Opinions

Innemende roadmovie over outcasts in Egypte. Beshay (Rady Gamal) is een ongeveer 40-jarige man die in zijn jeugd getroffen is door lepra en zijn leven leeft in een leprakolonie aan de rand van Caïro, sinds hij hier als klein kind door zijn vader naartoe is gebracht. Zijn vader en andere familieleden heeft hij sindsdien nooit meer gezien. Nadat zijn vrouw is overleden, besluit Beshay de beschutte, veilige omgeving van de kolonie te verlaten, om op zijn trouwe ezel Harby op zoek te gaan naar zijn familie. Hij wordt daarbij vergezeld door het 10-jarige weesjongetje Obama (Ahmed Abdelhafiz), net als Beshay in onwetendheid verkerend over het lot van zijn ouders.

Yomeddine (dag des oordeels) is een charmante, soms wat zoete film, waarin de protagonisten niet professionele acteurs zijn (wat merkbaar is, maar niet zozeer storend). Rady Gamal is in het echte leven daadwerkelijk door lepra getroffen, wat maakt dat hij er door de littekens veel ouder uitziet. De film laat treffend zien hoe er heden ten dage door de Egyptische samenleving wordt gereageerd op mensen die door lepra getroffen zijn: afwijzend, voornamelijk uit angst en onwetendheid. Hoewel er in medisch opzicht in Egypte geen noodzaak meer is voor de leprakolonies, heeft die door die afwijzende houding van de samenleving toch zijn functie: een beschutte plek waar je niet met de nek wordt aangekeken. Zijdelings wordt er in de film ook kort gerefereerd aan de gevoeligheid tussen christenen en moslims in de Egyptische samenleving, wat dan weer luchtig, met een toets humor, wordt gebracht. Dat geldt overigens voor de film als geheel: die voelt nergens heel zwaar, al zijn er wel enkele scenes die emotionele impact hebben, bijvoorbeeld als Beshay in een trein als een stuk vuil wordt bejegend en meermaals geëmotioneerd "I am a human being" uitroept. Mooie film.