Opinions

The Godfather II, Heat en eh tja Righteous Kill. Beetje lelijke eend in de bijt (leuk om gezegdes te combineren) natuurlijk. Ik ben het eigenlijk volledig eens met de gematigd kritische reacties hier. Te standaard over het algemeen, de plottwist is geforceerd en het geheel valt dan ook tegen.

Het acteerwerk van Pacino en de Niro benoemen kom je niet om heen. Hoewel het echt nu wel tweede oude mannen beginnen te worden en het niet het gehoopte vuurwerk oplevert, vind ik ze nog steeds beter dan de meeste nieuwe ‘talenten’. Ze hebben nog steeds een screen-presence en het enige echt interessante aan deze film is natuurlijk de aanwezigheid van deze twee acteerkannonen. Jammer dat het kruit al meer dan 10 jaar wat vochtig is, want zo lang is het geleden voor beide sinds hun laatste echt goede rol (Jackie Brown en Donnie Brasco).

Ook jammer dat er een matige regisseur (nog steeds het belangrijkste voor artistiek succes) en scenarioschrijver aan te pas moesten komen. Had allereerst gehoopt op een old school politiethriller met een hoop bullittime. Daar krijgen we veel te weinig van. In plaats daarvan worden we verveeld met een standaardthriller verhaaltje. Dat verhaal komt veel te nadrukkelijk op de voorgrond en had als kapstok moeten dienen voor schieten, achtervolgingen en twee oude mannen die zich gezellig keuvelend daardoor heen bewegen (of zo iets). Nu is het de focus geworden en daar is het gewoon niet sterk genoeg voor.

Gelukkig is het niet echt slecht en ik heb me tot op zekere hoogte ook wel vermaakt. Zodoende kan ik hier nog 3 sterrentjes aan kwijt.

Deze b variant op dingen als the Warriors en Escape from New York, die ik beide later zag dan deze film, is me altijd bijgebleven. Helemaal duidelijk waarom dat is, weet ik na een jarenlange herziening niet zeker. Het zal de setting zijn. Blijkbaar spreken ondergrondse bendes in ietwat dubieuze outfits mij aan. Eigenlijk is alles slecht aan de film, maar de ideeënarmoede redt de film, wat een setting al niet kan doen. Vooruit 2 sterren.

ben vanaf nu begonnen met het kijken van films uit azie, waaronder deze. hierna moeten een aantal kurosawa's volgen, een aantal oude john woo films (ik vond the killer erg goed) en wellicht nog meer.

deze vind ik beter dan [edit] de remake [/edit], hoewel ze elkaar niet veel ontlopen.

ik zit niet zo snel op het puntje van mijn stoel, maar nu wel. er zit veel vaart in, er hangt een grillige sfeer, een aantal erg sterke scenes en ik vond het acteren zeer goed.

het (eigenlijk absurde) verhaal is niet het sterkste punt, maar dat kan ik een film waar sfeer veel belangrijker is makkelijk vergeven.

4 sterren.

goede western. enkele goede scènes zoals de openingsscène en in de saloon met dat bloed druppend in het bier .

een film die vrij lang was, maar toch wel wist te boeien. interessante karakters, goede muziek en helaas een wat gezocht en nutteloos liefdesverhaaltje.

met name Martin speelde erg goed.
wat opviel was dat Wayne eigenlijk niet in staat is liefdesscènes behoorlijk te spelen.

4 sterren.

Leuke als je 16 bent, maar verder is het een vrij lompe film met een hoop treurig stoer gedoe. Toch is het redelijk vermakelijk, maar ik zie geen reden hier dolenthousiast van te worden.

Inderdaad nogal onevenwichtig experiment. Echt een TV ding. Enerzijds een interessante film op psychologisch vlak. Onderhuidse spanningen, verhoudingen ten op zichten van elkaar, handelswijzen etc. etc. Allemaal heel mooi gebracht. Echt wel over nagedacht, goed gespeeld. Paar mooi scènes, zoals de biechtscène (met Bergman als zwijgende priester) en het erg sterke eind.

De film is erg minimaal. Qua locaties en personages vond ik dat wel een goede keuze omdat het nu niet afweek van de personages waar het om ging. Qua visuele stijl was het karig. Matig camerawerk en rommelige montage. De verhoorscènes afgewisseld met flashbacks was wat gekunsteld.

De minste van bergman die ik tot nu toe (10 ongeveer) heb gezien. Heb er nog een stuk of 6 liggen, dus hoop dat dit zo blijft. Een mindere van Bergman is nog altijd de moeite waard. 3,5 sterren voor sterk uitgewerkte personages, met interessante onderlinge verhoudingen.

Blijf het een bijzonder matige film vinden. Veel te glad voor zo'n bedoeld ruige film.Gebeurtenissen zijn niet echt boeiend. Miscaste sterren (op Newman na), verwaarloosbaar plot. Het is het allemaal net niet. Wel aardig in beeld gebracht (hoewel dus te gepolijst) door een getalenteerd regisseur. 2,5 sterren blijven staan.

Vind deze film saai noemen, toch wat vreemd. Dat er nu niet zoveel poeha is als veel campy pulp van Miller of Carpenter (waar niets mis mee is), maakt dit toch niet direct saai? Er zijn eigenlijk de hele film ontmoetingen, achtervolgingen en narrow escapes. Die scene in het kannibalenhuis of die eerste bende die ze tegen komen, zijn toch gewoon vermakelijk? Vond de film best spannend ook. Dat in samenspraak met de triestige sfeer in deze mooi in beeld gebrachte film, vormt het grote pluspunt. Leuke bijrollen ook. Vond het dramatisch ook wel redelijk overtuigend, hoewel het af en toe wat zeurderig wordt. Kon hier wel wat mee. Blijf het een fascinerend gegeven vinden. 4 sterren.

weer een fantastische film, geheel in de stijl van the Public Enemy en Angels with Dirty Faces. het is erg geloofwaardig in beeld gebracht hoe Cagney in de dranksmokkel terecht komt en zich omhoog werkt. heel geleidelijk gaat het van kwaad tot erger. Cagney is een held. Bogart is een van mijn favoriete acteurs ooit, maar naast Cagney verbleekt ie (ik overdrijf een beetje om mijn punt te maken, maar goed). ben benieuwd of Cagney ook andere rollen kon spellen dan die van gangster, maar dat laatste doet ie zo goed dat ik me afvraag of ik wel behoefte heb om dat te zien.

veel erg sterke scènes, zoals het hoort bij een goede gangsterfilm. het eind vond ik op zich heel mooi. vooral zijn laatste stappen op die trap, die zijn leven in de misdaadwereld illustreren. Hij loopt langzaam naar boven om keihard naar beneden te vallen. als ik toch een klein minpuntje moet noemen; ik vind het jammer dat ook deze gangsterfilm (zonder verder namen te noemen) weer slecht eindigt voor het hoofdpersonage. het lijkt er een beetje ingeduwd dat de misdaadwereld uiteindelijk niets oplevert. maar goed, als je dat zo mooi in beeld brengt is het ook eigenlijk niet zo erg. 4 sterren.

Beetje jammer dat Scott aboluut geen idee (meer) heeft wat fun is. Robin Hood wordt gebracht als een bloedserieuze epische film waarin hij een soort van realisme wil aanbrengen. Waarom in godsnaam? Waarom is dit niet gewoon een vermakelijk onzinfilm geworden met veel actie, weinig gezeur, veel avontuur en zo min mogelijk drama? De paar pogingen tot luchtigheid, die de film op weg hadden kunnen helpen, werken aboluut niet. Als is het alleen maar omdat Crowe een stijve hark is, die in nog geen 100 jaar een mondhoek gekruld krijgt. Blanchett is een sterk actrice maar vond ik eenvoudigweg niet goed gecast. Zo'n actrice die je opneemt in een loodzwaar drama of zo, maar toch niet in zo'n film? Wel een aantal aardige bijrolspelers zoals Von Sydow, Strong en ergens Hurt ook nog wel (die hun rol wel goed inschatten).

Als actiefilm is het redelijk geslaagd, maar ook absoluut niet bijzonder genoeg om de boel te redden. Toch is het jammer dat Scott daarnaast ook drama erin wilde rammen. Wat faalt ie daar toch eigenlijk structureel in. Op 2 of 3 uitzonderingen na, bestaat zijn oeuvre uitsluitend uit films met personages die zo plat zijn als een dubbeltje, een verhaallijn met de diepgang van een verrot tuinhekje en bovenal een berg voorspelbaarheden en cliches om je voor te schamen. Jammer want zijn films zijn technisch gezien allemaal van erg hoog niveau. En nu zit je dus met een film met een onbegrijpelijk lange speelduur, waar geen grijntje humor (die werkt) in te bespeuren valt, met hoofrolspelers die m.i. niets in een Robin Hood film te zoeken hebben en zo nu en dan een aardige actiescene.

2,5 magere sterren. Scott is te solide om een echt slechte film te maken.

ook eindelijk gezien (heb de film al een half jaar op dvd thuis liggen). ik moet eerlijk bekennen dat ik bij Visconti vaak wat moeite heb de aandacht er bij te houden (ondanks dat ik het een erg goede filmmaker vind).

hier viel dat mee. zijn beste film wat mij betreft. de film zou eigenlijk 'Rocco, Simone en hun broers' moeten heten. De rest speelt een beetje een ondergeschikte rol, maar dat geeft niets. de film geeft een goed beeld van het Milaan van die tijd, perfect uitgewerkte karakters en een prachtig eind. erg goede film. 4 sterren.

Dat het mijn smaak niet is, is duidelijk ja. Ik vind het saai worden. Bovendien heeft ie het al veel beter gedaan. Of anders anderen wel. En die twee dingen daar het om; een (1) minder sterke (2) herhalingsoefening.

Vind het hier dan ook niet geestig, mooi gemaakt, slim, geweldige personages of wat dan ook. Flauw, voorspelbaar, een herhaling, geforceerd en vervelend. Dat wel. Hij mag wat mij betreft vooral doen waar hij goed in is (al begin ik me steeds meer af te vragen wat dat nu eigenlijk is), maar dat betekent niet dat je jezelf alleen maar kan herhalen en kopiëren. Binnen die (beperkte misschien wel) speelruimte zijn er toch echt mogelijkheden. Die benut ie niet. Of ie het nu niet wil of kan weet ik niet, maar ik ben blij dat bijvoorbeeld Tarantino wel gebruik maakt van die speelruimte (een kwaliteitsdiscussie achterwege gelaten, je moet toch in ieder geval zeggen dat hij meer andere dingen probeert). Hier zijn die situatietjes (af en toe kan er gewoon een Charlie Chaplin muziekje onder), de vergissingen (och, och wat is toeval toch leuk om mee te spelen!) en de terzijdes (die steeds uit de hoge hoed komen, als toch nog belangrijk!) in mijn optiek inderdaad, gewoon niet leuk. Dat was het bij Lock Stock wel, dus vanwaar die discrepantie? Misschien heb ik een speling met de taal of twee gemist, maar vond het niet erg grappig. Als ik in de kroeg zit, hoor ik leukere dingen en zo leuk zijn Westlanders niet. Zijn ook allemaal dingen die gewoon uit TV-series en dergelijke komen.

Paar voorbeelden dan maar. Die onverwoestbare Russen, waren gewoon een variant op Boris uit Snatch. Daardoor is het voor mij al niet meer leuk. Als je een grap al hebt gezien, kun je er toch moeilijk maar om blijven lachen? Dieven die blijven klungelen kan best leuk zijn, maar niet als dat op de zelfde manier gebeurt als in zijn andere film. Dat schilderij bijvoorbeeld het sloeg nergens op. Beetje geforceerd al dat ie hem geluk zou brengen en zo en tot overmaat van een aankomende ramp, wilde ie hem natuurlijk uitlenen! En zie daar de basis van de plot . Volgende keer zal het wel zijn met een eeuwenoud zwaard of zo, dat gepikt wordt, doorverkocht wordt, nog eens gepikt wordt, weer in handen komt van de eigenaar en dan toch nog zoek raakt (dit is mijn idee trouwens Ritchie, afblijven). Ritchie wilde een situatie forceren zoals Lock Stock of Snatch. Dit werd er dus bijgeraapt. Ik wist letterlijk al toen hoe de rest van de film zou gaan met het heen en weer geschuif met dat schilderij. Het wordt voor mij echt minder leuk als ik weet wat er komt (in tegenstelling tot als ik niet weet wat er komt). Zo'n scene met die kreeften, komt letterlijk uit Snatch (de varkens) . Dat hele personage was gewoon een variant op Brick Top. En zo had ik bij eigenlijk alle personages wel het idde dat ik ze al eens langs zag komen. Ik erger me daar op een gegeven moment aan, vooral; (let op!) omdat het hier veel minder goed gedaan is. Dat is dan ook nog belangrijkere kritiek.

Zet liever nog eens Lock Stock op, want vond dit ook maar slappe hap. Daar heb ik het eigenlijk nog niet eens echt over gehad. Te veel geneuzel, waar uiteindelijk te weinig in gebeurt. Mag best explicieter en heftiger.

Wat je ook vindt van die films van Luhrman, je moet in elk geval zeggen dat ze volstrekt uniek zijn. Ken niets soortgelijks.

In de eerste 10 minuten kwamen de teksten van Shakespeare me heel gekunsteld over. Vond er eerlijk gezegd geen klap aan. Maar na verloop van tijd verdween m'n ergenis, merkte ik het verschil met hoe we het nu gewend zijn amper en vond ik het eigenlijk gewoon heel mooi. Verder zijn de art-direction en montage weer waanzinnig en die combinatie (de look en het gebruik van de klassieke teksten) maakt de film volstrekt uniek.

Vroeger had ik een beetje een hekel aan DiCaprio, maar eigenlijk is ie gewoon een heel goed acteur. Film verdient 4 sterren al is het nipt. Vond de beroemdste liefdesgeschiedenis ooit, hier heel mooi, maar had wel het gevoel alsof ik er doorheen gejaagd werd. Verder is de film natuurlijk ook wel wat trucerig en af en toe is dat wel een beetje jammer.

Redelijke film. Film die bij vlagen een niveau van een Clockwork Orange benaderd (scènes bij die rijke vent). Sterk vond ik dat de film geen oordeel velt over de situatie, maar het gewoon laat zien. We kunnen inderdaad zelf wel bedenken wat we ervan vinden. Tegelijk hadden de karakters wel wat meer diepgang kunnen hebben. Alleen het karakter van die meid wordt goed uitgewerkt. Behoorlijk lelijk gefilmd ook. Toch blijven een aantal zeer krachtige en gewelddadige scènes mij bij en doen mij een 3,5 sterren uitdelen.

Leuke verrassing. Jammer dat de personages wel erg karikaturen zijn en eigenlijk volledig cliche. Het gezeur verveelde dan ook snel. Ben geen fan van Wayne (kan maar 1 ding) en de Hepburn van na 1950 (ze speelde hierna altijd de politiek correcte muts). Toch doen ze het niet onaardig. De fantastische locaties uit de bossen van Oregon in combinatie met het avontuurliike karakter en meerdere vermakelijke shoot outs, maken dit echter een bovengemiddelde western. Heb me prima vermaakt. 3,5 sterren.

Na de grote drie, rear window, vertigo en psycho (moet north by northwest en stangers on a train nog wel) voor mij de beste hitchcock. Geweldig kat en muis spelletje, de gegevens zijn geweldig eten op de grafkist van de vermoorde vriend , onderhoudende dialogen, goede acteerprestaties en de veranderende achtergrond.
Duurde alleen wat te kort...

De originele versie is zonder gezicht. Zeker weten. Kan me voorstellen dat met dat shot het einde een stuk minder is. Maar wat the One Ring zegt is ook waar; veel mensen dachten dat ze het gezicht van de baby zagen, terwijl dat niet zo was. Zal in dit geval wel niet zo zijn, maar toch. Over de rest van de film (heb helemaal geen zin het briljante eind te verdedigen);

Acteerwerk is geweldig. Farrow weet zo goed de juiste snaar te raken. Ik denk dat weinig mensen nu echt zeker wisten of ze paranoïde was of het juist had. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar goed je hebt ook een 50/50% kans. Ben benieuwd of zij hetzelfde kunnen bij Repulsion of the Tenant.
Die buren waren voortreffelijk. Creepy, zonder dat er echt een reden voor was. Gordon kreeg er dan ook terecht een oscar voor. Ze speelt Minnie niet; ze is haar. De uiterst charismatische Cassavetes is eigenlijk altijd goed en dit is voor mij zijn beste rol. Zijn personage is haast verontschuldigend gedurende de hele speelduur. Zijn enthousiasme voor zijn vak en zijn wispelturigheid vult ie perfect in. Wie zei er nou dat er geen chemie was tussen de hoofdrolspelers? I.i.g. klopt het. Dit als kritiek aanvoeren toont aan dat je de film wellicht nog eens moet zien.
Blackmer is ook geweldig. Een erg aardige man, maar wel creepy. Ongeevenaard.
Er is in de film hooguit een stijl van acteren te herkennen. Is anders en minder theatraal dan nu. Zal wel weer flauw zijn, maar het heeft te maken met gewenning (aan die stijl).

Verder heeft de film een voortreffelijke soundtrack die bijdraagt aan de geweldige sfeer. Goed gekozen en goed getimed.
De film heeft een heerlijk tempo, dat tegenwoordig natuurlijk bestempeld wordt als traag. Tja. Er wordt niet raar gezwiept met de camera om de kijker te verbluffen met cinematografische gekkigheid. Nee. er wordt tijd genomen om een verhaal te vertellen en om je te kunnen inleven in Rosemary en haar nieuwe wereld. Toch heeft de film veel sterke scènes die het trage tempo doen vergeten. Het is geen slasher, monsterfilm of andere typische (sub)genre horrorfilm, wat mensen wellicht verwachten als ze op de achterkant van de dvd-hoes kijken. Het is eigenlijk nauwelijks een horrorfilm. Elke andere soortgelijke film zou het predikaat ‘thriller’ krijgen. Misschien is deze film daar wel te eng voor. Behalve voor de onverschrokken jaren ’90/ ’00 kijker dan. Niet zo gek met een (ongetwijfeld) sceptische blik (‘probeer mij maar eens bang te maken!’) naar je computerbeeldschermpje.

Verdere kritiek? Ik las iets over clichés? Welke film of welk boek (behalve het boek waarop dit gebaseerd is dan) dat eerder was, heeft ooit dit thema behandeld? Welke aspecten, subplotjes waren al cliché? Of gaat het hier om de bemoeizuchtige buren? Tja, dit wordt met opzet dik aangezet. Het gaat er dan ook om dat de kijker denkt zijn die buren nu echt zo erg, of is hier meer aan de hand? Bewust karikaturaal neergezet. Of mag bdat niet bij een ‘serieuze’ film?

Typisch zo’n film die je onder goede omstandigheden moet kijken, maar er zullen best mensen zijn die vinden dat je onder alle omstandigheden een film goed moet kunnen vinden. Ik zal in het midden laten wie gelijk heeft. Nog steeds een van mijn favoriete 20 films.

Best een goede film. Ik zie de kwaliteiten met groot gemak. Het sterke acteren. De ontzettend hoge mate van realisme. Het camerawerk is niet zozeer esthetisch mooi, maar het op de voet volgen van Rosetta (en de rest negerend) werkt inderdaad beklemmend, waardoor de focus sterk is en de karakterontwikkeling bijna vanzelf komt. Zelden zo ver zien worden doorgevoerd. De film is dramatisch sterk en overtuigend en er zitten erg mooie momenten in, vooral het eind.

Toch kan ik hier slechts maar 3,5 sterren aan kwijt. Reden hiervoor is dat we zo'n soort film wel vaker hebben gezien. Uit allerlei verschillende landen, uit allerlei diverse perioden van de filmgeschiedenis. Meest in het oog springende en voor de hand liggende is uiteraard een vergelijking met het neo-realisme. Ik vind het prima dat de Dardenne broers zo'n film maken, ik vind eenvoudigweg dat er tal van films zijn gemaakt die ik beter vond en meer indruk op me maakte . Vooral films van bijvoorbeeld Visconti of de Sica vind ik simpelweg beter. Het deed meer met me, ik vond de films kunstzinniger (verkeerde woord) en beter gemaakt. En dat is mijn 'kritiek'. Eerste alinea staat als een huis en dus ruime 3,5 sterren (en de film groeit nu al, zag hem gisteren, dus wie weet).

Meest onderschatte film van de site. Lijkt erop dat veel mensen hier de film met een half oog hebben zitten kijken (en daardoor veel subtiele grappen gemist hebben) of uberhaupt een slecht humeur hadden. Ontzettend geestige zwarte komedie. Na Happiness en American Beauty de beste die er is. 4,5 sterren.

Aardige filmpje, maar echt bijzonder vond ik het nu ook weer niet. Het trage tempo werkt hypnotiserend, eigenlijk zou ik geen echt minpunt kunnen noemen, maar zou ook weinig kunnen noemen om dolenthousiast over te doen. Of misschien over de ingetogen humor en het sfeertje een beetje dan. 3,5 bovengemiddeld.

William Friedkin was met zijn 2e en 3e film op slag mijn favoriete regisseur. the french connection was een van de beste spionagethrillers die ik ooit zag en the exorcist de beste horrorfilm en nog steeds een van mijn favoriete films.

Toen ging ik meer films van hem zien en ik kan alleen concluderen dat hij het genoemde niveau in de verste verte niet meer heeft gehaald.

rules of engagement begon ongelofelijk sterk. de scene in Vietnam was best aangrijpend en duidelijk werd dat dit een belangrijke opening was die later in de film nog belangrijk werd.

bijna direct volgde de ijzersterke scene in Jemen. actueel, aangrijpend en geloofwaardig.

dit was de uitgebreide inleiding voor de kern van de film; de rechtszaak.

ik kom er niet om heen om hem te vergelijken met a few good men. de kracht van a few good men is dat je als de kijker even ontwetend bent als de jury. pas naarmate het verhaal vordert begin je in te zien voor wie je sympathie moet hebben en hoe de vork in de steel zit.

rules of engagement kiest duidelijk een ander pad. ik twijfel of Friedkin hier goed aan deed. je weet ogenblikkelijk voor wie je moet zijn en het plot komt dood te liggen. er wordt eigenlijk alleen nog maar naar de uitspraak toegewerkt. pluspunt vond ik wel dat je gemengde gevoelens kan hebben over de actie van Childers. er wordt niet door je strot geramd voor wie je moet zijn. ook is de film kritisch naar de Amerikaanse staat (of althans hoe die staat afgebeeld wordt in de film).

het eerste uur vond ik bijzonder goed en zit ik op 4 sterren (ruim). Het tweede uur op amper 2 sterren.

Tommy Lee Jones vond ik niet slecht. ben geen fan van hem, maar hij houdt zich staande. Samuel L. Jackson zorgt zoals vaker voor een meerwaarde.

de bijrollen waren goed. leuk was de rol van Kingsley.

alles bij elkaar opgeteld rond ik naar boven af; 3,5 sterren.

Inderdaad prima actiefilm. Twee erg sterke momenten; de openingsshoot-out en bij die pedo's, zorgen ervoor dat deze film sowieso al de moeite waard is, ook al zou de rest poep zijn. Maar verder ook genoeg te beleven en wat een waanzinnig tempo. Mooie cinematografie en camerawerk ook.

Jammer dat de plot afgezien van het zijn van niet-origineel (wat geeft dat eigenlijk) ook vol gaten zit, wat ik erger vind. De plottwist klopte gewoonweg niet. Bijvoorbeeld; als ie echt een undercoveragent is, veranderde zijn belangen zodanig, dat het onzinnig was dat ie zijn eigen zoon in gevaar bracht en op zo'n bad ass manier aan het huishouden was. Lijkt niet echt over nagedacht, maar er gewoon halverwege ingeplakt. Verder is het eind voorspelbaar en dat terwijl zo'feelgood eind totaal niet past bij zo'n badass actiefilm. Tot slot was die scène bij die pedo's echt heel sterk, maar het paste niet bij de film. Verdiende een eigen film, maar is er nu een beetje ingeplakt.

Dat zijn wel zaken die heel jammer zijn, want anders had het wel eens een van de beste actie/misdaadfilms ooit kunnen zijn. Nu is het niet meer dan behoorlijk de moeite waard. Mag net wel op mijn 4 sterren hoop.

Best een mooie film, maar het hoge gemiddelde is een beetje overdreven. Het tragische verhaal en de animatie waren prima in orde, maar echt bijzonder was het niet. 3,5 sterren.

Ron Howard op de automatische piloot. Het is niet geheel onvermakelijk, maar bijzonder wordt het geen moment. Eerder nogal middelmatig. Het is teleurstellend dat de races weinig aan bod komen en niet echt sterk in beeld worden gebracht. Ik heb trouwens het idee dat de rivaliteit behoorlijk wordt opgeklopt tot een vete. Sowieso iets waar ik me aan stoor op het moment dat een film verkocht wordt als waargebeurd. Het is niet waargebeurd. Er is van alles bij verzonnen. Sterker, het is een verzonnen verhaaltje gebaseerd op echte personen en verweven met feiten. Dat is verder niet erg hoor, maar ik heb wel eens het idee dat men zich daar niet voldoende van bewust is. 2,5 sterren voor een middelmatige film van een middelmatig filmmaker. Het beste dat je over Howard kunt zeggen wat mij betreft is dat ie bekwaam is.

En inmiddels dus ook het laatste half uur gezien. Had direct maar een andere dvd gekocht. Ik ga kappen met die exrentals, zeker voor films die me echt goed lijken.

Je wordt als je iets opzoekt over deze film om de oren geslagen met statistieken en cijfers, waarvan de belangrijkste is dat de film in één shot is geschoten. Dat is niet alleen knap (waar je als filmkijker naast bewondering verder niet veel aan hebt), maar het werkt ook, omdat je immers het idee hebt dat je zelf door de gangen van de hermitage aan het slenteren bent. Dat maakt het nog niet per definitie een goede film, maar omdat je zo nadrukkelijk betrokken wordt bij Russische kunst en geschiedenis, wordt het boeiend.

Het wegnemen van de 4de muur, gebeurt dus op een andere manier dan een flauw komisch bedoeld moment waarop een personage opeens tegen het publiek begint te praten. En dus is het meer dan een goed idee. Ook het eind en laatste shot zijn bloedmooi en dragen bij aan een gevoel waarbij je echt het idee hebt gehad aan boord te zijn geweest van de Russische Ark.

Unieke film en dat is ook wat waard. 4 sterren.