Opinions

Ja jeugdsentiment Ik kan me nog goed herinneren dat ik de film nog op laserdisc (!) bij mijn nichtjes ging kijken.

Ik vond het destijds een enorm grappige film. Leuke personages, humor, verhaallijn, aankleding etc.

En ik blijf toch altijd wel weer hangen als ie weer eens op tv wordt vertoond.

Jaren later blijf ik de film nog steeds de gezellige familie comedy vinden. Leuk.

Een film die niet aanmoddert.

Een prachtige film met veel diverse thema's en aamdacht voor alle personages. Blank of zwart.

Ik kan het eigenlijk niet beter verwoorden dan mijn voorganger.

Grappig, Mary J Blige herkende ik niet eens.

Film zit nog in mijn hoofd sagen later. Dat is een teken dat het een goede indrukwekkende film is geweest.

Aanrader!

Verplichte horrorkost.

Hoewel, horror...Het is eerder een mooi verhaal over bij je geliefde willen zijn en daar alles voor over hebben dan dat het een griezelige horrorvertelling is.

Ik hou wel van het Egyptische sfeertje in de film en de close-ups van Karloff zijn bijzonder effectief. Mooie scène vond ik ook het moment dat je nog net de windsels over de vloer zag slepen. Door de korte shots en laatsgenoemde scène komt het mysterie beter over.

Vrolijke Muppet gekkigheid die ook voor volwassenen prima te doen is.
Er zitten voldoende grapjes in Badguy maar dan op z'n Frans uitgesproken, verwijzingen naar andere films muilkorf Hannibal en Austin Powers Number 2 en leuke cameo's "where's the Usher?". De liedjes hoeven voor mij niet zo maar horen wel bij de Muppets.
Vermakelijk!

Een luchtige Agatha Christie.

Niet om te schaterlachen maar eentje uit de categorie grinniken. Een paar leuke droge grapjes maken het simpele verhaal onderhoudend genoeg om er een voldoende aan te geven. Sandler en Anniston doen het als koppel erg leuk, de bijrollen zijn overdreven doch niet hinderlijk en met de zonnige locaties ziet het geheel er lekker vrolijk uit. Ach, er valt verder niet veel over te analyseren, het was gewoon prima in zijn soort.

Niet helemaal volgens het spoorboekje maar wel vermakelijk.

Ok, ik ben dus bekend met het origineel uit 1974 en weet de uitkomst al maar dat maakt het bekijken van deze 2017 versie nog steeds erg leuk. Een fijn jaren 30 sfeertje.

De verhaallijn en achtergrond info van de personages blijft boeiend en volgt op sommige punten dus een ander spoor dan de 1974 versie. Dat is niet storend, zelfs verfrissend.

Ik had verwacht dat ik me zou ergeren aan de vertolking van Branagh als Poirot, en zou gaan vergelijken met Ustinov performance, maar dat gebeurde niet. Ik vond Branagh erg leuk als Poirot.

Op naar de Nijl zou ik zeggen!

Van deel I was ik al niet onder de indruk en van deel II ook niet.

Natuurlijk is het best geestig om de stereotiepe karakters in één familie van Griekse afkomst voorbij te zien komen. Het geneuzel rond de dochter en vader/moeder hebben we in andere soortgelijke films ook wel eens (beter) voorbij zien komen dus dat maakt het ook niet heel boeiend verder.

Niet mijn soort comedy dit.

Wat een onzeker en dommig talentloos wicht moet die Marilyn zijn geweest.

De film is geslaagd in de opzet om dat beeld weer te geven.

De stijl en sfeer van de jaren 50 is prachtig neergezet wat maakte dat de film prettig wegkijkt.

Michelle Williams deed het prima in haar rol als Marilyn. De filmduur was precies goed, niet te lang en niet te kort. Aardig.

"Boop-boop-de-boop"

Aardige detective whodunnit mysterie gesitueerd in de Australische outback. Racisme, onderdrukking en corruptie en de worsteling die hoofdpersoon Jay ondergaat omdat hij als rechercheur probeert het goede te doen maar intussen aan de ene kant ook als verrader van zijn volk wordt gezien en aan de andere kant niet geheel geaccepteerd wordt door de white folk is pijnlijk treffend in beeld gebracht.

Er wordt ruimschoots de tijd genomen om het verhaal te vertellen maar dat in combinatie met het prachtige Australische landschap maakt dat je de film loom ondergaat en blijft kijken naar wat komen gaat. De shootout op het einde wordt dan m.i. wel weer afgeraffeld en met het eindshot wordt de trieste problematiek van het platteland nog eens pijnlijk duidelijk.

Deze crime flick neemt wel heel rustig de tijd het verhaal te vertellen. Ondanks dat de film tegen het trage aan voortkabbelt blijft de film wel boeien. De verschillende personages,op de stereotiepe gebroeders Savage na, waren prettig om naar te kijken.
Het einde was minder voorspelbaar dan ik had verwacht, alhoewel ik ook het doofstomme jochie niet helemaal kon plaatsen halverwege de film.