Opinions

Gisaengchung is een zeer onderhoudende film met heerlijke karakterontwikkeling waardoor je echt in het verhaal komt. De sfeer is goed en het acteerwerk zeer netjes. Het is een mooie mix van humor en drama en daardoor verveelt het niet snel. Kostelijk vermaakt met deze film.

Na The Hunger games en Divergent een zoveelste film die opvallend genoeg in dezelfde strekking voortborduurt. Boekverfilmingen zijn wederom trendgevoelig en het futuristische teenage movie gehalte op dit moment alles bepalend in Hollywood. Bij The Giver lijkt het er sterk naar te smaken dat het gaat om een blockbuster i.p.v. getrouw te blijven aan het boek. Voor mij was het de grootste tegenvaller uit het genre, als je spreekt over deze reeks aan romans over jong volwassenen levend in systemen met slechte politiek en opstand.

Sterk episch historisch drama dat losjes is gebaseerd op gebeurtenissen uit het Romeinse Rijk in de tweede helft van de 2e eeuw na Christus. Ridley Scott Heeft tal van invloeden en anachronismen omgetoverd tot een geweldig spektakel. Russell Crowe laat zijn klasse zien als Maximus Decimus Meridius evenals Joaquin Phoenix als Commodus. Een gehele sterke ondersteunende cast en muziek van Hans Zimmer maakt het dat deze film terecht vele prijzen in ontvangst mocht nemen.

Gladiator 2 is een echte spektakel film waarbij de kijker wordt getrakteerd op het haast ondenkbare wat mogelijk is. Neushoorns i.p.v. paarden en zelfs haaien vinden hun weg naar het Colosseum. Vermaak ten top dit zonder twijfel. Toch mist het aan details die de film net wat meer draagbaar maakt. Een onderdeel hiervan is de onvervangbare Russell Crowe als Maximus en Commodus gespeeld door Joaquin Phoenix. Ridley Scott heeft zo zijn beide sterren uit American Gangster eens verweven in de gladiatoren films en Dezel Washington is daarmee een veilige keus. Paul Mescal doet zijn best maar ergens wist hij mij niet te overtuigen wellicht dat dit ook essentieel was....

Glass was naar mijn idee een film die een mooi begin(eerste film) behoorlijk naar beneden haalt. Hoe dit alles verzonnen had kunnen worden is mij een raadsel? Beetje kleuter niveau, spijtig dit.

Deze film probeert het standaard pad te bewandelen, maar faalt op alle fronten. Standaard plot over een convict die vrij komt, en weer in het criminele circuit terecht komt. Daarbij de keuze tussen goed(familie) en kwaad(de onderwereld) en een rol voor de maffia. Door het bijzonder slechte acteerwerk komen de karakters i.p.v. overtuigend bijzonder lachwekkend over en is de geringe actie zwaar ongeloofwaardig.

Brokeback mountain was tot nu toe mijn enigste filmervaring binnen de romantiek tussen 2 mannen. God's Own Country deed voor mij bijna niet onder. Het verhaal over de geïsoleerde jonge schapenboer wiens leven drastisch verandert wanneer er een Roemeense werknemer op de boerderij van zijn vader komt werken is een mooi meeslepend verhaal. De kracht van het verhaal zit hem in de ruwheid en tederheid wat mede vorm krijgt door zeer goed acteerwerk.

Enigszins interessante maar zeker geen sterke film, gebaseerd op Pete Dexters fictieve wijk -God's Pocket-, wat afgeleid is van de echte wijk genaamd -Devil's Pocket-. Het verhaal gaat over de mensen van deze wijk, waarbij het wereldje om hun heen vrij klein is. Het proletariaat wat uitgebeeld wordt door o.a. drank, agressie en gokken is het algemene beeld van deze wijk. Het verhaal bestaat in grote lijnen uit een verslaggever die het beeld schetst van deze wijk en een inwoner hiervan, die het maar moeilijk voor mekaar krijgt om geld te genereren om de begrafenis van zijn stiefzoon te kunnen bekostigen. Ondanks dat het een stukje drama moet zijn, lijkt het erop dat het algemene beeld neigt naar een donkere komedie. Als je dat wil accepteren merk je dat de film hierin helaas gebrekkig blijft en het karakter van de film wat zwak uit de verf komt. Daarentegen bestaat de cast uit prominente namen en krijgen zij ieder genoeg ruimte tot karakterontwikkeling. Hier moet de film het dan vooral ook van hebben en is het hoe dan ook een fraaie film om eens gezien te hebben.

The Godfather is het iets speciaals en is het een klassieker?..Ja! dat is het zeker. De manier hoe hier iets wordt neergezet voelt zo levensecht dat het gewoon geweldig is. Alles verzorgd tot in detail. Alleen de soundtrack krijg je al kippenvel van, laat staan de rest. Man o man toch.

The Godfather: Part 2 is duidelijk qua kwaliteit een slap aftreksel van zijn voorganger. De Don die hier de hoofdrol heeft is een talent qua acteerwerk maar kan duidelijk niet opboksen tegen het charisma van zijn vader. Het zijn ook twee verschillende karakters maar in het eerste deel werkte nu juist de rol van de op leeftijd zijnde Vito zo ontzettend goed. Het is met de harde en weinig charismatische zoon wat oppervlakkiger en de verhaallijn van Vito in zijn jeugd kwam ook niet echt van de grond. Jammer dat dit zo'n rommelig geheel blijkt te zijn wat niet echt wil lukken.

The Godfather: Part 3 is een bijster irritante film en een gedrocht binnen de trilogie. Alle inspiratie is er al uit en de acteurs lijken hier plichtmatig werk te verrichten. Ze hebben er op de een of andere manier duidelijk geen zin in of het acteerwerk is hier an sich gewoon slecht. Ga me er verder niet zo druk om maken maar het is wel een smet op de trilogie, jammer!

Godsend is eigenlijk een film met genoeg potentie maar wat het nergens echt waar kan maken. De wending was voor mij te simpel en de uitwerking veelal langdradig. Had allemaal met wat extra aandacht veel beter gekund.

Deze film zou alleen kunnen slagen als het nog mysterieuzer en intelligenter zou zijn dan al zijn voorgangers. I.p.v. dat krijgen we een te generiek en nietszeggend plot met eendimensionale personages die niet echt kunnen zorgen voor een memorabel optreden. Het was mooi om Godzilla nog eens te mogen aanschouwen, maar het decor en de setting waren echt te triest voor woorden.

Going in Style is een uiterst hilarisch film met een simpel maar leuk neergezet verhaal. Vooral de cast is hier debet aan. Hele leuke film.

Gold is een puike film. Speelduur goed gevuld voor minimale middelen. Het verhaal laat je continue gissen naar het einde en gedurende rit verveel je jezelf geen seconde. Het is ook zo weer voorbij met een origineel einde.

Gone Baby Gone een film die in twee kijkbeurten kan veranderen van gestalte. Eerste kijkbeurt was ik enorm onder de indruk van de twist. De tweede keer vond ik het allemaal wat meer voorspelbaar(niet omdat ik hem al had gezien, dat zeker niet). In die zin vond ik bij de tweede kijkbeurt de morele vraagstukken en het daarbij goede acteerwerk meer bijzonder. Om die reden met de twist die er goed bij aansluit toch echt wel een goede film. Ook goed onderhoudend.

David Fincher zet met deze psychologisch thriller een boekvertaling neer, die op z´n minst gezegd besluiteloosheid met zich mee brengt over de kwaliteit van deze film. Het verhaal voelt zeker donker, stijlvol en met vlagen intelligent aan. Het nadeel is toch wel de drijfkracht van de film die geen continue niveau haalt. Een lange speelduur werkt hierbij niet in het voordeel en het spijt me te zeggen, maar van sterren als Ben Affleck en Rosamund Pike raak ik na het zien van deze film niet onder de indruk. Met name het optreden van Pike kon me niet bekoren en haar personage voelde dan ook niet echt aan.

Over-the-top vijfde deel uit de Die Hard serie met repetitieve actie die het al flinterdunnne verhaal behoorlijk saai weet te maken. De humor is verre van grappig en het acteerwerk is strak op de automatische piloot zonder enige vorm van empathie of karakterstudie. Het bombastische arsenaal aan actiescenes met toch wel strak camerawerk kon me toch niet overtuigen om de film te belonen.

Mooie animatie en leuke karakters maken blijkbaar nog geen geslaagde film. Het verhaal zou voor kinderen moeten zijn vanaf zes jaar en dat is op z'n minst gezegd vrij apart. dinosaurussen die van andere schepsels eten, ouders die om bepaalde redenen omkomen en kinderen die hallucineren op giftige vruchten was wat ik kan beoordelen voor een zesjarige vrij heftig. Het verhaal kent ook niet echt een verlossende betekenis en veelal was de humor nergens te vinden. In middelmatige beoordeling daar laat ik het bij en dan twijfel ik nog of ik niet te genereus ben geweest.

Deze moderne oorlogsfilm gaat vooral om het geweten c.q. innerlijke conflict van een stel drone operators wat sterk tot uiting wordt gebracht door een knappe prestatie van Ethan Hawke. Ondanks dat het om oorlogsmaterie gaat, kent de film weinig tot geen actie en zelden spanning. Het is nu juist die innerlijke en morele strijd die intens van aard is en hiermee wist deze film mij zeker te boeien.

The Good Liar is een film die zo gefilmd qua tempo dat je er haast van in slaap valt. De twist is aardig zonder enige twijfel. Of dit de film weet te redden ik betwijfel het. Normaal houd ik wel van trage films, maar deze was me echt iets te traag. Niet slecht maar zeker niet goed.

Het ware verhaal van de verschrikkelijke tweede Soedanese burgeroorlog wordt in The Good Lie gemuteerd in een zoetsappige en clichématige film die voldoet aan alle Hollywood criteria. Dit neemt niet weg dat het toch een meeslepende en enigszins ontroerende film is, die met een juiste afwisseling aan humoristische momenten toch sterk weet te imponeren. In den beginne leek het erop dat de deelname van Reese Witherspoon niet meer zou betekenen dan een mooi affiche, maar haar acteerkunsten blijven positief gezien zéér verrassen. Zij begint onderhand mijn lievelingsactrice te worden van dit moment, chapeau!!

De mogelijkheid tot verwezenlijking van low-budget films t.g.v. oude actiehelden zoals Seagal, Van Damme en o.a. Lundgren ligt tegenwoordig vooral in het Oosten van Europa. Bij 'A Good Man' is dat niet anders en is zo'n decor niet eens zo heel erg storend. Het werpt zelfs gelijk een bron van maffia met zich mee en daar is het in dit soort films nu juist om te doen. Het verhaal is daarmee zeker standaard maar leent zich perfect voor de skills van Seagal. Hiermee staat het decor, het verhaal en de cast zeker garant voor een van de betere Seagal producties van de laatste tijd. Toch moet er gezegd worden dat de laatste scene niet meer kan voor een man van in de zestig. Maar goed dat hij daarbij zijn leren jack nog aan had.

The Good Nurse geeft je als kijker een blik in de bizarre omstandigheden die er bij veel ziekenhuizen toe hebben geleid dat er veel patiënten een onnatuurlijke dood troffen. Als verhaal is zit de film goed in elkaar en het acteerwerk is waanzinnig goed.

Good One is een film die narratief weinig te bieden heeft en zich echt focust op de dialogen van de protagonisten. Door subliem acteerwerk maakt het deze film zeker het kijken waard. Of ik echt enthousiast werd, ik denk het niet.

Deze film heeft met een generiek karakter en vrij eenvoudig plot toch een aanvaardbare amusementswaarde. Het verhaal wordt met wat subplots aangevuld en de uiteindelijke climax is een finaal treffen van alle partijen. Deze laatstgenoemde scene zou je enigszins kunnen vergelijken met een scene uit -Home Alone-. Maar dat is slechts een flauwe vergelijking die niets af doet aan de film.

Deze film schetst een voortdurend escalerende reis met een sterk neergezette rol door Robert Pattinson. Het portret van een donkere nacht met veel neonlicht geeft een mooi contrast. Het tempo en de spanning wordt heerlijk aangedikt met toepasselijke muziek. De Safdie broers leveren hiermee een mooie film af waarvan ik zekers heb genoten.

Good Will Hunting is een mooi geschreven en uitgevoerd verhaal door vooral de twee heren zelf maar ook de rest van de cast. De input van Damon is ten opzichte van Affleck natuurlijk veel groter en hij maakt de film dan ook tot wat die is. Echt knap gedaan.

A Good Year is voor mij op alle fronten geweldig en in een woord meesterlijk. Het verhaal, setting, acteerprestaties en geslaagde humor er valt werkelijk waar niets op aan te merken. Dit is voor mij zo'n typische film die ik al meerdere keren heb bekeken en ga zien.

Goodfellas is een heerlijke Scorsese gangsterfilm. Het verhaal wordt met een voice over heerlijk uiteen gezet en er zijn interessante typetjes in de hoofdrol. Zelfs zijn moeder zie je voorbij komen. De dialogen zijn nergens langdradig of saai en vaak met enige humor. Dit soort films bevallen mij wel.