Opinions

Ik heb veel moeite moeten doen om deze film af te kijken.

Het is een geluk dat hij niet zo'n hele lange speelduur heeft.

Het verhaal in deze film is misschien een leuk uitgangspunt, maar voor de rest is het saai.

Alexis Lloyd wil denkelijk de boodschap meegeven aan kijkers dat ze vooral veel seks moeten hebben.

Voor de rest kan ik er namelijk weinig van maken.

1,5 * voor de sexy Jennifer Tilly.

Mede dankzij Sam Raimi en Rob Tapert als producenten (Evil Dead), werd 30 Days Of Night een succes voor alle horror fans.

Bijna iedereen in Barrow maakt zich klaar om de winter ergens anders door te brengen.

Het stadje zal namelijk voor 30 dagen lang in een volledige duisternis gehuld zijn.

Stella heeft haar relatie met sheriff Eben verbroken, en staat op het punt om haar vliegtuig te halen.

Wanneer ze deze echter mist, zit er voor haar niets anders op dan in Barrow te blijven.

Voor een grote groep vampiers is deze duisternis het ideale moment om op zoek te gaan naar zoveel mogelijk bloed.

Helemaal geïsoleerd zonder een telefoonverbinding, moeten enkele inwoners (waaronder Eben en Stella) 30 dagen lang zien te overleven.

De film bevat genoeg ingrediënten voor een spannende horror avond.

3,0 *

Het verhaal gaat verder na 30 Days Of Night.

Stella is inmiddels een weduwe, en niemand geloofd haar verhalen over de vampieren.

Toch krijgt ze hulp uit onverwachte hoek van Paul, Todd en Amber.

Zij hebben onlangs hun dierbaren verloren, en nemen het verhaal van Stella serieus.

De enige manier om de vampieren een halt toe te roepen, is om hun leidster Lilith op te sporen en te vernietigen.

Een matige sequel waarbij Josh Hartnett en Melissa George werden vervangen.

Dit was sowieso al een domme zet.

De film werd geregisseerd door de onervaren Ben Ketai die tevens voor het scenario verantwoordelijk was.

Jammer dat Rob Tapert nog als producent actief bleef.

De vampieren in dit vervolg zien er duidelijk slechter uit, en het einde is matig.

Toch vond ik de actie hier en daar nog wel te pruimen.

2,5 *

Mijn god, wat een troep. Een schande dat dit een hommage is aan Friday the 13th (1980).

Het camerawerk en de soundtrack zijn te slecht voor woorden. Van een slasher-film is nauwelijks sprake. De spanning is nauwelijks voelbaar en het acteerwerk is matig.

1,5 *

Dwayne en Travis zijn 2 vrienden/partners die Dwayne's vader uit de weg willen ruimen om vervolgens de erfenis te kunnen delen.

Ze huren een huurmoordenaar in die ze 100.000 dollar moeten betalen.

Hiervoor ontvoeren ze de jonge pizzabezorger Nick die de opdracht krijgt om een bank te overvallen.

Gehuld in een bomvest heeft Nick 10 uur de tijd om de klus te klaren.

Zijn enige hoop is z'n goede vriend Chet.

Het betreft een vlotte actie/komedie die we al vaker hebben gezien.

Niet echt origineel, maar nog net 3,0 * waard.

Duidelijk een film die je zelfs qua humor niet serieus moet nemen, want het verhaal gaat echt nergens over.

Er zullen ongetwijfeld personen zijn die dit soort films kunnen waarderen, en dat is hun goed recht.

Ik heb er echter helemaal niet om moeten lachen, maar sommige dames maakten het nog enigszins aantrekkelijk.

Nee, niet mijn smaak.

1,5 *

Zoals verwacht van The Asylum komt deze troep niet in de buurt van de roman van Jules Verne. Dit met uitzondering van de namen. Het merendeel bestaat uit een vreselijk plot, slechte dialogen en matig acteerwerk.

1,0 *

Een mooie historische film onder leiding van Zack Snyder.
De film is gebaseerd op een strip van Frank Miller en Lynn Varley.

Het verhaal gaat over de slag bij Thermopylae.
Leonidas I is de koning van Sparta die met 300 andere Spartanen vocht tegen het leger van Perzië onder leiding van koning Xerxes I.

Voor de film werd er grotendeels gebruikt gemaakt van een blue-screen en een green-screen.
Ook werd er genoeg CGI toegepast om een heel leger te creëren.
Het was tevens de 1e echte film voor Michael Fassbender.
Voorheen was hij alleen in TV-series en TV-films te zien.
Gerard Butler moest 4 uur per dag trainen voor zijn rol als koning Leonidas.
Deze historische film werd binnen 60 dagen opgenomen, en won in totaal 9 filmprijzen.
Ook het zoontje van Zack Snyder is kort te zien.
Hij speelt de rol van de jonge Leonidas.

300 (2006) Bevat eigenlijk teveel informatie om te vermelden.
Feit blijft gewoon dat dit een schitterende film is die dit jaar een sequel krijgt.
Je krijgt een duidelijk beeld van de geschiedenis, en is zeker meerdere keren het bekijken waard.

3,5 *

Een aardig vervolg op Zack Snyder's hit uit 2006.

Snyder bleef verbonden aan het project, maar kon hem niet regisseren wegens zijn verplichtingen aan de film Man of Steel (2013)

De film is zowel een prequel als een sequel.

Volgens regisseur Noam Murro staan de deuren nog open voor een 3e deel.

Na Gerard Butler is het deze keer Sullivan Stapleton die de strijd aangaat met het Perzische leger.

In het originele script zou Butler wederom de hoofdrol vertolken, maar liet weten geen interesse te hebben.

Het pad van Stapleton wordt o.a. gekruist door Eva Green die de rol van Koningin Artemisia vertolkt.

Zij was overigens de enige actrice die geschikt bleek te zijn.

De filmmakers hadden geen alternatief, en waren Green daarom meer dan dankbaar toen ze de rol accepteerde.

Ook Stapleton bleek de enige juiste persoon te zijn, nadat Joel Edgerton de hoofdrol afwees.

Lena Headey keerde wel terug, maar haar opnamedagen namen maar 10 dagen in beslag.

Hiermee blijft haar rol bescheiden.

De film werd in z'n geheel opgenomen in de Nu Boyana Studio's in Bulgarije voor een greenscreen.

Een Grieks schip paste makkelijk in 1 ruimte, maar met de Perzische schepen was dit een ander verhaal.

Deze waren zo groot dat ze in 3en werden verdeeld.

Het water werd digitaal toegevoegd.

Persoonlijk vond Murro dit een prettige ervaring, omdat hij hiermee volledige vrijheid kreeg met filmen.

Zoals bekend hebben acteurs en actrices het niet altijd even makkelijk in de filmwereld.

Zo was Stapleton bezig met de opnames voor de TV-serie "Strike Back ", en moest hij hierna dagelijks 3 uur trainen voor zijn rol als Themistocles.

Op het einde van de dag was hij bekaf.

Ook Eva Green moest een loodzware training doorstaan.

Acteur Rodrigo Santoro moest dagelijks 6 uur in de make-up stoel zitten.

Zelfs na de klus mocht hij niet bewegen, omdat de juwelen en piercings erg breekbaar waren.

Om zijn tijd te doden las hij de geschiedenis van Herodotus.

Dit hielp hem om zich volledig in zijn rol te kunnen verdiepen.

Voor mij is een 3e deel niet noodzakelijk, maar de filmindustrie kent helaas geen grenzen.

Persoonlijk vind ik dit een waardige afsluiter, maar de tijd zal het leren.

3,0 *

Hate it, or love it.

Een typische film die door veel critici negatief in het nieuws werd gebracht.

Hij werd 5 keer genomineerd voor de " Golden Raspberry Awards 2001 ", maar heeft deze niet gewonnen.

Vooral Kevin Costner en Courteney Cox moesten het ontgelden met de nominatie voor slechtste acteur en actrice.

Vervolgens werd 3000 Miles to Graceland (2001) wederom 5 keer genomineerd, maar nu voor de " Stinkers Bad Movie Awards. "

Ook deze keer won de film geen enkele prijs.

Het aantal bioscoopbezoekers was bedroevend slecht, en bracht niet veel geld op.

Uiteindelijk kwam hij meer in de publiciteit door het internationale succes, en de sterke DVD-verkoop.

Je zou hem daarom beter in de categorie " Guilty Pleasure voor films " kunnen plaatsen.

Ook ik moet toegeven dat ik me niet bepaald heb verveeld.

In deze film wordt het vertrouwen behoorlijk op de proef gesteld.

Het aantal lage cijfers verbaasde me nogal, maar is anderzijds ook begrijpelijk.

Ik denk eerlijk gezegd dat men qua verhaallijn hoge verwachtingen had.

Ook de relatief onbekende Demian Lichtenstein laat niet direct een belletje rinkelen.

De cast vond ik goed uit te houden met o.a. Kurt Russell aan het roer.

Dit was overigens niet zijn 1e Elvis-film.

In 1963 speelde hij een kleine rol in It Happened at the World's Fair (1963).

In 1979 vertolkte hij The King in de TV-film Elvis (1979) die door John Carpenter werd geregisseerd.

Tot slot verleende Russell zijn stem aan de jonge Elvis in Forrest Gump (1994).

Tijdens de opnames hadden Costner en Russell hun eigen mening over hoe de film op het publiek moest overkomen.

Daarom besloot de studio om beide acteurs hun eigen versie van het script aan te passen, en dit vervolgens voor een testpubliek uit te proberen.

Russell wilde met name dat de film zich concentreerde op de band tussen Cybil en Zane.

Verder voegde hij er wat humor aan toe.

Costner was van mening dat er vooral veel actie in moest voorkomen.

Het lijkt erop dat beide partijen hun zin hebben gekregen.

Ik zat eerst sterk te denken aan 3,5 *, maar besluit om het voorlopig op 3 * te houden.

Persoonlijk denk ik dat veel negatieve kijkers toch de neiging hebben om hoger te stemmen.

Oordeel zelf!

3,0 *

Een vrij bizarre film.

Het verhaal gaat over 2 vrouwen die tegenover elkaar wonen. De dame in 301 is dol op koken en seks. Echter moet de dame in 302 hier niets van weten. Wat volgt is een mysterieus sfeertje die niet geschikt zal zijn voor vegetariërs. De film kreeg in 2013 een remake onder de titel: Compulsion (2013).

Het genre horror vind ik misplaatst. Ook het einde vond ik wat voorspelbaar.

2,5 *

De titel van de film verwijst naar het aantal dagen dat John Laine kapitein van het ruimtestation is. Daarnaast speelt de film zich in het jaar 2189 af.

Een slechte film met behoorlijk wat plotgaten, en een matige verhaallijn. Het acteerwerk was nog wel te pruimen, maar voor de rest alles behalve onderhoudend.

2,0 *

Een mooie roadmovie met twee verschillende personages. De reis begint bij Tempelhofer Feld in Berlijn, en gaat richting Spanje. De titel van de film verwijst naar het model toerbus. Beter bekend als een Mercedes-Benz O 303. De camper waarin de twee hoofdpersonages deze reis afleggen, is eigenlijk een Mercedes-Benz Hymer T1 650. Het script was 270 pagina's lang. Hans Weingartner heeft het compleet opgenomen, omdat hij zich niet kon voorstellen hoe hij het verhaal tot de lengte van een speelfilm kon inkorten. De beelden werden vervolgens versneden tot een tv-show van zes afleveringen. Deze werd drie jaar later uitgebracht als "303 - Die Serie." Pas daarna kon hij een manier bedenken om het verhaal in deze kortere speelfilm te vertellen.

Goede acteerprestaties, een mooie omgeving en diepgaande filosofie zorgen voor een onderhoudende rit.

3,5 *

Een redelijke slasher-film uit Thailand.

Niet heel origineel, maar ook niet saai. De film komt in het begin niet echt goed van de grond, maar weet richting het einde toch de spanning erin te houden.

2,5 *

Zonder genade wordt de keiharde realiteit van Natascha Kampusch's ontvoering in beeld gebracht.

De film zal lang niet voor iedereen zijn weggelegd, want hij is behoorlijk heftig.

Zelf ben ik niet zo van de literatuur, en heb me zonder hoge verwachtingen aan de verfilming gewaagd.

Het nadeel is inderdaad dat de film in het Engels werd uitgebracht.

Desondanks zijn het zeker geen saaie 111 minuten.

3,0 *

Een redelijke tot goede film onder leiding van Rob Zombie.

Voor de liefhebbers van veel gore, is deze film wel geschikt. Persoonlijk vindt Rob Zombie dit tot nu toe zijn meest brute film ooit gemaakt. Ook David Ury heeft een dergelijk project nog nooit zo intens ervaren. Zombie koos er bewust voor om de film zich rond Halloween te laten afspelen, omdat volgens de cijfers rond deze tijd meer personen worden vermist in de Verenigde Staten. Dit leek hem een prima uitgangspunt. De film werd binnen 20 dagen tijd opgenomen. De oorspronkelijke distributeur Alchemy ging failliet, en het project werd later opgepakt door een andere distributeur. Sommige investeerders hebben een korte rol in de film.

Hoofdrolspeelster Sheri Moon Zombie steelt uiteraard de show. De actrice was tijdens de opnames gestopt met roken. Hierdoor ziet haar personage er nogal belabberd uit. De geruchten deden de ronde dat Bill Moseley en Sid Haig om diverse redenen een rol hadden geweigerd, maar achteraf bleken beide acteurs nooit te zijn benaderd. Zombie werkte al eerder samen met Sheri Moon Zombie, Torsten Voges, Jeff Daniel Phillips, Meg Foster en Judy Geeson in The Lords of Salem (2012).

Ondanks het gehaaste camerawerk, vond ik de film redelijk onderhoudend. Grotendeels omdat ik weinig hoge verwachtingen had. Tevens vond ik het einde van de film best jammer. Het leek alsof Zombie geen goed einde kon bedenken.

2,5 *

Claire Denis werd mede geïnspireerd door Banshun van Yasujirô Ozu. Ze baseerde de intieme vader-dochterrelatie op de relatie van haar moeder met haar grootvader, die haar als alleenstaande ouder opvoedde. Ze begon in 2004 met het schrijven van het script. Dit tegelijk met het script voor White Material. De post-productie op beide films gebeurde eveneens gelijktijdig. Humbert Balsan was in eerste instantie aangesteld om de film te produceren. Helaas pleegde hij op 10 februari 2005 zelfmoord. De opnames namen ongeveer zes weken in beslag. Dit was het filmdebuut voor actrice Mati Diop. De rol van Lionel werd geschreven voor Alex Descas.

Een film met oneindige tederheid waarin de levens van de personages subtiel met elkaar verweven zijn. Dit om een tapijt van onderlinge verbondenheid te bouwen dat de onvermijdelijke passages van het leven aangeeft. Lang niet voor iedereen weggelegd.

3,0 *

Dit blijven in mijn ogen de betere films m.b.t. de 2e Wereldoorlog.

De Amerikaanse Majoor Pike wordt naar Lissabon gestuurd om informatie los te krijgen.

Eenmaal gearriveerd wordt hij door de Duitsers gevangen genomen.

De doelstelling is om te weten te komen waar en wanneer de Amerikanen zullen toeslaan.

Hierbij gaan ze sluw te werk, en laten ze Pike geloven dat de oorlog is afgelopen.

Rod Taylor (The Birds) zet weer een sterke rol neer, maar ook James Garner kon mij goed overtuigen.

Wederom een klassieker die in je collectie niet mag ontbreken.

Klein nadeel is dat de DVD hier nooit is uitgekomen.

3,5 *

Een Spaanse low budget-film met een aantal meiden in bikini.......

....Het klinkt aantrekkelijk, maar het is duidelijk alleen voor de liefhebbers bestemd. Indien je op zoek bent naar een griezelige horrorfilm, dan kun je deze beter vermijden. Het is lastig om de aandacht erbij te houden. De film kent ook voordelen. Zo zijn een aantal scènes mooi gefilmd. Opmerkelijk is dat elk lid van de productiemaatschappij een rol in deze film hebben.

2,0 *

Parijs wordt opgeschrikt door een aantal brute overvallen waarbij een enorm bedrag wordt buitgemaakt.

Aan de Franse politie de taak om deze overvallen te stoppen.

Directeur Robert Mancini staat op het punt om zijn functie neer te leggen, en zowel Léo Vrinks als Denis Klein zijn in de race om deze taak over te nemen.

Hiervoor moeten ze wel de bende opsporen en arresteren.

Beide heren hebben zo hun eigen manier van werken, en dit kan niet anders dan verkeerd aflopen.

Het was best lastig om deze Franstalige film goed te volgen.

Ik was volledig afhankelijk van de ondertiteling.

Sommige woorden werden slecht vertaald, omdat het een Belgische ondertiteling betreft.

Toch bleef de film mij boeien door de spanning, en word je als kijker compleet verrast.

Het einde vond ik wat slap, maar er blijft genoeg over om van te genieten.

Het bewijs dat ook de Fransen goede films maken.

Leuk om Valeria Golino (Hot Shots!) na zo'n lange tijd weer te zien.

3,0 *

In tegenstelling tot de meeste verwachtingen heeft 360 (2011) niet de doelstelling om verschillende verhaallijnen bij elkaar te brengen.

Wel wordt duidelijk dat sommige personages die in het begin los van elkaar staan een band creëren.

Het uitgangspunt is om een cirkel te vormen wat in de film duidelijk zichtbaar wordt.

Hierdoor wijkt 360 (2011) af van films zoals 21 Grams (2003)

In mijn ogen bleef het lot van sommige personen onduidelijk, maar het is dan ook de vraag of dit de bedoeling was.

Anthony Hopkins zit weer goed in zijn rol, en ook de rest van de cast is niet slecht.

Acteur Karl Markovics zou oorspronkelijk de rol van Rocco vertolken, maar werd wegens een agendaconflict vervangen door Johannes Krisch.

Een redelijke film voor de liefhebbers van drama en romantiek, maar geef mij maar liever de films waarbij de verhaallijnen goed uitgewerkt worden.

2,5 *

Nog slechter dan zijn voorganger. In de eerste helft zien we dat Laura en Massimo in het huwelijksbootje stappen, maar al vrij snel wordt hun romantisch avontuur op de proef gesteld. Volgens de Poolse traditie draagt Laura haar trouwring aan haar rechterhand. Het script bevat hooguit een paar regels aan tekst om een film van bijna twee uur mee te vullen.

1,0 *

De anti-verkrachtingsorganisatie Pro Empower schreef een open brief in de hoop dat de film op diverse streamingwebsites werd verwijderd. De filmmakers merkten op dat de film een volwassen en moderne herinterpretatie is van Belle en het Beest. Alvorens hij het script voor deze film kreeg, had Michele Morrone zijn film- en televisiecarrière opgegeven. De acteur was pas gescheiden, blut, zwaar depressief en werkte als tuinman in een klein Noord-Italiaans dorpje. Na vijf maanden met koeien en kippen gezwoegd te hebben, kreeg hij een telefoontje van zijn agent. Een team van Poolse filmmakers wilden hem de hoofdrol van een Italiaanse maffiabaas aanbieden. Morrone gaf zijn tuinier te kennen dat zijn maag van streek was, en stapte vervolgens op het vliegtuig naar Polen. Op de vraag welke scène hij het moeilijkste vond om te filmen, zei Morrone: “Dat was de pijpbeurtscène. Het was echt lastig voor mij, omdat ik op de set kwam en dit meisje ontmoette. Na de eerste twee minuten dat ik haar had ontmoet, begon ze me te pijpen. Ik had een neppe voorbindpenis. Het was ongemakkelijk, maar tegelijkertijd grappig. Zodra ze eenmaal begon, hoorde ik de mensen om me heen giechelen. Dit terwijl ik persoonlijk serieus moest blijven.” Naast zijn fysieke transformatie had Morrone ook een mentale transformatie nodig om het personage van Massimo te creëren. Morrone gaf te kennen: “Massimo is een seksverslaafde. We probeerden het personage te baseren op iemand die een seksverslaving heeft. Het is lastig, omdat ik persoonlijk geen seksverslaafde ben. Dus psychologisch was het niet eenvoudig.” Morrone had persoonlijk geen moeite met de expliciete seksscènes, omdat hij er in Italië aan gewend is. In zijn eigen woorden gaf hij te kennen: “In de filmindustrie in Polen, is het iets dat je niet accepteert. In Italië zijn we echt voor dit soort scènes. Als we seksscènes opnemen, laten we graag de diepste passie ooit zien. Voor ons zijn de seksscènes erg sterk en diep. Dus ik was er echt klaar voor.” Schrijfster Blanka Lipinska onthulde dat het shot waarbij Morrone in de privé-delen van actrice Anna-Maria Sieklucka duikt, uit eerdere versies van de film was geknipt. Later werd dit opgenomen, nadat ze had gevraagd om het terug te plaatsen. Volgens Lipinska was dit voor koppels een zeer populair gebaar in Polen. De schrijfster heeft in de film een cameo als bruid. In eerste instantie had ze ook aangeboden om de rol van een stewardess te vertolken tijdens de beruchte pijpscène. Ze was van mening dat alleen zij kon laten zien waar de scène werkelijk over ging. Het productiebedrijf verwierp dit idee, en een actrice werd ingehuurd om de scène te filmen. Volgens Lipinska was met name de seks in de film geweldig. De filmmakers deden er alles aan om de seksscènes authentiek te maken. De filmmakers wilden dat het publiek het gefluister en de zware ademhaling zou horen, en tegelijkertijd hun zweet en passie zouden zien. Ze maakten de camera onopvallend en onzichtbaar voor de twee personages, zodat ze de scène uitgebreid konden naspelen in verschillende lange takes. De bemanning op de set werd tot een minimum beperkt. De scènes bleken zo overtuigend te zijn, dat verschillende kijkers ten onrechte dachten dat de hoofdrolspelers echte seks op de set hadden. Morrone gaf te kennen dat dit niet het geval was. Volgens de acteur kwam dit door hun sterke acteerprestaties, en wist hij hoe ze het moesten faken. De film werd zoals verwacht veel geassocieerd met Fifty Shades of Grey, maar volgens Morrone was “365 DNI” meer seksueel explicieter. Diverse filmcritici hebben beide films met elkaar vergeleken, en kwamen eveneens tot dezelfde conclusie.

Ondanks de controverse en slechte recensies, werd de film een megahit voor Netflix. Met name nadat deze in juni 2020 wereldwijd op het platform werd uitgebracht na een succesvolle theaterloop in Polen. Sinds Netflix in februari 2020 hun dagelijkse top 10 heeft gemaakt, staat deze film regelmatig in de top 10 van verschillende gebieden. Met name in Amerika, Australië, Groot-Brittannië, Brazilië, Frankrijk, Spanje en India. Forbes schatte dat de film de grootste Netflix-hit van het jaar zou kunnen zijn, die verschillende traditionele Amerikaanse films verslaat. In Polen vond men de film vrouwonvriendelijk. Ook de buitenlandse recensies waren negatief. Lipinska was na Heywood Gould van Cocktail de tweede schrijfster in de geschiedenis van de Razzies. Ze ontving een prijs voor het slechtste scenario. Ik kan het hier alleen maar mee eens zijn. De dialogen tussen de hoofdpersonages zijn ontzettend slecht, en het plot slaat echt nergens op.

1,0 *

Een film die een persoon met een handicap centraal stelt, en duidelijk laat zien dat het lastig is om onafhankelijk te zijn. Ze willen niet als een vreemde worden behandeld. Gehandicapten hebben misschien niet de fysieke mogelijkheden van een niet-gehandicapte persoon, maar dienen wel als een normaal mens te worden gezien. Op dat gebied is de film in zijn opzet geslaagd. Toch vond ik het op veel momenten te langdradig, en wist het verhaal niet altijd even goed m'n aandacht vast te houden.

3.0 *

"37°2 le Matin"...oftewel de lichaamstemperatuur van een vrouw, zodra zij ovuleert. In het buitenland staat hij beter bekend onder de alternatieve titel "Betty Blue." In principe niet zo verassend, omdat de kleur blauw in bijna elk shot is te zien. Tijdens de begindagen van Netflix was dit de meest aangevraagde film. In Nederland toont hij veel overeenkomsten met Turks Fruit. Met name de expliciete naaktscènes waren voor actrice Béatrice Dalle lang niet altijd even makkelijk. De erotische scène in het begin vond ze vreselijk, omdat ze niet op de hoogte was dat het hele team op de set zou zijn. Inclusief haar bloedeigen moeder stond op de achtergrond mee te kijken. Hoewel Dalle uit een religieus en katholiek gezin komt, was haar moeder trots op het behaalde resultaat. Dalle maakte met deze film haar debuut als actrice. Ondanks het feit dat ze Jean-Hugues Anglade niet veel ziet, sturen ze elkaar jaarlijks rond oudjaarsavond een bericht. Deze worden verzonden onder hun personages Zorg en Betty. Op bepaalde momenten was de chemie tussen beide personages dermate sterk, dat hun relatie verder leek te gaan dan een professionele samenwerking. Zowel Anglade als Dalle stonden aan het begin van hun carrière, en waren nog heel jong. Fictie en realiteit waren lastig te onderscheiden. Dalle was tijdens de opnames getrouwd met de schilder Jean-François Dalle. Zij was slechts 19 jaar en hij 25 jaar. Nadat de carrière van Dalle werd gelanceerd, moest ze van de ene locatie naar de andere vliegen. Het huwelijk hield geen stand, en het koppel ging in 1988 uit elkaar. Jean-François Dalle ondernam een zelfmoordpoging, maar wist deze gelukkig te overleven. Schrijver Jean-Jacques Beineix had in eerste instantie Gérard Lanvin en Valérie Kaprisky in gedachten voor de hoofdrollen. Tijdens de castingfase maakte hij kennis met Isabelle Adjani, maar besloot om uiteindelijk voor minder bekendere namen te gaan. De Franse acteur en regisseur Frédéric Andréi zien we in een korte cameo verschijnen.

Met name de cinematografie en het landschap wordt mooi in beeld gebracht. Ik heb de volledige director's cut bekeken, die aanzienlijk meer scènes bevat. Hoewel ik al bekend was met Turks Fruit, had hij op het gebied van romantiek en drama niet veel toe te voegen. Het grote verschil zit hem met name in de humor. Mocht je van "Turks Fruit" hebben genoten, dan zal "Betty Blue" ook een aanrader zijn.

3,0 *

Blijkbaar is deze film gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat zich in 1964 heeft afgespeeld.

Kitty Genovese werd verkracht en neergestoken.

Later verscheen er een artikel in de " New York Times " dat 38 getuigen zich niet hadden gemeld bij de politie.

De film schetst een beeld van de situatie waarbij een studente wordt vermoord, en 38 personen niets hebben gezien of gehoord.

De nadruk van het verhaal ligt niet zo zeer in het oplossen van de moord, maar concentreert zich meer op de relaties tussen bepaalde personen na deze dramatische gebeurtenis.

Redelijk, maar helaas niet een film die in mijn kast zal voorkomen.

2,5 *

De eerste film die op een mobiel is gebaseerd. De film werd grotendeels opgenomen op de Fiji-eilanden. Met name omdat de grootvader van acteur Neil Nitin Mukesh daar een grote aanhang had. In Brits-Columbia te Canada had de film geen bioscooprelease.

Het verhaal is erg verwarrend en slecht uitgevoerd. Dit in combinatie met wankelende cinematografie, amateurregie en een slechte montage. De personages worden slecht weergegeven, en de muziek is ook niet al te best. Een absolute afrader voor de horrorfans.

1,5 *

Een vreemde film die begint met de speurtocht naar een kat genaamd Nook. Deze kattennaam is geïnspireerd op Nanook uit The Lost Boys. In werkelijkheid was het de kat van regisseur Adam Graveley. Wat volgt is een vreemde film die traag op gang komt, maar richting het einde een verrassende wending krijgt. Verwacht alles behalve een hardcore horrorfilm, want dan kom je bedrogen uit. Deze film is slechts weggelegd voor een selectieve doelgroep.

1,5 *

Ik kan me alleen maar aansluiten bij een groot gedeelte van de recensies.

Het 1e uur is sterk met interessante dialogen wat niet snel vervelen.

Daarna werd het alleen maar minder.

Het getal 4 zie je duidelijk in meerdere scènes terugkomen.

Verder laat de film een cultuurverschil zien waarin met name veel armoede heerst.

Soms wat onsmakelijke momenten die een sterke maag vereisen.

Maar ja, dat is (in onze ogen) de rare Russische cultuur.

Ik geef hem 2,5 *

Best wel een redelijke western met wat leuke fragmenten, maar niet meer dan dat.

Mede dankzij een sterke cast werd het gelukkig geen flop.

Niet de beste in z'n genre, maar voor de liefhebbers is hij zeker eens het bekijken waard.

2,5 *