Opinions

Wat een geinig, redelijk absurd en eigenzinnig filmpje. De gimmick dat alles vanuit de steeds zwaarder gehavende auto wordt gefilmd kan prima bij een project als dit. Want meer dan een dolle, pretentieloze rit die van hot naar her vliegt met een stel buitenissige karakters, is H4Z4RD eigenlijk niet. Maar vermakelijk en lollig is het wel.

Vrij degelijke biopic die, zoals gewoonlijk, wat vrijheden neemt ten opzichte van werkelijke feiten. Maar op geen enkel gebied overstijgt "Harriet" de middelmaat. Prima film. Niet meer, niet minder.

Na de prima score op IMDB te hebben gezien, deze op Netflix maar eens opgezet. Vooraf verder niks gelezen of gezien over deze film, dus ik had geen idee wat me te wachten stond.

Maar wat een leuk filmpje. De acties en handelingen, maar ook de dialogen, zijn verrassend en a-typisch. Origineel en onvoorspelbaar. Geen voorgekauwde clichés hier. Rollins speelt heerlijk, en de rest van de cast eigenlijk ook wel. De zwarte, cynische humor is goed gedoseerd evenals het nu en dan excessieve geweld.

Wat jammer is, is dat het algehele plot niet deelt in de onvoorspelbaarheid. Vanaf het begin weet je al wel zo'n beetje hoe de vork in de steel zit. Daarnaast zakt het fijne tempo van de film hier en daar wel een beetje weg, en vond ik het einde wat teleurstellend.

Maar al met al een fijne, en verfrissende film. Zeker de moeite waard.

En weer eentje die we bij kunnen schrijven aan de gevoelsmatig oneindige lijst van stompzinnige actiefilms. Standaard slap verhaaltje van verraad > Check.

Nieuwsuitzendingen op t.v. om een en ander te verduidelijken > Check.

Ongeloofwaardige keuzes en reacties > Check.

Natuurwetten negeren als het zo uitkomt > Check.

Autoachtervolgingen en explosies > Check.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Daarbij vond ik de hoeveelheid dood en verderf en gruwel nogal buiten proportie in verhouding met de luchtige en flauwe humor. Hoewel de humor op zich lang niet altijd onaardig is. Er zitten best een hoop geinige momenten in Heads Of State. En om een buddyflick te maken met de Engelse premier en Amerikaanse president die beide een volstrekt andere zienswijze lijken te hebben, is leuk bedacht. Maar meer dan een zeer matige film zonder enige meerwaarde levert het niet op.

Mooi geschoten misdaadfilm met het hart van een oude western. Tegen een achtergrond van stoffig small town Texas ontvouwt zich op zijn gemakje een verhaal over twee bank berovende broers. Vrij recht toe recht aan, maar vakkundig weergegeven. Met acteerkanonnen die hun vak verstaan en een passende soundtrack is Hell of High Water geen baanbrekende film, maar wel een film waaraan simpelweg alles klopt. Het geheel is meer dan de som der delen.

Nietszeggende, standaard feel-good film met werkelijke compleet idiote vechtscenes. De baas zonder begrip, de te hoog gegrepen love interest en de onverwachte vriendschap, Here comes the boom hangt aan elkaar van platgereden paden. Maar nergens krijg je ook maar een seconde het gevoel dat Frank Coraci meer heeft willen maken dan een minuut of 100 simpel en plat vermaak. Dat is dan ook wat je krijgt.

Waarom Hillbilly Elegy werkelijk is neergesabeld door de pers is me een raadsel. Het is geen meesterwerk, maar de film doet weinig verkeerd. Sterker nog, het acteerwerk is in deze prent van Ron Howard zelfs indrukwekkend. Maar ook op andere vlakken valt weinig aan te merken.

Op een of andere manier doet het me allemaal wel een klein beetje cartoonesk aan, wat de pain and struggle die wordt weergegeven niet perse ten goede komt. Maar over de gehele linie ben ik van mening dat dit een prima drama is.

Een frisse en luchtige misdaad romcom met een licht zwartgallig randje. Er valt eigenlijk niet bijzonder veel te lachen, en er is maar weinig actie. Maar Hit Man is een sympathiek filmpje dat makkelijk weg kijkt. Het verhaaltje ligt natuurlijk mijlen ver verwijderd van wat de echte Gary Johnson daadwerkelijk heeft meegemaakt. Maar dit is dan ook geen biopic, dus vind ik dat geen punt. Ik heb überhaupt eigenlijk weinig negatieve punten om aan te kaarten.

De looks van Powell overtuigen meer als stoere badboy dan als gezapige leraar, maar hij acteert prima en met zichtbaar plezier. De klik met Arjona lijkt ook goed te zijn, wat de film ten goede komt. Daarbij is de speelduur relatief kort, wat voor licht vermaak als dit wel prettig is.

Chaotisch en rommelig. Plat en ordinair. Volslagen stompzinnig en over the top. En van het uitgemolken script hoeft deze aktie-comedy het al helemaal niet te hebben.

Maar ondanks dat alles, en het feit dat de humor soms bijzonder flauw is, vond ik Hitman's Wife's Bodyguard toch gewoon vermakelijk. Pretentieloos, nietszeggend vermaak.

Traag maar sterk drama met ruim baan voor karakter ontwikkeling en af en toe een komische noot.

Van Paul Giamatti weet ik al lang wat hij kan, maar Dominic Sessa heb ik voor zover ik weet nog niet eerder zien acteren en deed er niet veel voor onder.

The Holdovers is weinig origineel maar mooi. Al zakt het tempo soms wel erg ver weg.

Hoewel het uitgangspunt goede mogelijkheden biedt voor een spannende en meeslepende actie-thriller, is het dat totaal niet. Ik wist niks van deze film en had dus ook geen verwachtingen. En dat is misschien ook maar goed, omdat ik betwijfel of Hotel Artemis daar aan had kunnen voldoen. Desalniettemin heb ik me geen seconde verveeld. Ondanks dat het allemaal niet veel om het lijf heeft, keek de film toch prima weg. Zeker geen spijt dus dat ik hem gekeken heb. Maar volgende week ben ik hem waarschijnlijk al weer vergeten.

Zeer matig.

Aan de prachtige en wat onheilspellende locatie ligt het niet. En de cast zou toch ook garant moeten kunnen staan voor een boeiende film. Maar met het script vol wringende dialogen en onnatuurlijke handelingen weten ook ervaren acteurs als Jane en Heche niet te overtuigen. Daarbij kampt The Vanished grotendeels met een gebrek aan spanning en gebeuren er allerlei onsamenhangende dingen die nergens toe leiden. Natuurlijk horen gebeurtenissen die je als kijker niet kan plaatsen bij een mysterie/thriller als deze. Maar dan wel omdat het ergens naartoe opbouwt. Terwijl het nu gewoon een hoop nietszeggende losse flodders zijn. En dan heb ik eigenlijk het grootste manco nog niet eens benoemd: De uber-incapabele politie die alle mogelijke manschappen optrommelt om vervolgens lukraak enorme stukken bos af te zoeken, maar alle logische zoekplaatsen gewoon lekker links laat liggen. Al met al hangt de film zo aan elkaar van idiote ongeloofwaardigheden dat het simpelweg irritant wordt.

Erg jammer, want het basis idee is helemaal niet slecht. Ook wordt het naar het einde toe allemaal wel wat spannender (al is dat louter door antieke clichés als jumpscares en dom in je eentje gaan lopen speuren terwijl je weet dat je elk moment betrapt kan worden). Maar tegen die tijd waren de leidende karakters, hun acties, en eigenlijk alles er omheen al zo ongeloofwaardig dat het me allemaal niet zo veel meer kon schelen.

Hier zat echt veel meer in.

Erg matig. How It Ends weet bijna nergens te overtuigen. Deels door het slappe script, vol van onsamenhangende, losse gebeurtenissen. Deels door het niet altijd goede acteerwerk, zeker door

Grace Dove. En deels door de knulligheid in de timing, zoals bijvoorbeeld het pas het wegduiken ruim na een knal.

De afstandshots van de auto´s door de uitgestrekte natuur zijn fraai, en ruimschoots aanwezig. Maar daar alleen kijk ik geen film voor. En verder is er weinig noemenswaardigs.

Pas wanneer Will Samantha weer heeft gevonden krijgt de film even wat spanning. Maar die is van korte duur omdat Rosenthal daarna al heel snel schakelt naar een veel te makkelijk en niks zeggend open einde.

Ondanks het bijzonder onwerkelijke basis gegeven dat ook niet bepaald de uitleg krijgt die het verdient, biedt El Hoyo voldoende spanning en stof tot nadenken. En met name op dat laatste lijkt de film heel bewust te mikken. Galder Gaztelu-Urrutia is zeer maatschappij kritisch, voornamelijk ten opzichte van het kortzichtige egoïsme dat de mensheid helaas in zich draagt. Het ligt er erg dik op, maar is andere andere kant soms ook wel in mooie vondsten gevangen.
Alle rollen worden prima vertolkt. En ondanks dat je veel onduidelijkheid in El Hoyo geneigd bent voor lief te nemen (hoe beweegt dat ding in hemelsnaam toch?), waren er ook stukken waarin de ongeloofwaardigheid me iets te veel werd. Zwaar gewond en doodbloedend toch nog tientallen verdiepingen lang het buffet weten te verdedigen bijvoorbeeld.
Origineel en zelfs redelijk gewaagd. En daarmee zeker een voldoende waard.

Nou. Ik had vooraf al mijn vraagtekens of dit wel een film voor mij zou zijn. Brute horror vind ik smakeloos en ik wist niet in welke mate deze film daar tegenaan zou leunen.

Dat leek vanaf et begin vrij veel te zijn. En na een minuut of 20 was ik er eigenlijk ook al wel met deze film. Het zal wel aan mij liggen, maar persoonlijk vind ik het gruwelijk vermoorden van onschuldige mensen op geen enkele manier grappig. Daarnaast waren de komisch bedoelde momenten en oneliners ook al geen lach waard. Het feit dat het verpakt was in flauwe satire, maakte het nog enigszins kijkbaar.

Maar vanaf het moment dat Betty Gilpin het heft in handen neemt en The Hunt langzaam kantelt naar een wraakfilm, wordt het er een stuk beter op. Betty's stoere, harde en een beetje vreemde Crystal draagt vanaf dan de film en is een verfrissende (anti-) held. Deze ex-militair met een redelijk gebrek aan subtiliteit redde de boel nog grotendeels.

Jammer dan weer dat wanneer de boel net een tijdje goed op stoom is, de makers het nodig achten er een flashback tegenaan te gooien. Want jaaa, we willen natuurlijk wel even weten hoe dit zieke spel tot stand is gekomen. Mis! Dat interesseert me geen donder. Want daar is deze matige film helemaal niet interessant genoeg voor. Maar goed, het redelijk nodeloze uitstapje waarin The Hunt wilde laten zien dat ze echt wel over het verhaal hebben nagedacht, kunnen we weer terug naar de actie.

Alleen is het beste dan al weer voorbij. Want de mate van belachelijkheid neemt vanaf dit moment tot vervelende proporties toe. Of het nu het feit is dat Crystal zonder enig plan het hol van de leeuw in wandelt, of de lange gevechtsscene die daarop volgt.

Zeker niet geweldig. Al ziet het er technisch allemaal prima uit. En omdat Gilpin een leuke eigenzinnige rol neerzet wil ik The Hunt nog net een 6je geven. Maar een hele magere.

Formule film waarin Sandler de rol is toebedeeld die hem op het lijf is geschreven. Alles wordt volgens het vaste stramien afgewerkt waardoor er van geen enkele verassing sprake is. Sterker nog, je weet eigenlijk de hele speeltijd wat er gaat gebeuren, voordat het gebeurt.

Maar dat weet je bij een film als deze. En dat nemen we dus maar voor lief. Want Hustle is verder gewoon een leuke, vlotte film. En eentje die waarschijnlijk een flinke meerwaarde heeft voor fans van de NBA, maar persoonlijk ben ik helemaal niet thuis in basketbal.

Geen verkeerde film, maar wel wisselvallig. Hier en daar bevat Hustlers stralende scenes, maar net zo vaak is het wat dof en suf. Het vrij hoge cinematisch niveau dat de film af en toe weet aan te tikken, kan het helaas niet constant vasthouden.

Het verhaal wordt wat springerig verteld en de totale speelduur had korter mogen zijn, maar toch boeit de film best. Met name door Constance Wu en Jennifer Lopez die hun rol beide goed weten te vertolken. Zoals al aangegeven zijn er voldoende shots die zeer de moeite waard zijn en de soundtrack sluit lekker aan bij het geheel. Een geloofwaardige en redelijk degelijke film. En hoe kan je op je 50ste nog zo'n lijf hebben in godesnaam?