Love Crazy (1941)

Een opdoemende echtscheiding, gebaseerd op een misverstand, dreigt abrupt een einde te maken aan een gelukkig huwelijk, uitgerekend op z’n vierde verjaardag. Vanaf dat moment krijgt de luchtige romantische komedie het karakter van een doldwaze klucht, die naar het einde toe naar mijn smaak een klein beetje ontspoort. In het bijzonder de verkleedpartij à la Mrs. Doubtfire (1993) is niet direct het soort humor waarop ik zit te wachten. Zonde. Dat doet verder niets af aan het feit dat het onweerstaanbare duo Powell / Loy voor de zoveelste keer het publiek op een lekkere komedie trakteert. Net als in veel van de andere films die ze samen gemaakt hebben, komt ook hier weer de heerlijke tegenstelling naar boven tussen de konkelende William Powell en de flegmatieke Myrna Loy. Messcherpe dialogen doen de rest. Een van de betere screwball komedies, die goed is voor anderhalf uur kostelijk vermaak. Raar dat blijkbaar maar weinig mensen deze film gezien hebben.

Deze film krijgt een hoge waardering bij IMDB en dat is helemaal terecht. Hele leuke William Powell/Myrna Loy-film, misschien wel hun beste. Loy denkt dat haar echtgenoot Powell vreemd gaat met een oude vlam (Gail Patrick) en wil scheiden. Om de scheiding uit te stellen, doet Powell net of hij gek geworden is en het lukt hem om de rechter en doctoren te overtuigen dat hij mentaal volledig in de war is. Helaas lukt het hem niet om hen te overtuigen dat hij het allemaal verzonnen heeft en hij wordt in een inrichting opgesloten. Het klinkt als een thriller, maar het is een bijzonder leuke komedie. De scene in de lift met Powell, Patrick en Elisha Cook Jr. is onvergetelijk en persoonlijk zou ik nooit meer in die lift stappen. De scene deed me een beetje aan de film "De Lift" denken van Dick Maas. William Powell is fantastisch in de hoofdrol. Naast Powell en Loy zien we een bijzonder goede cast met Gail Patrick, Jack Carson en als de verschrikkelijke schoonmoeder van Powell : Florence Bates. Leuk weetje is dat actrice Gail Patrick nooit een film waarin ze speelde heeft gezien tijdens haar filmcarriere. In de jaren 70 zag ze zichzelf pas voor het eerst in een filmrol, toen een vriendin een video van "My Man Godfrey" mee nam. De verkleedpartij vond ik overigens wel erg grappig en goed geacteerd!

happy wife happy life , deze uitspraak kan je wel op deze film plakken , opvallend is dat er niet zo heel veel hoeft te gebeuren om suzan's liefde voor steve te laten bevriezen als een diepvriezer . en dat terwijl ze zelf ook niet echt de onschuldige engel is , natuurlijk is het allemaal gebasseerd op een misverstand maar ze gaat maar al te snel meteen over op een scheiding , dat scheiding in die tijd al een ding was was mij nog niet bekend maar het feit dat 75% van scheidingen door de vrouw word gestart word hier wel bevestigd . verder is het wel een amusante komedie maar ook weer geen topper in het genre , powell is vaak wel grappig maar ik vind hem net te veel de slapjanus spelen die altijd wanhopig probeert zijn vrouw te behagen . Die scene in de lift was wel erg bizar , je zou bijna zweren dat dick maas die scene heeft gezien om in zijn film te kunnen gebruiken