Opinions

Michael Caine bekende later dat John Sturges het allemaal maar filmde om z'n volgende vakantietripje te betalen. Het valt er aan te merken. Jammer, want je weet dat Sturges een avontuurlijke oorlogsfilm met Men on a Mission uit zijn mouw kan schudden (The Great Escape). Je merkt ook hier veel potentieel met een sterrencast (Caine, Duvall en Pleasance) en een waanzinnige poging tot actie (De Britse bulldog ontvoeren? Hell yeah!), maar dit wordt helaas allemaal bedolven onder een ontzettend lange speelduur en het lamlendige zijplotje met Donald Sutherland en z'n Brits boerinnetje. Kan iemand hier alsnog de schaar inzetten? 3*

Het gebeurt zelden dat luidruchtige blockbusters een indruk kunnen achterlaten bij me, maar zo nu en dan spuwt Hollywood eens dat verfrissend filmpje eruit dat iedereen verrast. Ook hier weer. Het voortdurende doodgaan van Cruise is een zeer leuke vondst, en geeft de film een zeker "computerspelletjesgevoel". Cruise, ondanks alle kritiek op zijn persoonlijk leven, is absoluut gemaakt voor dit soort rollen vind ik. Dat loopje blijft z'n handelsmerk. Naar het einde toe had het soms wat meer gimmickachtig mogen worden, maar de klassieke valkuil van het Hollywoodsentiment wordt vermeden. 3,5*

Toch werkelijk een zeer bijzondere film en een absolute kaakslag tegen het Franse schoolsysteem in de banlieues.

Realisme tot en met hier en dat is niet alleen te danken aan de puike acteerprestaties van Bégaudeau en de kinderen, maar ook het vermijden van het aloude cliché dat een nieuwe leerkracht met bijzondere leermethodes iets fantastisch uit de jongeren naar boven zal brengen en daarmee het schoolbestuur tegen zichzelf in het harnas jaagt. Geen Oh Captain! My Captain! hier. Toch zijn de leraren in dit soort scholen ware helden. Het mooiste moment in de film kwam vlak voor het einde wanneer een klein meisje met puppyogen vreest dat ze naar de vakschool moet. De kijken en zijzelf beseffen dat er voor leerlingen uit die probleemwijken helaas amper andere mogelijkheden zijn. 4*

Ik dacht dat ik me nooit meer zou laten ompraten om weer eens 7 euro te verspillen aan zo'n Scary/Date Movie. Steeds vraag ik me af waarom dat zo'n dingen toch altijd de cinema's weten te halen, en zelfs publiek. Elke keer wordt alles zo overdreven geparodieërd en de enkele, valt op één hand te tellen, goede grappen worden te lang uitgerokken alsof de scenaristen bedachten dat ze echt gevoel voor humor hadden. Maar ja, na de examens van de voorbije 2 weken moest ik nu ook geen zware film zien. "Epic Movie" ging dan nog misschien wel eens meevallen.

Nee dus, ik heb dus alweer 7 euro verspild aan 90 minuten pure brol. Vertel me nou eens wat er zo grappig is aan iemand die uit een riool drinkt, een man die kust met een bever, een hyperkinetische man pater met een raar kapsel, een flauwe Willy Wonka imitatie, een imitatie van Jack Sparrow die op niets trok, een vrouw die tegen een bever trapt, een volwassen man die wordt ineengeslagen door een klein dikkertje, ipv The Evil Witch de Evil Witch te zeggen, een deurkastje waartegen iemand stoot, een stel Piraten die aan breakdance doen, weer een vrouw die tegen een bever trapt, P. Diddy die een dansende halfgeit nadoet, iemand die de beelden van Scarface (heiligschennis!), gebruikt om in zijn pispot te plaatsen, een vrouw die in de lucht vliegt, een vrouw die wordt neergeslagen door een zwaaiende tak, een vrouw die alles nazegt wat de andere zegt, Harry Potter die wordt voorgesteld als een excentriek oud mannetje, Albus Perkamentus die per ongeluk wordt neergestoken, .....

Ik snapte echt niet wat grappig is aan altijd dat vallen en neergeslagen worden? Ik ben zeker ook wel in voor wat ranzige humor, Borat was bijvoorbeeld zo'n heerlijke ranzige komedie, maar deze humor gaat gewoon zelfs een zieke geest te boven. Geen enkele maar dan ook geen enkele keer kwam de gedachte in me op van zelfs nog maar te glimlachen. Stilaan begon ik te twijfelen of dat genre "komedie" nou echt bij deze film pastte. "Hedendaagse folterpraktijken" zou beter zijn geweest.


0.5* Lager kan nu éénmaal niet.

Vrij briljante bewerking van het bekende toneelstuk van Peter Shaffer.

Ach, toneelverfilmingen: je moet ervan houden. Script, acteurs en meer moet dat niet zijn. Ook hier niet: Burton is zoals altijd weer fantastisch en zowat de enige man op aarde die lange monologen tot de laatste seconde boeiend kan houden. Peter Firth weet zich nog net staande te houden achter die monumentale présence van Burton. Lumet weet de grenzen van het theater te doorbreken en schotelt ons een aantal droombeelden voor die nog lang in je hoofd blijven nazinderen.

Een film om absoluut meerdere malen te zien! 4*

Een enorme tegenvaller. Het contrast tussen Evan- en Bruce Almighty is gewoon te groot. Waar Jim Carrey nog zijn vrouw haar borsten vergrootte en een Clint Eastwood-imitatie deed, krijgen we nu alleen maar flauwe duivenpoephumor. Bruce Almighty was lekker rebels, zelfs de moraliserende speech bleef lang uit. Evan Almighty daarintegen is een vreselijke - have faith- familiefilm. De grappen, toch degene waar ik mee moest lachen, zijn de woordspelingen naar De Bijbel en de heerlijke verwijzing naar "Jaws". Voor de rest zullen de kinderen wel kunnen lachen wanneer nog maar eens een nette man wordt ondergepoept door een stel duiven. Een te flauw en vooral te braaf vervolg.

1.5* Nog maar eens een bewijs dat veel geld niet gelijk is aan veel kwaliteit.

Ik heb niet zoveel met actiefilms. Films zoals de Rambo-trilogie, Predator, Kickboxer en andere consorten zijn volledig aan mij voorbijgegaan. Dus ik begon al met een zekere achterstand. Waarom dan toch deze film gaan zien? Wel na een (her)examen Algemene Taalwetenschap hoeft het voor mij allemaal niet te diepzinnig en filosofisch te zijn, en wie weet leveren zowat alle Hollywood-vechtersbazen wel de actiefilm van het decennium op met dat tikkeltje extra spîermassa.

Uiteindelijk bleek het allemaal toch net allemaal te doorsnee te zijn om opmerkelijk te zijn. Tuurlijk er zijn de gigantische macho-scenes zoals Stallone die aan het vliegtuig hangt en natuurlijk had ik een brede glimlach toen die gigantische shotgun een ravage aanrichtte. Zelfs de cameo's vond ik zeer geweldig, maar uiteindelijk viel het geheel wat in mekaar. Wie verwachtte nu in dat hele kernarsenaal aan testosteron de love-subplots van Statham en Stallone? Zoals velen hier al opmerkten is ook alles bijzonder storend gefilmd. Ik voel me zo oud door dit te zeggen maar dit ging allemaal veel te snel. Ik had moeite om te zien wie nu eigenlijk wie aan het slagen was. Dit had misschien met een andere regisseur aan boord, een hoop beter in beeld gebracht kunnen worden. Jammer, hier zat meer in. 3*