Opinions

De Lift is een Nederlandse horrorkomedie uit 1983, geschreven en geregisseerd door Dick Maas. De film gaat over een lift in een bedrijfsverzamelgebouw die zijn eigen gang gaat, waardoor er veel doden, gewonden en verminkten vallen. Dat alles uiteraard zeer smeuïg in beeld gebracht, dat kan je wel aan Dick Maas overlaten.

Ik zag de film in 1983 als jochie van veertien in de bioscoop, en omdat ik indertijd nog niet veel horrorfilms gezien had vond ik hem behoorlijk eng. In de film zitten dan ook genoeg schrik- en griezelmomenten, al maken ze anno 2018 weinig indruk meer op me. Het scheelt ook dat ik de film al een paar keer eerder zag, zodat ik van tevoren al wist wat er aan zat te komen. Toch is De Lift nog steeds een vermakelijke film, waarin veel humor zit. Bovendien is een keur aan bekende Nederlandse topacteurs te zien, die ik hier uiteraard niet allemaal op ga noemen. Vermeldenswaardig is de kleine rol van een piepjonge Kees Prins als nachtportier, die moet toekijken hoe zijn collega onthoofd wordt door de lift. Ik moest wel even drie keer kijken, maar het was hem toch echt.

Een meesterwerk zou ik De Lift niet direct noemen, maar voor mijn generatie is de film een echte klassieker van Nederlandse bodem. 4*

In 1983 hoorde je op de radio vaak het instrumentale nummer Going Home (Theme of the Local Hero) van Mark Knopfler, de zanger/gitarist van Dire Straits. Ik was indertijd erg gecharmeerd van de saxofoonsolo in het nummer, en heb het daarom zelfs op single gekocht. Zoiets zou ik tegenwoordig niet zo snel meer doen, maar ondertussen was ik wel erg benieuwd geworden naar die film met zo'n toffe soundtrack. Een paar jaar geleden zag ik de film liggen in de uitverkoopbak, en besloot hem voor een paar euro aan te schaffen. Afgelopen weekend was het dan eindelijk tijd om de film eens te bekijken.

De film gaat over ene MacIntyre, een vertegenwoordiger van een grote oliemaatschappij. Hij krijgt de opdracht om een dorpje in Schotland volledig op te kopen, omdat de oliemaatschappij op die plaats een raffinaderij wil bouwen. Gaandeweg raakt hij echter gehecht aan de dorpelingen, en begint twijfels te krijgen over zijn opdracht.

Op MovieMeter staat de film te boek als een komedie, maar ik heb er niks grappigs aan kunnen ontdekken. Ik vind het zelfs een vrij matige film met een vaag verhaal, en de soundtrack viel me ook erg tegen. Veel gitaargepiel op het bekende thema, maar een saxofoonsolo is in de film nergens te bekennen. Pas op de aftiteling gaat de saxofoon enigszins los. Een redelijke tegenvaller dus, hoewel het best aardig was om Burt Lancaster te zien in een van zijn laatste filmrollen. 2,5*