Opinions

Vooral mooi om te zien dat de film zich afspeelt ten tijden van het einde van de 19de eeuw - begin 20ste eeuw zo kleurrijk vormgegeven wordt. De settings van en rondom de gevechten ogen afgewerkt, vooral die strijdarena op palen in de lucht was imposant. Maar ook het eindgevecht in Shanghai, met al die tromroffelende meisjes en intriges op de achtergrond waren het aanschouwen waard. Highlights zijn echter natuurlijk de gevechten zelf, die zo gechoreografeerd zijn dat ze voor spektakel zorgen, door alles zo dynamisch en van dichtbij in beeld te brengen.

Het verhaal is niet echt interessant. Knulletje droomt ervan om vechter te worden, zo geschiedt, ondanks enkele wijze lessen laat hij zich gemakkelijk wat zand in de ogen strooien, te wijten aan zijn ongeschooldheid?!, waarna hij stukloopt om na een rehablilitatieproces tot inkeer te komen en gelijk te bewerkstelligen dat de Chinezen zich saamhoriger gaan gedragen.

Qua drama niet gelijk indrukwekkend te noemen dus, al vond ik het rehabilitatieproces wat Huo Yuanjia doorliep, ver weg van de stad, mooi in beeld gebracht worden. Zelfs wat tenenkrommende filosofietjes naar aanleiding van een fout bij het planten van rijstplanten 'iets in de trant van: net zoals planten hebben mensen ook wat afstand nodig om te groeien' konden daar weinig tegenin brengen.

Slechts die luidruchtige dorpsgek zorgde voor wat valse noten in een verder onderhoudende en best aantrekkelijke film waarbij het einde zeker tot de verbeelding sprak. Ik miste alleen een beetje de alsmaar door knallende adrenalinerush, zoals in films van Prachya Pinkaew. 3,5*

Zelden zo `n onsfeervolle film gezien. De zwart - wit scenes in de poolhal waren veel te donker en zonder enig gevoel voor contrast gefilmd, wat pijnlijk duidelijk werd toen de buitenscenes nauwelijks verschilden van de scenes die zich binnenin afspeelden.

De film opent met 30 minuten poolen. De film kon zich geen groter fiasco wensen. De dufheid wint het nipt van de lamlendigheid. Ik ben al geen fan van poolen als ik met vrienden aan zo `n tafel sta, laat staan om 30 minuten passief naar dit tafereel te gluren.

De regisseur beseft na ruim 30 minuten ook dat hij niet op dezelfde voet verder kan blijven gaan en gelukkig maar al is het hele verhaal, van 2 dolende zielen die beiden kampen met een alcoholprobleem en zich in elkaar lijken te vinden, niet veel beter.

George C. Scott brengt wat meer leven in de brouwerij al blijft het niveau erbarmelijk. De regisseur neemt zijn hoofdpersonage te opzichtig bij de hand om zijn verhaal te sturen, een voorbeeld hiervan is het moment waarop George C. Scott voorspelt dat Eddie spoedig in elkaar zal worden geslagen en jawel hoor, nog geen 5 minuten later.....

Op basis van het verhaal had ik tenminste een vlot verhaal verwacht, maar zelfs dat kan de film amper waarmaken. Het 1ste uur was bedroevend slecht, waarna de 2de helft ondanks de geforceerde karakterontwikkeling beter te doen was. 1,5*

Of de oude man nou wel of niet zijn instrument bespeelt. De muziek en de manier waarop hij zichzelf af en toe even terugtrekt om tegen de brede horizon even zijn rustmoment te pakken zijn simpelweg gewoon prachtig in beeld gebracht. Net zo als het toekomst voorspel - ritueel, wat mij gewoon weer in vervoering wist te brengen. Zo zuiver, sierlijk, puur, vol symboliek en redelijk ongewoon als dit liefdesverhaal werd opgevoerd. Eigenlijk gewoon geen woorden voor. Een discman die een ware revolutie op gang brengt...In de westerse wereld volstrekt normaal en hier als zo ' verwonderlijk ' ervaren.

Het einde waarin de man zijn instrument schenkt, waaruit de romance tussen beide jongeren is ontstaan was voor mij het desgewenste einde. Ik hou hem nog even op 4,5* maar een hogere waardering is niet ver weg.

Het is alweer enige tijd geleden dat ik geconfronteerd werd met zo `n misbaksel als deze film. Op visueel gebied valt er nagenoeg helemaal niets te beleven, terwijl de decors ogen alsof het een b - productie betreft, oogt de CGI nog crappier dan Pamela Anderson zonder make - up.

Er zitten zeker wat scenes met potentieel in, zoals de hanengevechten. Miike heeft echter geen enkel gevoel voor timing en verkloot deze maffe scene, door slechts 30 seconden van dit soort ongein voor te schotelen en daarna snel weer terug te keren naar zijn armetierige podium van armoedigheid en onkunde. De scene waar er wat fietsers een gevecht dwarsbomen, had het potentieel om geweldig te zijn, maar doet dat niet omdat de gangsters elkaar nauwelijks naar het leven staan waardoor de absurdheid van de grap afneemt. Bovendien, als de fietsers weer weg zijn is het weer helemaal terug naar af met het niveau.

Gelukkig blijven er nog wel een paar leuke scenes over, dankzij wat maffe personages in de vorm van een Rus en de Aziatische gigolo tussen Braziliaanse schoonheden. Maar voor een film die niet steunt op een onderhoudend verhaal en waar ik dat ook niet van verwacht, is deze film pijnlijk saai en niet opruiend waardoor het niet weet te vermaken, omdat het ''van de hak op de tak script'' niets toevoegt behalve het creëeren van een janboel. De losse scenes zijn zelden geflipt of veel te kort om te overtuigen. Kortom, wie dit over the top vindt heeft nog veel bij te leren.

Ik vind het trouwens bespottelijk dat sommige mensen deze film cool durven te noemen. Men heeft zeker het moment gemist waarop een gangster de rook van zijn pas afgeschoten blaffer wegblies of de amateuristische schietpartij onder de grond en het vele ongrappige, saaiige gekonkel tussen de gangsters?! De film slaagt er geen moment in om te entertainen en is daarbij ook nog eens vreselijk banaal. Kortom, net zo indrukwekkend als een tekening van een eerstejaars kleuter. 1,5*