Opinions

Twee mensen werken bij een vreselijk en toxisch bedrijf en worden zelf vreselijke, toxische en zelfdestructieve mensen. Met nul sympathie of zelfs respect voor de twee hoofdpersonen of de wereld waarin ze zich bevinden, kon het me totaal niks interesseren wat er met ze zou gebeuren. Ondanks dat Phoebe Dynevore en Alden Ehrenreich prima acteren, was Fair Play voor mij persoonlijk dus totaal niet boeiend. Daarbij kan het label "thriller" ook overboord worden gegooid. Want het was niet meer dan een licht psychologisch drama.

Als je een film wil bekijken waarin de relatie tussen twee geliefden langzaam ontspoort, kan je beter Marriage Story opzetten, en deze links laten liggen.

Een olijke film vol leuke zelfspot, geinige verwijzingen en vermakelijke knipogen, die daarnaast het beroep van stuntmannen en -vrouwen oprechte waardering en lof toezwaait. Een komedie, actieflick, persiflage, ode en romcom, The Fall Guy is het allemaal. Zeker de eerste helft gaat het alle kanten op, en zorgt deze onberekenbaarheid dat het erg boeiend blijft. Ondanks dat het tweede deel wat minder verrassend is, blijft het vermakelijk. De chemie tussen Gosling en Blunt is prettig en als lofzang aan stuntmannen zitten de 125 minuten bomvol met vette stunts. Dat het kwade complotje 13 in een dozijn is en de geloofwaardigheid ver te zoeken is kan voor een over de top film als deze weinig kwaad. Als een film mij meermaals hardop laat lachen, ben ik meestal wel om.

Weinig originele wraakfilm. Gewoon één van de vele. Redelijk rauw en met prima actie. Het plot is alleen al wel heel snel duidelijk. Daardoor voelen alle zogenaamde "twist-onthullende" scenes nogal als mosterd na de maaltijd, wat ook de spanning niet ten goede komt. Meer Faster is buiten dat een prima standaard actie film.

Leuke scifi actie-comedy en in alles overduidelijk een mid-90's product.

De film heeft genoeg mee, maar ook zeker wel wat tegen. Bepaalde scenes zien er -zeker voor die tijd- knap uit, maar geregeld oogt de film ook wat knullig. Hoewel je natuurlijk zou kunnen inbrengen dat dat laatste hoort bij een campy prent als deze. Ook dit werk van Besson is weer flink energiek. Waar tegenover staat dat de editing geregeld wel erg slordig is. En zo zou je meerdere pro's en con's tegenover elkaar kunnen wegzetten.

Maar waarom zou je? The Fifth Element is eigenlijk gewoon een leuke en inmiddels nostalgische film die je gezien moet hebben, en verre van een straf om uit te zitten. Hij heeft al lange tijd geleden een mooie plaats in onze pop-culture veroverd, en terecht.

Het knapste aan deze film is hoe de makers het voor elkaar hebben gekregen om zo gruwelijk veel onzin en idioterie in 104 minuten te proppen. Er gaat amper een minuut voorbij waarin je jezelf niet achter je oren krabt over wéér een stompzinnige actie of beslissing.

De eendimensionale karakters, slappe dialogen en vrachtladingen aan clichés neem je bij een actiefilm als deze voor lief. En de acteerprestaties zijn niet eens zo slecht. Op die Aziaat na dan. Ik mag toch aannemen dat die na deze absoluut dramatische acteerpoging niet gauw meer aan de bak komt.

Ik was al wel bang dat ik Final Score niet echt zou waarderen, maar wilde hem toch een kans geven. Achteraf had ik beter naar mijn intuïtie kunnen luisteren.

Finch ziet er goed uit. Robot Jeff zorgt zeker in het eerste deel van de film voor lollige momenten en Tom Hanks is zoals zo vaak onfeilbaar. Maar buiten het wat uitdiepen van de band tussen man, robot en hond, gebeurt er uiteindelijk niet zo gek veel. En naar mate de film naar het einde toewerkt, wordt er typisch op zijn Amerikaans, overmatig op de emotie ingezet. Daardoor eindigt Finch aanzienlijk minder leuk dan hij begint. Hoewel Jeff toch echt wel de hele speelduur een aandoenlijke robot blijft, en het zeker geen straf is de film uit te zitten.

The Fisher King neigt al snel na het rustige begin in een hectische druktemakerij te verworden. Met agressief camerawerk en een chaotisch onstuimige Williams. Maar als Terry Gilliam zijn creatieve uitspattingen even de vrije loop heeft gelaten, stuurt hij dit drama wat rustiger vaarwater in. Dan nog is er wat lichte extravagantie op zijn tijd, maar blijft alles aardig in balans. En belangrijker; dan blijkt The Fisher King een mooi en innemend verhaal. Een verhaal met een duidelijke boodschap en met interessante menselijke karakters. Ondanks dat sommige gebeurtenissen tegen het absurdisme aan schurken, zijn het relateerbare personen. Met hun goede- en slechte eigenschappen, hun sores, blijdschap, relatieperikelen, twijfels, successen en mentale worstelingen. Complex, zoals de mens werkelijk is. En, ondanks dat ik de benaming "komedie" wat ver vind gaan, zet The Fisher King tussendoor ook nu en dan aan tot een glimlach.

Best vermakelijk. Je krijgt eigenlijk wel wat je van een dergelijke, simpele actie-thriller zou verwachten. Sommige acteurs doen het behoorlijk, andere niet zo best. De actie is hier en daar totaal niet geloofwaardig en het verhaal heeft weinig om het lijf.

Maar omdat de vaart er aardig inzit en tot een zeker hoogte er ook echt wel een beetje spanning wordt vastgehouden, is deze halve B film prima te doen.

Hoewel de hoeveelheid idioterie in het laatste deel me wel erg tegen stond. Van de badguy die zonder enige reden het politiepak van zijn tegenstander aan wil, waarmee wel ongelooflijk opzichtig duidelijk wordt wat er vervolgens gaat gebeuren, tot het feit dat die oude Duitser het blijkbaar een goed idee leek schatten van rond 200 miljoen open en bloot bij vreemden aan de muur te hangen. En dan heb ik het er nog niet over oom agent de big cat lover in het ziekenhuis die gestolen schat probleemloos gunt. Nu vind ik het op zich positief dat Force of Nature zichzelf niet te serieus neem, maar kom op zeg.

Door de laatste bedrijven ben ik eigenlijk geneigd een half punt aftrek te noteren. Maar vooruit, omdat ik me uiteindelijk toch anderhalf uur simpelweg heb vermaakt hou ik het toch net op een zesje.

Goeie film en een uitstekende rol van Keaton. Knap hoe hij de keiharde zakenman neerzet en toch nu en dan sympathie weet te wekken. Het camerawerk is sterk en het tijdsbeeld goed weergegeven. Daarnaast is het fijn dat de film ook echt dicht bij de waarheid blijft. Wat ik persoonlijk wel een vereiste vind voor een biopic.

Heel weinig op aan te merken verder. Vakwerk.

Ondanks dat Fractured best een aantal zaken prima op orde heeft en er goed uitziet, was het toch een enorme teleurstelling. Als de film goed en wel begonnen is en de sleutel gebeurtenis plaatsvindt, is het werkelijk pijnlijk o-ver-duidelijk welke insteek de scriptschrijver heeft gekozen. Het ligt er zo dik op dat ik bijna niet kon voorstellen dat de film dan ook echt die kant op zou gaan. Ik speelde zelfs met de gedachte even vluchtig het einde te bekijken. Want als "de clue" inderdaad zou zijn wat je zo overduidelijk kon verwachten, hoefde ik Fractured echt niet te zien.

En jawel hoor, "de clue" was inderdaad wat je zo overduidelijk kon verwachten. Mijn hoop op een bijzonder originele twist waarin de gewraakte scene een slimme manier bleek om de kijker op het verkeerde been te zetten, was tevergeefs. En dat werd gedurende de film ook al wel duidelijk. Want alsof de knullige setup in het begin nog niet duidelijk genoeg was, werden er nog meer "aanwijzingen" rondgestrooid. De enige zaken die op iets anders wezen en lastig te verklaren waren, werden voor het gemak dan ook maar niet verklaard. En als klap op de vuurpijl wordt op het allerlaatst alles nog maar even onsubtiel in extra flashback-shots hapklaar voorgeschoteld, voor het geval je nog altijd niet door had hoe het zat of zo.

Wellicht dat een minder doorgewinterde filmkijker niet aan ziet komen waar Fractured heen gaat. En als dat het geval is, kan ik me voorstellen dat je er een prima film aan hebt. Want zoals gezegd is er ook veel wel goed gedaan. Maar 1,5 uur film kijken om uiteindelijk nog eens luid voorgelezen te krijgen wat vanaf het begin al met levensgrote neonletters staat aangegeven, geeft bijzonder weinig voldoening.

Wow. Ik kwam deze toevallig tegen en dacht, "Laten wij het maar proberen". Met 2 zesjes op IMDB kan het nooit heel slecht zijn. En wat werd ik aangenaam verrast.
Buiten het feit dat er "Scifi / Thriller" bij stond (wat overigens al wel aan de filmposter viel af te leiden), wist ik niks. En het eerste deel van de film taste ik dan ook heerlijk in het duister over waar het heen zou gaan. Ook omdat het scenario sowieso al goed zijn best doet je op het verkeerde been te krijgen. Aandachtig hebben ik zitten kijken hoe het verhaal zich verder ontvouwde en hoe de vork nu eigenlijk in de steel zat.
Een en ander is wel erg ver gezocht (Paps kan gewoon even heel de wereld "on hold" zetten voor maanden aan een stuk bijvoorbeeld), en als je er even over na gaat denken zijn er wel wat gaten te schieten in de erg fantasierijke krachten die de film tentoonspreidt. Maar als je je daar even overheen weet te zetten is het rendement dat de schrijver uit deze wat onzinnige basis ideeën haalt wel bijzonder hoog. Zo vaak wordt ik niet meer verrast als bij Freaks. En daarvoor wil ik de wat minder punten best door de vingers zien. Al helemaal als je je bedenkt dat deze intrigerende film met een erg klein budget tot stand is gekomen. Freaks verdiend een groter publiek.

Geinig. Maar niet veel meer dan dat. Ryan Reynolds doet wat hij het beste kan en Free Guy heeft best wat leuke grappen en momenten. Maar het is ook een niet consistent en weinig verheffend geheel. Een prima anderhalf uur vermaak, maar er zal weinig van bij blijven.

Een van de ontelbare standaard actie-thrillertjes. Met de te verwachten bereden paden en tekortkomingen.

Maar leuk genoeg voor een voldoende. Hoewel de tenenkrommende eindclimax me nog even deed twijfelen een half sterretje in mindering te brengen. Maar daar stond dan weer een Travolta die er zin in had tegen over.

Spektakel. Grotesk spektakel komt net als bij Fury Road op de eerste, tweede en derde plaats. Al het andere volgt op een aardige afstand. Wat overigens niet wil zeggen dat de rest volledig ontbreekt. Want ook op andere vlakken scoort Furiosa nog altijd een voldoende. Maar een film als deze kijk je niet voor het ingenieus doordachte verhaal of de ijzersterke karakter ontwikkelingen.

Deze 5de Mad Max film is gewoon een dolle en zeer vermakelijke rit door de inmiddels bekende benzine gedreven wastelands vol freaks en curiositeiten. Een rit die op het einde even een beetje te veel gas terug neemt, maar grotendeels lekker door raast.