Opinions

Een interessante film, dat wel. Maar net als bij Million Dollar Baby verhelpt de interessantheid van het uitgangspunt niet dat de film als geheel opnieuw rotslecht is. Er zijn eigenlijk drie dingen waar ik niet tegen kan in een film: ongeloofwaardige personages, slow motion op emotionele momenten en emo-symboliek. Crash doet erg zijn best om die drie dingen zo goed mogelijk te combineren: alle personages lijken rechtstreeks uit het handboek 'hoe verzin ik een personage dat niet te moeilijk te begrijpen is maar toch interessant en liefst met een mooie evolutie doorheen de film zodat het lijkt dat we er nog iets mee willen zeggen ook' te komen, van die slow motion daar hoef ik geen tekeningetje bij te maken, en de sneeuw op het einde is maar één voorbeeld van wat ik met emo-symboliek bedoel.

Zonde wel, want tussen al dat ergerlijks zitten een aantal schitterende scenes, en het deed me ook deugd dat deze film echt iets wilde vertellen. Alleen is het allemaal zo simplistisch... Ik raad alle mensen die staan te jubelen over de taboedoorbrekendheid van deze film aan om eens LOS van Tom Naegels te lezen, een van de beste boeken die de laatste jaren uit de hersenpan van een Vlaam zijn ontsproten, en honderd keer genuanceerder en geslaagder dan dit stuk film.

Een beetje teleurgesteld was ik wel op het einde, op de dvd staat 170 min. speelduur, maar dat bleek mét alle extra's te zijn - ik zat dus nog te wachten op Harry als veertig-, vijftig- en zestigjarige, maar toen was de film ineens gedaan

Eens de teleurstelling gezakt, uiteraard vooral positieve gevoelens: heel knap geacteerd van Josse en ook het kleine ventje vond ik meer dan behoorlijk, net als Gene Bervoets (hoewel ik hem haast niet herkend zou hebben). Personage van Michael Pas vond ik een echte eikel...

Dat de film geen meesterlijke score haalt komt vooral door het verhaal, dat wel mooi, maar al bij al toch redelijk simpeltjes is. Nu ik gelezen heb dat het derde deel eigenlijk als kortfilm bedoeld is, snap ik het ook beter: dat deel steekt er mijlen bovenuit en is echt goed, de andere twee zijn wel ontroerend en waarschijnlijk best taboedoorbrekend, maar al bij al toch een beetje gemakkelijk.

Heel geslaagde kinderfilm: spannend, grappig en onwaarschijnlijk mooie decors - en daarbij nog met een verhaaltje waar ik me best kan achter zetten - voor progressie en tegen angstig conservatisme Maar vooral onwaarschijnlijk wat voor prachtige landschappen en wezens in de film zitten, ik heb echt mijn ogen uitgekeken. Had van de studio achter de verschrikkelijke Shrek en Kung Fu Panda films veel erger vrwacht, maar deze trekt perfect de lijn door van How to Train Your Dragon: intelligente, plezante films met het hart op de juiste plaats. En in dit geval nog veel meer dan bij Dragon: heel geloofwaardige animatie, met ruimte voor leuke karikaturale vormgeving en heel fantasierijke werelden en creaturen. Om u een idee te geven: het design van Avatar komt nog niet tot aan de enkels van deze film

Een knappe film die er met een heel individuele aanpak in slaagt om een heel systeem in vraag te stellen. Het is gemakkelijk om dit verhaal af te doen als iets over het falen van de Poolse justitie - veel meer is het een verhaal over het falen van de moderne maatschappij in zijn geheel als het gaat over menselijkheid, compassie en kritisch denken. Ik zie het dus niet direct als een verhaal om verontwaardigd te worden over individuele fouten die in dit geval zijn gemaakt, maar vooral een om droevig te worden over de maatschappelijke standstill waar bijna de hele moderne wereld in is terechtgekomen. Het enige wat Crulic nodig had, is iemand die even uit het systeem stapt, denkt 'man, dat gaat hier precies slecht aflopen', en actie onderneemt. Dat deed niemand - geen tijd, geen aandacht, geen zin, te veel moeite,... stap voor stap wordt kans na kans gemist, en uiteindelijk sterft Crulic, in absolute eenzaamheid, omdat niemand op het idee kwam er iets aan te doen.

De film vertelt dit verhaal op een schitterende manier. Het vertelperspectief is een geniale zet, de keuze voor animatie haast vanzelfsprekend (er waren immers geen beelden, en een her-enscenering zou de aandacht van de kern van de zaak afleiden). Visueel erg knap, al is het resultaat wisselend van kwaliteit - blijkbaar een gevolgd van het feit dat Anca Damian zelf geen ervaring met animatie had en te vaak haar team heeft dooreengeschud. Toch zitten er prachtige beelden en momenten in de film. Een echte aanrader.

(Gezien op het animatiefilmsfestival van Stuttgart, in aanwezigheid van de regisseur)

Geen absolute topper deze Polanski, maar wel een amusante en onderhoudende film. Niet echt grappig, niet echt spannend en niet echt geloofwaardig, maar juist doordat hij geen van die dingen pretendeert te zijn, maar mooi in het midden blijft vond ik het juist een erg originele en verfrissende film. En veel van de scenes zijn briljant op hun manier, zonder dat je er veel achter moet zoeken denk ik. 4 sterretjes.

Zeker een goede film, kan er niet bij dat iemand hem een 1 geeft. Geen meesterwerk, maar zoals veel hedendaagse Europese films wel erg mooi en gemaakt met een hart. Het verhaal is realistisch, met oog voor detail geschreven en mooi vertolkt en in beeld gebracht. Geproduceerd door Martin Scorsese en Wim Wenders trouwens, deze film.