Opinions

Mijn hemel wat is dit enorm slecht en dom.

Vind Malcolm D. Lee soms wel aardige en subtiele films maken maar dit is echt een schreeuwerige niet grappige bagger film vol afgrijselijke personages.

Met die Dina als dieptepunt.

Er zitten wel wat goede stukken in de film, maar het was allemaal wat te kitscherig naar mijn smaak.

Ik snap sowieso niet waarom jullie dit allemaal zo'n eenvoudige Fellini vinden om mee te beginnen. Dik 2 uur symboliek over de vrouw en haar onzekerheid in relatie tot de wil zichzelf te blijven vind ik nou niet echt een simpel verhaaltje.

Leuke film, Stewart als altijd top en een charmante Allyson. Met natuurlijk veel aardige Glenn Miller muziek met als hoogtepunt Moonlight Serenade.

De film weet door zijn feelgoodgehalte ongeveer hetzelfde te presteren als veel van die andere sportfilms, kijkt redelijk weg, maar is nergens echt goed.

Je kunt van alles opmerken over het matige acteerwerk, het simpele verhaal en de cliche's, maar feit is dat ik me 2 uur goed vermaakt heb. Leuke feelgood-movie.

Documentaire die absoluut wel wat heeft, wat aan twee zaken te danken is: Ten eerste het tempo en de diversiteit van de onderwerpen en ten tweede de ongelooflijke levenskracht, humor en het optimisme van de betreffende 'Lost Boys' die op hun jonge leeftijd al meer ellende hebben meegemaakt dan wij met z'n allen bij elkaar.

Zo'n docu kan al snel een heel emotioneel/sentimenteel verhaal worden vol huilende Afrikaanse kinderen en ellende op ellende stapelen. Maar het knappe is juist dat het na een (onvermijdelijke) inkijk in de reis die de jongens hebben gemaakt en verhaal over hun geschiedenis, omslaat in een poging van de jongens om naar de toekomst te kijken en daar in de VS iets van te maken.

Erg in het oog springend daarbij is natuurlijk hoe ze zich aan zullen passen aan het leven in Amerika, het doet daarbij soms denken aan dat programma hier op zo'n commerciele zender over van die Afrikanen die hier naartoe worden gehaald en dat men dan kan lachen als ze niet weten wat een w.c. rol is enzo... zucht.

Hier is dat nogal anders, omdat het om mensen gaat die daadwerkelijk hun hele leven omgooien en de camera meer toeschouwer is dan initiator en het met volledig respect voor de jongens zelf gefilmd is.

Als derde deel is er dan de unheimlichkeit in de nieuwe omgeving en de hang naar het oude moederland en de wil om familie weer te zien.

Het is niet helemaal mijn soort verhaal en een tikkie langdradig maar verder ontegenzeggelijk goed gemaakt en geacteerd. Met name Pernilla August is echt geweldig.

Doet een beetje denken aan de Britse period drama's zoals die van James Ivory bvb.

Buitengewone, grappige docu die onverwachts (toch een serieus onderwerp, de vrouwenonderdrukking) veel lachers op z'n hand kreeg tijdens Idfa.

Ja, mevrouw werd op haar 9de al uitgehuwelijkt en in dat opzicht is haar verhaal ook allesbehalve grappig. Maar haar hele manier van doen, onder meer de discussie en het geplaag met haar man (die totaal niet onderdrukkend overkomt) zijn hilarisch.

Voeg daarbij dan ook nog het feit dat ze creatief kunst maakt en ontdekt wordt en je hebt een prima succesvolle docu. Aanrader.

Komt inderdaad nogal propaganda-achtig over. Het is natuurlijk erg voorspelbaar dat men uitgerekend nu met zo'n film op de proppen komt. Dat maakt het allemaal wat wrang om naar te kijken.

Het was iets prettiger geweest als deze film na de verkiezingen was uitgekomen.

Het helpt ook al niet dat Kerry in het eerste halfuur af en toe wordt voorgesteld als een soort Rambo, al levens reddend van kameraden met gevaar voor eigen leven, erg vervelend.

Het tweede gedeelte is toch wel een stuk interessanter. Indrukwekkend om te zien hoe Kerry op z'n jonge leeftijd al zo'n grote invloed had op de Vietnam-oorlog (althans, daar lijkt het op). Het helpt dan natuurlijk dat er al zoveel beelden te tonen zijn van hem in die periode aangezien hij al zo vaak sprak voor menigtes en op televisie (wat we hier natuurlijk nooit hebben meegekregen).

Al met al komt het toch erg over als een lange verkiezingsfilm, hoewel er wat interessante stukjes inzaten.

Kijk liever The Fog of War mensen .

Typisch stompzinnig Miike filmpje. Net als je denkt dat hij vast wel genoeg van die zogenaamd perverse, nogal infantiele humor in zn filmpjes heeft gestopt komt ie met zoiets. melktieten, pollepels, hahaha, not

Wel jammer, want de film begon vrij veelbelovend en de hoofdrolspeler doet het alleszins aardig. Helaas lijkt het alsof hij zelf nooit zo goed weet wat een script precies betekent en maar wat achter elkaar gooit in de hoop dat het uit eindelijk vanzelf wel goed komt, wat nooit lukt natuurlijk. Visueel en qua aankleding verder vergelijkbaar met een Westers b-filmpje.

Nou, voor wie mafia - of misdaadfilms altijd te geromantiseerd of ophemelend stoer vindt. Dit is waarschijnlijk meer je ding, inclusief cynische Scarface-imitatie.

Wat een enorm teringzooitje is het toch in Napoli, het lijkt Rio wel.

En wat een boers dialect ook, het lijkt bijna niet eens meer op Italiaans.

Goede film met bij vlagen geweldig acteerwerk en enkele zeer sterke scenes. Vooral het eerste uur is erg goed.

Probleem is dat er in het tweede uur een soort van conspiracy tevoorschijn komt die gewoon niet meer geloofwaardig is. En dat is best wel pijnlijk bij een film die als hoofdmoot de kijker een moreel dilemma als dit wil voorschotelen.

Wat wel een duidelijke meerwaarde heeft is de kennis van Boston, haar bewoners en omgeving die Affleck heeft.

Hele fijne film.

Leuk verhaal dat, hoewel ietwat vergezocht, erg geloofwaardig is en bovendien niet verveelt.

Veel snelle scenes, genoeg humor 2001, de bewoners in de flat die bijna jaloers zijn, dat zij wèl weten dat de Wende geweest is zorgen voor prettige komische momenten.

Naar het einde toe wordt de film dramatischer en emotioneel, wat prima gedaan is en bij mijzelf ook enigszins een brok in de keel bezorgde. Muziek is ook prachtig, hoewel het hergebruik van La Valse d'Amelie onvergeeflijk is.

Even een reactie op de voorgaande pagina's.

Ook mij is het Matrix-shirt niet opgevallen.

En FK: Het lijkt me wel erg duidelijk dat de moeder bij het laatste videofilmpje al weet wat er gebeurd is. Dat heeft ze van Lara gehoord aan haar bed.

Erg jammer deze film. Niet dat ik er meteen heel veel van verwacht had, maar de regisseur en acteurs hebben toch genoeg interessants gedaan om enige interesse te wekken.

Het is best een apart idee en het zal ongetwijfeld heel knap gemaakt zijn, maar qua entertainmentwaarde is het me echt een raadsel wat deze film zou moeten toevoegen aan de talloze W.O.II/noir thrillertjes die er al decennialang bestaan. Sterker nog, het is behoorlijk saai allemaal.

Het enige positieve is eigenlijk Blanchett, die zo'n beetje elke film beter maakt, als een type Maria Braun. Verder maar snel vergeten.

Deze film heeft een beetje het Syriana-probleem vrees ik. Allerlei kids die een actiefilm met sterren verwachten en een ingewikelde, min of meer politieke film, voor de kiezen krijgen.

Toch slecht gemarket (of juist niet).

Alleen door de vreselijke poster zou ik deze film al niet kijken, maar door de reacties hier toch maar eens geprobeerd.

Bleek inderdaad erg vermakelijk, idd wat After Hours achtig.

Zeker niet perfect maar die broertjes Safdie tonen toch aardig wat talent voor later.

Het is een typische Neil Simon film. Beetje toneelmatig met een hoop komische dialogen.

Ik vond hem erg vermakelijk, vooral door Dreyfuss.

Nog nooit eerder iets van deze populaire serie gezien. Al met al voldeed het wel redelijk aan wat ik dacht dat het was.

Al was het toch wel heel veel meer een zwakke Sex and the City kloon dan ik dacht, dat is toch wel erg opvallend zou je zeggen, maar kennelijk was er destijds niemand die zich daar aan stoorde, dus oke.

Linda de Mol valt qua acteren wel heel erg zwaar door de mand, maar die kerel van haar, als ook dat kleine, dikke vrouwtje doen het leuk.

Inderdaad erg mooi gemaakt en prachtig acteerwerk (wat wil je met zo'n cast). Er zijn inderdaad wel erg veel personages, maar na een tijdje was het goed te volgen. De wisselwerking tussen de verschillende klassen is ook prima gedaan (hoewel ik vaak aan Remains of the day moest denken).

Minpunt(je) was toch wel het moordplot. Ik wil mezelf niet op de borst kloppen, maar de hele clue van de moord was wel erg simpel en voorspelbaar.....toch? 3,5 ster

Niet my kind of movie. Wederom zo'n vergezocht plothole verhaal.

Na Secret Window, Taking Lives en dit heb ik het voorlopig wel weer gezien met die ongein.

Travolta maakt zich bij vlagen redelijk belachelijk met zn geschmier als Gotti.

En zn eigen vrouw Preston als Gottis vrouw was ook niet zo'n denderend idee.

Maar dat gezegd hebbende, het is bepaald geen goede film, maar zo slecht als de kritieken je willen doen geloven, neuh..

Hm.. zo in januari 2009 dan toch nog de beste film van het afgelopen jaar gezien. Had wel van deze film gehoord, maar dit toch niet echt verwacht.
Alleen al zo'n 'simpele' familie-eetscene...meesterlijk gewoon. Niet te geloven hoe je daar dik 20 minuten je ogen niet van het scherm kunt houden terwijl er eigenlijk weinig gebeurt.

Zit dicht tegen de 4,5 aan, misschien een volgend keertje als ik me wat minder erger aan enkele zijstraatjes in het verhaal.

En dat einde! ! Ik eiste bijna een happy end

De regie en met name beeldcompositie van Wes Anderson lijkt elke film briljanter te worden.

Echt prachtig en minutieus gemaakt.

Echter, ik had het stiekem allemaal iets vermakelijker verwacht.

Maar de herzieningswaarde lijkt me wel groot.

Hmz.. ook ik was nogal verrast door het einde... Zat er echt even van naar het scherm te staren, helemaal niet verwacht zoiets.

Verder gewoon een prima spaghetti, met buiten de gebruikelijke voordelen (veel grimmiger sfeertje dan de Hollywood films, apartere setting, rust) ook de gebruikelijke nadelen ( bij vlagen warrige regie, actiescenes die soms nogal amateuristisch lijken)

Zat ook aanvankelijk constant in het audiomenu te zappen welke dub me nu het beste beviel, toch vervelend als zoiets je uit de film haalt.

Kinski is overigens duidelijk de meerwaarde hier qua acteergeweld. Trintignant heeft feitelijk maar een vrij loze rol.

Ge-ni-a-le score verder van Morricone. Misschien wel 1 van z'n beste.

Bepaald geen hoogvlieger die wel erg veel cliche's aan elkaar rijgt.

Het sfeertje is oke, maar het Romeo en Julia verhaal tegen de achtergrond van de zoveelste Italiaanse linkse rebellenverfilming is wat teveel van het goede.

Wat overblijft zijn wat aardige familiescenes en een beeldschone Jasmine Trinca.

Erg plotseling einde ook wel!

Hm. Had hier wat meer van verwacht. Het gegeven leek me al behoorlijk grappig, ondanks dat ik werkelijk nog nooit van Silibil n’ Brains had gehoord, dus hun 'enorme hoax als rapberoemdheid' leek me sowieso wel mee te vallen.

Grootste probleem is dat het eigenlijk een volstrekt onuitstaanbaar duo is. Ze denken dat ze enorm grappig zijn met hun dronken non-humor maar dat is duidelijk niet zo. Wat mij betreft konden ze dan ook niet snel genoeg door de mand vallen.

Ik vond dit wel een aardige film, hoewel ik op internet lees dat het meer een soap is.

Daar zit wel wat in, maar aangezien ik wel het één en ander weet over de geschiedenis van Onassis is het toch wel genietbaar. En bovendien is diens leven ook wel erg geschikt als soap-verhaal.

Natuurlijk is het wel extreem storend dat niet de echte namen in de film worden gebruikt, aangezien iedereen snapt over wie het eigenlijk gaat. Ik neem aan dat dit een juridische kwestie is, maar het blijft storend.

Overigens is Anthony Quinn natuurlijk een geweldige Onassis, echt perfect hoe hij in die rol past. Ook Jacqueline Bisset is wel een overtuigende Jackie.

Nee dit was het niet echt. Ik ben geen comic kenner of liefhebber en ik begin inmiddels al die superheldenverfilmingen door elkaar te halen, afgezien van wat zijplotjes en superpowers verschillen ze allemaal maar bar weinig van elkaar.

Met name verhaaltechnisch en qua regie was dit dan nog een paar slagen zwakker dan de gemiddelde verfilming. Het echt volkomen stupide plot (het nadeel met comics verfilmen blijft immer het opbouwen en geloofwaardig brengen van de rode draad) wordt van de hak op de tak gebracht en de special effects, niet echt onbelangrijk bij dit soort film, laten ook erg te wensen over.

Reynolds deed het verder wel aardig met z'n dopy kop en de tegenspeelster waar ik nog nooit van gehoord had was werkelijk prachtig.

Hoogtepunt van de film was verreweg de lichtelijk self conscious scene dat hij een beetje tof incognito staat te doen op haar balkon in zn snelle superhero pak en zij hem zo aankijkt en tot zijn verrassing zegt: 'Hal? ' hahaha .

-edit- en o ja, 123 minuten... . Doe es normaal man!

Fijne politieke actiefilm, die vooral erg sfeervol is. Wat zo'n film wel een meerwaarde geeft is in dit geval de beelden van de stad en al die steegjes en broeierige plekken waar het zich afspeelt.

Mooi gefilmd en opmerkelijk genoeg dus niet in Baghdad zelf.

Verder weet de film buiten de actie en het nogal voorspelbare plotje er ook terloops enkele belangrijke feiten in te verwerken zoals de idiote beslissingen het leger en de ambtenaren in 1 klap werkloos te maken en veel te weinig manschappen te hebben om plunderaars te stoppen; samen met het nog idiotere, naieve idee dat ze met een Amerikanenvriendje wel even het land konden besturen de hoofdredenen dat het nu en in de nabije toekomst nog een enorm zooitje blijft.

Verder enkele mooi geschoten actiescenes en al met al een prima filmpje.