Opinions

Artificial Intelligence: AI is een film die behoorlijk inspeelt op het sentiment. Verhaaltechnisch begint de film sterk en weet dit enige tijd vast te houden. Nadat het plot de kant van de fee op gaat dan wordt het allemaal wat zweverig. Ergens heb ik dan sterk het idee dat het zichzelf verliest om het verhaal rond te krijgen. Mijns inziens had het laatste deel niet zo lang hoeven te duren en had het de film veel krachtiger gemaakt. Niettemin is het toch best een aardige film.

Deze horrorfilm met de ontdekking naar een eeuwenoude ondergrondse begraafplaats is me toch enigszins meegevallen. Gaandeweg het verhaal wordt het duistere geheim met tal van subtiele elementen neergezet en zorgt dit er gelijk voor dat het allemaal zeer onderhoudend is. Het labyrint heeft een beklemmende sfeer die steeds sterkere vormen aanneemt richting het einde wat de poorten naar het Duivelsoord zou moeten voorstellen. Enige puntje van kritiek is de uitwerking van het kwaad dat in mijn ogen geen universeel karakter toonde en een beetje als een allegaartje deed overkomen. Toch binnen het found footage geen slechte film.

As Good As It Gets is een heerlijke sfeerfilm met een vermakelijk verhaal wat qua acteerwerk toch voornamelijk wordt gedragen door JN. De rest van de cast is zeker niet slecht. Voor de verder rest gewoon een hele leuke film.

Coming-of-age film met een zeer interessant verhaal, leuke personages, leuke dialogen en hier en daar wat humor. Enige nadeel vond ik het acteerwerk. Ondanks dat Mickey Rourke zijn aandeel past binnen het geheel was zijn inlevingsvermogen lachwekkend. Het raakte kant noch wal.

Asher is een mooi portret van een hitman in de nadagen van zijn carrière. Het eigenzinnige en subtiele karakter van Asher krijgt met Ron Perlman als protagonist een heerlijk gestalte. Er zitten zo wel wat meer leuke karakters in de ondersteunende cast die het allemaal nog wat interessanter maakt. De film brengt duidelijk wat levensvragen naar buiten die een ieder mens zich zo zou afvragen op een bepaalde leeftijd. Ik vond het een zeer aangename film.

Deze film is een soort van coming of age verhaal, waarbij een net afgestudeerde tiener een anoniem blog bij gaat houden en je als kijker in een soort van voyeuristische stijl inzage krijgt in haar leven. Een slechte relatie met haar vader en enigszins verontrustende aspecten als drinken, drugsgebruik en complexe relaties met oudere mannen voeren hierin de boventoon. Het verhaal zit vrij gebalanceerd in mekaar, waarbij komische momenten worden afgelost voor de nodige dramatiek en het hierdoor realistisch(menselijk), grappig en triest is. Het einde kent een nogal aparte twist en is niet meer dan een soort van waarschuwende boodschap. Tevens maakt het duidelijk dat een anonieme blik in iemands leven dus duidelijk kan afwijken van de werkelijkheid.(haha!!) Britt Robertson deed het aardig, maar in mijn beleving niet maximaal als vertolker van Katie Kampenfelt. Interessante bijrollen kregen vooral mijn aandacht zoals Robert Patrick als Katie's alcoholische vader en Martin Sheen als de boekhandel eigenaar met een duister verleden. Allison Burnett als auteur ken ik eigenlijk niet, maar ik weet wel dat ik van zijn regie(ondanks dat het zeker geen slechte film is) niet echt onder de indruk ben van zijn vertaling naar het witte doek.

Assassin's Creed kent wat mooie shots en prima bijhorend sfeertje. Het verhaal an sich is zeer mager en soms wat slaapverwekkend. Het een weet het ander wat te redden maar niet meer dan dat.

"The best weapon against an enemy is another enemy."

Mooi gefilmd decor uit het voormalig Oostblok met een heus verhaal en redelijk goed acteerwerk.

Toch zijn JCVD en Scott Adkins geen acteurs die je enkel een pistool op zak meegeeft en een verhaal laat vertellen. Beide heren moeten het in eerste instantie hebben van martial arts en dat aspect mis ik een beetje in deze film. Nu is dit ook niet iets wat bij een huurmoordenaar in de meeste gevallen het meest voor de hand liggende wapen is en dus klopt het aan de andere kant wel.

Ze komen er zeker mee weg in deze film, maar ik vind het allemaal net niet goed genoeg. Heb toch om deze reden constant het idee dat het niet helemaal wil lukken.

Het uitgangspunt van deze film is zo slecht nog niet en er moet gezegd worden dat het er ook redelijk fraai uitkomt. Opmerkelijk is zeker wel het breekpunt waarbij Christian Slater wegvalt en Sofya Skya voor hem als zijnde protagonist de honneurs moet waarnemen. De scene op de buitenplaats in de gevangenis, waarbij ze transformeert van zwaan naar vechthaan is qua niveau uiterst ongeloofwaardig en eigenlijk pijnlijk om te zien. Als professionele ballerina zal niemand twijfels bij haar hebben, maar in de rol van actrice is het gewoon net niet. Wanneer er iets dieper in de buidel was getast m.b.t. de rol van Maya, had de film vele malen beter geweest. Ondanks dat het een standaard en voorspelbaar verhaal is met wat ongeloofwaardigheden her en der, is de film zeker zo slecht nog niet.

The Exorcist 1973 was goed en serieus 26 jaar later wat was dit? wtf?

Het overwinnen van diepe dalen in een onzekere zakenwereld en moeizame familiebanden geven in deze film genoeg stof voor een sterk stukje drama. Of het dan ook allemaal zo goed is uitgewerkt, daar heb ik nog behoorlijk mijn twijfels over? Enige diepgang c.q. karakterontwikkeling binnen sommige relaties ontbrak me toch en kwamen er wel zaken aan bod, maar leek het clichématig de revue te passeren. Toch was de boodschap over het lot, geloof, vastberadenheid en wilskracht toch enigszins mooi uitgewerkt, waardoor ik het net met een voldoende kan laten doorgaan. Verwacht echter geen sterk stukje drama....dat niet!

At Eternity's Gate een film over de laatste twee maanden uit het leven van deze meesterschilder, die schilderde voor latere generaties en duidelijk niet voor de zijne. Het eenzame leven van deze man werd knap tot uitdrukking gebracht door het handheld camerawerk en de luide pianoklanken gedurende deze film. Dafoe levert een prachtige weergave van deze grootmeester. De discussie omtrent het vergelijken van de leeftijden vind ik hierin zo'n typische non-discussie. Heerlijke film, kostelijk van genoten. Lust voor het zintuigelijk vermogen en de illusie der mensheid.

Deze film kent in eerste instantie een pretentieus sfeertje met prachtige cinematografie en idem outfits. Charlize Theron is een prachtige vrouw met veel talent maar ook zij weet dit rommelig script mijns inziens niet te redden. De karakterloze personages zijn hier een groot aandeel in. Het blijft hierdoor behoorlijk oppervlakkig en vervalt dan ook gauw in stereotype karakters die met hun handelingen amper iets interessants te bieden hebben. Viel me echt tegen, jammer!

Verfilming van een grauw toneelstuk waarbij het drama van het doek spat. De klaagzang van de moeder des huizes is een hardnekkige ervaring, van waaruit zich een verder arsenaal aan heimelijkheid ontboezemt. De sterrencast laat zeker zien waarin zij in staat is, waarbij toch in enige zin overacting aanwezig is. Het verhaal kent enkele rake humor, maar het is over het algemeen net te veel van hetzelfde.

Pretentieuze film over een post apocalyptische tijdperk waarin een verzekeringsagent onderzoek verricht naar robots die symptomen vertonen, waarbij ze twee opgestelde protocollen mogelijk zullen schenden. Als je dit zo in het begin mag ervaren denk je dat er een mooie uitwerking van het geheel aan staat te komen. Helaas is dit niet het geval en de inspiratie van het geheel raakt snel zijn eind. Echt ontzettend jammer dat het ondoordacht en trutterig blijft, want een script waarbij je de mogelijkheid hebt om het schenden van protocollen door robots uit te werken had zoveel meer kunnen brengen. Bijkomstig pijnpunt is de interactie en emoties in het toch al kleurloze verhaal tussen de mens en de robot. Het is er nagenoeg niet en wat er wel is, is nogal apocrief uitgewerkt. Antonio Banderas doet er verstandig aan zijn genre ergens anders te zoeken en de sciencefiction niet meer op te zoeken.

Dit is een horrorfilm die tevens wat van het thriller genre in zich heeft en zorgt voor een geweldige ervaring. De personages zijn goed neergezet en de sfeer is serieus angstaanjagend. Tevens was Brian Cox meesterlijk, echt subliem!

Avengement is een misdaadfilm die prima past binnen het genre. Scott Adkins neigt zo af en toe rond het B-film gehalte te dansen maar daarvan is hier zeker geen sprake. De film is onderhoudend met de flashbacks richting zijn penitentiaire situatie en zijn missie naar rechtvaardigheid.

Deze documentaire geeft een goed beeld wat roem met een mens kan doen. Zeker op jonge leeftijd en wat dat met zich meebrengt. Zijn keus om te stoppen met touren leek aan het einde van zijn carrière een juiste beslissing....