Opinions

Femke [Katja Herbers] schrijft columns op het scherpst van de snede en wordt daardoor mikpunt van trolls in de vorm van zware beledigingen, laster en doodsbedreigingen. Collega’s adviseren haar het te negeren en ook de politie voelt zich niet geroepen om in actie te komen en dus besluit Femke het heft in eigen hand te nemen. Begint veelbelovend, maar al snel blijkt scenarist Daan Windhorst dit actuele en uiterst relevante onderwerp met de botte bijl behandelt. Het resultaat is een oppervlakkige zwarte komedie die geen enkel inzicht geeft in de oorzaken van trolling en de emotionele gevolgen die het heeft op het slachtoffer. Herbers onevenwichtige spel lijkt te bevestigen dat Van Aart ook niet goed wist wat hij ermee aan moest.

Monica [Barbara Sloesen] is chef-kok van een goedlopend restaurant in Amsterdam dat ze heeft opgericht met haar vriend Bastiaan [Manuel Broekman]. Om de verhuizing naar een groter pand te kunnen financieren, besluit Monica voor het eerst sinds haar ouders 10 jaar geleden omkwamen bij een auto-ongeluk terug te keren naar haar geboorteplaats Noorbeek in Zuid-Limburg om haar erfdeel op te eisen. Daarvoor moet ze wel een overeenstemming bereiken met de andere erfgenaam (en haar ex-vriend) Sjeffie [Frans Dam]. Het verhaal is voorspelbaar en sommige personages grenzen aan karikatuur, maar Schuurmans acteursregie levert aangename verrassingen op, bijvoorbeeld in de scène in het dorpscafé waarin Monica (die eigenlijk Loes heeft) in een dronken bui in het bijzijn van al haar vrienden van vroeger haar hart lucht. Het einde ziet je mijlen van tevoren aankomen, maar de weg daar heen is zeer vermakelijk.

Een jonge bergwandelaar valt in een spelonk en stuit op dino-eieren. Die hebben er natuurlijk miljoenen jaren geleden, maar ze komen precies op dat moment uit. Uiteraard gelooft niemand haar en ook wanneer een prehistorisch ogend monster in een meer bij Mount Fuji wordt gesignaleerd zijn de autoriteiten nog niet overtuigd. Ze beginnen wel een onderzoek met 'de beste wetenschappers', maar deze vinden geen enkel spoor.

De makers van dit pulpprutswerkje proberen zo lang mogelijk de 'monsters' uit beeld te halen. Dat is niet zozeer om de suspense eruit te halen, maar om ons klaar te maken voor de grote finale waarin uiteraard een hele zooi volstrekt onovertuigende prehistorische monsters elkaar bestrijden op leven en dood. Slecht gemaakt, slecht geacteerd, pure tijdverspilling.

Verschrikkelijk saaie, nietszeggende navelstaarderij waarin een visser [Simeon Tsakiris] zijn jong volwassen kinderen Konstantinos [Konstantinos Georgopoulos] en Elsa [Elsa Lekakou] meeneemt op zijn boot voor een reis naar een vakantieplaats waar ze vroeger vaak kwamen en goede herinneringen aan hebben. Konstantinos en Elsa vermaken zich met elkaar en helpen een verdwaald 5-jarige meisje [Ioli Kalaitzi] terwijl Babis ouwehoert over vis. Stemmige muziekjes, poëtische voice-overs en montagetrucs moeten ons doen geloven dat het ergens over gaat. Het tegenovergestelde is waar. Voer om binnen vijf minuten bij in slaap te vallen.