Opinions

We're the Millers

Vandaag deze film maar weer eens herkeken. Ik moet zeggen, ik heb me toch weer erg vermaakt. Dit is nou echt mijn type komedie. Hier houd ik van haha. Toch wel droge humor, leuk geacteerd en leuk overgebracht. Soms wel seksistisch maar goed, dat was ook wel geniaal. Ook het zingen in de film was leuk. Het is al een tijdje geleden dat ik hem heb gezien, maar sommige dingen waren volgens mij toch nog grappiger als toen. Vond alleen het einde beetje afgezaagd (Het gedeelte met het vuurwerk bij de trailers). Even afkappen en doorgaan.

Jennifer Aniston is een erg knappe vrouw. En acteerde ook goed. Natuurlijk vond ik het strip gedeelte het leukst. Maar goed ! Jason Sudeikis speelde ook een leuke rol. Emma Roberts deed het ook wel leuk, maar de leukste vond ik wel Will Poulter. Haha.

De film begon erg leuk. En ook erg grappig. Het einde vond ik helaas wat minder. Het verhaal was leuk, het concept ook wel. Leuk om te kijken! Opzich ook wel een aanrader om te kijken, al moet je wel van het 'droge' humor houden denk ik. Zoals met dat vuurwerk LOL. Ik hou het cijfer mooi zo!

4.0*

"Get the fuck outta my store!"
"Fucking help me!"

Voor Weapons waren mijn verwachtingen echt torenhoog. Ooit dus eens voorbij zien komen als trailer, geen idee meer wanneer. Maar het leek ons fantastisch. Dus tussen alle vakanties, dorpsfeesten, dates en festivals door toch nog even snel naar de bioscoop gegaan, en ik moet zeggen; ik heb gemengde gevoelens. Laten we vooropstellen dat het ondanks die twijfels, nog steeds een heerlijke film was om naar te kijken. Cregger's Barbarian is ook echt een fantastische film, en met Weapons zet hij zijn reeks zeker goed door.

Het probleem ligt hem vooral bij hoe Creggers deze film wil vertellen. Zeker in het eerste uur had ik het gevoel dat het allemaal ontzettend chaotisch is, en hoewel de puzzelstukjes uiteindelijk wel in elkaar pasten was het niet precies de manier van storytelling wat mij heel erg ligt. En ook denk ik persoonlijk dat ze de film niet ten goede hebben gedaan om op deze manier hun storyline door te lopen. Het constant uitleggen wie welke personage was boeide me eigenlijk vrij weinig, en dat ging eigenlijk naar een niveau dat het ook irritant werd. Daarnaast hadden ze er misschien een stuk meer mee kunnen doen, en vind ik dat de film echt te laat op gang komt om echt lekker te worden. Maar wanneer de film op dreef raakt, is het ook wel echt lekker wegkijken hoor.

Het laatste stuk is echt om te smullen, maar doet je wel beseffen dat je het mist in de rest van de film. Hoewel Creggers overigens wel gewoon een algemeen duister sfeertje brengt met de film, zijn de personages allemaal nog niet zo héél bijzonder. Julia Garner vond ik persoonlijk echt verschrikkelijk, en is heel irritant in mijn ogen. Josh Brolin vond ik dan persoonlijk alweer een sutkje fijner, Amy Madigan als Gladys is natuurlijk het fijnste in de film.

Met Barbarian in het achterhoofd volgt Creggers de rode draad rustig verder, maar is de film op zich zelf best geinig. Het stukje van die schooldirecteur is echt een hele fijne scene, en de film laat meermaals zien best nasty te kunnen worden. Aan bloedgebruik of gore geen gebrek, al kon het in mijn ogen ook wel een tikkeltje extremer, of althans; wat meer. Het zorgde in ieder geval wel voor een fijnere filmervaring.

Nee, deze film is zeker niet slecht, en was echt een hele leuke zit. Hoewel het zeker niet al mijn verwachtingen wist te halen, is het wel echt een hele leuk film om te zien of gezien te hebben. Creggers maakt er in ieder geval wel wat moois van, en is qua concept best verfrissend. Er zit een leuk en vooral komisch sausje over de film heen, en dat maakt het een heel stuk luchtiger om te behappen, en kijkt daarom vooral heerlijk weg.

“I know, but you have to love the pain, Hogie. Like the wise man said, "Our pain is our rocket fuel." It reminds us of our strength.”

Bijzondere film die me toch best wist te vermaken op de eerste warme zomerdag van het nationale hitteplan. Is wist eerlijk gezegd niet echt wat ik er van moest verwachten zo op het eerste gezicht, ook tijdens het kijken vroeg ik mijzelf wel af of de film in mijn straatje ging passen maar, naar mate de film speelt kwam ik steeds dieper in het verhaal terecht, begon het me meer te boeien en had ik nog enige medelijden met het fragile personage van ‘Mark Hogancamp’ die heerlijk zijn eigen ding doet en wat beter is; daar vooral niemand kwaad mee doet. De film laat vooral zien dat ‘Steve Carell’ een prachtige acteur blijft, niet alleen door zijn leuke rol in ‘The Office’ maar, ook in deze film laat hij maar weer zien waar hij toe in staat is. Prachtig gespeeld vond ik zelf en, helemaal geknipt voor deze film.

Toch merkte ik dat ik mezelf richting het einde wat ging vervelen, het verhaal was leuk maar na een tijdje had ik het wel gezien. En dat komt vooral omdat de film op veel vlakken héél chaotisch en bombastisch is, dat zijn veelal de momenten wanneer ‘Zemeckis’ overgaat van de echte wereld naar de fantasie van ‘Hogancamp’. Wat in veel opzichten niet héél erg is maar, wel vaak een onoverzichtelijkheid geeft wat er nou daadwerkelijk gebeurt in deze film. Ook vond ik de CGI van deze animatie poppetjes zeker op het begin héél matig, en daar in wou ‘Zemeckis’ iets te mooi doen wat hij niet voor elkaar kreeg. Dit was voornamelijk het moment wanneer ‘Hogancamp’ althans; zijn alter-ego, neerstortte met het vliegtuig en tegen een paar Nazi’s aanliep. Daar zag ik overigens later niet héél veel van terug, en kwam ‘Zemeckis’ goed uit de voeten.

De transities waren leuk gedaan voornamelijk om de rol van ‘Hogancamp’ beter te begrijpen, al was het dus niet altijd even duidelijk of tenminste, soms een beetje chaotisch. Het maakte de film wel sneller, waar door het uitzitten van de film vrij snel ging. Al had ik het na een klein uurtje ook wel weer gezien, en was de magie van ‘Zemeckis’ een beetje op, en kon het verhaal me niet echt meer bekoren.

Wat ik wel leuk vond om te zien, is dat ‘Hogancamp’ mensen uit het echte leven transformeerde naar zijn personages voor zijn film, althans zijn foto’s wat ontstond vanuit zijn fantasie. Bijvoorbeeld ook de nazi’s in zijn fantasiewereld, zijn de mannen die hem in elkaar hadden geslagen omdat hij volgens mij vrouwenschoenen aan had, en ze dus dachten dat hij een homo was. Leuk gedaan.

Alleen daar is alles wel gauw mee gezegd, de film of het verhaal brengt je eigenlijk nergens naar toe, en dat is waarom de film na een gegeven moment gewoon simpelweg minder boeiend werd. Dat kon ‘Zemeckis’ nog wel zo gaan uitmelken, het punt of althans het doel van het verhaal was niet echt interessant, en daar hing te veel om heen om hem makkelijk uit te zitten.

Dat maakt het idee van de fantasiewereld wel leuk, alleen had het een flink stuk korter gemogen om hem interessant te houden. De film werkt zichzelf de dood in en draaft te lang door op sommige momenten waardoor het saai werd. Echter best leuk om eens gezien te hebben hoor, alleen kan ik er niks mooiers van maken dan dit. Prima zit, duurt te lang, leuke cast, matig script.

"You still have faith... that's good.”

Wederom een verdwaalde film uit mijn watchlist. Ik heb wat dat betreft nog wel meer van dit soort films die wel in mijn watchlist staan maar waarom weet ik eigenlijk ook gewoon helemaal niet. Waarschijnlijk zag dit in 2014 er wel cool uit, en heb ik hem er maar ingegooid, hij heeft in ieder geval tien jaar lang staan stoffen tot ik van de week tijdens het wandelen op de sportschool deze film maar eens aanzette, aangezien ik hem dus tegen kwam in mijn watchlist nadat ik een film aan het uitzoeken was.

Tja, echt heel veel hoef je er denk ik ook niet over te zeggen. Een vrij matige film, terwijl de omgeving er nog best tof uitzag. Maar, het verhaal wist gewoon nergens te boeien en het concept is nou ook niet heel bijzonder. We kennen dit soort films wel en in mijn ogen moet een film echt heel goed zijn mag deze te willen slagen in deze setting (noem een Mad Max serie die dat wel goed lukt).

Acteerwerk was allemaal nogal povertjes, actie was leuk en hielp de film nog een beetje overeind maar goed, van de rest had ik ook niet echt veel beters verwacht. Voor tijdens het wandelen op de gym vermaakt de film genoeg, al had ik hem thuis niet snel opgezet.

Ja, dit is natuurlijk super waardeloos. Ik ben ook echt verrast dat zo'n draak van een film een platform krijgt op wel twee streamingsdiensten. Hoewel dat het wel makkelijker voor mij maakt om deze film gezien te hebben, kunnen ze toch beter die data en dat budget in andere films stoppen. Ik moest hem wel in mijn lijst voor de huidige horrorfilm challenge zetten, niet zozeer dat ik dat verplicht ben te kijken, maar ik heb hem in ieder geval mooi weggestreept, dit soort onkunde wil ik er eigenlijk zo snel mogelijk uit hebben gefilterd.

Tja, alles is natuurlijk slecht. En ik snap het gemiddelde ook donders goed. Slecht en saai verhaal, geen actie, slecht acteerwerk, lelijke make-up, weinig tot geen bloed, en totaal dus horroronwaardig. Moeilijk uit te zitten ook, na een tijdje vond ik het eigenlijk ook wel helemaal gefeliciteerd, en toen moest ik nog een uur... Die nazi-vlag is misschien wel mijn hoogtepunt op lelijkheid van deze film, what the hell was dat . Weinig meer woorden aan vuil maken.

"You had an affair with a girl who threatened to kill herself, and now there is a presence in our house. A young, blonde girl. Don't you get it? She did it, Norman. She's dead... and now she's trying to hurt you... or both of us.”

Eigenlijk een beetje vanuit de “paniek” deze opgezet. Omdat ik eigenlijk niet zo direct een film klaar had, en toch wel echt een horrorfilm wou zien. Deze kwam ik tegen op Disney+, hoewel je dan eigenlijk het bloedvergiet kan vergeten heeft Disney best een leuke collectie aan horrorfilms, al zijn het er nou ook niet bepaald veel. En hoewel mijn keuze eigenlijk op ‘The Omen' filmreeks viel (want ik wil binnenkort die nieuwe ook zien met een maatje van me), heb ik de keuze toch gemaakt die niet te doen maar, te bewaren voor later deze week.

Eigenlijk totaal niet het gene wat ik verwacht had, al sprak het plot me ook niet direct goed aan. Toch klonk het wel geinig, de cast was best tof al ben ik niet per direct de grootste Pfeiffer fan, Ford kan me altijd wel bekoren. De film neigde heel erg naar een vrij gemoderniseerde spookhuis horror te neigen, die best een heel leuk verhaal aanhaalde. Ik was best fan van het idee van de moordende buurman, al heeft Zemeckis er gewoon voor gekozen een totaal andere richting in te gaan, en dat was niet direct de beste move in mijn ogen. Na de plottwist zakt de film volledig in het niets, en creëert Zemeckis na ruim een uur eigenlijk niks meer, gaat het verhaal eigenlijk maar monotoon door en was alleen het laatste half uurtje nog iets bijzonders.

Pfeiffer en Ford doen overigens beiden echt tof werk, misschien is dit wel mijn meest favoriete film die ik met Pfeiffer heb gezien. Ze speelde haar rol echt best tof, en zorgde er ook voor dat ik wel even dacht dat zij juist helemaal was doorgedraaid. Ford is ook een fantastische medespeler, met uiteraard de plottwist op het einde, wat echt een best leuke toevoeging. De film kent overigens wel meer castleden maar, die vond ik eigenlijk allemaal niet zo heel bijzonder.

Zoals ik al zei, het begin van de film vond ik echt tof. Het hele verhaal rondom de buurman vond ik echt heel gaaf. En dat vond ik ook direct een hele leuk mysterie. Daar had Zemeckis echt veel meer mee moeten doen, en eigenlijk het murder mysterie daar omheen door moeten trekken. Het gaat uiteindelijk dus verder dat de buurman zijn vrouw niet had vermoord, en trekt het verhaal meer naar Ford die uiteindelijk dus de moordenaar blijkt te zijn en ook Pfeiffer wou vermoorden.

Ooit deze film blijkbaar al eens aangehad bij een maat van me maar, toen konden we er niet zo veel mee en hadden we meer dan de helft ook niet op gelet. Dan is dit een nog vreemdere film. Het eerste deel weet de film echt heel erg goed te redden, de inkakker daarna verpeste de volledige film en de volledige sfeer en het einde weet er nog wel wat van de maken maar, kon de film amper nog verder redden.

Het is een ingewikkelde film met vlagen maar goed, wat mag je anders verwachten met deze personen in de hoofdrol? Het zou geen ordinaire slasher worden, en het moet natuurlijk wel een interessant script hebben. Het hele spookhuis idee vond ik echt heel tof, en soms schrok ik zelfs nog wel eens. Had van mij part een flink stuk korter gemogen, al heb ik me toch nog wel vaak vermaakt.

Heerlijke film met een grote lading flauwe komedie, zoals ik het graag zie en waar ik me echt kapot om kan lachen. ‘What We Do in the Shadows’ kende ik eigenlijk alleen nog maar van zijn naam, en ik hoorde veel positieve dingen over de film. Gisteren tijdens het zoeken van een film kwamen we hem weer tegen en aangezien de afspeelduur niet heel lang is hebben we hem gelijk maar even aan geknikkerd. Nou moet ik zeggen dat ik eigenlijk blindelings de film in ging, had niet opgezocht waar het echt over ging en ik kende de genres ook niet. Leuke verassing en heerlijk genoten.

Het was dat het verhaal me op een gegeven moment wat begon te vervelen, en dan zeker dat het wat gerekt moet worden met een paar langere scenes. Het blijft gewoon lekker kloten in de film, en Waititi laat wederom zien dat hij knettergek is! Ik zat eigenlijk van begin tot aan het einde met een ongelooflijke lach op mijn gezicht. Onder andere dat moment dat Viago een meisje mee had genomen en deze dan bijt maar de slagader raakt, geniaal hoe ze dat verwerkt hebben. Of de face-off tegen de weerwolven was echt om te lachen. Er gebeuren echt wel meer komische dingen maar dit zijn voornamelijk kleinere grapjes en flauwekul waar je dan even van moest grinniken .

Voor de rest val er weinig op de film aan te merken. Er zit niet echt een verhaal in, meer ‘hoe is het leven als een vampier?’ en daar kon ik wel vermaak uit halen. Het is voor de rest niet echt heel bijzonder dan droge humor en veel gekloot. Ik moest enorm lachen en heb vaak genoeg genoten tijdens de film!

4.0*

What's the Worst That Could Happen?

Een best simpele komedie film met lawrence die op alle vlaktes niet echt bijzonder werd. Ik blijf klein in deze recensie want ik heb eigenlijk nergens zin gekregen om wat te typen voor deze film. Het is een typische tussendoortje maar speciaal of beter word dat ook niet. Niet al te veel van verwachten, net zoals deze recensie.

Het verhaal was redelijk, concept was ok en het acteerwerk ging wel, alles bij elkaar blijkt toch dat het geen topper is.

2.0*

When a Stranger Calls

Een film die me leuk leek maar ik baalde er achteraf toch wel erg van. Ik had geen verwachtingen van de film, ik liet hem namelijk op mij afkomen. We hadden namelijk de verkeerde film gepakt. We wouden namelijk Chakushin Ari (2003) kijken alleen ik had de naam even verkeerd gelezen. Ik moet zeggen dat de film totaal niet spannend was. De totale spanning was eruit omdat ik vond dat het een pure replica was van de Scream films. Ze worden gebeld en daarna is er opeens een moordenaar in hun huis. Ja, leuk bedacht allemaal maar, dat heb ik sowieso vooraf al vier keer gezien heb in de scream reeks. Nee, When a Stranger Calls heeft me met moeite vermaakt en heb ik zelf met moeite uitgezeten. Je kunt zien dat de spanning word opgebouwd en dat ze het proberen maar, het kwam mij niet door. Het verhaal was dun en het concept is te herhaald zoals eerder gezegd. Nee, deze was hem net niet voor mij. Het huis krijgt een punt en, de kooikarpers.

2.0*

Where Eagles Dare

Het is 5 mei nou ja, wat is er dan speciale om even een WO II film te kijken. Vandaag stond Where Eagles Dare op het programma. Een echte oude oorlog's klassieker waarvan ik hoorde dat hij toch erg goed was. En dat is hij zeker. Uiteraard ben ik het wel met MovieMind. Wat nou echt zonde is aan de hele film is, dat de film Duitse soldaten bevat die Engels spreken. ARGH!!! Dat vind ik zo hatelijk! Kijk een beetje Duits, oke. Maar als ze tegen andere praten gewoon Duits. Veel leuker om naar te kijken en dat houd het allemaal ook wat realistischer. Ik zag de Duitsers niet snel in het echt Engels spreken, notabene 1 van hun grootste vijanden.. De film loopt in een trein en gaat erg vlot voorbij.

Qua de cast is er niet meer veel over. Bijna iedereen ligt nu in een kist ergens onder de grond. Schokkend sommige al op hele vroeg leeftijden! De enigste die nog overeind staat is natuurlijk Clint Eastwood die ik het overigens erg goed vond doen! Ook hier schokken wij over want verdorie, hier is die nog jong .

Het verhaal vond ik erg leuk om te volgen. Volgens mijn moeder was de film 'saai'. Toen legde ik haar even uit dat ze gewoon goed moest letten op het verhaal, want daar vond ik hem, vooral in het eerste deel, het in zitten. Wanneer ze het fort proberen te bereiken gebeurt daadwerkelijk het actie gebeuren maar dat maakt voor mij niet veel uit. Ook had het verhaal veel twist stukjes in zich. Zo opeens krijg je nog een hele achtervolging's scene mee en een schiet scene op het vliegveld. Daarna word er ook nog eens ontrafelt dat de korporaal een lullo was en toen stopte het ook echt. Het concept vond ik ook erg leuk en goed in elkaar gezet. De achtergronden enzo zien er natuurlijk vaak niet uit maar, toch erg leuk om naar te kijken haha! En het is ook zeker niet erg voor zo'n oude film!

4.0*

"When I first saw you I knew you were going to be bigger than me."

Op zich, zo op het eerste gezicht brengt Demange met deze film een best interessant verhaal. Alleen is het alles behalve vernieuwend, en kennen we het allemaal zo langzamerhand wel. Het viel me direct op hoe mooi McConaughey ook hierin weer weet te spelen, al leek me dit allemaal niet zo'n heel groot spektakel voor hem. Vrij simpel verhaal, dat wel, en het kijkt allemaal lekker weg. Het had allemaal wel wat spannender gemogen, ik weet dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar er gebeurt wat dat betreft ook niet zo héél veel.

De film mist de nodige spanning, het is allemaal niet zo spannend. En dat mist de film toch wel echt, een beetje meer pit. Na ruim een uur had ik het ook wel allemaal gezien, en dan moet je nog een beste zit. Wellicht dat het verhaal omtrent Ricky mij dus niet zo heel veel boeit dat kan ook, of deze film was niet echt voor mij weggelegd. Alles is wat dat betreft mogelijk.

Maar wat dat betreft was het allemaal ook niet saai, het was gewoon niet spannend, en daar baalde ik wel van. Ik denk dat Matthew best een duister persoon neer had kunnen zetten, maar nogal werd tegen gehouden in zijn werk. Nee, dit was gewoon niet mijn film.

Wat een ontzettend verschrikkelijk film die maar erg moeilijk uit te kijken is. Voor zijn 109 minuten duurt hij toch nog te lang en dat is echt zonde want de film had hier en daar wat potentie om goed te zijn alleen word het aardig snel verknald. Hoewel dit misschien mijn zesde herziening is op deze film (vond hem ‘vroeger’ echt geweldig) is hij me nu vies tegen gevallen en duurt het elle lang voordat je hier eens goed door heen bent. Ook is het mij op gevallen dat de Wayans familie mij niet meer kan bekoren, vroeger één van mijn favoriete acteurs maar nu zakken ze erg diep de afgrond in, ze worden ronduit verschrikkelijk en onvermakelijk en dat is iets wat ik tijdens deze herziening ook wel weer heb gezien, walgelijk!

Ook ‘White Chicks’ moest er nog maar eens aan de herziening geloven, de film van de broeders Wayans stond ook op de wachtlijst om gekeken te worden en stond vandaag boven aan, waarvan ik dacht dat het een rustige, korte en leuke film zou worden is het me vies tegen gevallen en blijkt het bagger éérste klas te zijn, doodzonde!

We volgen in ‘White Chicks’ twee FBI agenten die het nogal verkloten, na een redelijk te doen introductie scene zien we dat er op het gebied veel ontvoeringen plaats vinden waarbij de twee geplaatst worden als chauffeurs. Wanneer ze een ongeluk krijgen besluiten ze zichzelf te verkleden en de twee zusjes te worden om te achterhalen wie de ontvoerders zijn (de twee zijn namelijk het volgende doelwit). Eenmaal tegen het einde aan gekomen zien we wie het is en is de film eigenlijk al snel klaar.

Ik heb hier en daar zitten spoelen dus enig informatie is mij soms misschien wat ontgaan. Dat neemt toch niet weg dat ik deze film ontzettend verschrikkelijk vind. Terry Crews is misschien het enige in de hele film wat nog iets positief is en daar houd ik het bij, een korte mening voor deze bagger herziening!

1.0*

White House Down

Toen ik deze films voor het eerst keek heb ik hem een 4.0* gegeven. Ik sta er wel van te kijken want ik vond er vandaag nou ook weer niet zo veel aan. Aan actie zou het zeker niet liggen. De film zit boordevol geschiet, explosies, verraad en wanhoop. Toch moest ik wel even mijn weg een beetje vrij maken want de zo af en toe tussen gegooide grappen stonden mij niet altijd even aan. Daarnaast werd na mijn mening Channing Tatum ook teveel naar voren getrokken. 1 man die een heel gangster team aanpakt terwijl drie helikopters met daarin special forces dat niet kunnen. Ja, dag! Dit vind ik altijd erg jammer in actie films want dit gebeurt bijna in elke film! Daarnaast vond ik het concept wel gewoon goed gevonden maar het verhaal was toch wel wat dunnetjes! Al om al, het had beter gekund van de heren Tatum en Foxx.

3.0*

White Men Can't Jump

Ik ben opzich een fan van Wesley Snipes. Ik vind het altijd een fijne acteur in mooie actie films. Wesley speelt nu eens in een komedie film met aan zijn rechter hand Woody. Alle twee leuke acteurs die geschikt waren voor deze film. Ik ben zelf ook vernoemd naar Snipes, allemaal geinig, met dank aan mijn moeder, haha!

Het verhaal vond ik opzich erg leuk. Een blanke basketballer moet samen met zijn vriendin geld verdienen, ze zijn namelijk een tweetal 7000 dollar schuldig. Om dit bij elkaar te sprokkelen gaat woody basketballen tegen anderen en probeert hierbij hun pot te winnen. Hij verspeelt na een tijdje zijn pot waar zijn vriendin niet blij mee was. Hij doet mee aan een toernooi, wint hier geld en verspilt het daarna ook weer aan een wedje dunken. Zijn vriendin doet uiteindelijk mee met een win show en wint hier $14.100. Zo kan hij de mannen terug krijgen maar, ben even vergeten of er een eind goed al goed was?

Het concept en verhaal waren erg leuk en vind de film toch in het algemeen leuk. Ja, er zijn vaak vechtpartijtjes en er word onderlings veel naar elkaar gescholden en geschreeuwd, dat is soms jammer, maar dat mag de pret niet bederven!

3.5*

Whiteout

Ik moet echt toegeven dat ik me totaal niet vermaakt heb met Whiteout. Het totale plaatje van Whiteout spreekt mij totaal niet aan en ik vond het maar zwak naar me toe gebracht worden. Toen de film begin dacht ik naar een sterke actie / thriller film te kijken maar na een tijd dat de film door speelt zakt het tempo diep naar beneden, word de spanning er uit gezogen en leek het wel alsof ik naar een 'saaie' film zat te kijken zonder enige uitstraling. De acteurs deden het redelijk. Kate Beckinsale en Tom Skerritt deden het leuk de rest kon nog wel wat beter. Het verhaal was dun en saai om te volgen. Het concept was dan nog wel leuk maar echt, te simpel gebracht. Leek wel alsof ik weer naar zo'n saaie aflevering van CSI zat te kijken zo af en toe.

1.5*

Why Did I Get Married Too?

Wat een film!

De hele cast speelt zijn rol prima! Toch schrok ik even dat Dwayne "The Rock" Johnson op het laatst te zien was. Die had ik zo niet verwacht haha!

De film zelf, was soms erg vrolijk, maar op andere momenten erg heftig! Het verhaal over het huiselijk geweld, de auto ongeluk en ga zo maar door!Het is echt een Drama film! Waar ik niet zo fan van ben, maar toch heb ik, niet met plezier genoten... Want daar waren (Nogmaals) sommige stukken best wel heftig voor, maar je bleef wel kijken, en ik kon er niet mee stoppen, omdat ik zo werd mee gesleept in het verhaal, "Scheidingen"..

Ik heb zelf nog niet Why Did I Get Married? (2007), ik was een beetje aan het rondkijken op moviemeter en ik kwam deze tegen. Ik zocht op Netflix en ja hoor, ook deze staat erop. Dus Why Did I Get Married? (2007) ga ik snel ook even kijken.. Want ik weet niet of deze film er een vervolg op is??? Ik denk dat ik dan zie wat die Mike allemaal heeft gedaan?!

Ik geef deze film een 3.5*! Want hij heeft me toch erg mee getrokken in het verhaal. Alleen was het op sommige momenten een beetje aan het inkakken..

Het was gisteren eigenlijk best simpel, ik had nergens zin in behalve komedie. Nu is het zo dat ik deze film een tijdje geleden al wel eens opgezet had maar ik had er destijds geen interesse in dus ik hoopte eigenlijk dat dat gister avond wel goed ging. Ik moet zeggen dat er maar weinig films zijn die mij aan het lachen krijgt, zeker James Franco met al dat seksistische gedoe vind ik niet altijd even fijn. Toch heb ik me prima een avond weten te vermaken met ‘Why Him?’ en ik heb zelfs nog eens gelachen, nou wat wil je nog meer?

De cast is perfect, niks op aan te merken. Met natuurlijk de twee grootste gezichten van James Franco en Bryan Cranston knalden er eigenlijk best snel en goed uit, en ook geinig dat net hun ook eens rivalen zijn van elkaar. Ik vind beide acteurs erg leuk, Franco is gewoon een geinige acteur en Bryan heeft natuurlijk de hoofdrol in mijn lievelingsserie gespeeld: ‘Breaking Bad’. Zoey Deutch deed het ook wel aardig (knappe meid trouwens) en Megan Mullally deed het ook wel leuk maar niks bijzonders. Voor de rest viel de cast wel mee en deed iedereen netjes zijn ding.

Het verhaal was wel geinig. We volgen een nette familie die voor de kerst uitgenodigd zijn bij hun asociale schoon zoon die er nogal een potje van kan maken. Echter is deze schoonzoon stinkend rijk aangezien hij zijn eigen bedrijf beheert die gespecialiseerd is in het maken van apps en dan vooral games. Toch is zijn nieuwe familie niet echt onder de indruk, en hij maakt het constant slechter door te blijven schelden, rare dingen te doen en noem zo maar op. Tot dat Liard met Ned in een ruzie komen en ze uiteindelijk weer afgezonderd van elkaar kerst moeten gaan vieren. Toch wil Liard hun dochter Stephanie ten huwelijk vragen waar hij uiteindelijk goedkeuren voor krijgt van Ned maar Stephanie wijst het helaas af en daarna leven de families eind goed al goed.

Toch wel geinig dat we zien hoe Ned Fleming fan is van de rockgroep ‘Kiss’, als zo’n nette man. En ik heb dan ook in een deuk gelegen om de scéne waar Ned en Liard terugkeren van het kerstbomen winkelen en dan als een stel malloten kiss na doen . Toch ook wel leuk om te horen dat I Was Made For Lovin' You zo machtig vaak terug kwam, heerlijk nummers.

Hoewel ik spijt er van heb dat ik de film nu heb gezien (aangezien er een kerstsfeer aan hing en dat kijk ik normaal niet om de december maand heen) heb ik me toch in het algemeen gewoon weten te vermaken en was ‘Why Him?’ een geslaagde komedie maar hij zal nergens echt spectaculair worden.

3.0*

“Weet je wat het is? Mensen hebben altijd een oordeel. En het is altijd achteraf. Maar als je er midden in staat. Als je niet weet wat de dag van morgen brengt. Zoals niet van ons dat weet. Jij niet en ik ook niet. Dan weet je van de hond zijn kloten. Welkom bij de Antwerpse politie.”

Toen deze werd aangekondigd door Netflix was ik eigenlijk al gelijk gepakt door de film. Een film over de tweede wereldoorlog heeft mij al gauw te pakken, en over de geschiedenis van zowel Nederlands als België in de tweede wereldoorlog interesseert me heel erg. Thuis werd de film al eerder gekeken (zonder mij) en daar werd mij verteld dat het een hele heftige film was, en om eerlijk te zijn; dat heeft me toch wel iets te opgepept. Toch had ik misschien een iets heftigere film bij vlagen verwacht, dat kwam helaas niet altijd zo uit de verf. Neemt overigens niet weg dat dit een hele indrukwekkende film is hoor, en er zitten inderdaad keiharde scenes tussen.

We volgen in de film de Belgische Wil die zich bij de Antwerpse politie heeft gevoegd tijdens de tweede wereldoorlog. Tijdens deze tijd wordt van hem gevraagd medewerking te tonen met de Duitsers, wat hem en zijn collega's ook werd geopperd door zijn chef op het begin, die ook even een toespraak hield. En eigenlijk vrij snel daarna gaan we over naar de rode draad in de film waarbij Wil met zijn compagnon Lode benaderd worden door een Feldgendarm van de Duitsers. Een Feldgendarm is de militaire politie destijds. Die verschillende onderdelen onder handen namen met voornamelijk het oppakken van “staatsvijanden” (neem hierbij dus ook Joodse mensen). Deze Feldgendarm was opweg naar een familie, en vroeg voor ondersteuning Wil en Lode mee te gaan naar het adres, waarna er van alles misging, de Feldgendarm in een schermutseling met Wil tegen wat staal aangeduwd werd en vervolgens hierdoor doodging. In paniek verstoppen ze hem in een put in de buurt.

Daarna gaat de film voornamelijk toch over de Duitsers die willen weten wie hem heeft vermoord en wat er is gebeurd, daarnaast gaat het ook delen over het verzet maar, ik vond het verhaal op den duur toch misschien iets te chaotisch, waardoor ik niet lekker in de film zat en in de film kwam. En dat is misschien ook wel iets wat me soms irriteerde aan de film, ik kwam er niet lekker in en ik weet niet of het kwam door de film of, omdat ik toch misschien iets meer had verwacht van de film.

Want de film kent naast enkele vreugdevolle momenten toch meestal het gevoel van hopeloosheid en angst. Dat weet Mielants echt goed in beeld te brengen, en dat is misschien wel de kracht van deze film, het camerawerk is prachtig. Daarnaast zijn er wel echt enkele martelscenes wat echt heftig is maar, door verschillende opmerkingen in omgeving had ik verwacht dat deze scenes nog een tikkeltje heftiger en meer waren, en dat is dus niet.

Toch is deze Vlaamse oorlogsfilm zeker van kwaliteit, eentje die we helaas niet vaak tegenkomen. Gelukkig kan het dat fiasco van de Nederlandse oorlogsfilm gewoon inhalen, en staat deze film echt als een huis. Toch had ik verwacht dat dit mijn favoriete film van dit jaar al ging worden, helaas gaat de film dat denk ik niet redden. Hoog komt hij zeker te staan.

"This whole world's wild at heart and weird on top."

Nadat de legend David Lynch vorig jaar overleden is, kwam deze film twee keer zo hard weer terecht op mijn watchlist. Ooit in de vergetelheid geraakt, en daarna verloren in mijn eindeloze kijklijst. Zo kan je het langzamerhand wel noemen aangezien deze zich dagelijks wel blijft vullen (maar, ook films uit vallen). Vandaag dus weer op terecht gekomen en eigenlijk al gauw de keuze gemaakt hem toch te kijken, en misschien dat het vrij hoge gemiddelde en het vrijwel positieve commentaar mijn verwachtingen iets te veel hebben geboost.

Want, ik wou deze film zo graag, zo leuk vinden dat ik denk dat ik er misschien iets meer van verwachtte. Nu moet ik wel eerlijk zijn dat Lynch en ik niet de grootste vrienden waren, zijn filmstijl moet je liggen, en dat doet het mij niet altijd. En dat kwam ik hier wederom pijnlijk tegen. Mij ligt het niet echt heel erg, misschien iets té? Ik weet het niet. Al vond ik Willem Dafoe hier bijzonder creepy, dat vond ik dan wel weer geinig. En het opende ook met een ware banger.

De film moet het inderdaad erg hebben van het thema, die Basto wederom fantastisch uitlegt. Het streven naar vrijheid staat centraal, die overgevoelige moeder die haar dochter wil regeren met een helikopterview is echt de perfecte toevoeging voor dat thema. Eigenlijk om gek van te worden, en tevens ook onwijs smaakmakend. Sailor en Lula die beiden genieten van het leven tijdens hun trip richting California is dan weer de hele andere kant van het spectrum, heerlijk.

Misschien iets meer verwacht van het hele huurmoordenaar idee misschien, geen idee. Ik mis iets maar ook weer niet, snap je? Ik weet niet. Ik heb me wat dat betreft wel gewoon prima vermaakt hier mee hoor maar, of ik ooit van Lynch's stijl ga houden weet ik nog niet.

Wild Card

Een film waar ik erg veel zin in had, maar toch tegengevallen is in veel opzichten. De trailer sprak mij erg aan, en ik had erg veel zin in de film. Achteraf is hij me toch vies tegengevallen. Ik had meer actie verwacht van meneer Statham, en ik vond hem erg moeilijk op gang komen. Als er actie inzat, was het wel weer genieten want ja, dat doe ik met Jason. Maar ik vond het toch beetje ver zoeken in de film (Vooral het begin). Mijn moeder en ik vonden het dus een matige film van Statham.

Jason Statham speelde zijn rol leuk. Bijna iedereen kent hem en daar maakt hij nuttig gebruik van op vele momenten. Lekkere actie wanneer het voor kwam en ik vond het leuk hem weer een rolletje in een nieuwe film te zien spelen. Michael Angarano speelde zijn rolletje ook leuk. Net zoals Dominik García-Lorido. Helaas niet op zijn best.. Allemaal niet.

Het verhaal was prima te volgen en te kijken, niet al te leuk. Soms beetje te voorhand liggend. Toen hij die 500.000 dollar had gewonnen, dan verder wou voor een miljoen en toe verloor,dat kon je gewoon weten maar goed. Het concept was niet echt spectaculair. Dus matig filmpje, jammer.

2.5*

BTW. Dit is mijn 800ste stem.

Wild Hogs

Ik moet eerlijk zeggen dat Wild Hogs me erg is mee gevallen! Ik had hem namelijk slechter verwacht. Wild Hogs is een motor "bende" die op een soort road trip gaan naar Celafornie .. Met z'n vieren.. Om even onder de problemen uit te komen. Doug Madsen (Tim Allen) de slimme tandarts, Woody Stevens (John Travolta) de stoere gast uit de bende, de stoer doet maar niet is , Bobby Davis (Martin Lawrence) de man met een soort "probleem" familie... Martin Lawrence vind ik een erg leuke acteur dus was blij dat hij er in voor kwam en tot slot Dudley Frank ( William H. Macy ) de oen van de groep, rijd tegen alles op en heeft altijd wel pijn. Ze rijden naar een stadje toe genaamd "Madrid" maar daar komen ze een andere motorbende.. Met als leider (zoverre ik zag) Ray Liotta ook wel Jack.. Ze krijgen ruzie met elkaar en dan komen alle problemen eraan. Het verhaal vond ik leuk en ze konden ook wel goed acteren! Leuk wegkijkertje voor in de middag! De grappen waren meestal geslaagd! Alleen een beetje een saai in elkaar gepropt einde...

3.0*

Vanwege de Nederchallenge die nu gaande is op het forum heb ik een paar Nederlandstalige films bij elkaar gesprokkeld om die vervolgens voor die challenge te kunnen kijken. Het viel mij toch op dat ik een paar pareltjes van de Nederlandse cinema nog niet heb gezien, net zoals deze Nederlandse misdaad film die (zoals al meermaals voorbij komt) vroeger voor de nodige commotie heeft gezorgd. Ik zag hem tijdens het zoeken gelukkig op Netflix staan, waar ik hem dus ook direct heb gekeken (en niks mis met het beeld overigens).

Alleen ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet. Het begint al vrij verwarrend, je weet helemaal niks niet wie of wat of waar ze naar toe willen met de film. Nee, je ziet Jim opeens zoenen met de vrouwen binnen wat ook uit het niets komt, of wat dacht je van de schietscenes? Die waren soms net iets te leuk om waar te zijn, en ziet er allemaal toch wat mwah uit. Het verhaal vond ik verder ook niet heel boeiend te noemen al was het best een leuk idee. Ik snap wel dat dit in de jaren tachtig een hele happening was maar, nu wat jaar later is het toch niet meer zo heftig als werd gezegd.

“Thanks for visiting Willy's Wonderland! Hope you had a fantabulous time!”

Ik heb me denk ik toch te veel laten meeslepen in de positiviteit maar, als horror film vond ik hem niet echt geslaagd moet ik heel eerlijk bekennen. Maar zoals beloofd aan mijn grote vriend ‘Theunissen’ zou ik met deze film mijn deelname aan de ‘Horrorfilm Challenge’ van dit jaar en daar wou ik mijzelf graag aan houden. En ik ging er aardig positief in merkte ik, ik had er best zin in en zo op het eerste gezicht oogde de film echt heel gaaf, alleen is de uitwerking in mijn ogen toch wat minder en had ik er veel meer van verwacht.

Want ik vond de film te lief. Ik ben het eens met wat hier al eerder werd benoemd, en dat is dat ik ook het gevoel had dat de film zich toch wat meer op de komedie wou richten en dat deed zijn horroraspect ten onder. Hierdoor waren verschillende horrorscenes wel leuk maar, te snel waardoor je eigenlijk niet echt een wow-effect maakte, waren er wat dat betreft maar weinig gore momenten en had ik toch wat meer willen zien van het speelhuis, alsof men in een echte spel zaten met gevaarlijke monsters, het was meer een complete chaos waar ik niet altijd een touw aan vast kon knopen. Dus met de intentie een bloederige horrorfilm te zien zoals ik dat deed, dat kun je maar heel snel uit je hoofd halen.

En wellicht is daardoor mijn visie en mijn ervaring van deze film toch veranderd en wellicht zelfs verslechterd. Dat geeft natuurlijk niet altijd, alleen kon deze film zich moeilijk herpakken van dit omdat de film simpelweg niet voldoende te bieden had. Toch focust de film zich volledig op ‘Cage’ die zowel niks hoefde te zeggen in deze film, hij had er zin in en dat was te merken. Met zijn vage rol fleurde hij de film toch nog wat op, en vond ik best om te genieten. Soms vergeet je hierdoor wel dat je in een gebouw zit met satanische machines die iedereen willen vermoorden.

Voor de rest vond ik de cast maar matig, die groep jongeren vond ik niet heel bijzonder maar zorgden wel met zijn alleen voor de leukste horrormomenten, en die blonde mocht er zeker wezen. Toch zijn ze maar weinig in beeld, wat overigens niet altijd even erg is hoor. Het was een redelijke toevoeging maar toch had ik liever alleen ‘Cage’ gezien en was de rest maar bijzaak.

Het concept vond ik aardig maar, je merkte dat het nogal uitgerekt werd en met zijn 88 minuten is de film ook helemaal niet lang, het vergde alsnog de enige concentratie om de film uit te zitten. Dit zorgde voor meer irritaties, de drang naar toch meer horror en minder afwijkende momenten. Het verhaal was leuk maar ook niet heel bijzonder. Dat maakte deze film toch stukje bij stukje minder interessant.

In mijn ervaring had het echt wel wat heftiger gemogen, en had het zeker zijn positieve beoordelingen toch zijn recht moeten maken. Ik kwam een beetje van een koude kermis thuis en baal nog steeds dat er niet meer uitgehaald werd. Met wat meer gore, wat meer horrormomenten had deze film voor mij echt meer waardering gehad. Nu is het nogal tam, soms misschien ook wel wat saai. En heb ik helaas een slechte ervaring van deze film. Is hij leuk omdat hij buiten het boekje treedt en voornamelijk erg weird is; ja dat wel. Alleen daar red de film het in mijn ogen dus totaal niet mee. Jammer, had er nog zoveel van verwacht.

Toch zitten er ook wel wat prima momenten in. Heb ik me heerlijk vermaakt me de erg aanwezige ‘Cage’ ook al zegt hij niks en zijn de horrormomenten ook wel echt vermakelijk, met toch redelijk wat bloed. Al was dat ook wel het enige wat deze film te bieden had. Enfin, ik heb het al meerdere keren hierboven uitgesproken.

Wilson

Snel en tussendoor even de net nieuw uitgekomen ‘Wilson’ van Woody Harrelson bekeken en ik moet zeggen: hij is geslaagd! Hoewel dit natuurlijk niet het meesterwerk is waar Harrelson in mee speelt dit zijn de films die mijn film plezier toch altijd wel goed doen, lekker zo tussendoor waarvan je gewoon met een verstand op nul lekker mee kan genieten. Ik zelf vind de film hilarisch maar er missen natuurlijk vee aspecten wat de film gewoon totaal oninteressant kan maken. Ik denk dat ‘Wilson’ en voornamelijk Craig Johnson geluk hebben dat Woody Harrelson er aan mee doet, toch de smaakmaker voor mij en ik kan altijd lachen om deze man ook al word hij in een nogal saai karakter gestoken door Johnson, de film blijft sterk door Harrelson. Maar ik denk ook dat het iets te maken heeft dat ik Woody Harrelson toch wel een van mijn favoriete komedie acteurs vind en hoewel hij niet in mijn top 10 voor komt, hij staat sowieso in de top 20, die zou ik binnenkort wel even publiceren.

Het karakter van Harrelson is zwak. Zijn karakter heeft totaal geen uitstraling en hij kan gedurende film nogal saai worden natuurlijk. Toch heeft Harrelson het voor elkaar gekregen dat ik Wilson geniaal vond, Harrelson straalt toch een bepaalde kracht uit wat vooral op mij erg veel invloed heeft gehad en ik vond de personage ‘wilson’ daardoor steeds leuker worden. Wilson is een persoon die iedereen telkens voor schut weet te zetten met zijn onzinnige blik op de aardbol. Zijn karakter wil constant met iedereen een leuk maar erg schamend gesprek. Zo vond ik het geniaal dat hij in het pretpark naar de WC ging, overal kon gaan staan alleen helemaal rechts stond een man. Hij kiest er ook weer voor om naast die man te gaan staan en dan doodleuk vraagt “Do you have kids?” en het ongemakkelijke gesprek beëindigt met “Nice Cock” :’) .

Het verhaal was simpel maar opzich ook wel leuk. We volgen Wilson, een man die niet echt positief door het leven komt, de 1 na de ander verlaat hem en hij ziet het niet zitten: zijn vriendin heeft hem in de steek gelaten en zijn vader gaat ook nog dood. Zijn beste vriend verhuisd naar St. Louis en het zit Wilson totaal niet mee tot dat hij weer hoort dat Pipi terug is, zijn ex-vriendin. Hij gaat naar haar opzoek in het restaurant waar ze zou werken en ontmoet haar daar uit eindelijk weer. Samen weer in bed gelegen te hebben komt Wilson er achter dat zijn vrouw toch geen abortus heeft gepleegd maar het kind ter adoptie heeft afgestaan. Ze gaan samen op verkenning uit kijkend naar hun dochter en stalken haar, terwijl Wilson dit niet als stalken zag. Eenmaal in contact gekomen te zijn met hun dochter nemen ze haar eerst mee naar het pretpark en daarna op een weekendje uit bij Pipi haar zus waar Wilson opgepakt word vanwege kidnapping. Hun dochter stemt positief in op kidnapping en Wilson moet 3 jaar zitten, en daar mis ik iets. Als Craig het proces tegen Wilson in kaart bracht zat er wat meer structuur in het verhaal wat ik een beetje mis. Eenmaal uit de gevangenis is Pepper (zijn hond) overleden, pipi is er vandoor naar Australië en zijn dochter krijgt een kind. Hij gaat uiteindelijk samen met de oppasster van Pepper en samen leven ze nog een goed leven.

Toch vind ik persoonlijk nog steeds dat Harrelson de film heeft gered, ook al heb ik er een nacht over geslapen: de gehele film is niks zonder Harrelson. Een van mijn favoriete acteurs in het komedie vlak en toch wel top 20 waardig, ik vind wat andere acteur beter dan hem over te algemeen. Met veel clichés maar ook veel quotes vliegt Wilson naar je toe en word de film prima vermakelijk en heb ik mij, me gister avond niet verveeld!

3.5*

De Spierig broertjes komen met een nieuwe thriller, en zeker na hun redelijke film ‘Daybreakers’ kreeg ik toch best veel zin in ‘Winchester’ en helaas heb ik trailers gekeken want ik werd zo danig opgepept door de trailers dat ik de film eigenlijk best teleurstellend kon gaan vinden, deze verteld namelijk de ‘enge’ stukken uit de film, en dat leken ook gelijk alle ‘enge’ stukken te wezen en dat is altijd best spijtig in dit soort films. Jammer genoeg dat de Spierig broertjes hiervoor ook al een niet te beste film op de markt hebben gebracht, en nu begin ik wat argwanend te worden. Toch wouden we deze film in de bioscoop kijken, alleen toen we er achter kwamen dat hij nergens meer draaide moesten we maar even wachten.

Ach goed, ik kan wel negatief gaan doen maar het concept / onderwerp was toch best fun. De familie Winchester komt nu weer eens in beeld met een bepaald verhaal om hun heen echter om nou te geloven dat dit waargebeurd is doe ik niet. Het verhaal draait om de ‘Winchester Mansion’ die wel echt bestaat en ontzettend groot is, deze is gevestigd in San Jose, op de ‘Winchester Blvd’, een beroemde naam dus.

De film kent een prima cast, met Helen Mirren aan het roer als Sarah Winchester weduwnaar van de beroemde William Wirt Winchester de bedenker van het wapen ‘Winchester’ die het bedrijf ‘Winchester Repeating Arms Company’ heeft opgebouwd. William was overigens gestorven aan tuberculose. Helen speelde haar rol prima als de duistere Sarah. Leuk om Jason Clarke ook weer eens in een rol te zien, die heb ik al een tijd niet meer gezien namelijk. Hij verzorgde de rol van de psychiater Eric Price, leuke rol. Voor de rest viel de cast nog behoorlijk mee.

Toch wel leuk om wat informatie te zoeken over het geheimzinnige huis. Het huis wat gebouwd werd voor Sarah Winchester is één en al mysterie. Sarah geloofde in het bestaan en de aanwezigheid van geesten en ze bouwde een enorm huis met 160 kamers, waarvan 40 slaapkamers en het gebouw telt ook gewoon drie liften. Toch wel dom om te lezen dat het huis ook deuren bevat die je nergens naar toe leiden, om dan toch in een doolhof te belanden zou ik hier eens door heen wandelen. Toch beschouwde Sarah dit als normaal en had een doel voor ogen, ze bouwde de hoeveelheid kamers voor de geesten van de mensen die omgekomen zijn door hun wapen, de Winchester. Deze geesten zouden aangekomen zijn bij Sarah en ze laat dan kamers voor deze geesten bouwen zodat ze op de aarde kunnen komen, maar ze verzegelde de deuren wel met dertien spijkers. Er hangt dan toch nog wel een leuk verhaal om de film heen, en het concept is ook leuk.

En ik denk ook dat het huis de film in zijn toon kreeg, de fraaie beelden die soms geschoten werden van het huis waren leuk maar ook het feit dat er 24 uur per dag aan het huis verbouwd word is soms verbazingwekkend te noemen, en dan druk ik het nog wat zachter uit want Sarah ging dus erg diep voor de geesten zo te horen.

Het verhaal was prima, het speelt zich af in het jaar 1906 waar Eric naar het huis gestuurd word om een observatie en verslag te maken van het leven van Sarah, waar men van denkt dat het niet meer goed met haar gaat zeker na de dood van William. Sarah ziet echter dingen die anderen niet zien, geesten. Eric leeft een periode tussen de muren van het Winchester huis en word hierin dan ook vaak geconfronteerd met vreemde gebeurtenissen, die waarneembaar waren dankzij harde geluiden. Ook zag hij soms schimmen van mensen en ook daadwerkelijk wezens op hem af komen. Zo krijgen we een beetje uitleg waarom dit huis zoveel verbouwd word en wat de reden is van Sarah dat ze dit doet, op een dag komt de boze geest van Ben Block langs, die Winchester de schuld gaf van zijn twee broers. Hij zorgt voor een ravage in de winkel van Winchester en komt later aankakken bij Sarah als geest, en zo word zijn doods kamer gereconstrueerd. Na een heel gevecht tegen deze boze geest weten ze er wel van te winnen en leven ze eigenlijk nog lang en gelukkig maar, de bouw aan het huis zou nooit stoppen vrees ik.

Ja, dan was deze zit nog best redelijk en viel ‘Winchester’ achteraf toch best wel mee. En dan was het een leuke aangename zit aan een waargebeurd concept en eventueel verhaal, al zou ik er zelf niet snel iets van geloven. Toch een aardige thriller film over de familie Winchester met veel leuke scenes, mooie effecten en een leuke spanning maar, het word nergens echt bijzonder.

2.5*

“Wolves don't kill unlucky deer. They kill the weak ones. You fought for your life, Jane. And now you get to walk away with it.”

Dan toch eindelijk deze thriller film eens gezien, toch wel dankzij het feit dat hij op Netflix was verschenen wat voor mij erg goed nieuws was. De film staat bij mij namelijk al een langere tijd in de spotlights, en had ik dus ook erg veel zin om deze film te kijken. De film vult eigenlijk bijna alles wat ik wel gaaf vind aan dit soort thriller films, keiharde actie gepaard met goede drama scenes en voor het eerst momenten waarbij ik het zelfs spannend vond worden en dat gebeurd zelden bij me.

‘Jeremy Renner’ weet samen met ‘Kelsey Asbille’ fantastische rollen neer te zetten, en beiden zijn deels ook erg mooi op elkaar ingespeeld. Ik heb nog nooit een echt hoge hoed op gehad van ‘Renner’, ik ken hem voornamelijk ook door zijn rol in de ‘Avengers’ films, waar zijn personage nou niet bepaald veel indruk weet te maken. Hier laat ‘Renner’ zich overigens van zijn beste kant zien, hij weet de rol fantastisch te vervullen en hij speelt erg sterk; hij heeft er zin in.

Buiten de fijne acteerprestaties is ook de omgeving die deze film weet te overtuigen. De mooie sneeuwlandschappen van Wyoming zijn werkelijk fantastisch om naar te kijken, de maatschappij daar is bijzonder, een vrij bijzondere keuze van ‘Taylor Sheridan’ om het hier af te spelen. De sneeuwomgeving was erg kicken en vanaf minuut één zit er al wat schot in de zaak .

Fantastische film dus die mijn smaak echt voldeed. De keiharde actiescènes gepaard met de erg goede drama scenes vond ik tof, acteerprestaties waren goed en ik heb over het algemeen genoten van de film.

4.0*

"I don't suspect God has much business out here.”

Dit is typisch een film die je moet liggen. Als het niet in je straatje past kun je er niks mee. Ik had het er ook wel moeilijk mee hoor, het is doorgaans niet mijn type film en ik moest er wel echt even voor gaan zitten om het leuker te gaan vinden maar gaandeweg heb ik me er zeker mee kunnen vermaken, een topper is het in mijn ogen niet. Er zat wel degelijk sfeer in daar hoefde je niet over te twijfelen maar, het was me wel iets té langzaam qua tempo, dat zat me eigenlijk wel tegen.

Het paranoïde idee en ook het verhaal daaromheen vond ik leuk, het kon me alleen niet altijd bekoren. De western setting vond ik zelf erg vermakelijk, ik vind dat soort films altijd wel leuk. Horror is het niet echt, het is meer psychologische horror dan gore, en dat is iets wat ik het leukste vind. Zoals ik al zei ben ik niet zo'n fan van het verhaal, ik kon er niet zoveel mee en het deed me ook niet zoveel. Het concept was geinig, al was dat ook niet heel bijzonder.

Dat zorgt er voor dat The Wind gewoon een Western/Horror film is die te doen is maar, nergens echt spectaculair werd of bijzonder. Niet echt iets voor mij.

Dit (van Nederlandse bodem) horror filmpje vond ik nog best te pruimen en ik ben aangenaam verrast hoe de film zich precies afspeelde. Inderdaad, de film begint ijzersterk en daar kan niks aan veranderd worden maar na mate het einde nadert werd de film soms wat langdradig en zat er geen spanning meer in de hele film: hij is soms iets te soft. Gelukkig kende de film maar een speelduur van 85 minuten en dat had ook echt niet langer gemoeten. Het verhaal is aardig simpel en ‘Miller Hendrik’ vond ik er persoonlijk niet uitzien, de effecten hebben er wel eens beter uit gezien. Toch weet Nick Jongerius toch een film neer te zetten die je in het ochtendje zelfs weet te vermaken en die niet al te gore is maar, wel een bepaald niveau kent met bloedgebruik, hij houd zich niet in.

Ik vond de chemie tussen het Engels en het Nederlands geslaagd, zo kreeg je een mooi toeristisch gevoel die de onderscheid tussen Nederlanders en buitenlanders mooi wist te schetsen. Bijvoorbeeld Abe vond ik een mooie rol gespeeld door Bart Klever. Vooral wanneer hij bijvoorbeeld de molen binnen loopt en je ergens op de achtergrond ‘GODVERDOMME’ hoort, dan wist je dat Abe weer bezig was! Maar ook wanneer Ruby Rousseau de opdracht kreeg om foto’s te maken van windmolens en je haar opdrachtgever tussen door hoort klagen hoe lelijk de honden zijn. Dit weet Nick toch mooi over te brengen en dat bleef leuk om naar te kijken.

Ik heb deze film meegepikt toen ik op de onlinedienst van ‘Film 1’ zat te zoeken naar leuke horrors. Toen ik dit Nederlandstalige horror filmpje zag staan kon ik me niet weerhouden en heb ik hem toch aangezet. Hij staat al langere tijd in de schijnwerpers en ik wou hem al langere tijd zien, dus ik was blij toen ik hem ontdekte.

De nogal kille cast kon mij niet zo bekoren, veel onbekende gezichten en vooral de acteerwerk was soms wat achterwegen gelaten. Toch weten ‘Douglas West’ en ‘Jennifer Harris’ er nog wel wat van te maken en dat maakt de film toch alweer een stuk beter. Zoals ik al zei opent de film ontzettend goed en kreeg je steeds meer zin in deze film. Je moet echt heel erg door het middenstuk heen bijten, soms vallen er teveel stiltes en dat word saai maar, het einde (en dit had ik niet echt verwacht) maakte het toch goed. Wanneer ‘Miller Hendrik’ naar buiten stapt was dit natuurlijk een ontzettend cliché moment, hij was eerder in de film nog verbrand en hier weet hij dan weer opeens uit de windmolen te lopen die ook helemaal in lichtelaaie staat. Toch zoals ik al zei had ik iets niet verwacht, en dat was dat hij toch nog een haak naar Jennifer gooide en haar mee sleurde in de hel, erg leuk gedaan!

Het verhaal was prima. We volgen een touringcar die langs windmolens gaat om een snufje mee te pikken van de Nederlandse geschiedenis. Wanneer ze pech krijgen ontwaakt er iets aparts: een moordenaar is naar de toeristen opzoek. Als moord op Jack gepleegd word, word Jennifer als gestoord aangewezen en is iedereen tegen haar tot dat iedereen één voor één word vermoord. Het motief was mij niet helemaal duidelijk maar volgens mij moest iedereen boeten voor iets ergs wat ze hadden gedaan in het verleden, niks speciaals dus. Tegen het einde aan komen we er achter dat Abe een handlanger is en ‘Miller Hendrik’ helpt in zijn slachtpartijen. Tot dat iedereen één voor één vermoord is.

En natuurlijk het leuke einde waar we zien dat Abe weer een touringcar met mensen naar de molen brengt die opeens weer opgebouwd was. Al om al, leuke horror voor tussendoor maar niks speciaals. Prima in de B-klasse.

2.5*

"Didn't want your white brothers thinking you were the best we had."

Zoals ik al vaker zeg, en ook persoonlijk wel echt weet is dat ik nog niet de grootste Woo fan ben, ook ken ik zijn werk ook nog helemaal niet zo héél goed. Windtalkers was een film die al wel enige tijd op mijn lijst staat, maar dat kwam ook meer door Nicolas Cage aangezien ik destijds wel een enorme fan van hem was. Dat is hedendaags dan wel weer wat minder geworden, spijtig genoeg kan ik niet zoveel met de beste acteur de en de meeste van zijn recentere films. Toch vond ik Windtalkers wel leuk, maar is het eigenlijk meer een bombastische dopamine spektakel dan dat het écht een goede film was.

Het eerste half uur is een leuke kennismaking hoor, en ook leuk om dit hele verhaal eens aan het daglicht te stellen. Toch jammer dat Woo er maar weinig mee doet, ja Yahzee moet inderdaad achter Enders aan rennen, althans Joe moet hem inderdaad zien te beschermen, alleen dat is ook wel zo'n beetje alles wat de film laat zien. Van het hele "vertalen" krijg je maar weinig mee, en ook dat hele "ontvoeren" is maar weinig aanwezig, je ziet er eentje die inderdaad werd ontvoerd, waar Joe Enders dan ook erg veel moeite mee had om zijn taak te voltooien, de o zó stoere Joe Enders.

Goed, nadat ze een uur lang over de slagvelden heen rennen, al schietend door een mijn veld, is het einde memorabel maar ook niet meer dan dat. Woo doet gewoon waar hij goed in is, en Michael Bay is er soms niets bij. De film is prachtig aangekleed, dat zeker, maar daar blijft het ook wel bij. De slagen waren echt wel gaaf om te volgen, en het is soms nog best lekker gore. Alleen kan ik er ook niet meer over zeggen noch vinden, want meer kent de film niet. Gooi daar een beetje schaamteloze racisme tegen aan, en je krijgt een heel leuk melodramatisch effect binnen deze oorlogsfilm, die uiteindelijk ook gewoon te lang duurt, maar stiekem dus wel vermaakt.

"Pooh, you've got to help me. Something's wrong with Piglet, he killed my wife!”

Toen deze film uitkwam in de bioscoop moest ik wel een beetje gniffelen. Dat de horrorscene dusdanig gezakt is dat dit in de bioscoop verschijnt deed mij toen pijn, althans dat dacht ik. Uiteindelijk vind ik het supercool dat een film als dit juist in de bioscoop wordt getoond. Tuurlijk het is onwijs B-matig, tuurlijk het is zeker niet van hoog niveau maar, het is verdomd leuk tijdverdrijf, en zo slecht was het allemaal nog helemaal niet. Ik lachte toen een kennis van mij nog net niet uit toen hij zei dat hij deze ging kijken in de bioscoop, ik heb hem er niet meer over gesproken maar, als horrorfan ga je dit wel leuk vinden.

Hoe hilarisch is het wel niet, om Winnie the Pooh achter die meid aan te zien rennen, en dan moest het nog op een echt karakter lijken ook nog, terwijl het gewoon onwijs slechte make-up is en je duidelijk ziet dat hij een masker draagt. Echt geweldig, dit was zo leuk om te zien, heb echt hardop gelachen. Net zoals ze het huis binnen vallen en die meid in de jacuzzi pakken, en haar vervolgens vermoorden door over haar hoofd te rijden met een auto. Dat constante reffen, of vooral het CGI horrorwerk met onwijs slechte CGI.

De film zit bordenvol horror, wat het juist nog best vermakelijk maakt. Genoeg kills, genoeg geslacht en genoeg bloed zorgen er voornamelijk wel voor dat dit gewoon een heerlijke slasher film kon worden. Samen met biggetje weet Winnie een leuk duo te vormen.

Dus ja, een heel erg vermakelijk tussendoortje. Een film die ik nog heel graag mee wou nemen in de horror challenge, dus dit was de uitgelezen kans zo op de donderdag avond, na weer een mindere avond voor de voetbalhart.