The King of Kong (2007)

Erg mooie docu! Van te voren dacht ik dat het een documentaire zou worden die zich puur op het spel Donkey Kong zou richten, maar uiteindelijk ging het bij deze documentaire meer om de strijd tussen Billy Mitchell (+aanhang) en Steve Wiebe dan om het spel zelf. In het begin vond ik de documentaire wat rommelig en kon ik alles niet echt goed bijhouden, maar later in de documentaire veranderde dat. Het is erg leuk om te zien hoe Billy Mitchell + aanhang er alles om doen om het Steve Wiebe zo moeilijk mogelijk maken. Ze spelen een vies spelletje, waarbij ze Steve Wiebe bijvoorbeeld gaan afleiden, de druk gaan verhogen ("If anybody wants to see, there's a Donkey Kong kill screen coming up!" ) of zelfs redenen gaan zoeken om z'n records af te keuren. Dit is allemaal vrij komisch in beeld gebracht, maar ik kon me er na een tijdje ook wel boos om maken omdat ik het erg sneu begon te vinden voor Steve Wiebe die gewoon z'n best doet om op een eerlijke manier de high-score te verbreken. Het is een documentaire waarin humor en drama samen gaan, wat gebracht wordt door twee geweldige hoofdpersonen! Helaas lees ik hier en daar dat de documentaire deels afwijkt van de werkelijkheid waardoor ik er een halve ster vanaf heb gehaald. Maar dan nog houdt deze documentaire een beoordeling van 3,5* over! Wat denken jullie trouwens van de videoband die Mitchell opstuurde toen Steve Wiebe zijn record verbrak? Was deze nep of heeft hij de miljoen daadwerkelijk gehaald? In eerste instantie dacht ik dat deze nep was, aangezien er telkens ruis doorheen kwam zoals ze in de docu ook al vertelden. Maar aangezien ze hier verder in de docu niet meer op terug komen vermoed ik dat er op de originele tape geen ruis zit en het dus wel gewoon echt was.

Dat documentairemakers de boel scripten en manipuleren om het wat sappiger te maken, vooruit, maar als dat iets te opzichtig gebeurt, gaat de lol er natuurlijk wel af. Voor een deel dan, want je hebt toch te doen met arme Wiebe en zijn missie om erkenning. Het zal ook wel een sympathieke kerel zijn, net zoals zijn nemesis een onuitstaanbare kwal is. Een apart wereldje, al gunt Gordon ons maar een oppervlakkig kijkje en doet hij niet veel meer dan het maken van zomaar een sportdrama in Donkey Kong sferen. Beetje plat entertainment en iets te doorzichtig, al is het met deze speelduur ook geen vervelende zit.