Opinions

leuke actiefilm die toendertijd aan mijn aandacht is ontsnapt , de lekkere jare 80 vibe is aanwezig inclusief de synthersizer soundtrack , prima verzorgde actie een een redelijk onderhoudend verhaal .

Tommy lee jones , Linda hamilton en Robert vaughn doen het prima , alleen de love story tussen onze 2 main characters is wat ongeloofwaardig .

Linda ziet er hier nog leuk uit , helaas is ze niet mooi oud geworden gezien de laatste terminator flop .

De auto is wellicht het meest lelijke futuristische ontwerp dat ik ooit heb gezien .

Niet onder de indruk van deze (vooral politiek gehypte film ) het verhaal was maar zozo , sommige effecten

zagen er aardig uit maar niet echt iets waar je mond van openstaat .

Vooral de vechtscenes maakten op mij totaal geen indruk , het ziet er allemaal computergameachtig plastic uit en zonder enig gevoel van spanning .

Ik begrijp waarom de focus zo overdreven op het politieke aspect word gelegd want zowel qua verhaal als

de technische aspecten is het allemaal maar vrij middelmatig .

Goeie thriller al gaat het de jongen het op het einde wel net wat te makkelijk vanaf
Helaas weer geen goede of beter gezegd helemaal geen backstory over de motieven van de moordenaar .
Het bovenatuurlijke subplot is redelijk goed in het verhaal verweven .

lang en vooral nogal saai , dat zijn de grootste punten die ik ervoer bij het kijken van deze film .

Dit is een van mijn favorietste piraten films , een spannend verhaal , spectaculair met mooie scenes op zee ,en een leuke chemie tussen Power en maureen O hara.

Grimmige misdaadfilm met Edward robinson in zijn mischien wel meest geweldadige rol ( zijn personage deed me enigsins denken aan Cagney's rol in WHITE HEAT) , al was Cagney daarin wellicht nog wat intenser .

Robinson speelt Vincent Canelli een medogenloze moordenaar die in de dodencel zit maar net op het laatste moment zijn executie weet te ontsnappen met behulp van handlangers die de dochter van 1 van de bewakers hadden ontvoerd .

Canelli heeft een handlanger die een grote som geld heeft verborgen , daarmee hopen ze het land te kunnen ontvluchten .

Maar ze worden in het nauw gedreven en hier laat Canelli zien hoe moordlustig hij wel niet is .

Robinson doet het goed in zijn intense rol en het verhaal is erg spannend tot het einde .

Weer een film waarin het hoofdpersonage word gereduceerd tot een van de vele widows die er klaarblijkelijk zijn .

Verder is de actie weer veel cgi over the top overdreven en het hele plot zielloos en soms zelfs saai .

Wat vooral frustrerend is is het feit dat het hoofdpersonage gedegradeerd word tot een bijrol en dat voelt voor een

origin story behoorlijk onbevredigend aan .

De main story is weer eens iets wat we al zo vaak hebben gezien en zou zo uit 1 van de vele james bond films gejat kunnen zijn maar dan een flink stuk matiger .

Jaren geleden deze tv film eens gezien , maar het verhaal was me niet zo bijgebleven .

Montgomery steelt hier qua acteerprestatie wel de show met de manier waarop ze dit mentaal gestoorde personage weet neer te zetten .

Ze weet bijna iedereen om de tuin te leiden omtrend haar ware karakter en is een meesteres in het manipuleren van

de mensen om haar heen .

het enige ongeloofwaardige in het verhaal is de blinde adoratie die haar minnaars voor haar lijken te hebben want qua sex appeal ziet ze er zeer middelmatig uit ( zeker ook gezien haar leeftijd ) maar er word af en toe net gedaan alsof ze miss universe is .

Glenn Ford speelt goed de leraar die worsteld et zijn geweldadige leerlingen waar hij maar geen vat op lijkt te kunnen krijgen .

Ik ken de films uit de jaren 80 die over deze problematiek gingen maar ik was niet op de hoogte van het bestaan van deze veel oudere variant die zeker niet onderdoet voor de anderen .

Sidney Pointier speelt nog een sleutelrol als 1 van de leerlingen .

visueel een hele mooie film die echt de sfeer van het origineel eer aan probeert te doen , daar niet 100%

in slaagd maar wel dicht in de buurt komt en dat mag een groot compliment genoemd worden .

Het verhaal vind ik wat minder boeiend en tot de verbeelding spreken , daarin vond ik het origineel

beter .

De rol van silvia hoeks was goed tot het moment dat ze veranderde in een soort vrouwelijke jacky chan variant ( waarom moet er zo vaak een soort superieure damesrol in het verhaal worden verwerkt tegenwoordig ) vond het flink over the top maar goed mijn mening .

Deze film deed me enigsins aan Murder by contract denken , mischien omdat die film ook over een hit man ging maar deze is toch anders maar ademt wel een beetje dezelfde sfeer uit , de voice over is een welkome bron van info

Slim gedaan natuurlijk om nog enigsins in de psyche van de man te kunnen kijken om zodoende nog enige symphathie voor hem te kunnen opbrengen .

Prima film met uiteraard geen happy end .

Deze film zou de voorloper zijn in het toen nog erg prille splatter genre , mischien moet je de maker die credits geven , de gore is inderdaad overdadig aanwezig en voor die tijd wellicht schokkend .

het duurde nog wat jaartjes voordat de make up tovenaars zoals Bottin , savini etc lieten zien wat er zoal mogelijk is met een groter budget en professionelere aanpak .

het acteerwerk is wel echt de archilleshiel van deze film , monotoon opdreunen van lines is hier de standaard en het niveau is bedroevend slecht .

2 jonge broers , kinderen nog waarvan de ene een brute moord pleegt en die in de schoenen schuift van zijn tweelingbroer, het uitgangspunt lijkt veelbelovend maar de plotgaten zijn megagroot in het begin al en de vragen waarom er bijvoorbeeld niet naar de vingeafdrukken op de bijl word gekeken om de dader te ontmaskeren word genegeerd .

Een potentieel goede horror die behoorlijk word verpest , ook daarna nog door de zeer matige uitvoering en het bijna nog matiger acteerwerk van vrijwel de hele cast , bijna geen enkele acteur of actrice speelt met ook maar enige overtuiging , ook de actie is zeer zwak , het word Terry af en toe wel heel makkelijk gemaakt want zijn slachtoffers blijven vaak gewoon stil staan , maar de actie scenes zijn ook gewoon technisch slecht uitgevoerd .

Het enige wat wel weet te overtuigen zijn de soms prima gore effecten .

quote=5212878]

en schetst tegelijkertijd een instructief portret van de positie van de vrouw in het patriarchaal getoonzette Amerika van de jaren 50. Vooroordelen en een dubbele moraal bepalen de denk- en werkwijze in deze door mannen gedomineerde wereld. Het is deze wereld die Norah heeft gevormd en haar in haar ondergeschikte en naar liefde zwijmelende rol heeft geduwd. Haar eigen onwetendheid over het verloop van de bewuste avond doet de rest. Al die zaken maken dat de aan zichzelf twijfelende Norah steeds dieper wegzakt in een poel vol schuldgevoel en onmacht.

The Blue Gardenia is ondanks de vleugjes luchtigheid meestentijds een spannende en sfeervolle thriller die helaas door de studio werd opgezadeld met een ongeloofwaardig einde dat geheel contrasteert met de dreigende en beklemmende sfeer die de film zo effectief weet op te roepen. Het lullige einde van de film zou heel goed in een willekeurige romantische komedie passen en ontgoochelde mij behoorlijk. Nee, dat einde is bepaald geen lekkere kers op de taart. [/quote]

het patriarchaal getoonzette Amerika van de jaren 50. Vooroordelen en een dubbele moraal bepalen de denk- en werkwijze in deze door mannen gedomineerde wereld een hele mondvol moderne onzin naar mijn mening , wat weet je feitelijk over die tijd en hoe de maatschappij in de praktijk werkte ? mischien werden vrouwen wel enorm bevoordeeld sociaal maatschappelijk ,en werd alle verantwoordelijkheid op de man afgeschoven .

Ik moet altijd een beetje mijn hoofd schudden als er weer eens gestrooid word met een van die bekende feministische buzz words .

Heel veelzeggend over deze zogezegde patriarchale maatschappij is de dubbele moraal waarin hier het slachtoffer van de moord moreel slechter word geportretteerd als de vrouw die hem vermoorde en die min of meer als slachtoffer bijna een excuus krijgt ( gelukkig was dat toen nog een brug te ver ).

Verder prima spel van Conte en Baxter ,

ik had overigens geen enkel probleem met het einde , sterker nog het is de enige geloofwaardige eindplot wat nog enigsins bevredigend is , uiteraard was het natuurlijk meer dan logisch dat het verhaal zou uitdraaien op een happy end .

Inderdaad een aardige maar verder geen hoogstaande film , het einde is dan wel behoorlijk spannend , maar over het algemeen worden de karakters vrij emotieloos neergezet .

ik heb de hype rondom deze film nooit echt begrepen en heb hem ook pas jaren later voor het eerst gezien , zal ergens begin jaren 90 zijn geweest .

Mijn eerste gedachte was, was dit het nou waar al die ophef over was? , de humor lag me totaal niet en het verhaal zelf vond ik bijna nog minder boeiend .

goede psychologische thriller waarin de interacties tussen grey en de dokter het meest in het oog springen .

heeft veel weg van een oude klucht met john lanting , curtis en lewis doen het wel leuk samen maar de huishoudster Bertha zorgt voor de leukste oneliners en steelt zo toch wel de show .

dat live aid was zeker een kippevelmoment , verder had wat mij betreft meer aandacht besteed mogen worden aan de totstandkoming van de muziek en iets minder prive perikelen .

Verder is de invulling van de bandleden supergoed gedaan maar is het wel opvallend dat je prive van de anderen niks te weten komt en de focus volledig op Freddie gevestigd word .

Erg drukke film en dat gaat op een gegeven moment een beetje op de zenuwen werken .

Rondjes draaien en je rok omhoog ? is dat hetgene waar ze dan visueel mee komen van een personage gespeeld door Margot Robbie die compleet verzonnen blijkt te zijn .

Dan kan je daarna natuurlijk heel dramatisch haar angst en shock in beeld brengen maar ze is een fictief personage , de scene dient louter als een soort emotionele manipulatie .

Dat alleen al haalt de geloofwaardigheid van dit verhaal flink onderuit .

Verder merk je duideijk de linkse politieke saus die door de hele film heen loopt waarin alles dat ook maar enigsins rechts georienteerd is word gedemoniseerd ( geen verassing vanuit hollywood ) .

Leuk geprobeerd hollywood maar dit riekt naar manipulatie en opblazen van feiten . ik trap er niet in .

ik heb dat stukje van die Lasalle uit nieuwsgierigheid eerst gelezen voordat ik de film ging kijken , kreeg de indruk dat deze man wel heel snel alles als vrouwonvriendelijk wil zien , niet voor niets word het buzzwoord Mysogyny gebruikt ,een typische linkse feministische lens ,gemakshalve ziet hij totaal over het hoofd hoe bijna alle mannen negatief worden geportretteerd in deze film die vrij stuurloos overkomt , typerend is ook hoe de enige aardige jongen in de film, die ze teddybeer noemen , word gekleineerd door alle dames, hij is gek op Jacqueline maar zij ziet hem niet staan en kiest voor haar stalker en daar betaald ze uiteindelijk de ultieme prijs voor .
verder zie ik hier gewoon een film over verveelde verwende , soms kinderachtige jonge vrouwen die rare fratsen uithalen en bij vreemden in de auto stappen , maar blijkbaar is dat normaal , wat vervelender echter is is de karikature overdreven portrettering van de mannen, vooral de mannen die hen willen versieren , er hangt een rare feministische mist over de film

De film heeft wel heel veel tijd nodig om een beetje op gang te komen , maar als dat eenmaal is gebeurt maakt dat verder niet meer zoveel uit , toch is de film wel enigsins onderhoudend , de spanning word redelijk opgebouwd maar er gebeurt lange tijd verder niet zoveel , het acteerwerk is prima en de locatie en het winterse landschap van Utah zorgen voor de sfeer .

Het is een leuke wegkijker maar niet meer dan dat .

Gable the playboy en Tracy de min of meer moraalridder die hem uiteindelijk op het rechte pad moet houden , eigenlijk is dat wel een klein beetje het hoofdplot waar de film om draait , de setting is een beetje bijzaak maar wel mooi .

De brand scene op het boorplatform is erg spectaculair gemaakt .

Een officier van justitie die notabene degene die hij moet vervolgen verdedigd in een moordzaak waar ook nog eens politieke belangen mee zijn verbonden .
Het lijkt een sprookje , maar het wordt hier effectief vertaald naar het witte doek dat je het graag wil geloven .
Verder zet Dana Andrews overtuigend de rol van District attorney neer en zijn ontmanteling van de bewijzen tegen de verdachtte zijn een lust voor het oog voor wat betreft rechtbank drama .
Soms zegeviert het recht dan toch nog ( op tv dan tenminste ) .

Kreeg een beetje het idee dat de uitspattingen van McEnroe nogal werden overtrokken in de scenes die vooral in het begin te zien zijn .

verder focust de film zich meer op Borg en komt McEnroe er wat karakterstudie betreft er nogal bekaaid

vanaf .

Mij was al bekend dat de 2 goede vrienden zijn geworden maar dat vond ik in de film niet denderend verwerkt .

Ik denk dat het beter was geweest als men niet alleen maar puur op die wimbledon finale had ingezoomed

maar ook wat meer op de atp tour en de opkomst van John in de rankings had benadrukt .

Verder is het geen slechte film maar er had veel meer ingezeten .

er zit geen vaart in deze film waarin de held nou niet bepaald slimme keuzes maakt , mar wel enig charisma heeft .

De logica is verder ver te zoeken .

Totaal niet mee eens , met name de scenes tussen haar en de jongen die haar zoon speelt zijn gewoon meer dan goed .

Wellicht dat het verhaal qua plotontwikkelingen niet zo sterk in mekaar steekt , maar als studie naar single motherhood en hoe men er toen tegenaan keek tov nu , maakt de film boeiend , de tegenstelling is wel duidelijk

waar tegenwoordig single mothers op een voetstuk worden gezet ongeacht hun gedrag , was dat toen nog verre van het geval .

de acteerprestaties zijn verder zeer degelijk , alleen Grant valt wat uit de toon met zijn serieuze rol , wellicht ben ik wat teveel gewend aan zijn komische simp rollen .

Gemaakt in een tijd waarin men slecht en manipulatief gedrag van vrouwen nog aan de kaak kon stellen .

vergelijk dat eens met nu waarin in een serie als She-Hulk of nog meer Captain Marvel de hoofdactrice een verschrikkelijk vervelend narcistisch personage neerzet maar waarin dat gedrag in de publieke opinie blijkbaar doodnormaal lijkt te moeten zijn .

Nee geef mij dan maar te tijd waarin vrouwen nog verantwoording moesten afleggen voor hun slechte daden

(ook al komt ze hier er ook wel makkelijk mee weg ) .

Joan Fontaine zet een prima rol neer als de manipulatieve Christabel en ook Robert Ryan is goed op dreef in zijn rol .

Matige romantische film met wel de goede bedoelingen maar de personages zijn ofwel te lief en of the oppervlakkig

om echt te kunnen boeien , het is allemaal veel te zoetsappig .