaad gedaan. Je ziet helaas te duidelijk dat Oz the Great and Powerful met de rem erop gemaakt is zodat ook vooral de kleintjes kunnen genieten.

3,0*