Opinions

De film is erg cool gemonteerd en de muziek valt ook best mee. Maar, hij is niet grappig, enorm slecht geacteerd (ooit zo'n miezerige maffiabaas gezien???) het verhaal is voorspelbaar en belachelijk (en dan bedoel ik niet grappig, maar gewoon belachelijk). Ik heb mij niet zitten ergeren, maar zat in een soort roes te kijken, zonder enige lach of betrokkenheid. En voor je begint te zeggen dat ik hem niet had moeten gaan zien: ik had een gratis ticket, anders WAS ik ook niet gaan zien.

Waar ik Getting Any? absoluut niet geslaagd vond, heb ik met deze film toch heerlijk kunnen lachen. Het grote verschil is waarschijnlijk de aanwezigheid van Kitano zelf, dat blijf ik noodzakelijk vinden om met zijn humor te kunnen lachen - andere acteurs komen er zelden goed mee weg.

Hij steekt heerlijk de draak met zichzelf (het lijkt me wel een goede zaak als je wat films van hem gezien hebt om dit te kunnen waarderen, al is het maar om te beseffen wat een grote meneer hij eigenlijk is) en met het filmwereldje, vaak nogal gemakkelijk allemaal (dan heb ik het over het eerste deel) maar wel heel effectief uitgewerkt, alles werkt perfect. Het tweede deel gaat dan dieper in op één verhaal en wordt gewoon een film op zich in het genre van Getting Any?, maar dan gewoon pakken beter - de grappen zijn origineler, beter, beter getimed, de absurditeiten hebben ondanks alles toch een zekere functionaliteit, in plaats van te lijken weggelopen uit een studentenparodie op Monty Python, en het geheel wist me ook gewoon erg te boeien - je kunt zeggen wat je wilt, maar ik vond die twee vrouwen en ook Kitano's personage echt wel fascinerende figuren.

Dat Kitano dit soort films maakt in plaats van verder meesterwerken te produceren genre Dolls, Zatoichi of Hana-Bi is misschien een teken dat hij zonder inspiratie zit en niet weet welke richting hij uit moet - maar het kan net zo goed zijn dat hij er gewoon verdomd veel plezier in heeft om te doen alsof hij geen inspiratie meer heeft en intussen rustig gestoorde ongein kan produceren. Hij moet er niet te lang mee doorgaan, maar deze hier kon ik dus best nog wel smaken, een grappige, originele film die ik gerust nog een paar keer wil bekijken.

(Ik sta overigens een paar jaar achter, maar die nieuwe films van Kitano liggen nu eenmaal niet voor het oprapen, ben al blij dat ik deze in de bibliotheek van Hamburg heb gevonden )

Een prachtige film, maar ik was jammer genoeg te moe om er helemaal van te genieten. Eerste verhaal is een waar meesterwerk, het tweede aangenaam maar een beetje te banaal om memorabel te zijn (of ik moet iets gemist hebben, zal misschien het kortverhaal eens lezen) en het derde vond ik ook schitterend. Tijdens het vierde verhaal ben ik wat ingedommeld (louter uit moeheid, echt waar) en de epiloog heb ik dan maar uitgezet. Maar ik geef mezelf toch nog het recht om 4.5 sterren uit te delen, want dat verdient het stuk dat ik goed gezien heb absoluut. En nu ga ik wat van Pirandello lezen, ik heb enkel een toneeltekst van hem gelezen en moet dus nog een grote achterstand ophalen

Zo, vergeet alles wat ik hiervoor gezegd heb, deze film is een klein meesterwerk. Het feit alleen al dat je hem twee keer op één avond kunt zien en toch zo verschillend beleven zonder dat het verveelt. Maar los daarvan is het gewoon een erg mooie film, visueel maar blijkbaar ook absoluut qua verhaal. Echt memorabele scenes zoals in Satantango zitten er evenwel niet in, dus die 5 sterren dat haalt hij niet. Maar 4.5 wil ik zeker geven

Ik vond het jammer genoeg niet zo'n hoogvlieger. Het is een erg standaard verhaaltje dat door leuke details wel gered wordt, maar niet tot een meesterwerk uitgroeit. Visueel knap maar weinig uitzonderlijk, soms zelfs richting kitscherig. Maar bovenal: behalve de huishoudster en de kat geen enkel personage dat me een beetje wist te charmeren of zelfs boeien, en dat is dodelijk voor een film waarin eigenlijk amper iets gebeurt. Gewoon een typisch matig kinderboek-verhaal waarbij je de verplichte ingrediënten kunt afvinken maar waar niets buiten de lijntjes kleurt (ik ken het boek niet, maar verdenk het er sterk van door een Amerikaanse auteur geschreven te zijn - braafheid primeert en alles is veel te geconstrueerd). Zonde, want Ghibli heeft altijd bewezen zich van (westerse) kinderboekconventies geen zak aan te trekken.

Het is wel een aangename film, daar niet van, en alles is mooi gedaan - maar saai! En de muziek vond ik ook helemaal niks

Leuke film, voor en over bakvissen, maar niet zonder dat hij tegelijk ook de draak steekt met heel het gedoe dat rond jongerencultuur hangt. Hoewel ik toch de indruk had dat de film net zo goed een soort van nostalgische weemoed naar die periode uitdrukte.

Gewoon aangenaam om te bekijken, op sommige momenten geweldig goed (de absurde slotscenes vooral) op andere geweldig idioot, maar eerder op een camp manier dan dat het slecht is. Ik kon het niet laten de vergelijking te maken met Easy Rider, en dan is deze duidelijk superieur tegenover dat oersaai stuk cinema. 3.5 sterren verdient hij in ieder geval.

Een documentaire beoordelen is altijd een beetje lastig. Wat in deze film getoond wordt, is waanzinnig interessant, de plekken die getoond worden zijn hallucinant en als je goed oplet kan je je echt wel een objectief beeld vormen van de miserabele toestanden die er heersen in de mijnbusiness in Kongo en de fascinerende geschiedenis van de grote mijnconcerns uit de koloniale periode die nu door Canadezen en Chinezen worden gerund. Maar dat de film zo interessant is, wordt zeker niet in de hand gewerkt door de makers: als film is het een ongestructureerd zootje, zonder veel achtergrondinformatie, waar mensen aan het woord worden gelaten die de film duidelijk voor propaganda-doeleinden willen gebruiken zonder dat daar een duidelijk contrapunt voor gesteld wordt. Niet dat elke documentaire alles zomaar met de paplepel moet binnenlepelen, maar hier vond ik het allemaal erg verwarrend. De spaarzame voice over helpt soms, maar zeker niet altijd.

Wat de film heel goed doet, is illustreren hoe hard de economische oorlog gespeeld wordt, en wie er de belangrijkste slachtoffers van zijn. Dat is al een hele prestatie, een beter montage en wat meer kieskeurigheid bij het selecteren van de beelden (de film had best wat korter gemogen), hadden er een schitterend document van kunnen maken. Nu blijft dat wat steken - al verhindert dat niet dat ik iedereen zou aanraden hem te gaan bekijken, voor zover ik weet bestaat er geen alternatief dat even uitgebreid is

Ik ben niet erg overtuigd vqn de genialiteit van deze film eerlijk gezegd - de sfeer is tamelijk uniek en erg bevreemdend, niet direct grappig (ik snap Kaurismaki's humor wel en vind hem normaal best hilarisch, alleen hier vond ik het gewoon net een brug te ver om nog grappig te zijn, of juist te gemakkelijk) en weinig geloofwaardig, maar op de een of andere manier wel indringend. Maar ook weer totaal niet, want de film raakt je geen moment, de afgestomptheid van de personages laat dat gewoon niet toe. Ergens is dat wel knap, en ik snap wel dat mensen dit geweldig vinden, maar ik vond er eigenlijk meestal gewoon niks aan.

Zeker niet slecht. Ik ken de serie niet of zo, gewoon op goed geluk meegenomen in de videotheek, en het is me wel bevallen. Vrij banaal verhaal uiteraard, maar de personages vond ik erg aangenaam en de sfeer zat de hele tijd goed. De achtervolging op het einde vond ik ook heerlijk, en zo zater er nog wel knappe stukken in, efficiënt geanimeerd en vrij indrukwekkend. Muziek was ook leuk, de wisselende tekenstijlen over het algemeen redelijk van kwaliteit,... Kortom een aangename, charmante en behoorlijk hippe film, net het soort ontspanning dat ik zocht vanavond .

Mijn dvd was van een erbarmelijke kwaliteit, bleef continu hangen en heeft regelmatig stukjes overgeslagen, en vijf minuten voor het einde gaf hij helemaal de geest, zodat ik niet eens weet hoe de film eindigde. Maar ik lag zo tam in de zetel dat ik me er eigenlijk niet zo aan geergerd heb, en gewoon geduldig de film heb uitgekeken (nu ja, bijna dan toch). Dus ik vind dat ikt och mag stemmen, zeker als iemand eens stiekem wil vertellen wat er gebeurd is nadat Nausicaa met haar baby-Ohmu probeert de hele kudde tegen te houden (ja, dat was het spannendste moment van de hele film, ik wéét het! )

Los daarvan, mijn mening over de film: de tekeningen zijn knudde, om eens een hollands woord te gebruiken, maar wel met veel fantasie. De film is ook al vrij oud, dus de beeldkwaliteit was gewoon niet zo geweldig, daar kunnen de tekeningen niet aan doen. De wereld waarin alles zich afspeelt is erg fascinerend, maar het verhaal was als je het ervan isoleert eigenlijk weinig geïnspireerd. De enige reden waarom de film echt weet de boeien, is de originaliteit van de wezens, de decors en de verschillende beschavingen met hun eigen voertuigen enz, maar wat zich daartussen afspeelt is eerder van Rode Ridder-niveau. Wel spannend, maar allemaal veel te gemakkelijk. De hoofdpersonages waren te banaal, de nevenpersonages hadden blijkbaar enkel het recht om als domme kudde 'ah!' en 'ooooh!' te roepen, soms wat te huilen, dan weer schaapachtig te lachen of wat heen en weer te rennen. Maar goed, het is een kinderfilm en daarin is dat nu eenmaal de standaard, Miyazaki heeft later genoeg bewezen dat hij daarvan los kan komen.

De muziek, tja, soms kon het me nog wel bekoren, maar meestal vond ik het te belachelijk voor woorden. Dat ligt natuurlijk ook aan de film: Totoro is zo geweldig cool dat je probleemloos mee 'To-toro, To-too-ro' wilt zingen, maar objectief is dat liedje niet veel beter dan wat in deze film zit .

Dus: voor de hele setting van de film, de originaliteit en de ideeën, en het feit dat het allemaal wel bleef boeien, tussen de haperingen door dan, toch nog een puike 3*.

Leuke film, die misschien niet echt een Akin-film is, maar toch wel duidelijk zijn humor als stempel met zich meedraagt. Mij deed het vooral een beetje aan de vroege Almodovar-films denken: voortdurend balancerend tussen superslecht en aanstekelijk goed. De acteerprestaties in deze film bijvoorbeeld zijn om te huilen, het verhaal is getefoneerd, de grappen vaak plat - maar als geheel draagt het zo'n geweldig aanstekelijk amateuristisch enthousiasme uit dat ik helemaal mee was, veel heb moeten lachen en oprecht heb meegeleefd. Zeker geen meesterwerk, maar wel een heel leuke film, verfrissend in zijn authenticiteit, om tussen het bekijken van Gegen die Wand en Auf der Anderen Seite wat te bekomen en ook eens van wat Duits-Turks optimisme te genieten.

Dit is geen film die shockeert om te shockeren, maar een briljante uitbeelding van de manier waarop dezer dagen met seks wordt omgegaan. En dan bedoel ik niet dat deze film zo levensecht is, maar doel ik vooral op het feit dat de jongeren, die zogenaamd zo pervers zijn, eigenlijk veel liefdevoller met elkaar omgaan dan die personen die zoveel commentaar op hen hebben, en dat toont deze film heel goed. De manier van opbouw is echter nogal verwarrend, en hoewel dat wel zijn effect heeft, ben ik daar niet helemaal tevreden over. En hoe goed hij ook zijn best doet, zo'n wrang gevoel als bijvoorbeeld bij Hundstage kan hij toch niet nalaten.

Ik heb de film noodgedwongen bekeken met de slechthorenden-ondertitels, maar het pleit toch enkel voor het realisme van de film dat er echt dialect gesproken wordt? Niets ergerlijks dan die nep-dialecten die bijvoorbeeld in Vlaamse tv-reeksen schering en inslag zijn, omdat ze zich volks willen profileren maar te bang zijn dat een deel van het publiek afhaakt omdat ze het niet kunnen verstaan.

Dat je de ellende in de film te veel benadrukt vindt is natuurlijk je goed recht, ik ga ook niet zeggen dat je ongelijk hebt. Het is een beetje zoals zeggen dat er te weinig realisme in een fantasy-film zit, als dat je stoort dan is het gewoon geen film voor jou, en zou het dom zijn om meer dan 1.5 sterren te geven. Hoewel ik moet ontkennen dat er niks anders dan pure ellende in zit, er zijn best wel mooie scenes bij en zolang de vogel leeft blijft de hoop en dat beetje geluk aanwezig. Dat dat dan uiteindelijk de grond in wordt geslagen is louter omdat Loach met deze film wil tonen hoe uitzichtloos de situatie is, het is een film die de aandacht wil vestigen op een probleem dat echt wel bestaat en waar weinig hoop in te bespeuren is. Loach wil niet enkel een mooie film maken maar stiekem wenst hij ook dat zijn film een kentering in de situatie zou brengen, en hij schijnt te denken dat dat niet zou lukken met een gelukkig einde. Misschien is dat een foute benadering (gebr. Dardenne slagen erin sociaal bewogen films te maken die wel ergens een positieve noot dragen) maar mij stoorde het geenszins.

Waardeloze film. Geen personages, geen verhaal, hoogstens een situatie en een statement waar ik dan nog heel grote vragen bij heb. The Brown Bunny is honderd keer gevoeliger dan deze film, en dat wil toch iets zeggen. Het zal vast de bedoeling geweest zijn om een nihilistische, pessimistische film te maken over de teloorgang van de jeugd, maar ik heb er geen énkele boodschap aan. Nee, geef mij dan maar Ken Park, een film die naast choqueren (en dat werkt al lang niet meer, deze film deed me helemaal niks) ook nog iets wil vertellen.

Visueel zijn al duidelijk de kenmerken van Almodovars recentste films te herkennen, en ook de muziek is uitmuntend. Maar het verhaal is zo over the top dat een mens niet meer goed weet wat hij hier nu mee aan moet. Karikaturale personages tot en met, de meest waanzinnige en vergezochte verhaalwendingen,... Uiteindelijk kon ik het niet meer houden en heb ik besloten dat het toch wel grappig bedoeld zal zijn geweest (zelden zo gelachen toen iemand zei dat zijn vader onthoofd werd tijdens een autoongeluk, dat soort dingen ) Maar een geslaagde film wordt het daar toch niet van. Eigenlijk werd alles recht gehouden enkel en alleen door het waanzinnige talent van Almodovar (en door het feit dat je van hém altijd iets meer waanzin verdraagt dan van iemand anders natuurlijk) maar echt overtuigend vond ik het toch allemaal niet. Af en toe een béétje realisme of een normale reactie bij een van de personages of zo, het zou al veel hebben verbeterd. Nu is het gewoon een totaal overdreven en naar mijn mening nogal overbodige film, die erg knap gemaakt én geacteerd is, en aangenaam om te bekijken, maar niet echt meer. 3 sterren dus.

Dit is écht een slechte film. De personages zijn compleet zielloos en spreken nergens tot de verbeelding (ik hou wel van een beetje held, maar in deze film zit geen enkel karakter dat die functie met succes kan opeisen, misschien komt dat door de saaie acteurs, dat weet ik niet) Ik heb er geen problemen mee dat ze de 'waarheid' achter de legende willen tonen, in kan me ook best voorstellen dat het echt zo gegaan is als in deze film, maar het maakt wel pijnlijk duidelijk dat de legende in elk geval wél interessant was, in tegenstelling tot deze slaapverwekkende film (die overigens ook nog veel te snel afgelopen is, ik dacht dat we de inleiding juist hadden gehad en toen kwam de aftiteling al) De decors zien eruit alsof ze elk moment in elkaar kunnen stuiken, de natuurbeelden vallen mee maar een béétje minder mist en rook had wel goed gedaan, ik weet dat het in Engeland afspeelt maar je moet toch grenzen kennen. De muziek was mooi heldhaftig, maar doordat de helden zelf zo zielloos waren kreeg dat een nogal potsierlijk effect. Maar het ergste van deze film is natuurlijk dat hij verschrikkelijk saai was, en dat mag bij een heldenepos nooit gebeuren. En dan zaag ik nog niet over de bespottelijke figuur van Guinevere, want die zal wel bij de 'realistische' versie van de legende horen. 1 ster, voor de moeite.

Voor de tweede keer gezien daarnet en hij blijft onweerstaanbaar, deze film Het is een gave om een film zo te manipuleren dat werkelijk iedereen die hem ziet een hartstochtelijke haat kweekt tegen één van de personages en de andere helemaal gaat idealiseren, de documentaire is ook perfect opgebouwd (begint chaotisch, vrij normaal ook, dan lijkt het een min of meer smerig gevoerd tweegevecht te worden en het eindigt met de totale afgang op eender welk gebied - heerlijk!), de muziek zit goed en werkelijk elk personage is hallucinant grappig, absurd of wereldvreemd. Terechte 4.5* van vorige keer blijkt dus staan!

Het verhaal is nogal kinderachtig (nogal wiedes!) maar schattig, en de tekeningen zijn erg mooi. De lemmingen verdienen van mij een Oscar!

Deed me een beetje denken aan de Spaanse films van de laatste jaren, zoals Te Doy Mis Ojos of La Vida que te Espera): uit het leven gegrepen, zwaar emotioneel en sterke vrouwen in de hoofdrol. Deze film kon me echter meer bekoren, vooral door de verfrissende humor en de haast surrealistische scenes die het geheel wat afwisseling konden brengen. Ook de setting is vaak geweldig, zoals dat schitterende zwembad. Aangrijpende film met veel mooie personages (hoewel niet allemaal even interessant, die dokter bijvoorbeeld kon me totaal gestolen worden) en een uitgebalanceerd verhaal: 4 sterren, met de nadruk op 3.5 .

Niet het meesterwerk dat ik had verwacht. De animaties zijn wisselvallig (de eerste minuten zijn afgrijselijk en ook veel van de randfiguren zijn echt debiel getekend, later komt hij er wel bovenop, vooral in de actiescenes en hun meestal waanzinnig mooie setting) en het verhaal is wel interessant, maar veel te complex uitgewerkt. Het hele gegeven waar de film rond draait is zeer fascinerend en heeft me best aan het denken gezet, maar ik vond niet dat dit scenario echt iets aan het idee toevoegde, behalve er een spannende film rond construeren met een hoop ingewikkelde spionagetheorieën en allerlei betrokken instanties die ik niet uiteen kon houden. Dan had ik het toch liever wat meer de filosofische toer op zien gaan.

De film weet wel te boeien, maar slaagt er ook niet in om personages te creëren die echt bijblijven, iets waar Akira (om hem dan toch maar eens te noemen) veel beter in is.

Maar niet enkel slecht nieuws dus: het idee is erg boeiend, er zijn heus wel scenes waarin dat ook tot in de film zelf doordringt (zoals het hele vuilnismangedoe, of de prachtige finale), de muziek is prachtig en heel origineel, zelden meegemaakt dat film en muziek zo van elkaar verschillen in stijl en toch perfect samenkomen, en sommige beelden zijn echt wel adembenemend mooi, soms door kleine details, soms door de combinatie van alles. Hoogtepunten zijn wat dat betreft de openingsgeneriek, alle scenes die zich in de oude stad afspelen, het gevecht in het water, en de finale in die waanzinnig mooie hal.

Ik geef voorlopig een 3.5 *, maar ik ben wel van plan hem nog eens te bekijken alvorens ik deel twee aanvat, misschien helpt het wat als ik wat beter kan volgen .

Een genot om naar te kijken, deze serie. Aan het scenario schort een hoop, maar tegelijk is het schitterend . De beste manier om dit te bekijken is het niet te serieus nemen, genieten van de creativiteit en de humor, en vooral van de acteurs. Als ik mijn favoriete Vlaamse acteur zou moeten kiezen, zou ik het erg moeilijk hebben om te beslissen of dat nu Josse De Pauw, Jan Decleir, Damiaan De Schrijver of Frank Vercruyssen zou zijn, in deze film zitten ze allevier, en hoe! Ook bijna alle nevenpersonages zijn uitmuntend, de film ziet er goed uit, is, temidden van leuke absurditeiten en genreclichés, ook nog eens opvallend spannend, en soms ook wel ontroerend. Maar vooral dat laatste is het mankement: geen enkel verhaal weet echt te ontroeren. Ergens had ik de indruk dat zelf de vijf uur-versie nog wat te kort was, en dat daardoor een aantal relaties niet genoeg tot hun recht kwamen. Maar los daarvan heb ik me echt geamuseerd, en het doet deugd om zo'n ambitieus project eens uit eigen land te weten komen .

Bijna de hele film is trouwens in kikkerperspectief gefilmd, ik vraag me af waarom?

De coolste film die ik in tijden gezien heb . Heel indrukwekkende sfeer, geweldige humor, en vooral een schitterende soundtrack. Het verhaal is erg symbolisch en daardoor wat zwaar op de hand, maar wordt genoeg verlucht door de soms adembenemende actiescenes en de gitzwarte humor. Het had allemaal meer en beter kunnen zijn, hij had er verder in kunnen doorgaan, maar op deze manier blijft het gewoon een mooie combinatie van ontspanning, weirdness, suspense, en een mooie sfeerschepping van wat ik eigenlijk een van de gezelligste metro's in Europa vond, althans voor ik deze film gezien had toch.

Niet echt een succes deze animatie. De beelden zijn soms mooi, maar de kitscherige effectjes zijn er vaak net teveel aan. De animatie vond ik vaak houterig - soms werkt dat goed, soms stoort het erg. Het verhaal kon me niet boeien - die toren was wel knap en de drie-relatie mooi, maar alles erna vooral onnozel en veel te ver gezocht. Het is allemaal niet slecht hoor, maar ik heb gewoon al zoveel beter gezien - zowel visueel als thematisch - dat het me gewoon niet zo kon bekoren.

Prachtige film alweer, en Miyazaki's derde vijfsterrer is hiermee binnen . Ik weet niet goed waarom, maar ik vond de film betoverend mooi. In se een erg eenvoudig verhaal, mooi uitgewerkt zonder het te ver te zoeken maar toch verfrissend genoeg om niet helemaal voorspelbaar te worden, erg mooie beelden (Ghibli is altijd erg goed in mooie luchten en zonsondergangen en zo, dus dat moest wel goed gaan) en een aantal onweerstaanbaar grappige momenten. De film is spannend maar het blijft wel altijd gewoon leuk. En al die oude vliegtuigen, dat is gewoon supercool, dat mag ook wel eens .

Ik vond dit een goede film. Er zitten vreemde dingen in het scenario die beter hadden gekund, maar ik vond dat eerder details dan dat ik me eraan stoorde. Wat míj opviel waren de goede acteerprestaties, het mooie verhaal, de ontroerende scenes, de interessante personages, de goede muziek en de knappe beelden. Dat lijken mij geen dingen die thuishoren in 'het dieptepunt van het annus horribilis van de Vlaamse film' dat een bepaalde recensent hier zo graag van wil maken. Maar dat is zijn zaak natuurlijk. Wat ik gezien heb was een film die barst van (al dan niet jong) talent, een film met een hart die dat ook toont, niet altijd even consequent is in het scenario maar toch absoluut zijn waarde heeft.

Een film die van mij 4 sterren krijgt (en er 3,5 verdient, maar als ik hier niet een beetje statement maak gaat er geen kat meer naar kijken )