Opinions

Ouwe viezerik.

Macht erotiseert en de meiden zitten daar vrijwillig. Althans, zo kwam het op mij over. In tijden van MeToo is dat op zich wel weer een gewaagd uitgangspunt. De meesten lijken er ten voordele van zichzelf ook iets uit te willen slepen. Een carrière in het een of ander. De film kijkt weg als één lange videoclip met al die kronkelende, schaarsgeklede en/of dansende lijven. Het is mooi gefilmd. De vertolking van Berlusconi vond ik bij tijd en wijle wat karikaturaal aangezet en 2,5 uur is wat lang voor een sfeerbeeld, maar ik heb me er toch wel mee vermaakt.

Vampieren met hair metal haar.

En toch zijn ze verschrikkelijk cool. De hele setting in Santa Clara met de permanente kermis doet geweldig sfeervol aan waarbij de soundtrack ook net dat beetje extra sfeer geeft. Het nummer People are strange zit nu nog steeds in mijn hoofd.

In 1987 deze film voor het eerst gezien en nu dus jaren later n.a.v. Eye's Keuze van Koolhoven herzien.

De film heeft verassend genoeg niet aan kracht ingeboet. Sterker nog het verbaasde me hoe vlot het allemaal verloopt. Naast de humoristische jongensboek invalshoek zitten er toch een paar mooie dreigende scènes in.

Kiefer Sutherland is daarbij enorm charismatisch als leider van de vampieren bende. Ik zou er ook zijn ingetrapt en me aangesloten hebben bij die bloedzuigers.

Ontdek je plekje in de Amazone

Een voor mij onbekende geschiedenis over de ontdekkingsreiziger Fawcett.

De aankleding van locaties en kostuums waren prima in orde alhoewel het bij sommige jungle shots leek alsof het in Burgers Zoo was opgenomen.

Er zaten verder ook wel wat hak op tak fragmentarische momenten in. Ineens waren we bv. op een slagveld in WOI en dat haalde me toch even uit mijn jungle beleving.

Ik snap ook wel dat er gewerkt moet worden met een tijdspanne van een paar decennia maar om de een of andere reden werkte dat niet voor mij.

Desondanks was het een interessant geschiedenislesje.

Jahaa, dit was er weer een. Een keigoede biopic!

Ik ken de liedjes natuurlijk wel, is wel voor mijn tijd, maar de geschiedenis rondom Brian Wilson dus niet.

Deze film laat waarheidsgetrouw zien hoe Brian zich verliest in de pillen om vervolgens van de regen in de drup te belanden door de enge psycholoog Eugene, prima vertolkt door Giamatti (zelfs de echte Brian Wilson vond hem griezelig gelijkend op de echte Eugene las ik in een artikel).

De film blijft dicht bij de waarheid (en de waarheid was nog veel erger las ik in datzelfde artikel) springt afwisselend van de 60's naar de 80's om het verhaal te vertellen maar is niet storend. Het verduidelijkt juist. Aan Cusack als de oude Brian moest ik even wennen, vond hem niet echt goed gecast, maar de jonge Brian werd prima vertolkt door Paul Dano.

Aanrader!

Klik hierrr voor dat artikel waar ik het over had. Leuk als achtergrondachtergrondinformatie.

Trage film over een homo stel die noodgedwongen apart van elkaar bij familie moet inwonen. Zo'n situatie is altijd ongemakkelijk naarmate het langer duurt, maar daarvoor hoeft het niet persé een homo koppel te zijn. Dat maakt de film daarom wel sterk.

Toch kabbelt de film iets te lang door, waardoor het naar mijn idee een lange zit werd.

Prima biopic over het leven van dit simpel wicht. Treurig ook wel.

Maar prima verfilming waarin de ranzige 70-ies sfeer redelijk goed tot uitdrukking wordt gebracht. De casting vond ik erg passend. Van de naïeve Linda tot aan de sleazy Chuck en Sharon Stone als moeder (die had ik in eerste instantie niet eens herkend!).

De muziek, kleding en haardracht ademde de 70-ies. Wat een gruwelijk lelijk tijdperk was dat, brrr.

De speelduur was ook goed: niet te lang, niet te kort, precies goed.

Prachtige aangrijpende film met een enorm griezelige Tucci als buurman. Brrr.

Het dromerige aspect in deze film vond ik heel erg goed passen bij het verhaal.

Door deze film zin gekregen om, ondanks die horde toeristen iedere dag in de rij, weer eens naar het Van Gogh Museum te gaan.

Indrukwekkende animatiefilm vooral als je leest hoe de produktie tot stand is gekomen.

Behalve dat de film een lust voor het oog is, het verhaaltje erom heen ook nog best aardig is, blijft het daarnaast ook een kunst om de bekende en minder bekende schilderijen te herkennen.

De aftiteling met daarbij de vermelding waar het desbetreffende schilderij te bewonderen is

( bv. het portret van Armand Roulin in Museum Folkwang te Essen, ben er laatst geweest maar deze op de een of andere manier over het hoofd gezien) is een prima aanvulling op de film.

Het is even wennen aan de animatiestijl maar daarna voelt het alsof je zélf in de schilderijen rondloopt.

Begon veelbelovend met de Taiwanese maffia en de gedwongen smokkel van de nieuwe drugs in het lichaam van Lucy en de uitwerking die het op haar heeft als het misgaat.

Halverwege kakt de film echter enorm in en wordt het me teveel een broodje aap scifi verhaaltje.

Vermakelijk tot halverwege de film.