Opinions

Tja. Precies wat je er van mag verwachten eigenlijk. Volledig uitgekauwd verhaal en over de top gedramatiseerde gevechten. En natuurlijk de standaard love-interest en de klootzak tegenstander.

Veel heeft ook deze Karate Kid weer niet om het lijf. Maar waar voor mij in de jaren '80 de lat niet zo hoog lag, is die inmiddels wel een aardig stukje naar boven bijgesteld.

Daarbij viel me op dat Karate Kid Legends moeite heeft zijn ritme te vinden. De pacing is erg inconsistent.

Gezien mijn niet al te hoge verwachtingen, werd ik ook niet teleur gesteld. Een krappe voldoende dus maar.

Wat moet je nog van dergelijke actie-producties zeggen. Het is hetzelfde liedje als zo vaak. Vaste prik.

Winstead speelt haar karakter op zich prima. Maar in de actiescenes valt ze zwaar door de mand. Deze zijn zo overduidelijk ingestudeerd en knullig uitgevoerd dat ze compleet ongeloofwaardig zijn. Zoals de rest van de film, niet onverwacht, ook totaal ongeloofwaardig is.

Een vluchtig niemendalletje.

Zeker geen slechte film. Maar er zit wel heel weinig lijn in. Het voelt aan alsof alles zo'n beetje gaandeweg bedacht is. De sfeer is grote delen van de film sterk en de acteerprestaties zijn goed. Al vind ik verschillende karakters erg onevenwichtig. Met name op Joe valt geen pijl te trekken, zonder dat je ook maar enigszins op de hoogte wordt gebracht over waarom hij doet zoals hij doet. Op het einde ontspoort de film (al dan niet opzettelijk) in iets dat lijkt alsof het Tarentiniaans probeert te zijn. Maar het komt niet in de buurt van de betere beklemmende QT scenes. Het is vooral bot en grof. Het laatste shot is eigenlijk veelzeggend. Een open einde kan betekenisvol zijn en meerwaarde hebben. Maar in dit geval is het gewoon een beetje flauw. Laat gewoon zien of ze wel of niet schiet.

Ik heb nooit één van de comics onder ogen gehad, en kan dus alleen over de film op zich oordelen.

En ondanks dat een professionele hitman die zichzelf erg hoog inschat maar zijn eigen strikte mantra steeds verloochend en mede daardoor keer op keer de mist in gaat, een hele leuke insteek is. Ondanks dat deze Killer geregeld spitsvondige zinsneden weet voort te brengen. Ondanks de best geslaagde running gag om telkens bekende sitcom karakters als alias te nemen. Ondanks dat Fassbender de hoofdpersoon aardig onderkoelt vertolkt. Ondanks alles, blijft er vooral één woord voor mij persoonlijk ontzettend ladingdekend voor The Killer: Saai.

Het voelt een beetje als Finchers persoonlijke hobby project. En in zekere zin is het dat ook, aangezien hij al heel lang deze film wilde maken. Maar The Killer mag niet in de schaduw staan van het gros van zijn oudere werken, en was gezien de vrij hoge score voor mij toch echt een fikse tegenvaller.

Zichtbaar en zeker ook hoorbaar met liefde gemaakt. Want met name de sound editor heeft zich bijzonder uit mogen sloven. Maar helaas heeft de passie van de makers niet geleid tot een indrukwekkende film.

Best een aardig actiefilmpje. Met een waslijst aan markante huurmoordenaars waarvan de een wat beter te pruimen is dan de ander. Ook de actiescenes zijn niet allemaal van dezelfde kwaliteit. Sommige zijn tof en ontlopen zelfs de standaard clichés, anderen zijn wat knullig en houterig. Aan dat laatste is Dave Bautista zelf ook geregeld debet. Hij is niet de jongste meer en sowieso al wat log en weinig wendbaar. Verder speelt hij zijn rol zoals je mag verwachten, maar het is ook geen diepgravende karakterstudie natuurlijk. Leuker was het om de oude Kingsley weer eens aan het werk te zien, dat was voor mij een poos geleden.

J.J. Perry leek een beetje in dubio of hij volledig "Guy Ritchie" moest gaan of niet. Waardoor The Killer's Game een nogal onevenwichtige smoel trekt. Maar voor een simpele ren, vlieg, knok en schiet film, is dit prima te doen. Hoewel dat "schiet" gedeelte opvallend weinig voorbij kwam in de eerste 3 kwart van de film. Zo veel hitmen, en zo weinig geweren. Maar soit.

Ondanks dat "The King's Man" ons vertelt hoe de Kingsman agency uit de vorige twee films ontstaan is, valt dit derde deel toch wat uit de toon. Op zich is dat niet erg. En er zijn ook nu weer een aantal fraai gechoreografeerde vechtscenes. Maar omdat deze prequel wat vlakker, rommeliger en minder humoristisch is dan deel 1 en 2, viel hij me toch een tikje tegen.

De raakvlakken met de daadwerkelijke geschiedenis van de eerste wereldoorlog zijn op zich leuk gedaan. Maar het is nogal veel om in één relatief korte film te proppen. En mister super Evil op zijn berg, naar wiens pijpen blijkbaar iedere invloedrijke boosdoener probleemloos danst, vond ik ook niet perse een goede vondst.

Maar alsnog is deze gelikt ogende "The King's Man" in zijn totaliteit echt wel vermakelijk. Ik had er alleen iets meer van verwacht.

Precies dat. Deze leuke film is in veel aspecten een klassieke whodunnit. Inclusief de setting, de sfeervolle soundtrack en de flashbacks. Maar de vrij subtiele en lichtelijk absurdistische humor maken het geheel fris en zelfs enigszins vernieuwend.

Er wordt de tijd genomen het verhaal te vertellen, zonder dat het ergens wegzakt. Beetje bij beetje sijpelen er details door en krijg je stukjes van de puzzel voorgeschoteld. Hoewel voor de oplettende kijker niet alles als een verassing zal komen, steekt het toch geraffineerd in elkaar.

Wat ook helpt is dat de meeste acteurs plezier lijken te hebben beleefd aan het schieten van dit misdaad-mysterie. En de namen waaruit de cast bestaat zijn natuurlijk sowieso niet de minste. Craig gaat wel erg over de top met zijn performance, maar door zijn luchtige karakter kan Knives Out dat best hebben.

Het basisgegeven van Knock at the cabin is interessant en redelijk origineel. Ongewenste indringers die niet uit zijn op wraak of sadistisch genoegen, maar die zelf angstige slachtoffers zijn en helaas niet anders kunnen. Of spelen ze dat maar? Het slechts handje vol acteurs weet alles best geloofwaardig over te brengen, wat mij vooral bij Bautista verraste. Maar ondanks dat het uitgangspunt interessant is, is het wel vrij weinig om een volledige film aan op te hangen. Knock at the cabin verveeld niet, maar het voelt toch nu en dan als een opgerekte short film. Daarbij heb je al vrij snel in de smiezen hoe het verhaal zich gaat ontvouwen.

Toch wist Shyamalan met de beperkte mogelijkheden die het verhaal biedt, een vrij spannende en over het algemeen boeiende thriller te maken.

Knowing is een SF-flick met een prima verhaal, die helaas op verschillende vlakken niet echt weet te overtuigen.

Zoals verschillende scenes die nogal overdreven duidelijk de benodigde informatie in hapklare brokken voorschotelen. Of de zinloze rol van Ben Mendelsohn als de collega die niet te negeren bewijs toch simpel wegwuift. Maar ook het acteren van Cage.

Knowing had dan ook een veel betere film kunnen zijn, wat mij betreft. Maar alsnog is wat overblijft, een redelijk spannend en boeiend verhaal dat zich niet meteen laat raden, de moeite van het kijken echt wel waard.

Een degelijke film met een redelijk origineel plot. Een vrij intrigerend plot ook wel, ondanks dat het nou niet allemaal even energiek is. Daar komt bij dat Keaton erg overtuigend speelt en daarmee de volledige film draagt. Hoewel good, old Pacino ook zeker leuk is in zijn bijrol.

Misschien niet helemaal het soort film dat je verwacht als je puur naar de noemer "thriller" kijkt, maar zeker de moeite waard.

Kodachrome is 0% origineel en 100% voorspelbaar. Alles verloopt precies zoals je denkt dat het verloopt en de eindscene zie je al vanaf het begin aankomen.

Maar alsnog is het een prima roadmovie die lekker wegkijkt met (om net als de film zelf, een enorm cliché niet te schuwen) een lach en een traan.

Het zoeken naar de traan neemt wel wat de overhand nu en dan. En naar het einde toe kakt Kodachrome soms wat in. Ook dat zien we natuurlijk vaker in dergelijke films.