Opinions

(Bijna) een opeenstapeling van actiescènes die je om de oren vliegen en tevens ook erg knap zijn gefilmd en in elkaar gezet. De acteurs lijken erg veel vecht-scènes daadwerkelijk zelf te doen, stuntmensen zijn in ieder geval moeilijk te spotten.

Het verhaaltje is standaard als maar zijn kan en een kapstok voor het geweld, niet erg op zich maar het haalt hier en daar wel wat spanning weg.

3*

Vermakelijk stukje film! Lekker over de top en verteld met een fijn tempo. Kathleen Turner vult haar rol daarbij ook nog eens erg leuk in en de situaties worden steeds meer bizar naarmate de film vordert.

Prima comedy en persiflage wat mij betreft, laat dat maar aan meneer Waters over.

3,5*

Best wel een interessante film en overtuigend gebracht in het eerste uur.
Het laatste half uur valt een beetje in onnodige en onrealistische clichés en dat vond ik toch wel erg jammer. Ik weet dat deze film op ware feiten gebaseerd moet zijn, maar je ziet ook duidelijke hollywood romantiek er in voorkomen.
De sessies tussen Mark & Cheryl kwamen toch wel erg realistisch op me over en dat Helen Hunt zonder enige moeite keer op keer uit de kleren ging vond ik vanzelfsprekend ook helemaal niet erg!
Maar in het laatste half uur snapte ik de beweeg redenen van Cheryl niet helemaal, ze moest toch een professional voorstellen? Waarom liet ze zich emotioneel dan zo makkelijk met Mark meevoeren?
Ook leek de dood van Mark een beetje geforceerd in de film geduwd te zijn met de gedachte van, er moet toch een keer een einde aankomen..

Jammer dat The Sessions niet meer de clichés op het einde heeft ontweken maar afgezien van deze minpunten is het zeker de moeite waard om deze film een kans te gunnen, ik heb er in ieder geval geen spijt van gehad.


Dit is trouwens het originele verhaal: The Sun Magazine | On Seeing A Sex Surrogate - thesunmagazine.org
Even opgezocht omdat ik toch wel benieuwd was geworden naar het echte verhaal.

3,5*

Bob Hope zie ik niet zo vaak in een serieuze rol, maar hij brengt het er eigenlijk nog wel heel degelijk vanaf. Het verhaaltje daarentegen is wel wat te veel van de hak op de tak en het middengedeelte sleept helaas ook wel een beetje. Dat zijn vrouw opeens overlijdt en de hele manier van hoe ze elkaar hebben ontmoet voelde voor mij persoonlijk nogal geforceerd aan. Ik had trouwens geen weet dat dit een waargebeurd verhaal was, maar nu begrijp ik sommige scènes en waarom ze soms een beetje gehaast in de film zitten wel beter.

The Seven Little Foys is nog best vermakelijk en de scènes dat ze met zijn allen gaan optreden zien er ook leuk uit, maar het drama aspect voelt soms echt te geforceerd aan.
2,5*

Opeens wist ik weer waarom ik Billy Wilder 1 van de betere (comedy) regisseurs uit zijn tijd vind, heerlijke sfeer en goede dialogen!

Tom Ewell deed het erg goed in zijn rol maar toen ik las dat Walter Matthau ook een grote kans heeft gemaakt op de rol ging ik mij toch afvragen hoe het met hem was geweest.

Marilyn Monroe was vooral prachtig en gaf toch wel een leuk extraatje aan de film, toch vind ik haar niet zo bijzonder zoals velen dat wel vinden. Het was een leuke actrice maar haar acteerprestaties zijn in mijn optiek althans niet buiten gewoon goed. De manier hoe ze invulling geeft aan deze rol is wel geheel in haar eigen style maar lijkt ook vooral als of ze gedeeltelijk haar zelf speelt.

(Trouwens wel prachtig op de blu-ray versie!)

Heerlijk van genoten, prettige en warme sfeer en een fijn verloop van het verhaal.

4*

Leuk interessant gegeven maar de uitwerking was weer vrij standaard.

Vooral de eerste helft van de film is vermakelijk en kijkt goed weg, maar de 2de helft vervalt weer in de nodige standaard clichés en werd een beetje te makkelijk afgeraffeld.

Sex and Death 101 had meer kunnen doen met de verhaal lijn, de vrouwen in de film waren leuk om te zien maar jammer genoeg wel weer erg vaak standaard typetjes.

Vermakelijke film met een leuke verhaallijn maar vooral op de 2de helft een magere uitvoering.

2,5*

Toch wel een erg vermakelijk feel-good filmpje die mij regelmatig deed denken aan de wisselwerking die Rock Hudson & Doris Day ook hadden.

Natalie Wood is echt om op te eten in deze film! Wauw wat was dat een mooie vrouw zeg, ik kon met gemak verdrinken in die grote ogen van haar.

Die inside jokes naar Some Like It Hot moest ik ook wel om lachen!

Simpel vermaak, maar daar is niks mis mee als het zo sfeervol gedaan wordt zoals in Sex and the Single Girl.

3,5*

Mooie indrukwekkende dialogen film die een vrij traag tempo heeft maar zich uitstekend naar het einde weet toe te werken.
Deze film vond ik vooral door het erg emotionele en mooie einde erg indrukwekkend.
Wel vond ik het een klein beetje jammer dat de film na zijn hoogtepunt nog even doorgaat en hierdoor niet afsloot met een big bang om het zo maar even te verwoorden, de film had voor mij persoonlijk nog een stukje indrukwekkender geweest als hij stopte na dat haar man de videotape gezien had, nu zien we nog enkele minuten over hoe de personages verder gaan en dan komt het bijna als een geforceerd einde over.

Toch ga ik deze film op dat éne kleine minpuntje niet omlaag halen, hij verdiend gewoon minimaal een goede 4 sterren.

Wat een negatieve reacties hier zeg! voormij is deze film van eigen bodem meer dan goed bevallen!

Meestal heb ik het niet zo in het bijzonder op hollandse films.. maar deze maakte op mij toch wel indruk!

Het onderwerp is zowiezo boeiend..en ik denk dat de meeste mensen het onderwerp sex wel boeiend vinden.. en de verschillende verhaal lijnen door elkaar heen maakt de film leuk tot het einde en nergens langdradig..

Ook het verhaal in het verhaal vond ik leuk gedaan! leuk gedaan hoe die meester allemaal commentaar levert op deze film maar hem toch stiekem best wel goed vond!

Deze nederlandse film is gelukkig eens niet zo commercieel! en heeft een onderwerp dat recht toe recht aan is.. en ook zo is uitgewerkt..

De velen bekende koppen vond ik voor dat ik deze film ging kijken niet zo geweldig idee.. maar gelukkig maakte dit niks uit en heb ik genoten van dit stukje film!

Katja Schuurman is bytheway een erg mooie vrouw! en dat bewijst ze welweer met haar verschijning in deze film..

En eigenlijk waren alle vrouwen wel mooi.. zoals die belgische leeraar dat al zei

Om dat deze film wat meer kijkers verdiend en het gemiddelde hier op MM vrij laag is geef ik deze film eens een keer het voordeel van de twijfel met 4,5 sterren.. onder de nederlandse films heeft deze zeker een plaats in de top 10 !

Aanrader voor mensen die twijfelen om deze tezien! gewoon doen

Aangename Hitchcock film die vooral gedragen wordt door Joseph Cotten & de toen der tijd prachtige Teresa Wright.
Vooral het eerste half uur voelde voor mij wel wat houterig aan en leek het erop of de film de tand des tijds slecht had doorstaan, maar gelukkig werd de film na dit eerste half uur een heel stuk boeiender.
De jonge kinderen in deze film ergerde ik me met momenten wel eens aan, als of ze hun teksten aan het oplezen waren..
De spanning wordt langzaam maar zeker opgebouwd en de Hitchcock elementen worden steeds herkenbaarder.
Het einde daarentegen viel mij toch een tikkeltje tegen, na zo lange opbouw verwachte ik persoonlijk niet dat hij na een korte strijd zo makkelijk buiten de trein viel en overleed, voor mij persoonlijk leek dit na zo lange spanningsopbouw iets te kort door de bocht en een te geforceerd einde.
Op dit geforceerde einde en het eerste half uur nagelaten is het zeker een film die ook vandaag de dag nog steeds de moeite waard is om te kijken, maar 1 van de beste van Hitchcock? Nee, voor mij persoonlijk helaas niet.

3,5*

Hele aparte Woody ervaring, door dat hij zelf de hoofdrol heeft en toch wel weer wat zwaardere gesprek´s onderwerpen door de film heen zitten voelde het wel aan als een Woody Allen film.
In het begin van de film erg veel moeite in het verhaal te komen(misschien kwam dit ook wel omdat ik anders gewend ben van Woody) maar toen de film eenmaal een half uurtje bezig was werd hij wat diepgaander en leuker.
De sfeer is hier erg goed gedaan! het zwart wit en de velen donkere scènes die heel mistig waren geven deze film echt een heel apart gevoel mee, aan de éne kant spannend aan de andere kant ook grappig.
Het einde vond ik zeker positief, het was zeker niet voorspelbaar en het houd de film een mysterie

Kortom: vreemde woody allen ervaring maar zeker genietbaar!

3,5 sterren

Na bijna 10 jaar werd het weer eens tijd voor een herziening, wat vooral duidelijk wordt is dat je smaak in zo lange tijd wel wat veranderd. Geen 17 meer maar 27.

Toch blijft Shaft ook nu nog steeds erg vermakelijk en is Samuel L. Jackson perfect gecast als Shaft, een perfect personage voor hem!

Het verhaaltje op zich is zoals wel vaker met dit soort filmpjes voorspelbaar, maar het geheel kijkt toch nog steeds wel plezierig weg. Binnenkort het origineel ook maar een kans geven.

Geen 4,5 van 10 jaar geleden, maar 3 sterren blijven zeker staan.

Op het eerste gezicht deed deze film mij erg denken aan Creature from the Black Lagoon, de film heeft hier wel degelijk raakvlakken mee maar zijn tegelijkertijd niet met elkaar te vergelijken, op emotioneel vlak heeft de film ook wel raakvlakken met The Elephant Man.

The Shape of Water is namelijk zo veel meer dan alleen maar een fantasy filmpje, het monster is dan wel de rode draad in het verhaal maar het waren voor mij vooral de kleurrijke en menselijke personages die mijn aandacht het meeste trokken.
Personages die eigenlijk stuk voor stuk incompleet zijn en allemaal met hun eigen issues moeten dealen in de daarvoor verkeerde tijdsperiode, dit wordt soms nog eens extra benadrukt door kleine details in de film. Bijvoorbeeld: Mardi Gras waar nooit de 2de s achter komt te staan.
Ook visueel is het een lust voor het oog, tel hier de heerlijke jaren 60 sfeer en aangename jazz muziek bij op en je bent voor 2 uur in een andere wereld.

Het acteerniveau is sterk en iedereen lijkt goed gecast, maar positieve uitschieters waren voor mij toch wel Michael Shannon en Richard Jenkins, natuurlijk mag vanzelfsprekend ook Sally Hawkins niet vergeten worden. De film oogt prachtig en is super sfeervol, de scenes in de klassieke bioscoopzaal vond ik ook prachtig.
Je wordt als kijker helemaal meegenomen in deze tijd, de film had zo uit de jaren 60 kunnen komen.

The Shape of Water was voor mij in ieder geval een aangename verrassing, de speelduur vliegt voorbij en je bent door de sterke en ouderwetse sfeer binnen no time in het verhaal.
Toch maar eens meer gaan onderzoeken van deze regisseur, dit bevalt mij zeker.

4*

Leuke horrorspoof op het bekende horror/zombie genre. De grappen zijn vooral in de eerste helft van de film erg geslaagd en super droog zoals we wel vaker uit Engeland zien.

De film deed mij soms een beetje denken aan het veel latere Frequently Asked Questions about Time Travel uit 2009 die uit deze film ook duidelijk zijn inspiratie haalde.

Soms lijkt de 2de helft wel een beetje te slepen maar gelukkig blijft de film wel vermakelijk en zeker geen vervelende zit.

Fijn tussendoortje, makkelijk kijkvoer en genoeg geslaagde grappen.

3,5*

Leuke en vermakelijke Low Budget film van Spike Lee, hier nog duidelijk aan het begin van zijn sterke carrière.

Het tegen de camera praten doet het voor mij altijd erg goed, je wordt als kijker meer persoonlijk betrokken bij de personages en het verhaal er om heen.

Dit is een typische no nonsens film, what you see is what you get.

Puur vermaak dus

3,5*

Beter dan verwacht! Het verhaaltje is dan wel niet bijster origineel maar de uitwerking hiervan is erg leuk en op en top feel-good!
Meerdere malen hardop kunnen lachen, denk bijvoorbeeld aan die scene op het strand dat pa lief denkt dat iedere man naar haar lichaam kijkt Ook is de film op het einde na natuurlijk niet voorspelbaar, de manieren hoe Doug(Tony Danza) zijn dochter probeert te beschermen zijn leuk gevonden!

Zeker de moeite waard en zonder twijfel een 80s classic!
3,5*

Op aanraden van een vriend van mij gekeken, normaal gesproken spreken films als deze mij niet echt aan maar ik moet zeggen dat deze film boven het gemiddelde weet uit te streken en me erg goed mee is gevallen.
Robert Downey speelt het Sherlock Holmes karakter met style humor en een tikkeltje gevoelig, hij is perfect gecast voor deze rol.
Ook Jude Law mag niet vergeten worden, hij doet zeker niet onder voor Robert Downey en is zeer geschikt om een goed en geloofwaardig duo te vormen.
Ook de *bad guy* is erg goed vertolkt en weet altijd te blijven overtuigen.
Toch vond ik de film ook wel minpunten hebben, zo vond ik het jammer dat de bad guy niet wat vaker in beeld kwam en daardoor op sommige punten wat spanning weg neemt uit de film, en natuurlijk moet Sherlock Holmes ook onderzoeken en moet het een soort uit 1 gevallen puzzel zijn maar ik had soms toch graag wat meer spanning gezien.
Wel scoort deze film goed op het gebied van humor, heb een paar keer goed weten te lachen ( bijvoorbeeld met de reus
Het einde was zeker goed verzonnen en redelijk origineel te noemen maar kwam toch wat geforceerd op me over.
Niet te min raad ik deze film nog steeds aan, want hij is en blijft het kijken meer dan waard!

Kortom: Goed geacteerde film met de nodige humor, maar een tikkeltje geforceerd einde en soms wat inzinkers.

3,5 sterren.

Dit is en blijft ook bij een herziening een briljante film! Natuurlijk wel de directors cut met een extra half uur! Niet alleen Jack is op zijn hoogtepunt hier maar de hele setting in het hotel is heerlijk en creepy! Daarbij komt ook nog eens het feit dat Stanley Kubrick de regisseur is van deze film en alles tot in de perfectie wou uitwerken, zelfs als dit 100 takes in beslag nam! Samen met Psycho van Alfred Hitchcock het betere thriller/horror werk in de filmgeschiedenis, veel films vandaag de dag proberen hier mee te concurreren maar falen in de meeste gevallen. Een film is niet goed door goede special effects, een film is goed als het je van begin tot einde grijpt en de sfeer die gecreëerd wordt in de film je het gevoel geeft als of je er middenin zit. Deze film is close to perfection! Over een maandje komt deze classic terug in de bios en daar probeer ik zeker bij te zijn!

4,5 sterren die ik hier eerder aan gaf, blijven vanzelfsprekend staan waar ze staan.

Lijkt wat opstartprobleempjes te hebben maar wordt daarna toch wel de moeite waard! Vooral de sfeer in de kliniek is wat mij bijblijft maar ook de personages rond hem heen.
Langzaam aan wordt hij zelf ook gek, soms komt dat wel iets geforceerd over maar tegelijkertijd zie je dat makkelijk door de vingers.
Het einde gaf wel een aantal vraagtekens van hoe of wat, ik denk dat er meerdere verklaringen mogelijk zijn? Had wat mij betreft iets meer aandacht mogen hebben maar ach, op deze manier krijg je in ieder geval leuke discussies.

Door de opstartproblemen en het soms wat geforceerde verhaaltje haalt deze film net geen 4 sterren, wat sfeer betreft wel maar de uitwerking heeft hier en daar (kleine) verbeterpunten.
Niet te min nog steeds een aanrader en een lekker tussendoortje!

3,5*

Sterke drama film met een hoop acteer geweld, zelfs de rol van de kinderen kwam erg natuurlijk over.
Shoot the Moon is een no nonsense drama en is best zwaar kijk voer. De opbouwende spanning tussen de personages is de hele tijd voelbaar en steeds als je denkt dat het wat rustiger wordt spelen de emoties weer hoog op.
Het einde zag ik echt totaal niet aankomen, hij leek zo vredig weg te willen rijden.

Misschien is het einde wat te abrupt, maar aan de andere kant hoeft de film niet kant en klaar op een bordje te liggen.
Het enige minpunt vond ik de muziek, vaak het zelfde en het zorgde voor weinig meer waarde.

Diane Keaton vond ik al geweldig door haar rollen in Woody Allen films, maar Shoot the Moon mag zich ook zeker tussen haar beste rollen mengen

4*

Een film die een mooie afwisseling is tussen feel-good en wat luchtige maar wel menselijke drama.
Voor een film van 1940 is de film weinig gedateerd en zijn de personages beter uitgewerkt dan in veel comedy/kerst films vandaag de dag.
De echte zoetsappige scenes zijn bewaard voor het eind en werken daardoor ook extra goed, vond het echt hartverwarmend dat die baas zich opeens zo zorgen maakte dat iemand van zijn personeel alleen zou zijn met kerst was echt een mooie afsluiter en maakt de film voor mij ook helemaal af.
Ook leuk dat Margaret Sullavan eens een personage neerzet die niet zo cliché vol was en gelijk in de armen viel van Stewart.

3,5*

Blijft ook bij een herziening na 10 jaar nog steeds wel vermakelijk, de film heeft veel actie en best wel redelijke badguys,

De dialogen zijn soms wel om te huilen, maar ach het is een actiefilm niet waar?

Best geinig voor tussendoor.

2,5*

Na laatst Spetters te hebben gekeken vond ik het wel leuk om ook Showgirls weer eens aan te zetten, 12 jaar geleden voor de laatste keer gezien en net als 12 jaar geleden, snap ik nog steeds niet waarom deze film van Verhoeven zo ondergewaardeerd is en zo veel kritiek heeft gekregen. Te veel erotiek waarschijnlijk? Paul Verhoeven heeft in ieder geval wel lef om een film zoals dit te maken, wetende dat het echt geen allemansvriend zal gaan worden maar toch maken wat hij wilt, zonder daarin een stap terug te nemen en dat bewonder ik wel aan hem!

Showgirls is een hele lange zit, maar tegelijkertijd wel je tijd waard. Er gebeurd in ieder geval genoeg in die tijd en in het midden is de film wel even een klein beetje slepend maar gelukkig duurt dat ook niet te lang en wordt het verhaal al snel weer interessanter.

Voor mij blijft deze film op een 4 staan, doet soms ook wel denken aan Boogie Nights, maar aangezien die pas 2 jaar later verscheen lijkt het hier wel wat inspiratie uitgehaald te hebben.

Kevin Spacey stelt me nooit teleur, en ook de rest van de cast was aardig ingedeeld.
Vond vooral de rol van Robin Williams leuk en verfrissend, had hem nog niet eerder zo rol zien neer zetten.
Voor de rest heeft deze film heel wat emotionele momenten en wordt vooral de rol van Kevin Spacey goed uitgewerkt.
Jammer genoeg geld dit minder voor de andere rollen, zo had ik bijvoorbeeld best meer van dat meisje willen weten en ook had Robin Williams een groter gedeelte in de film mogen hebben.
Het einde is waar deze film me toch wel wat tegen viel, heel de film door voelt het aardig realistisch en daarom vond ik dit geforceerde happy end een behoorlijke misser, en snap ik niet waarom de regisseur zijn film op deze manier wou afsluiten.

Shrink moet het grotendeels hebben van Kevin Spacey zelf, het verhaal is op het einde na best realistisch maar door het geforceerde einde ga ik niet verder komen dan een gewone 3, jammer want hier had zeker meer in gezeten.


3 sterren dus.

De eerste kijk beurt was al indrukwekkend, maar de 2de kijk beurt zorgde voor weer een andere soort kijk ervaring.

Natuurlijk kijk je 2 keer naar de zelfde film, maar als je al weet hoe het einde is door een eerdere kijk beurt ga je letten op clue´s en verwijzingen.

Shutter Island zit vol met kleine zorgvuldige verwijzingen naar het einde, dit kan je als kijker nooit in 1 keer zien en daarom is het aan te raden Shutter Island zeker nog een keer te kijken.

De eerste keer beviel de film me al maar had ik toch nog wel mijn twijfels, gelukkig deed een 2de kans me meer goed en viel alles stukken beter op de goede plaats!

Shutter Island is met recht de beste Thriller van 2010 die ik tot nu toe gezien heb ( Over 2 weken Inception maar eens proberen )

Van 4, naar 4,5 sterren.

Blijft zelfs na een derde keer kijken een film die makkelijk over eind blijft!
De mooie beelden van de natuur en de velen soorten wijnen die voor bij komen maken deze film een erg smakelijk geheel.
Ook de casting is erg goed gedaan met toch wel in het bijzonder de sombere rol van Paul Giamatti die hem op het lijf geschreven stond, let voor al goed op de gezichtsuitdrukkingen van hem, geweldig gewoon
Verder voelt de film vrij realistisch aan voor een Comedy en past het half om half open einde prima bij de rest van het geheel.

Blijft voor mij gewoon 1 van de beste Comedy´s die er is, deze film pakt je of hij pakt je totaal niet, bij mij is dat natuurlijk de eerste optie

Blijft in mijn top 10 en zelfs van de 4de naar derde plek, omdat deze film dat gewoon meer dan verdiend heeft.

Een aangename verrassing! Ik ging deze film in zonder te veel af te weten van het plot en daar was ik onder het kijken blij mee.

De film weet te verrassen en kijkt door de prachtige natuurbeelden ook nog eens zeer plezierig weg. Het blijft ondanks de donkere aspecten een luchtige film met een cast die sterk acteert en je meermaals op het verkeerde been zet, tel hierbij de vrij korte speelduur op en je krijgt een erg vermakelijk geheel zonder dat de film gaat slepen.

Geslaagde roadtrip!

Dit is een film die je gewoon op je moet laten afkomen, heerlijke zwarte humor. I love it!

4*

Vermakelijke film maar voor mij is wel duidelijk dat deel 2(die ik eerder zag) beter is geslaagd. Deze film heeft wat opstartproblemen, na het mooie intro lijkt het wel even te duren eer dat het verhaal op gang komt terwijl deel 2 al gelijk begon met actie en leuke oneliners!

Deel 3 & 4 gaan zeker nog volgen.

De film is inderdaad zoet en het verhaaltje redelijk voorspelbaar, Debbie Reynolds doet het wel erg leuk als de zingende non en had vast en zeker plezier in haar rol.

Het verhaaltje weet niet altijd goed te boeien, de zijplotjes zijn eigenlijk ook niet zo interessant en de film is op zijn allerbest als we Debbie Reynolds horen zingen.(Het leek in ieder geval haar echte stem.) De soundtrack is sterk van deze film en wil ik eigenlijk best wel op vinyl hebben. Leuke feel-good maar nergens echt bijzonder.

Leuk voor een keertje.

2,5*

Een aardig drama filmpje maar had hier toch meer van verwacht.

De film heeft inderdaad als pluspunt de kleurentonen die veranderen naar zijn mood, maar is aan de andere kant een beetje te geknutseld in elkaar gezet met momenten.

Het hoofdpersonage kwam een beetje stijfjes over, in het begin toen hij net het verschrikkelijke nieuws hoorde kon je nog met hem meevoelen maar door de film heen werd dat voor mij toch minder.

Het einde vond ik daar in tegen juist wel positief en bij het verhaal passen.

A Single Man heeft een boeiend plot, maar door de knutselachtige uitwerking en een beetje stijve hoofdrolspeler komt het niet echt helemaal uit de verf.

3,0*