Opinions

Hutton speelt hier een meer dan goede rol als de oudste van 3 kinderen die door hun ouders in de steek zijn gelaten .

Hij word min of meer gedwongen on de ouder rol op zich te nemen en als de kinder bescherming niet lang daarna tussenbeide komt worden de 3 na korte tijd van elkaar gescheiden omdat waarschijnlijk geen enkel pleeg gezin 3 kinderen samen zou wilenl adopteren .

Als Donald (Hutton dan uiteindelijk 18 word begint zijn lange zoektocht naar zijn jongere broer en zus , maar de andere pleegouders dwarsbomen hem, het word een lange zoektocht van meer dan 5 jaar .

Mooie combi van road movie feel good film en herkenbare humor ( zeker voor degene die bekend zijn met caravan vakanties) .

Desi arnaz kende ik niet als acteur maar hij houd zich prima staande naast Lucille ball die weer heerlijk komisch op dreef is .

De zwijgscene na hun eerste serieuze ruzie onderweg is hilarisch .

83 hours till dawn behandelde hetzelfde thema , weet niet zeker of dat wellicht een remake van deze film is .

De film zelf is degelijk niet echt spectaculair maar dat is ook helemaal niet nodig .

Het opvallendst vond ik toch ook aan het eind de bekendmaking van de straf , waar hij levenslang kreeg hoefde zijn vriendin maar 3 jaar te zitten , daar komt zij dus wel erg goed mee weg naar mijn mening .

Dit utopia achtig verhaal is over een mysterieus land waar er vrijwel geen veroudering plaats vind , iedereen in vrede met elkaar leeft , hebzucht en machtshonger niet bestaan , het ljikt behoorlijk op een vorm van escapism .

Mensen zitten nu eenmaal niet zo in elkaar om zo'n beschaving tot stand te brengen .

Neemt niet weg dat de film aardig in elkaar steekt maar het is en blijft een sprookje

Billy Wilder stelt me zelden teleur en dat doet hij ook deze keer weer niet , Ray milland is ook overtuigend als verslaafde die niet van de drank af kan blijven .

Het verhaal zelf is verder erg simpel , we volgen een alcoholist gedurende een weekend met wat flashbacks tussendoor om zijn karakter wat te verdiepen , de film weet het allemaal erg goed en boeiend in beeld te brengen

en verveelt geen moment

Toevallig is dit overigens de 2e film op rij met Jane wyman die ik zie ( de vorige was magnificent obsession ) .

Denk dat ik toch licht de voorkeur geef aan de 57 versie met Grant en Kerr , maar deze versie is ook zeker het bekijken meer dan waard met goed spel van beide hoofdpersonen .

Wat lijkt dat meisje verdomd veel op winny uit The wonder years , verder een typische romcom als kerst thema , redelijk gedaan maar verder geen hoogvlieger

Amusante komedie die even op gang moet komen , de komische chemie tussen Lombard en Foster is zeker aanwezig en naar het einde toe wordt de film steeds leuker met als hoogtepunt de ruzie tussen hen beide tijdens de trouwceremonie

happy wife happy life , deze uitspraak kan je wel op deze film plakken , opvallend is dat er niet zo heel veel hoeft te gebeuren om suzan's liefde voor steve te laten bevriezen als een diepvriezer .

en dat terwijl ze zelf ook niet echt de onschuldige engel is , natuurlijk is het allemaal gebasseerd op een misverstand maar ze gaat maar al te snel meteen over op een scheiding , dat scheiding in die tijd al een ding was was mij nog niet bekend maar het feit dat 75% van scheidingen door de vrouw word gestart word hier wel bevestigd .

verder is het wel een amusante komedie maar ook weer geen topper in het genre , powell is vaak wel grappig maar ik vind hem net te veel de slapjanus spelen die altijd wanhopig probeert zijn vrouw te behagen .

Die scene in de lift was wel erg bizar , je zou bijna zweren dat dick maas die scene heeft gezien om in zijn film te kunnen gebruiken

Film heeft niet alleen flink leentjebuur gespeeld bij het origineel (Can't buy me love ) het is bijna een exacte kopie ervan .
Dat hoeft nog niet eens echt erg te zijn maar de uitvoering is een heel stuk matiger dan de versie uit de jaren 80 .
ten eerste worden de nerds nog extremer sukkelig neergezet dan voorheen Werkelijk : naar konten van cheerleaders kijken met een verrekijker tijdens een wedstrijd
En dan het gedrag van Alvin zelf als nerd gedraagt hij zich al bizar maar eenmaal populair dan word hij helemaal een lachertje .
De stereotyperingen en tegenstellingen tussen de nerds en the popular guys was al overdreven in het origineel maar hier doen ze er zodanig nog een schepje bovenop dat het eerder irriteert dan dat het komisch is .
Jammer het eind is dan wel weer een stap in de goede richting maar dan is het eigenlijk al te laat .

Zoals alle blanke mannen weer als de racistische slechterikken worden neergezet , het verpest voor een groot deel

de film waarin Pfeiffer kan uitblinken en ook Haysbert speelt goed .

Jammer dat deze film deze thema's weer zo moet uitvergroten terwijl ik de film naief inging met de verwachting dat het ging over een vrouw die nogal doordraafd in haar adoratie met de Kennedy's.

Aardige mix tussen romantiek en een vleugje sf fantasie , deze film deed me enigsins denken aan SOMEWHERE IN TIME , een film met een vergelijkbaar verhaal uit 1980 met Jayne seymore geloof ik .

Mooi liefdesdrama waarin een vrouw haar geheugen en identiteit kwijt is geraakt na een traumatische ervaring .
Cotten en Jones hebben een mooie cheme met elkaar en hun love story komt authentiek over , maar zal de waarheid over haar verleden een wig drijven in hun liefde , dat is de grote angst van Allen .

Day in een film die heel wat dramatischer is dan wat ik van haar gewend was , het thema ( obsessieve man die

haar liefde wil kopen maar daar uiteindelijk uiteraard in faalt ) word boeiend en dramatisch verteld .

Opvallend vond ik dat hij niet volledig als slechterik word afgebrand , iets wat in een modernere versie zeker zou zijn gebeurd .

Cagney doet het ook prima als driftige gangster .

Aparte film met een soms aangename retro stijl over een heks die obsesief naar liefde op zoek is

samantha robinson is perfect gecast in haar rol maar de film zelf schiet soms nogal raar uit de bocht .

sociale thema's zoals feminisme worden wel ten sprake gebracht maar vrij oppervlakkig .

Samantha weet de vrouwelijke verleiding heel aardig te brengen en het lijkt er in eerste instantie op dat de film een soort van anti feministische kant op wil gaan .

Helaas gaat de film hier niet op verder en word het een soort standaard liefdesverhaaltje en obsesiviteit

Foutje in het plot , nergens komt naar voren dat Don jose een verloofde heeft die hij verlaat om Carmen , ook Carmen die in een sigarettenfabriek zou werken word nergens vermeld .
Don jose is net nieuw in het leger en overgeplaatst naar Sevilla , waar hij Carmen in de straten van de stad tegen het lijf loopt , onervaren als hij is valt hij als een blok voor deze uitzonderlijk aantrekkelijke vrouw .
Carmen is een scharrelaarster , een vrouw die haar charmes ten volle uitbuit om mannen om haar vinger te winden , ze te bestelen , en of het hoofd op hol te brengen , ze geniet daar ten volle van zonder schaamte en schuldgevoel .
Toch weet Don jose ( hoe naief hij ook is ) een gevoelige snaar bij haar te raken maar haar karakter zal hen beide uiteindelijk fataal worden .
Rita hayworth is natuurlijk geknipt voor de rol van Carmen , ze kan de rol als ultieme verleidster als geen ander spelen en doet dat zeer overtuigend ,( mischien nog wel beter dan in Gilda) .
de transformatie van Glenn Ford's karakter van naieve verlegen soldaat naar extreem jaloerse echtgenoot is geloofwaardig genoeg , al is hij wel extreem .

Een thriller over de zoektocht naar een moordenaar van vrouwen die af en toe wel erg luchtig word neergezet .

Vermakelijk is het wel en aan het einde wordt het dan toch nog even spannend .

In zijn algemeenheid wel een onderhoudend filmpje .